Όνειρο και Πρότυπο

Αν είχα ένα όνειρο για το αύριο, που θα ήθελα να βγει αληθινό, θα επέλεγα να ζήσω χωρίς την εξάρτηση του σημερινού τρόπου ζωής. Θα ονειρευόμουν έναν κόσμο όπως η αρμονία προϋποθέτει να είναι. Μια Γη απαλλαγμένη από το ιδιοκτησιακό καθεστώς των κρατών, ένα Πλανήτη που να αναδεικνύει τη φυσική πολλαπλότητα και να ενισχύει τη διαφορετικότητα σε αντιδιαστολή με τη μαζοποίηση κοινωνιών και πολιτισμών. Στον οποίο η πρακτική της κυριαρχίας και της επιβολής, μέσω των ιδιοκτησιακών τρόπων με τους οποίους ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τον εαυτό του αλλά και όλα τα υπόλοιπα έμβια όντα, θα έχει δώσει τη θέση της σε ένα αεξούσιο μοντέλο ζωής, πέρα από την αποξένωση, τον συγκεντρωτισμό, την αλλοτρίωση και τον υλισμό των ημερών.

Η δική μας συμβολή στη μάχη για την καταστροφή των εξουσιαστικών δομών έγκειται στη βαθμιαία μεταβολή του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβάνονται και ενεργούν οι συμπολίτες μας. Με την κατανόηση και την αποδοχή του ότι τόσο ο εκφυλισμός της "Πολιτισμένης Δύσης", όσο και η ανέχεια - καχεξία των περιοχών του Τρίτου Κόσμου, αποτελούν δεδομένα με αιτία, που είναι το προ-καπιταλιστικό σύστημα και ο παγκοσμιοποιημένος τρόπος ζωής, σε συνδυασμό με το συνεχώς διογκούμενο αίσθημα τoυ υπερ-εγώ και ενός άκρατου ανταγωνισμού, απόρροια του ισοπεδωτικού υλισμού που καθοδηγεί τις κοινωνίες. 

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να κάνουμε κάποιες σαφείς διευκρινίσεις σε ό,τι αφορά στη δομή του Νέου Κόσμου, όπως τον επιθυμούμε. Υπάρχουν ομάδες και σύνολα, που πιθανότατα θα συμφωνούσαν με όλα τα παραπάνω και ανήκουν προφανώς στο χώρο της Αριστεράς ή τον λεγόμενο "αντιεξουσιαστικό". Οι δικές μας διαφοροποιήσεις με το δικό τους πιθανότατα πρότυπο έγκειται α) στο ότι αφενός οι αριστερές και αριστερίστικες οργανώσεις κινούνται σε συστημικό - ιεραρχικό - κρατικίστικο πλαίσιο, κάτι που βαθμιαία αλλοτριώνει το σύνολο των νέων που έχουν εξεγερτικές διαθέσεις και αγνές προθέσεις και δεν τους διαφοροποιεί εν τέλει σε τίποτε από το νεοφιλελεύθερο μοντέλο του σήμερα και β) οι ομάδες αυτές συναινούν στη δημιουργία μαζανθρώπων, με το να επιθυμούν την ενσωμάτωση όλων, ανεξαρτήτως φυλετικών, γλωσσικών, πολιτιστικών κριτηρίων, σε ένα παγκόσμιο χωνευτήρι, κάτι που τελικά λειτουργεί προς όφελος των παγκόσμιων εξουσιαστών. Αυτό το είδος παγκοσμιοποίησης, είναι πολύ επικίνδυνο, ειδικά όταν ενισχύεται από "παράλληλες δομές" που δε λύνουν κάποιο πρόβλημα, αλλά δίνουν χώρο στο κράτος και στο σύστημα να τις αποδέχεται ως "χρήσιμες επιλογές", αφού και εκείνες είναι εξαρτημένες εν πολλοίς από αυτό.

Δείτε σε αυτό το σημείο το παράδειγμα με τις "δράσεις φιλανθρωπίας", ξεκινώντας από τους δήμους και τις περιφέρειες, και περνώντας σε κόμματα, επιτροπές και φορείς, στην εκκλησία και σε μεμονωμένα πρόσωπα, που ασκούν το αυτοαποκαλούμενο "λειτούργημα" της κοινωνικής μέριμνας. Άλλοι με ανιδιοτελή πρόθεση, και άλλοι με κριτήρια που στόχο έχουν το ιδίον όφελος, όλοι πάντως όσοι κινήθηκαν στο πλαίσιο αυτό της φιλανθρωπίας είχαν ως σκοπό να καλύψουν τις βασικές βιοποριστικές - υλικές ανάγκες των συμπολιτών μας για ένα μικρό (ή μεγαλύτερο) χρονικό διάστημα. Δίχως να παραγνωρίζει κανείς την αξία μιας τέτοιας πράξης, η οποία κινείται στον άξονα της αλληλεγγύης, είναι ανάγκη να δούμε το ζήτημα στη βάση σχέση κράτους και πολίτη. Αυτή η σχέση στις μέρες μας δε θα μπορούσε να μην είναι εχθρική, καθ' ότι η εξουσία επιθυμεί και εν τέλει πετυχαίνει την δουλοπρεπή συμπεριφορά των οικονομικά και ψυχικά ασθενέστερων συμπολιτών μας. Υποτελείς και ενταγμένοι σε ένα σύστημα από το οποίο αδυνατούν να βγουν, λόγω της καθημερινής άνισης μάχης για ουσιαστική επιβίωση, πολλοί συνάνθρωποί μας απλώνουν το χέρι ζητώντας μια σακούλα φαγητό που θα καλύψει τις ανάγκες τους για μια δυο μέρες, το πολύ μια εβδομάδα. Είναι κάτι που είδαμε πρόσφατα να καλύπτεται τηλεοπτικά από διεθνή μέσα, με δημοσιεύματα που έβγαζαν προς τα έξω την εικόνα όχι περήφανων ανθρώπων που διεκδικούν το μέλλον τους με αποφασιστικότητα, αλλά επαιτών και ζητιάνων, που μπρος σε λίγα τρόφιμα και λαχανικά σπρώχνονται σαν απόβλητα της κοινωνίας.

Οπωσδήποτε αυτή η τραγική πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα της αναλγησίας του κράτους ως οργάνου του διεθνούς καπιταλιστικού συστήματος, που χρησιμοποιεί τους ανθρώπους ως αναλώσιμους παραγωγούς με εξευτελιστικό αντάλλαγμα λίγα χρήματα για να καλύπτουν ίσα ίσα τα βασικά.

Έτσι λοιπόν, τα "ανθρώπινα δικαιώματα", η "ισότητα" και η "κοινωνική μέριμνα", δεν έχουν κανένα νόημα όταν δεν μπορούν να συνοδευτούν από μια συνολική θεώρηση επί της ζωής, σε ένα νέο σύστημα αξιών που πρέπει και είναι ανάγκη να δημιουργηθεί από την καταστροφή του παρόντος.

Read more »

Εθνικοαναρχισμός, πέρα από κάθε στερεότυπο (μέρος β')

Φίλες και φίλοι αναγνώστες, αφορμή για το άρθρο αυτό στάθηκαν οι ψίθυροι των επικριτών μας, όσων δεξιά και αριστερά χύνουν το δηλητήριό τους για τον Εθνικοαναρχισμό και τον μικρό μας Αγώνα. Βεβαίως, όπως είχε πει κάποτε και ο Chomsky, "αν δεν πιστεύουμε στην ελευθερία της έκφρασης, ακόμα και για τους ανθρώπους που διαφωνούμε μαζί τους, δεν πιστεύουμε τελικά καθόλου σε αυτήν", επομένως υπό αυτή την έννοια, και αυτή είναι η αφετηρία μας και πάγια πεποίθησή μας, δεν έχουμε σκοπό να απαγορεύσουμε σε κανέναν να πιστεύει και να εκφράζει αυτό που επιθυμεί, όμως είναι δικαίωμά μας να υπερασπιζόμαστε αυτό που με κόπο χτίζουμε, ειδικά όταν η δόλια λασπολογία υποκαθιστά τα επιχειρήματα. Η σειρά των κειμένων "Εθνικοαναρχισμός, πέρα από κάθε στερεότυπο", το πρώτο μέρος της οποίας έχει δημοσιευθεί παλαιότερα στην ιστοσελίδα μας, εξυπηρετεί όμως και έναν άλλο, σημαντικότερο σκοπό, πέρα από την απλή αντιπαράθεση: να γνωρίσει ο αποδέκτης της προπαγάνδας των επικριτών μας, τι πραγματικά πρεσβεύουμε, σε σχέση με όσα πιστεύουν και πράττουν οι πολέμιοί μας.

Είναι η Φυλετική Αναρχία, το απόλυτο κακό;

Είναι γεγονός ότι ο Εθνικοαναρχισμός, αυτό το πάντρεμα της Αναρχίας με τον Φυλετισμό, που για εμάς αποτελεί κάτι το φυσιολογικό, αφού δεν ενστερνιζόμαστε την άποψη ότι η Αναρχία είναι συνώνυμη της καταστροφής των φυλετικών ιδιαιτεροτήτων, βρίσκει τον τελευταίο καιρό απήχηση σε αρκετούς νέους και νέες. Έτσι, άρχισαν να εμφανίζονται δειλά - δειλά οι πρώτες αντιδράσεις και αντιρρήσεις σχετικά με το εγχείρημά μας, το οποίο διάφοροι ιδεολογικοί χώροι, είδαν ως απειλή για εκείνους. Πράγματι, το σύνθημα "πέρα από τη Δεξιά και την Αριστερά", το οποίο απηχεί τη βασική μας επιδίωξη για υπερκερασμό των δύο ξεπερασμένων αυτών πολιτικών χώρων, δημιούργησε θύλακες αμυντικής συμπεριφοράς σε αυτούς και τα παρακλάδια τους, με τους μεν δεξιούς και ακροδεξιούς να μας χαρακτηρίζουν "κόκκινους προδότες", και τους δε αριστερούς να μας αποδίδουν τον εύκολο για εκείνους χαρακτηρισμό του "φασίστα". Οποία Τιμή, να προσπαθούν όλοι αυτοί να σε ποδοπατήσουν... Σίγουρα καμία από τις δύο πλευρές δε θέλει να χάσει τη σίγουρη πελατεία της και είναι βολικό οτιδήποτε νέο έρχεται στο προσκήνιο να γίνεται αντικείμενο κριτικής, με την προσφιλή τους μέθοδο της απολυτότητας. Διότι έτσι αντιμετωπίζουν τα πάντα οι θιασώτες της διαχείρισης και της κυριαρχίας. Διατηρούν μια πελατεία σε ένα δικό τους "μαγαζί", του οποίου τα συμφέροντα είναι απόλυτα ταυτισμένα με την επιβίωση τη δική τους.

Ακούτε και θα ακούσετε πολλά ψέματα για τον Εθνικοαναρχισμό. Σε μια σειρά κειμένων θα αναφερθούμε ένα προς ένα σε αυτά. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από το γεγονός ότι οι Εθνικοαναρχικοί εξυπηρετούν υπόγεια συμφέροντα στο να πλήξουν τη συνοχή στον εθνικιστικό χώρο. Η απάντησή μου είναι απλή και ξεκινάει από το εξής: η πολυδιάσπαση του εθνικιστικού χώρου είναι δεδομένη, τόσο που να μην έχει την ανάγκη διεμβολισμού από τους Εθνικοαναρχικούς. Άλλωστε, όσο κι αν το αντίθετο υποστηρίζουν κάποιοι, ο Εθνικοαναρχισμός δεν αποτελεί μια "αίρεση" του Εθνικισμού, αλλά κάτι το διακριτά διαφορετικό, μια οπτική που καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με τον εξουσιαστικό μανδύα που περιβάλλει τα πάντα, υπό το πρίσμα του Εθνικισμού - Δεξιάς. Και σε αυτές τις διαφορές θα εστιάσουμε, αναφέροντας εν συντομία κάποια βασικά σημεία, ξεκινώντας από το τρίπτυχο "Εξουσία - Κράτος - Δημοκρατία".

Το δόγμα του "Αρχηγού" και η υποταγή στο Κράτος

Η εθνικιστική ιδεολογία, μέσα από την καθετότητα σε ιεραρχικά ζητήματα και το πρότυπο της "Απόλυτης Αρχής", σαφέστατα τοποθετείται στην πλευρά των κυριαρχικών πολιτικών / ιδεολογικών ρευμάτων, αυτών που στρέφονται ενάντια στον Άνθρωπο, τα υπόλοιπα έμβια όντα και τη Γη, αφού προσβλέπουν σε καθεστώτα εκμετάλλευσής τους ως αναλώσιμων μεγεθών και όχι ανάδειξης της οργανικής τους δυναμικής. Ο "επικεφαλής" αντιμετωπίζεται ως "ιερή αγελάδα", η υποταγή σε εκείνον αποτελεί κάτι δεδομένο, και φυσικά δε μιλούμε για έναν επικεφαλής, αλλά για διάφορους, μικρούς και μεγάλους διαχειριστές ομάδων, που σε πλείστες των περιπτώσεων περιβάλλονται από κόλακες - επίδοξους μνηστήρες. Αποτελεί αυτοσκοπό η αρχηγία, και όλες οι προσπάθειες τείνουν ωφελιμιστικά προς την κατάκτηση της ηγεσίας, αφού πρότυπα των Εθνικιστών αποτελούν ηγέτες που - σύμφωνα με τη συμβατική Ιστορία - οδήγησαν τις ιστορικές εξελίξεις.  Η καθετότητα και η πυραμιδοειδής μορφή ιεραρχίας συναντιούνται σήμερα και στο κράτος. Υπάρχει μια ελίτ που αποφασίζει, και από κάτω της βρίσκεται η κυβερνητική εξουσία που εκτελεί, και αυτό συμβαίνει διότι μπορεί οι κυβερνητικοί σχηματισμοί να αλλάζουν, όμως ο κρατικός μηχανισμός συνεχίζει να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο. Πιο κάτω βρίσκονται οι εξουσίες του κράτους, οι οποίες επιβάλλουν τις αποφάσεις της ελίτ και στη βάση της πυραμίδας υπάρχει ο λαός. Την ίδια δομή θα βρούμε και στην εθνικιστική / εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία, σύμφωνα με την οποία το κρατικό μοντέλο διαχείρισης είναι πολύ χρήσιμο, και όσο πιο αρτηριοσκληρωτικό και αποφασιστικό είναι (ειδικά προς τους πολιτικούς αντιπάλους), τόσο καλύτερα εξυπηρετούνται τα συμφέροντα της αντίστοιχης ομάδας εξουσίας. Η στήριξη στο κράτος έναντι της Κοινότητας, και η αποδοχή όλων των εργαλείων του, με μοναδική διαφωνία ως προς το ποιος τα διαχειρίζεται (οι πολιτικοί αντίπαλοι αντί των Εθνικιστών) οδηγεί ουκ ολίγες φορές σε υποστήριξη μέχρι και του ισχύοντος συνταγματικού πλαισίου, και των κατασταλτικών υπηρεσιών του κράτους. Εξ' ού και η αποδοχή της Αστυνομίας και η επίκληση για περισσότερη αστυνόμευση για την επιβολή ασφάλειας, όπως και ο "σεβασμός και η εμπιστοσύνη στο έργο της δικαιοσύνης (sic)". Αντίθετα, ο Εθνικοαναρχισμός έχει ως στόχο του τη βαθμιαία αποσύνθεση της κάθετης ιεραρχίας και την απόκτηση συνείδησης σχετικής με την αλληλεγγύη, τη συνεννόηση, την αμοιβαιότητα και τον εθελοντισμό, ως βασικών στοιχείων αρμονικής συμβίωσης και λήψης αποφάσεων, μέσα από συλλογικές διεργασίες.

Στρατός και Εκκλησία

Κλείνοντας τα σχετικά με τους θεσμούς του κράτους, ειδοποιός διαφορά μας αποτελεί το χαρακτηριστικό παράδειγμα της προσήλωσης του εθνικού χώρου στον Στρατό και στην Εκκλησία, δύο θεματοφύλακες της δυστυχίας του σύγχρονου κόσμου. Ο μεν Στρατός, έστω και στη σημερινή του απαξιωμένη του διάσταση, αποτελεί το απόλυτο φετίχ για τους Εθνικιστές, αφού ενσαρκώνει τα οράματα και τα κόμπλεξ του καθένα για κυριαρχία σε έναν δικό του μικρόκοσμο. Τα μιλιταριστικά πρότυπα, η στρατιωτική θητεία, η κατασκευασμένη γύρω από τους πολέμους Ιστορία, που κινείται στον εξουσιαστικό άξονα βασιλιάδων - αυτοκρατόρων - στρατηγών - προέδρων, και πολλά ακόμα σημεία, δημιουργούν στην ψυχή του κόσμου ένα προηγούμενο, που αφορά στην αποδοχή ενός πλαισίου δήθεν ασφάλειας και ταυτόχρονα επιτρέπει στις παγκόσμιες εξουσίες να διαφεντεύουν με τα ίδια ακριβώς εργαλεία ολόκληρο τον Πλανήτη. Οι συγκρούσεις μεταξύ λαών και εδώ και χιλιετίες μεταξύ κρατών, έχουν ως υπαιτίους τους εξουσιαστές/κρατιστές και σαν θύματα τους ανθρώπους και τις κοινωνίες. Βεβαίως, η εναντίωσή μας με το Στρατό δε σημαίνει ότι δηλώνουμε υπέρμαχοι της κατ' επίφασιν ειρήνης. Αναγνωρίζουμε ότι οι αγώνες εμπεριέχουν το στοιχείο της βίας, απαραίτητο και προαπαιτούμενο των απελευθερωτικών διεργασιών. Όσον αφορά το θρησκευτικό πρότυπο του σήμερα και την Εκκλησία, ανέκαθεν ο Εθνικισμός υπέφερε από τη σύνδεση του ζητήματος της Πίστης με την πολιτική, και σε αυτό σήμερα συνεχίζει να τον σέρνει η σύνδεση Κράτους - Εκκλησίας και η ανάλογη σχέση ψηφοφόρου - πιστού, που διαμορφώνει εκλογικά το πλαίσιο που αναζητούν. Αναφέραμε ότι η Εξουσία είναι γλυκιά, και όπως είναι φυσικό, και οι Εθνικιστές θα έκαναν τα πάντα προκειμένου να τη γευτούν.

Η δημοκρατική πλάνη

Η προσήλωση των Εθνικιστών προς το δημοκρατικό πολίτευμα, είναι κάτι δεδομένο και έχει βρει εφαρμογή σε διαφορετικές χώρες, διαφορετικά περιβάλλοντα και φάσεις της Ιστορίας. Αποδεικνύεται από τη λύσσα για εξουσία που διακατέχει τους εθνικιστικούς φορείς, που βιάζονται ποιος θα σχηματίσει πρώτος κόμμα και θα μπει στο παιχνίδι της διαχείρισης. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν σχηματισμοί, κυρίως εθνικοσοσιαλιστικοί και εθνικοεπαναστικοί, οι οποίοι στρέφονται ανοικτά κατά του δημοκρατικού πολιτεύματος, εντούτοις λειτουργούν με την ακροδεξιά σαν συγκοινωνούντα δοχεία, λόγω της δυναμικής που έχει η δεύτερη έναντι των πρώτων. Άλλωστε, όπως έγραψα και προηγουμένως, τους Εθνικιστές ενδιαφέρει όχι απλά μια κάποια συμμετοχή στα κοινά, αλλά η εξουσία, μέσω της οποίας θα επιβάλλουν τη δική τους Τάξη Πραγμάτων. Οι Εθνικοαναρχικοί στεκόμαστε το ίδιο αντίθετοι τόσο στη δημοκρατία, όσο και σε κάθε μορφής δικτατορία, όποιο περίβλημα και αν έχει, διότι επιθυμούμε το απελευθερωτικό αεξούσιο στη ζωή. Διότι εχθρευόμαστε την επιβολή και αγαπούμε την Ελευθερία.

 Η γραμμή έχει τραβηχτεί

Ο ειλικρινής σεβασμός στον Άνθρωπο και σε όλα τα έμβια όντα, στα δικαιώματά τους, η θέασή μας για τον Πλανήτη, πέρα από την υλιστική και ισοπεδωτική ιδιοκτησιακή λογική των Εθνικιστών και τέλος η αγνή αντισυστημική μας λογική, θέτουν τις βάσεις για έναν όμορφο αλλά και επίπονο Αγώνα, ο οποίος, όπως ενδεικτικά παρουσιάσαμε πιο πάνω, δεν είναι προϊόν μιας "υπόγειας συνωμοσίας" που στόχο έχει να πλήξει τον εθνικιστικό κορμό, ούτε καν αποτελεί "σπλάχνο" αυτού του χώρου. Πρόκειται στην ουσία για εκ διαμέτρου αντίθετες λογικές, που σε ένα μετέπειτα στάδιο μετουσιώνονται σε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους. Και ενώ πριν κάποια χρόνια, όταν ο Εθνικοαναρχισμός αποτελούσε μια έννοια άγνωστη, τα λόγια και τα επιχειρήματα αυτά έμοιαζαν να πέφτουν στο κενό, τώρα πλέον λαμβάνονται σοβαρά υπ' όψιν, καθώς όλο και περισσότεροι νέοι και και νέες αναζητούν μια καινούρια διέξοδο. Αυτό αποτελεί μια βεβαίωση της εθνικοαναρχικής επαναστικότητας, ότι μετά από χρόνια γόνιμων προβληματισμών, έχει προκύψει μια νέα λειτουργία αφοσιωμένου και επίμονου φανατισμού. Είναι στην ατμόσφαιρα, καθαρή από συμβιβαστικές λογικές, ότι η πιθανότητα υπάρχει για να κινήσει την επαναστατική ιδέα σε μια νέα και πιο απειλητική για το σύστημα θέση. Για χάρη της Κοινότητας και των Ανθρώπων, για χάρη της Ευτοπίας που όλοι αναζητούμε, η ευκαιρία έχει αρπαχτεί.

(συνεχίζεται...)

Read more »

Εθνικοαναρχισμός, πέρα από κάθε στερεότυπο (μέρος α')

"Πέρα από το γεγονός ότι κάθε ένας από τους όρους περιέχει τη λέξη "Έθνος" ή στην περίπτωση του Φασισμού γυρνά γύρω από την έννοια του έθνους, εντούτοις ελάχιστη σχέση έχουμε με τις προαναφερθείσες ή με οποιαδήποτε κρατικίστικη ιδεολογία. Νομίζω πως απλά μπορείτε να κοιτάξετε στην ιστορία του Αναρχισμού και στον αγώνα των απλών ανθρώπων να διαχειριστούν την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους απέναντι σε τυραννικά καθεστώτα. Συνοπτικά, τόσο ο Φασισμός όσο και ο Εθνικοσοσιαλισμός, είναι ολοκληρωτικές - συγκεντρωτικές τάσεις. [...] Τα συστήματα αυτά βασίζoνται στη δύναμη της εκμετάλλευσης, τη λογική του αναλώσιμου και στο όφελος που προκύπτει από τον πόλεμο και την οικονομική καταστροφή. Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα συστήματα αποτελούν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιθυμούμε να πετύχουμε με τον Εθνικοαναρχισμό."

Troy Southgate, περιοδικό Μηδέν Τελεία (τεύχος 2ο)

Αρκετοί ομολογουμένως αναγνώστες μας θεωρούν - λανθασμένα - πως ο Εθνικοαναρχισμός αποτελεί μια τάση που βρίσκεται σε άμεση σχέση με την εθνικοσοσιαλιστική κοσμοθεωρία. Ο βασικός λόγος γι αυτό είναι ίσως το πρώτο συνθετικό τον δύο λέξεων, το οποίο παραπέμπει στην έννοια του Έθνους. Έτσι λοιπόν, διατυπώνουν εύλογα ερωτήματα που έχουν να κάνουν με τα στοιχεία τα οποία διαφοροποιούν έναν Εθνικοαναρχικό από έναν Εθνικοσοσιαλιστή.

Κατ' αρχάς να αναφέρω ότι το άρθρο αυτό δεν έχει ως σκοπό να δημιουργήσει κάποιου είδους συνειρμό με συγκεκριμένα πρόσωπα που έχουν εκφραστεί με υποτιμητικό ύφος για όλους εμάς που ενδιαφερόμαστε να πάμε ένα βήμα πέρα από τη μονολιθικότητα του Εθνικοσοσιαλισμού και να εκφραστούμε με το δικό μας τρόπο. Ολόκληρη η αρθρογραφία μας μέσω αυτής της σελίδας εστιάζει στη θετική διάσταση των πραγμάτων, στη δημιουργία του δικού μας προτύπου, πάνω σε συγκεκριμένους άξονες, και ποτέ σε αυτόν της στείρας και ανώφελης προσωπικής αντιπαράθεσης. Αποτελεί πάντως βασική μας επιδίωξη να αναπτύξουμε την σκέψη και τη δράση μας πάνω στα θεμέλια που θα επιλέξουμε εμείς και όχι σε αυτά που κάποιοι άθλιοι συκοφάντες θα επιλέξουν για εμάς.

Ξεκινώντας λοιπόν να αναπτύσσω το πώς αντιλαμβάνομαι τον Εθνικοαναρχισμό, θα ήθελα να απαντήσω σε μια ερώτηση που τέθηκε πρόσφατα σχετικά με το ποιους αφορά ο Εθνικοαναρχισμός. Το πρότυπο λοιπόν του Εθνικοαναρχισμού και κύρια αρχή του που τον διαφοροποιεί εξαρχής από κάθε είδους "Εθνικό-" είναι ό,τι αφορά όλους τους ανθρώπους και απευθύνεται στον καθένα. Αυτό σημαίνει πως δε γίνεται κανένας διαχωρισμός εξ' αρχής που αφορά τους υποτιθέμενους "εκλεκτούς" μιας ράτσας, αλλά αντίθετα πως όλες οι φυλές του κόσμου έχουν το απόλυτο δικαίωμα όχι μονάχα στην ύπαρξη και την επιβίωση, αλλά στην ευημερία και στην ανάπτυξη. Για τους Εθνικοαναρχικούς δεν υπάρχουν κατώτερες και ανώτερες φυλές βάσει πολιτισμού ή ακόμα χειρότερα αίματος, υπάρχουν διαφορετικότητες που τυγχάνουν σεβασμού και πραγματικής φυλετικής αλληλεγγύης. Έτσι λοιπόν, ο Εθνικοαναρχισμός δεν είναι μόνο για τους Λευκούς, ή γενικά για μια συγκεκριμένη φυλή (όπως κι αν ορίζει κανείς τον όρο "φυλή") αλλά έχει υποστηρικτές από όλο το φυλετικό, εθνικό, γλωσσικό, θρησκευτικό φάσμα, και απ' όλο τον κόσμο. Συγκεκριμένα, αξίζει να αναφερθεί για όσους δεν είναι απόλυτα εξοικειωμένοι με τον όρο, ότι ο Εθνικοαναρχισμός δεν περιορίζεται στο πλαίσιο της φυλής, το υπερβαίνει και το αναδεικνύει ακόμα περισσότερο. Λένε ότι ένα ψέμα μπορεί να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα, την ώρα που η αλήθεια κρύβεται για αιώνες μέσα σε χρονοντούλαπα. Αυτό είναι σωστό και γι αυτό γράφεται αυτό εδώ το άρθρο. Για να ξεκαθαρίσει στους αναγνώστες μας τι είμαστε και τι δεν είμαστε. Και το κλειδί για να κατανοήσει κάποιος αυτό που είμαστε, πόσο μάλλον να θεωρήσει τον εαυτό του Εθνικοαναρχικό, είναι ο αμοιβαίος σεβασμός, η ελεύθερη συνύπαρξη και συνεργασία, η ανιδιοτελής προσφορά. Ίσως σε κάποιους να μοιάζει σα να βαδίζουμε "με τον σταυρό στο χέρι", όμως δεν είναι έτσι. 

Έχουμε να αντιμετωπίσουμε τόσο μια δογματική Αριστερά μαρξιστικού τύπου, και έναν ιδιότυπο αναρχοκομμουνιστικό χώρο που είναι έρμαια του Διεθνισμού και της Παγκοσμιοποίησης, όσο και μια συντηρητική και κλειστοφοβική Δεξιά, που με πρόταγμα το κατασκεύασμα του εθνοκράτους και εργαλεία τα εξουσιαστικά απομεινάρια κάθε εποχής, στέκονται απέναντί μας και σε συγκρουσιακό επίπεδο με εμάς. Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρω ότι είναι η ίδια η θέαση της ζωής που μας κατατάσσει σε έναν χώρο εκτός των προαναφερθέντων. Για εμάς, πρέπει πραγματικά κάποιος, και σαν άνθρωπος ακόμα, να έχει αποβάλλει από πάνω του τη μικροαστική μιζέρια και να ανοίξει τον ορίζοντά του για να αντιληφθεί τη σημαντικότητα του να νιώθει πραγματικό σεβασμό για τους γύρω του σαν οντότητες, όπου κι αν ανήκουν. Έχουμε κουραστεί από φθαρμένα δόγματα και από ομάδες που στο παρελθόν φάνηκαν απελπιστικά ανίκανες να διαχειριστούν καταστάσεις που να κάνουν τη διαφορά στο σημερινό κόσμο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια πραγματική κοινωνική εναλλακτική λύση απέναντι στην ατζέντα της παγκοσμιοποίησης, πέρα από την κηδεμονία των πολιτικών κινημάτων. Δυστυχώς στις μέρες μας, τόσο η σύγχρονη πολιτική και τα άθλια κατασκευάσματα που ακούν στο όνομα "κόμματα", όσο και η ίδια η αλλοτριωμένη συνείδηση του ανθρώπου, καλλιεργούν τον εγωισμό, το μίσος, τον φθόνο, τον ανταγωνισμό. Είναι σημαντικό για εμάς να ακούμε τους πάντες και αυτό που έχουν να πουν, να είμαστε δίκαιοι, ορθολογιστές, αμερόληπτοι, μη εγκάθετοι, μη μονολιθικοί. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ξεπερνά την τόσο μολυσματική αρχή της προπαγάνδας.

Είμαι Λευκός, Έλληνας, Άγνωστικιστής, θα μπορούσα να έχω την ίδια κοσμοθέαση με έναν Κίτρινο, Κινέζο, Βουδιστή; Η απάντηση εν συντομία είναι "ναι''. Κι αυτό διότι αν εμείς οι δύο οραματιζόμαστε έναν κόσμο δομημένο πάνω στις ίδιες αρχές, πάνω στην ίδια την αμοιβαιότητα, τότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη μεταξύ μας "συνεννόηση". Ο Εθνικοαναρχισμός υπάρχει για να υπερβαίνει τους περιορισμούς που η ανθρώπινη νεοϊδιοσυγκρασία επέβαλλε κατά τη σύγχρονη εποχή, διαμελίζοντας ουσιαστικά τη Γη σε κομμάτια σκλαβοπάζαρων (με την κυριολεκτική και τη μεταφορική σημασία της έννοιας). Πρόκειται με άλλα λόγια για έναν αντιολοκληρωτισμό, που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον εξουσιαστικό μανδύα που περιβάλλει τις εθνοϊδεολογίες. Από την άλλη, παρά το γεγονός ότι σαφέστατα ο Εθνικοαναρχισμός τοποθετείται στον χώρο της Αναρχίας (ίσως ο όρος "National" είναι αδόκιμος και πιο δόκιμος ο όρος συνολικά "Φυλετική Αναρχία"), δεν μας εκφράζει ο σύγχρονος όρος "αντιφασισμός", που χρησιμοποιείται σκόπιμα από την Αριστερά και το μεγαλύτερο μέρος του αναρχικού χώρου ώστε να περιορίσει την ελευθερία του λόγου και της έκφρασης. Θεωρούμε τους εαυτούς μας αντιφασίστες επειδή είμαστε ελεύθεροι σαν άνθρωποι, επειδή αντιτιθέμεθα στον κεντροποιημένο τρόπο ζωής που ευνοεί τον αστισμό, επειδή εκφράζουμε μια αντιηγεμονική στάση και μια αντιιεραρχικότητα στην ιεραρχία μεσιανικού και δικτατορικού τύπου. Επειδή ο άνθρωπος δε χρειάζεται εξουσία, ούτε η εξουσία τους ανθρώπους για να υπάρχει. Γιατί εξ' αρχής, δεν έπρεπε να υπήρχε σαν επιλογή.

Αυτή η τάση εκφράζει και ενισχύει με τον πιο ειλικρινή τρόπο τη δικαιοσύνη, την ελευθερία, την περιβαλλοντική ισορροπία, την αυτοοργάνωση και την αυτάρκεια, τη συναδελφικότητα, την αμοιβαιότητα, τον εθελοντισμό, την αυτοανάπτυξη, τον αντισπισισμό, τον σεβασμό για όλα τα γήινα είδη. Μπορούμε να ζούμε σε έναν τέλειο κόσμο, όπως πιθανότατα συνάγει κανείς ως συμπεράσμα των σκέψεών μου; Ίσως τώρα όχι. Όμως αξίζει να προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε μικρές "φωλιές", μικρογραφίες του κόσμου που ονειρευόμαστε. Και ίσως κάποια στιγμή αυτές οι φωλιές να είναι τόσο δυνατές, που θα αναδείξουν μια νέα αρχή μέσα από τα συντρίμμια της ανθρώπινης αυτοκαταστροφής.

Και θα κλείσω αυτό το πρώτο μέρος πάλι με τα λόγια του Troy Southgate από το "Μανιφέστο": "Ορισμένοι επικριτές του Εθνικοαναρχισμού ισχυρίζονται ότι η ιδεολογία αυτή είναι ανόητη ή οξύμωρη. Δεν έχουμε παρά να τους απαντήσουμε ότι είναι αρκετά βολικό να βλέπουν την Εθνική Αναρχία σαν "Φασισμό" με άλλη ονομασία, όμως είμαστε προκλητικά αντίθετοι με τον κρατισμό, τον συγκεντρωτισμό και τη "γραφειοκρατία" του φασισμού σε όλα τα επίπεδα. Στην πραγματικότητα, το κύριο χαρακτηριστικό μας - με βάση τον πραγματικό εχθρό - είναι ο αναρχισμός και έπειτα η φυλετική σκοπιά. Το δεύτερο συμβαίνει σε επόμενο επίπεδο, όταν κανείς ανακαλύπτει τη φυλετική αυτονομιστική του θέση, χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να σταθεί πλάι σε κάποιον άλλο στον αντικαπιταλιστικό, αντιδημοκρατικό, αντιφιλελεύθερο και προ-οικολογικό αγώνα."

(συνεχίζεται...)

Read more »

Αυτός είναι ο Φυλετισμός μας

Δώσε μου το χέρι σου. Όχι, δεν πρόκειται να στο ζητήσω για να σου προσφέρω μια σακούλα τρόφιμα. Η δική μου έννοια, δε θα μπορούσε να είναι μονάχα υλιστική. Είναι κάτι - πολύ - παραπάνω. Σου ζητώ να μου δείξεις εμπιστοσύνη. Κι ας λείπει αυτή τόσο πολύ από το λεξιλόγιο της ζωής μας. Θέλω να οικοδομήσουμε ένα κόσμο στον οποίο οι σφιχτές γροθιές της οργής κάποια στιγμή πρόκειται να δώσουν τη θέση τους στην ειλικρινή διάθεση για προσφορά, για αλληλεγγύη, για αυτήν την αμοιβαιότητα ψυχής που αναζητούμε στη (μάταιη;) ανασφάλειά μας. Ξεχάσαμε πώς είναι να είσαι άνθρωπος. Είναι αλήθεια ότι η σκληρότητα της σημερινής πραγματικότητας μας έκανε απάνθρωπους, απροσδιόριστα παράταιρους στη φυσική μας αποστολή. Θαρρώ πως οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων κανιβαλίζονται από εκείνη την επιθυμία του καθενός να υπερισχύει έναντι του άλλου, σε μια ιδιότυπη ανθρωποκατανάλωση. Ο Καπιταλισμός κάνει καλά τη δουλειά του, δε νομίζετε;

Τι σημασία έχει αν κατάγεσαι από την Ολλανδία, την Ελλάδα, το Καμερούν, την Κίνα, το Μεξικό, το πιο απομακρυσμένο χωριό στις αφιλόξενες περιοχές της Σιβηρίας... Ποια είναι και πού βρίσκεται η διαφορά της ευτυχίας των ανθρώπων; Ποιο είναι εκείνο το κριτήριο που ορίζει το ποιος είναι εκμεταλλευτής και το ποιος εκμεταλλεύσιμος, ποιος "πολιτισμός" είναι ο ανεπτυγμένος και ποιος ο πρωτόγονος, ποια φυλή είναι ανώτερη και ικανή να καθυποτάσσει τις υπόλοιπες; Μήπως όλοι σήμερα δεν υποφέρουμε, όλοι δεν είμαστε θύματα - άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, από την καπιταλιστική τυραννίδα; Μήπως όλοι δεν αισθανόμαστε δίπλα και πάνω μας την επιβολή των νεοταξικών μοντέλων διακυβέρνησης και των πολιτικών που εξυπηρετούν το δόγμα "όλοι είμαστε αναλώσιμοι μπροστά στο κέρδος";

Είμαστε διαφορετικοί και μέσα από τη διαφορετικότητα απολαβάνουμε τη ζωή. Υπάρχουν διαφορετικές κουλτούρες, διαφορετικές φυλές, διαφορετικές γλώσσεις και χιλιάδες ιδιώματα, έθιμα, πολιτισμικά χαρακτηριστικά και έτσι πρέπει να γίνεται. Πρέπει να το κρατήσουμε αυτό, διότι η διατήρηση της ποικιλομορφίας προσδίδει ένα ξεχωριστό στίγμα στην ίδια τη ζωή. Ας καταλάβουμε πως όλα αυτά αποτελούν κάτι υγιές, αποτελούν πυλώνες που θεμελιώνουν τη σημαντικότητα του ανθρωπίνου είδους στην αλυσίδα των υπολοίπων ειδών της Γης μας. Όσο η ανθρώπινη μεγαλομανία και η αντίστοιχη διαχείριση που επιβάλλεται από το χρήμα οδηγούν σε διακρίσεις και ιδεολογήματα που βασίζουν την ύπαρξή τους στην κυριαρχία ανθρώπου σε άνθρωπο, στη διαχείριση των ανθρώπων σαν εξουσιαζόμενων αφηρημένων οντοτήτων, τόσο θα απομακρυνόμαστε από τον σκοπό, που δεν είναι άλλος από την εξασφάλιση μιας κοινωνίας δίχως καταπίεση και δυστυχία. 

Ας οραματιστούμε το μέλλον αποφασιστικά, μέσα από την αποδοχή της ετερότητας και τον σεβασμό που γεννιέται μέσα από αυτήν. Μέσα από την αυτοοργάνωση, μέσα από τη δυναμική που έχουν οι αυτορυθμιζόμενες προσωπικότητες σε αντίστοιχα δημιουργημένα δυναμικά σύνολα. Αρνούμενοι την εξουσία, πολιτική, θρησκευτική, κομματική, κοινωνική, οικονομική και οποιαδήποτε ατραπό μας προσφέρεται σαν λύση και περνάει μέσα από "σειρήνες" και "έξυπνα φίλτρα", που παραμένουν όμως απόλυτα ελεγχόμενα γιατί είναι εξουσιαστικά. Αρνούμενοι τον παραλογισμό των κρατών, των κυβερνήσεων, των πολιτικών, των θρησκευτικών μαντριών, των στρατών, των διεθνών οργανισμών και των μεγάλων αφεντικών. Μέσα από την ελπίδα, αλλά και την βεβαιότητα που γεννιέται από τη δική μας συμβολή, ότι όλο αυτό το παγκόσμιο τερατούργημα που είναι (υπο)προϊόν του σύγχρονου ανθρώπινου πολιτισμού θα πέσει και μια νέα μέρα, μια άναρχη ηλιόλουστη αυγή θα ανατείλλει στα συντρίμμια του πρότερου σκλαβοπάζαρου σωμάτων και ψυχών. Αυτή θα είναι η δική μας μέρα και θα είναι πράγματι διαφορετική. Και δε θα είναι μια μέρα διαφορετική μόνο για τους Έλληνες ή τους Λευκούς, αλλά για κάθε Άνθρωπο επί Γης. Αυτός είναι ο Φυλετισμός μας.

Read more »

Φυλετισμός και Αναρχία

“Πρέπει να δημιουργήσω ένα σύστημα ή να υποδουλωθώ στο σύστημα κάποιου άλλου. Δεν θα σκεφτώ ούτε θα συγκρίνω: η δουλειά μου είναι να δημιουργώ.”

Γουίλιαμ Μπλέικ

Στα μάτια πολλών ανθρώπων, η λέξη “Αναρχισμός” ξυπνά φρικιαστικές εικόνες ενός βλοσυρού Johnny Rotten να υμνεί την εξάπλωση του χάους και την καταστροφή της σύγχρονης κοινωνίας. Οι Αναρχικοί υποτίθεται ότι είναι οτιδήποτε από μαλλιάδες μηδενιστές και ναρκομανείς μέχρι χαζοχαρούμενοι ουτοπιστές τελείως εκτός επαφής με τον πραγματικό κόσμο. Η 19ου αιώνα απεικόνιση του μέσου Αναρχικού, τουλάχιστον σύμφωνα με αυτούς που θέλουν να δυσφημούν και να σατιρίζουν μέσα από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, ήταν ενός στερεοτυπικού τρελού, πάντοτε με μούσια και λερωμένος, να κρατάει μια βόμβα ή μια δεσμίδα εκρηκτικών. Αλλά ο αληθινός αναρχισμός δεν έχει καμία σχέση με παρακμή και εκφυλισμό ή με ανεγκέφαλη βία και τρομοκρατία, αλλά στην πραγματικότητα μπορεί να παρέχει πραγματική και απτή εναλλακτικότητα στην ολοένα εξασθένηση του Δυτικού Πολιτισμού.

Η λέξη Αναρχία προέρχεται από τον Ελληνικό όρο «άναρχος» που σημαίνει αυτός που δεν έχει κανόνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αναρχικοί πιστεύουν στην αταξία, επειδή σε αυτή την περίπτωση ο όρος “κανόνας” είναι συνδεδεμένος με τον τρόπο που η κοινωνία είναι οργανωμένη σε συνδυασμό με μια συγκεκριμένη φόρμα συμπεριφοράς ή αγωγής. Οπότε για να πούμε ότι μια κοινότητα “δεν πρέπει να έχει κανόνες”, δεν σημαίνει ότι πρέπει να φτάσει στο απόλυτο χάος, επειδή ο κανόνας από μόνος του σχετίζεται με την εκτίμηση της φυσικής τάξης και αρνείται να αναγνωρίσει τους συνταγματικούς, ανθρώπινης κατασκευής νόμους ή των δασμών που καθορίζονται από αυτοκρατορίες, κράτη και άλλες μορφές διοικητικού ή κυβερνητικού ελέγχου. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι Αναρχικές κοινότητες είναι αδύνατες να τηρήσουν μια σειρά από πιστεύω, αξίες ή αρχές, αλλά αντίθετα σημαίνει ότι η φυσική τάξη παίρνει προβάδισμα όλες τις ώρες. Όντως η φυσική τάξη είναι η πιο οργανική μορφή κοινωνικής οργάνωσης στον πλανήτη, επειδή ο άνθρωπος βρίσκει τον εαυτό του να κατέχει μια ανώτερη νοημοσύνη, αλλά σίγουρα όσο η ικανοποίηση των πιο βασικών μας αναγκών, ενστίκτων και επιθυμιών είναι ενδιαφέρουσα. Οι νόμοι και τα συστήματα τείνουν να μας υποδουλώνουν, αλλά μέσα από ένα πιο φυσικό και ευνοϊκό περιβάλλον μπορούμε να εκπληρώσουμε τα πραγματικά μας πεπρωμένα και να επανακαλύψουμε τον μακροχρόνια ξεχασμένο δεσμό με το περιβάλλον.

Το όραμά μας, με λίγα λόγια, είναι μικρά χωριά-κοινότητες στις οποίες οι άνθρωποι κατέχουν τον δικό τους χώρο στο οποίο ζούνε σε αρμονία με τις δικές τους αρχές. Αυτές οι αρχές εξαρτώνται από τη φύση των ανθρώπων που αποτελούν την κοινότητα σε πρώτη φάση, επειδή το τελευταίο πράγμα που επιθυμούμε να κάνουμε είναι να επιβάλλουμε ένα αυστηρό και δογματικό σύστημα κάθε είδους.

Το σημαντικό πράγμα, είναι οι Εθνικο-Αναρχικές κοινότητες να είναι αυτάρκεις. Πρέπει επίσης να είναι συμβιώσιμες παρά εξαναγκαστικές. Με άλλα λόγια οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι να έρχονται και να φεύγουν όποτε θέλουν. Αν δεν είσαι ευτυχισμένος με την ενοποιητική αρχή μιας Εθνικο-Αναρχικής κοινότητας, τότε πολύ απλά μπορείς να πας σε μια άλλη. Από τη άλλη, οι κοινότητες πρέπει να σέβονται τους γείτονες τους και να είναι έτοιμες να υπερασπιστούν τον εαυτό τους από ξένους.

Εν κατακλείδι, σε αντίθεση με την όλο και πιο απελπιστική σπίλωση από τους εχθρούς μας, τόσο από την Δεξιά όσο και από την Αριστερά, δεν χρησιμοποιούμε τον Αναρχισμό ως μια βολική τακτική ή ως απόκρυψη της κρυφής μας φασιστικής ατζέντας κάθε είδους – είμαστε πάρα πολύ σοβαροί. Επιπλέων, ως συμβιωτικοί εμμένουμε στη φιλοσοφία του “ζήσε και άσε να ζήσει”. Οι άνθρωποι είναι διαφορετικοί και έχουν διαφορετικές αξίες. Στις μοντέρνες πλουραλιστικές κοινωνίες, αυτές οι αξίες τείνουν να συγκρουστούν και είναι αναπόφευκτο ότι μερικές εξ αυτών να καταπατήσουν ή ακόμη και να εξαλείψουν κάποιες άλλες. Πιστεύουμε ότι ορισμένες αξίες αξίζουν να διατηρηθούν για τις μελλοντικές γενιές και αυτό γιατί θέλουμε να δημιουργήσουμε ένα κλίμα στο οποίο αυτό είναι δυνατό να συμβεί. Ο Εθνικο-Αναρχισμός επομένως, είναι Αναρχισμός sui generis. Ένας Αναρχισμός δηλαδή του δικού του είδους.

Troy Southgate

Απόδοση: Β.Σ.

Read more »

Μηδέν Τελεία: μια σημαντική συνέντευξη στο προσεχές μας τεύχος

Στο προσεχές μας τεύχος, όπως έχετε ήδη πληροφορηθεί από προηγούμεη ανάρτησή μας, δημοσιεύουμε μια πρόσφατη συνέντευξη που μας παραχώρησε o Troy Southgate, κύριος θεωρητικός τους Εθνικοαναρχισμού. Η εκτενής κουβέντα μαζί του, τετρασέλιδη σε έκταση, η οποία συνοδεύεται και από ένα μικρό βιογραφικό του, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τους αναγνώστες του περιοδικού να έρθουν σε επαφή με τις σκέψεις του και με ένα - είναι αλήθεια - πολύ στοχευμένο πρόγραμμα για το μέλλον. Ο Troy εξηγεί αναλυτικά τη βασική πρόταση του Εθνικοαναρχισμού, μιλά για τον συγχρονισμό του με την οικονομική, κοινωνική και πολιτική κατάσταση του σήμερα, αναφέρεται στα ιδεολογικά - πολιτικά ρεύματα του Εθνικοσοσιαλισμού και του Φασισμού, ενώ στο τέλος δεν παραλείπει να σχολιάσει τα τεκταινόμενα στη χώρα μας, σε ό,τι αφορά την οικονομική - κοινωνική και αξιακή κρίση των τελευταίων ετών.

Το νέο μας τεύχος κυκλοφορεί τη Δευτέρα 11 Φεβρουαρίου και μπορείτε να το προπαραγγείλετε μέσω του email μας exitarea@yahoo.gr.

Ένα απόσπασμα από την πολύ ενδιαφέρουσα αυτή συνέντευξη:

MT: Στις περισσότερες χώρες του μοντέρνου δυτικού κόσμου αντιμετωπίζουμε σήμερα την εκδικητική μανία του Κράτους. Παρά το γεγονός ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα φτάνουν στα όριά τους, οι πολίτες ζητούν περισσότερη κρατική προστασία. Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

TS: Φόβος. Είναι ένα βασικό ανθρώπινο ένστικτο για να είσαι με την πλευρά του ισχυρού ώστε να αποφύγεις τον κίνδυνο. Για παράδειγμα, το χρυσόψαρο, τείνει να χώνεται δίπλα σε μεγάλα ψάρια τα οποία έχουν περισσότερες πιθανότητες να τα παρατηρήσει πρώτα ένας κυνηγός και να γίνουν λεία του και έτσι με αυτό τον τρόπο εκείνο αποφεύγει να έχει την ίδια μοίρα. Οι άνθρωποι είναι κοινωνικοποιημένα ζώα, έτσι τείνουν να ζουν σε ομάδες. Ο θεσμός της οικογένειας μπορεί να φθίνει σημαντικά στη Δύση, εντούτοις οι άνθρωποι ακόμα αισθάνονται δεσμούς μεταξύ τους, ιδιαίτερα σε δύσκολες στιγμές. Το Κράτος εκμεταλλεύεται αυτή την αδυναμία και αντικατέστησε την κοινότητα σαν συνεκτικό δεσμό των ανθρώπων. Φυσικά αυτό είναι μια πλάνη, διότι οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις είναι λιγότερο ασφαλείς απ' όσο ήταν στο παρελθόν, αλλά το γεγονός ότι η κοινωνική δομή έχει αφαιρεθεί - κυρίως λόγω της διάβρωσης του θεσμού της οικογενείας, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για εμάς να επανοικοδομήσουμε ένα δίκτυο υποστήριξης που να λειτουργεί σαν αλυσίδα πολλών οικογενειών, σαν αλυσίδα των αναγκών και των πόρων τους. Όσο λιγότερο εξαρτώμαστε από το Κράτος, τόσο αυτό θα αποδυναμώνεται. Συνεπώς, οι άνθρωποι θα ενδυναμώνονται ως μονάδες και ως σύνολο, με το να γίνονται πραγματικά Αυτόνομοι σε κάθε έκφανση του βίου τους.

MT: Θα χαρακτήριζες τον εαυτό σου αποκεντρωτιστή (decentralist); 

TS: Αναμφισβήτητα. Πάντοτε πίστευα ότι η αποκέντρωση πρέπει, όσο είναι δυνατόν, να περάσει στο χαμηλότερο δυνατό σημείο μορφής διοίκησης. Είναι αδύνατον για ένα άτομο το να συνειδητοποιήσει τη δυναμική του σε ένα συγκεντρωτικό μοντέλο διακυβέρνησης που εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από νόμους και κανόνες άλλων. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι δεν πρέπει αυτοί να υπάρχουν ως κοινά αποδεκτοί, όμως τα μεγάλα συστήματα τείνουν να προσπερνούν και να αγνοούν τους ανθρώπους ως χαρακτήρες και ως αυθύπαρκτες μονάδες με κλίσεις και επιδεξιότητες, όνειρα και φιλοδοξίες, και ενδιαφέρονται μονάχα για τους λίγους που "τρέχουν την παράσταση", όπως λέμε. Ένας από τους πιο αξιόλογους υπερασπιστές της αποκέντρωσης υπήρξε ο E. F. Schumacher (1911–1977), συγγραφέας της δημιουργίας "Small is Beautiful". Προτείνω ανεπιφύλακτα αυτό το βιβλίο σε όλους.

Read more »

Εθνικοαναρχισμός: μεθοδολογία και εφαρμογή

Αυτό είναι το τέταρτο βιβλίο στη σειρά των σχετικών δημιουργιών που ξεκίνησαν από το 2012 με πρωτοβουλία του Troy Southgate, κύριου θεωρητικού - στρατηγιστή του Εθνικοαναρχισμού. Τιτλοφορείται "Εθνικοαναρχισμός: μεθοδολογία και εφαρμογή", κυκλοφορεί από την Black Front Press, περιέχει 150 σελίδες και πραγματεύται θέματα τεχνικής φύσεως ως προς την δημιουργία κοινοτήτων σε καπιταλιστικές δυστοπίες. Οι Εθνικοαναρχικοί απορρίπτουν το σύγχρονο έθνος - κράτος και προκρίνουν - υποστηρίζουν τη δημιουργία αποκεντρωμένων τοπικών κοινοτήτων που προσδίδουν στους ανθρώπους ανεξαρτησία, αυτοολοκλήρωση και ένα μέλλον αυτονομίας και προοπτικής για εκείνους και τα παιδιά τους. Αρκετοί θεωρούν ότι ο Εθνικοαναρχισμός είναι μια βίαιη ιδεολογία που καθοδηγείται από τρομοκράτες, ωστόσο αυτό το βιβλίο έρχεται να δείξει έναν δρόμο διαφορετικό από την προπαγάνδα του συστήματος, η οποία περνά μέσα από την προοπτική για ειρήνη, κοινωνική σταθερότητα και αντίληψη του υποκειμένου. Σε αυτό το τέταρτο βιβλίο συμμετέχουν οι Troy Southgate, Keith Preston, Wayne John Sturgeon, John Howells, Craig FitzGerald, Jamie O'Hara, Joshua Bates, Neil G. Hiatt, Justin Gillespie, Colin Lockwood, Kostas Makedonas, David Parry και Desmond Richards. Για παραγγελίες: blackfrontpress@yahoo.co.uk 

Επίσης μπορείτε μέσω της ίδιας ηλεκτρονικής διεύθυνσης ταχυδρομείου να προμηθευτείτε τα προηγούμενα τρία βιβλία της σειράς. ("National-Anarchism: A Reader,", "National-Anarchism: Ideas and Concepts" and 'National-Anarchism: Theory and Practice").

Read more »

Παρέμβαση Εθνικοαναρχικών στο Σύδνευ υπέρ του Αγώνα των Παλαιστινίων για αυτοδιάθεση

Μερικοί μόνο διαδηλωτές είναι αρκετοί για να σκορπίσουν την ανησυχία σε εκατοντάδες άλλους, με την παράλληλη συμμετοχή τους σε συγκέντρωση για την Παλαιστίνη. Στο Σύδνευ της Αυστραλίας, το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκε ανοικτή εκδήλωση συμπαράστασης στον Αγώνα των Παλαιστινίων για Αυτοδιάθεση στη Γάζα, στην οποία συμμετείχε ένα μικρό εθνικοαναρχικό μπλοκ με κεντρικό σύνθημα "Free Palestine, free Gaza, liberate all ghettos". Δεν έλειψαν μικροεπεισόδια από τις γνωστές γκρούπες που εμπορεύονται τέτοιες εκδηλώσεις αλληλεγγύης, χωρίς όμως ουσιαστικό αντίκτυπο στη συμμετοχή του μπλοκ. Παρά την προσπάθεια των επαγγελματιών αριστεριστών να επιτεθούν μεμονωμένα κατά τη διάρκεια αλλά και μαζικά μετά το πέρας της συγκέντρωσης, αποκρούστηκαν επιτυχώς. Αυτή υπήρξε και μια μικρή νίκη διότι η συμμετοχή γενικά είχε καλή αντιμετώπιση και θετική σε μια μερίδα των συμμετεχόντων. Η μικρή ανακοίνωση που βγήκε με αφορμή τα γεγονότα αυτά είναι αρκετά κατατοπιστική:

"It is a great shame that a few blinkered individuals chose to make the demo about themselves, shouting nonsensical and ill-informed epithets, rather than standing in solidarity and for the cause itself and the innocent civilians, mainly women and children, who have been directly targeted in the horrific assault. Alas, such are the tactics as a last line of defense by those stuck in their dogmatic cages, without an argument, and who cannot debate in a civil and respectful manner. Despite a small minority of ignorant individuals violently assaulting the National-Anarchist demonstrators, threats of violence, biased and ill-informed news media reports, it must be said that our support and show of solidarity for the Palestinian cause was very well received, with a number of individuals not associated with the N-AM demonstrators telling the usual dogmatic rent-a-mob to go away and leave the N-A demonstrators alone."

Ακολουθούν κάποια videos: Press TV Global News, Dystopia UK

Read more »

Προσεγγίζοντας τον Εθνικοαναρχισμό (μέρος α')

Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί απόδοση αντίστοιχου που γράφτηκε στα τέλη της δεκαετίας του '90 για να αναπτύξει τις βασικές αρχές του Εθνικοαναρχισμού. Για την καλύτερη ανάγνωσή του, θα το χωρίσουμε σε τρία διακριτά μεταξύ τους μέρη. Η απόδοση είναι του συντρόφου Αργύρη Στρατή.

"Χρησιμοποιούμε τον όρο "Εθνικοαναρχισμός", διότι αυτό τον όρο εισήγαγε στη θεωρία μας ο Troy Southgate, που ήταν το κλειδί για την ανάπτυξη αυτών των ιδεών στη σύγχρονη μορφή τους. Πάντως αναγνωρίζουμε το ότι είναι πραγματικά ανώφελο να περιοριζόμαστε σε ταμπέλες, γι' αυτό και δεν ενοχλούμαστε με όρους όπως "Φυλετικός αναρχισμός" ή "Παραδοσιακός αναρχισμός". Αυτό που έχει σημασία είναι ότι είμαστε Εθνικοαναρχικοί απέναντι στο Κράτος και τη φιλελεύθερη δημοκρατία.

Προερχόμαστε από διαφορετικά στρώματα, απασχολούμενοι σε διάφορα επαγγέλματα. Αρκετοί έχουν το σύνηθες εργατικό ταξικά υπόβαθρο, κάποιοι είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, ενώ άλλοι είναι καλλιτέχνες, μουσικοί κλπ. Πολλοί εξ' αυτών πολιτικά προέρχονται από τη Δεξιά, αλλά και από την Αριστερά, απορρίπτοντας τα δόγματα και τα κινήματα με τα οποία είχαν εμπλακεί στο παρελθόν. Οι Εθνικοαναρχικοί αναγνωρίζουμε την έλλειψη της επιθυμίας από τη Δεξιά για εναλλακτική πολιτική στα κοινωνικά ζητήματα της Πατρίδας μας ή του κόσμου. Επιπλέον, έχουμε κουραστεί από φθαρμένα δόγματα και από ομάδες που στο παρελθόν φάνηκαν απελπιστικά ανίκανες να διαχειριστούν καταστάσεις που να κάνουν τη διαφορά στο σημερινό κόσμο. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια πραγματική κοινωνική εναλλακτική λύση απέναντι στην ατζέντα της παγκοσμιοποίησης, πέρα από την κηδεμονία των κομμουνιστικών πολιτικών κινημάτων.

Πού στοχεύει όμως ο Εθνικοαναρχισμός; Στο σχηματισμό μιας κοινωνίας αταξικής; Ή στη σύγκρουση και αποβολή του υπάρχοντος κρατικού μοντέλου και στη δημιουργία ενός οργανικού άλλου "από τα κάτω"; Βασισμένου μάλιστα στο συμφέρον της κοινότητας και όχι δεμένου γύρω από αυτό του κεφαλαίου ή στο έλεος των αντικοινοτικών ιδεολογημάτων όπως ο πολυπολιτισμός και η μονομορφοποίηση;

Υποστηρίζουμε ότι μια κοινωνία μπορεί να αναπτύσσεται σε μια εθνοτική και πολιτισμική βάση, με μικρή ή καθόλου κυβέρνηση. Οι κοινότητες έχουν τη δυνατότητα να λειτουργούν με θρησκευτικό ή γενετίσιο προσανατολισμό, με μοναδικό όριο τη φαντασία και τη θέληση του κάθε συμμετέχοντα. Τονίζουμε τη σημασία των αυτόνομων τοπικών κοινοτήτων και αντιστεκόμαστε στην παγκοσμιοποίηση, σε όλες τις μορφές της.

Είμαστε εκ των προτέρων ειλικρινείς σχετικά με τις πεποιθήσεις μας, με έναν τρόπο που είναι ανησυχητικός για τους επικριτές μας, διότι πολύ απλά δεν αραδιάζουμε ανοησίες στους ανθρώπους, λέγοντάς τους πώς θα πρέπει να ζήσουν τη ζωή τους ή να ισχυριζόμαστε ότι έχουμε όλες τις απαντήσεις για τα προβλήματα του σήμερα. Η Εθνική Αναρχία είναι ουσιαστικά μια μέθοδος λειτουργίας, μια στρατηγική και τακτική, ώστε να να υπερκεράσει τον παγκόσμιο καπιταλισμό με λύσεις στην περιφέρεια και να εξουδετερώσει εκείνους που θα μπορούσαν να καταστρέψουν τον πολιτισμό και την ταυτότητά μας, αντικαθιστώντας τα με μια παγκοσμιοποιημένη κοινωνία των καταναλωτών.

Υποστηρίζουμε μια αταξική κοινωνία. Όχι όμως μια κοινωνία που θέλουμε να επιβάλλουμε στους υπόλοιπους, αλλά ένα σύνολο οργανικών κοινοτήτων που θα έχουν μια εντελώς αναρχική φύση. Ιδανικά αυτό μας διαφοροποιεί από την επικρατούσα αναρχική θεώρηση στο γεγονός ότι μιλούμε για μονοεθνικές - ομοιογενείς κοινότητες, στις οποίες μπορούν να συμβιώνουν τα μέλη κάθε κοινότητας, εφ' όσον το επιθυμούν. Όχι για τις ανάγκες του μίσους (της ανωτερότητας), αλλά με την αξιοποίηση του χώρου που επιτρέπει στους πολιτισμούς να συμβιώνουν με αυτούς που θέλουν. Αν κάποιοι άνθρωποι επιθυμούν να ζουν σε άλλα σημεία σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες, δεν υπάρχει κάποιο ζήτημα με αυτό.

Ορισμένοι επικριτές του Εθνικοαναρχισμού ισχυρίζονται ότι η ιδεολογία αυτή είναι ανόητη ή οξύμωρη. Δεν έχουμε παρά να τους απαντήσουμε ότι είναι αρκετά βολικό να βλέπουν την Εθνική Αναρχία σαν "Φασισμό" με άλλη ονομασία, όμως είμαστε προκλητικά αντίθετοι με τον κρατισμό, τον συγκεντρωτισμό και τη "γραφειοκρατία" του φασισμού σε όλα τα επίπεδα. Στην πραγματικότητα, το κύριο χαρακτηριστικό μας - με βάση τον πραγματικό εχθρό - είναι ο αναρχισμός και έπειτα η φυλετική σκοπιά. Το δεύτερο συμβαίνει σε επόμενο επίπεδο, όταν κανείς ανακαλύπτει τη φυλετική αυτονομιστική του θέση, χωρίς αυτό να τον εμποδίζει να σταθεί πλάι σε κάποιον άλλο στον αντικαπιταλιστικό, αντιδημοκρατικό, αντιφιλελεύθερο και προ-οικολογικό αγώνα."

(συνεχίζεται...)

Read more »

Μισώντας τους λάθος ανθρώπους

Τα πρόσφατα γεγονότα με τους τυφλούς προπηλακισμούς μεταναστών και τις καταστροφές σε πάγκους τους στις λαϊκές αγορές (που έρχονται ως συνέχεια ανάλογων πρακτικών "Εθνικιστών" που "το αίμα τους βράζει" και "ξεκαυλώνουν" σε μετανάστες), σε συνδυασμό με το προφίλ του μέσου Εθνικιστή, καλλιεργημένο με κύριες αναφορές στην ημιμάθεια, τον στερεοτυπισμό, την ανεγκέφαλη βία και μια αφελή εξίσωση του πραγματικού εχθρού με το εύκολο θύμα, αναδεικνύουν ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Αυτό της ψυχικής και πνευματικής κατάρτισης ανθρώπων (πολλών δυστυχώς) που εμπνέονται από τα Εθνικά Ιδεώδη. Η απάντηση σε αυτούς δεν έρχεται από κάποιον "αντιρατσιστή", αλλά από μια ηγετική φυσιογνωμία του φυλετικού χώρου, έναν άνθρωπο τον οποίο οι περισσότεροι, στη ρηχή τους γνώση, θα αγνοούν καν σαν ύπαρξη. Τον David Lane. Το παρακάτω κείμενο είναι γραμμένο στη φυλακή, λίγο πριν το θάνατό του το 2007. Ο David Lane είχε καταδικαστεί σε 200 και πλέον χρόνια φυλάκισης λόγω σύστασης οργάνωσης ανατροπής της αμερικάνικης κυβέρνησης.

David Lane: Μισώντας τους λάθος ανθρώπους

"Κάποτε φτάνει η στιγμή που ένας άνθρωπος, αντιμέτωπος με τα γηρατειά και κάποια προβλήματα υγείας, αναλογίζεται τη θνητότητά του κι αρχίζει να κάνει τον απολογισμό της ζωής του. Καθώς πλησιάζω στα εξηκοστά έκτα γενέθλιά μου, με την υγεία μου προβληματική, θαρρώ πως ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα.

Όπως πολλοί από σας γνωρίζετε, κάποιοι άνθρωποι (ας τους αποκαλέσουμε "Παγκοσμιοποιητές"), οι οποίοι κρατούν στα χέρια τους τη μοίρα του κόσμου, είναι αποφασισμένοι ν' ανακατέψουν και να καταστρέψουν τη μοναδικότητα και την ακεραιότητα κάθε φυλής, κάθε έθνους και κάθε κουλτούρας, για χάρη της Νέας Παγκόσμιας Τάξης τους. Στους Παγκοσμιοποιητές περιλαμβάνεται ένα πλήθος από αδαείς και ημιμαθείς οπαδούς δογμάτων, όπως ο Σιωνισμός, ο ιουδαιοχριστιανισμός, ο Φιλελευθερισμός, η Νέα Εποχή και άλλα. Άσχετα όμως με το συγκεκριμένο δόγμα που ακολουθούν, οι Παγκοσμιοποιητές έχουν ένα κοινό: σε όσους αντιμάχονται την επιμειξία και την καταστροφή της Λευκής Φυλής, κολλούν την ταμπέλα του μισαλλόδοξου, του ρατσιστή, του φορέα τoυ μίσους και τα παρόμοια. Κι ας είναι η επιβίωση του είδους ο πρώτος και μεγαλύτερος νόμος της φύσης.

Πολλοί από σας γνωρίζετε ότι σκοπός της ζωής μου υπήρξε η συμμόρφωση με τον νόμο που περιγράφουν οι 14 Λέξεις: "Πρέπει να διασφαλίσουμε την επιβίωση της Φυλής μας και το μέλλον των Λευκών Παιδιών". Δυστυχώς όμως, πάρα πολλοί Λευκοί ομόφυλοί μας, όταν αρχίσουν να καταλαβαίνουν ότι η φυλή μας κινδυνεύει με εξαφάνιση εξαιτίας της επιμειξίας και της απαγόρευσης των φυλετικά καθαρών γεωγραφικών περιοχών, ξεσπούν την οργή τους στους πλησιέστερους αλλόφυλους ανθρώπους, είτε μαύρους, είτε επίμεικτους νοτιοαμερικάνους, είτε κίτρινους. Αυτή η αντίδραση είναι κοντόφθαλμη και παίζει το παιχνίδι των ΜΜΕ, που δίχως καθυστέρηση παρουσιάζουν την οργή σαν μίσος. Καιρός να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα. ­

Προσωπικά δεν μισώ κανέναν εξαιτίας της φυλής του, του χρώματός του ή άλλων εθνοτικών, πολιτιστικών ή θρησκευτικών διαφορών. Και μάλιστα έχω φίλους, που ανήκουν σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες. Ταυτόχρονα, έχω την εντιμότητα ν' αναγνωρίζω σαφείς διαφορές ανάμεσα στις διάφορες φυλές, που δημιούργησε ''η φύση και ο Θεός της Φύσης'', όπως έλεγαν οι Πατέρες της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας. Οι μόνοι άνθρωποι που μισώ είναι οι προδότες της δικής μου φυλής, που προωθούν την επιμειξία στο πλαίσιο της Παγκοσμιοποίησης, με αναπόφευκτη συνέπεια τη μελλοντική εξαφάνιση της Λευκής Φυλής μου, όπως κατά το παρελθόν συνέβη στην Καρχηδόνα , στην Αίγυπτο στην Περσία και αλλού. Η Ιστορία και οι νόμοι της φύσης δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας: η επιμειξία ισοδυναμεί με αυτοκτονία για τη Λευκή Φυλή.

Η ίδια η Φύση απαιτεί τη γεωγραφική απομόνωση για την ανάπτυξη και επιβίωση κάθε φυλής και κάθε είδους. Τα μόνα πραγματικά "εγκλήματα μίσους" είναι το δουλεμπόριο, τα ανοιχτά σύνορα, οι υποχρεωτικοί εποικισμοί και κάθε άλλη μέθοδος που στρέφεται ενάντια στη γεωγραφική απομόνωση των φυλών. Και υπό τις παρούσες συνθήκες, αυτό που συμβαίνει είναι μια κακόβουλη και εσκεμμένη γενοκτονία, η δολοφονία της Λευκής Φυλής, η οποία έχει καταλήξει μειονότητα σε πλανητικό επίπεδο. Αποτελούμε μόλις το 8% του παγκόσμιου πληθυσμού κι αυτό το ποσοστό είναι πολύ μικρότερο αν λάβουμε υπόψη μας όσους από μας είναι σε ηλικία τεκνοποίησης ή νεότεροι. Κι όμως, μας αρνούνται το δικαίωμα της γεωγραφικής μας απομόνωσης.

Εδώ στην Αμερική, ζούμε κάτω από ένα παγκοσμιοποιητικό καθεστώς, το οποίο, αφού συνέτριψε τον Αμερικανικό Νότο, έκτοτε έχει απλώσει τα πλοκάμια του ως την Κούβα, το Μεξικό, τις διάφορες χώρες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής, την Ιταλία, τη Γερμανία την Κορέα, το Βιετνάμ, τη Λιβύη, το Ιράκ, το Ιράν κι αλλού, με μοναδικό του στόχο να δολοφονήσει ή να σακατέψει 200 εκατομμύρια ανθρώπους, για να προωθήσει την Παγκοσμιοποίηση, τη Νέα Παγκόσμια Τάξη.

Δεν νομίζετε πως είναι καιρός να στρέψουμε την προσοχή μας ενάντια στον πραγματικό εχθρό; Κάποιοι από σας ίσως ξέρουν και τις άλλες 14 λέξεις μου, που αποτελούν το προσωπικό κίνητρο για τον αγώνα μου: "Διότι η ομορφιά της Λευκής Άριας Γυναίκας δεν πρέπει να χαθεί από τον κόσμο." Πόσοι όμως από σας γνωρίζουν ότι μόνο το 2% του παγκόσμιου πληθυσμού είναι νεαρές Λευκές Γυναίκες; Θα βοηθήσετε να σωθούν; Ο αγώνας μας θα είναι ίσως ο πιο τιτάνιος αγώνας στην Ιστορία. Απαγορεύεται να χάσουμε!

Φίλοι μου, εδώ και 20 χρόνια, κάνω ό,τι μπορώ να κάνω μέσα από το κελί της φυλακής. Και για πολλά χρόνια, πριν ακόμα φυλακιστώ, έκανα επίσης ό,τι μπορούσα. Τώρα, η ηλικία, το στρες και η φυλακή αρχίζουν να επιφέρουν τα αναπόφευκτα αποτελέσματά τους. Κάποιο από τα επόμενα γραπτά μου ίσως είναι και το τελευταίο μου. Αν τελικά, αυτό εδώ το κείμενο που διαβάζετε αποδειχτεί το τελευταίο μου, παρακαλώ ξανακοιτάξτε τον τίτλο του.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να μισούμε τους λάθος ανθρώπους."

Read more »

Εθνικοαναρχισμός: ερωταποκρίσεις

* Αναδημοσίευση από το διαδικτυακό περιοδικό Terra Firma (πρώτη δημοσίευση στην ελληνική γλώσσα στο περιοδικό "Γαμμάδιον")

* Ξεκαθαρίζουμε ότι τα όσα αναπτύσσονται παρακάτω δεν εκφράζουν το σύνολο της διαχειριστικής και συντακτικής ομάδας. Αποτελούν όμως τροφή για σκέψη, μελέτη και γενικότερη επεξεργασία.

Εθνικοαναρχισμός και Εθνικισμός

Δεν υποστηρίζουμε τον Εθνικισμό, που προσβλέπει στο έθνος-κράτος. Αν όμως θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, οφείλουμε ν' αναγνωρίσουμε ότι οι γηγενείς των Βρετανικών Νήσων έχουν Ινδοευρωπαϊκή προέλευση κι επομένως ανήκουν σε μια ευρύτερη εθνοτική και πολιτιστική οικογένεια, η οποία περιλαμβάνει όχι μόνο την Ευρώπη, αλλά και την πολιτιστική κληρονομιά χωρών, όπως το Ιράν, το Αφγανιστάν, η Ινδία και το Θιβέτ. Στην πραγματικότητα, το “εθνικό” στοιχείο του Εθνικοαναρχισμού πρέπει να γίνει αντιληπτό με μια ευρεία έννοια και οπωσδήποτε διάφορη από τις παρωχημένες και περιορισμένης εμβέλειας αντιλήψεις του ιμπεριαλισμού του 19ου αιώνα. Μιλώντας για εθνότητα, λοιπόν, αναφερόμαστε στη φυλετική-τριμπαλιστική και οργανική της διάσταση. Επομένως, η δική μας ερμηνεία του όρου “εθνικός” είναι άσχετη με τον παράγοντα επικράτεια, καθώς αναφέρεται στο γένος, μια φυσική πραγματικότητα, που ενυπάρχει σε κάθε λαό. Ο Εθνικοαναρχισμός μπορεί να υιοθετηθεί από διάφορες φυλές, αλλά, παρόλο που δεν αρνούμαστε ότι μπορούν να υπάρξουν αναρχικές πολυφυλετικές κοινότητες, τέτοιου είδους κοινότητες ποτέ δεν θα μπορέσουν να είναι Εθνικοαναρχικές με την οργανική έννοια του όρου.

Περί Ευρασιατικού υπερκράτους

Πιστεύουμε στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική αποκέντρωση. Με άλλα λόγια, επιζητούμε μια τάση σμίκρυνσης, μέσα από την οποία, γραφειοκρατικά δημιουργήματα, όπως ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, η Διεθνής Τράπεζα, αλλά και έθνη-κράτη, όπως η Βρετανία και η Γερμανία, θα γκρεμιστούν, προκειμένου να προκύψουν αυτόνομες μικρές κοινότητες. Με δεδομένο ότι οι Εθνικοαναρχικές κοινότητες θα θεωρηθούν  ένα είδος πέμπτης φάλαγγας από το κατεστημένο (το οποίο πιθανότατα θα διεισδύσει σ'αυτές για να τις καταστρέψει), πιθανόν να χρειαστεί να μεταναστεύσουμε σε περιοχές, που δεν ελέγχει η Δύση. Από την άλλη, εφόσον είμαστε πεπεισμένοι ότι πρέπει να επιταχύνουμε τις διαδικασίες κατάρρευσης της Δύσης, θα απαιτηθεί μια κάποια δράση μας στο περιθώριο της κοινωνίας. Όπως το έθεσε ο Νίτσε: “Αυτό που είναι έτοιμο να πέσει, πρέπει να το σπρώξουμε”. Και κατά τον Μπακούνιν: “Το να καταστρέφεις είναι δημιουργικό”.

Ρατσισμός

Το όραμά μας βασίζεται στην αγάπη για το είδος μας και στον ειλικρινή σεβασμό για τους άλλους. Αυτή η στάση είναι το αντίθετο του ρατσιστικού μίσους και θεμελιώνεται στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης του κάθε λαού. Επιπλέον, δεν συμφωνούμε με τις απόψεις για κυριαρχία των Λευκών πάνω σε άλλες φυλές, ούτε μας ενδιαφέρει να επιβάλουμε τις απόψεις μας σε όλους τους άλλους. Οι Εθνικοαναρχικοί πιστεύουν στην ανάγκη για Φυλετικό Διαχωρισμό. Από κει και πέρα, ευχαρίστως επιδιώκουν συνεργασία με ανθρώπους και οργανισμούς που επίσης πιστεύουν στον Φυλετικό Διαχωρισμό, άσχετα με την όποια φυλετική ή εθνοτική τους προέλευση. Η φυλετική επιμειξία όμως είναι μια σοβαρότατη απειλή και αποτελεί μέγα κίνδυνο για το ανθρώπινο είδος, με τον ίδιο τρόπο που το κυνήγι και η μόλυνση απειλούν την πανίδα και το περιβάλλον. Μαζί με τους συντρόφους μας σε όλον τον κόσμο, επιδιώκουμε να υπερασπιστούμε την ταυτότητά μας από την επίθεση ενός κοσμοπολιτισμού δίχως ρίζες.

Φυλετικά μικτές σχέσεις

Τέτοιου είδους θέματα αφορούν μόνο τα εμπλεκόμενα άτομα και τις κοινότητές τους. Υπενθυμίζουμε όμως, ότι η φυλετική επιμειξία και ο Εθνικοαναρχισμός είναι ασυμβίβαστες έννοιες.

Πολέμιοι του Εθνικοαναρχισμού

Ας διαφωνούν. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα. Υπό τον όρο, όμως, ότι δεν θα μας εμποδίσουν να επιβάλουμε τις δικές μας αρχές και ιδέες στον δικό μας χώρο και στις δικές μας κοινότητες. Τυχόν απόπειρα τρίτων να ανακατευτούν στον τρόπο ζωής μας ή να μας εμποδίσουν να φτιάξουμε τις δικές μας Εθνικοαναρχικές κοινότητες θα είναι “φασιστική” και αυταρχική. Δεν μας ενδιαφέρει να ξεκινήσουμε διωγμούς και να επιβάλουμε την άποψή μας στους άλλους, αλλά, αν οι αντίπαλοί μας δεν σεβαστούν την ελευθερία μας και δεν πάνε αλλού για να φτιάξουν τις όποιες δικές τους κοινότητες, δεν θα διστάσουμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας με κάθε πρόσφορο μέσο. Από την άλλη, όντας εραστές της ελευθερίας υποστηρίζουμε τις επιδιώξεις όλων των λαών του κόσμου να μάχονται για την ελευθερία τους.

Φασίστες και Μαρξιστές

Υποστηρίζουμε τις ευρύτερες έννοιες της αποκέντρωσης και της αυτοδιάθεσης. Αυτό έχει χαρακτήρα τακτικού ελιγμού ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, αν και πιστεύουμε ότι ο Εθνικοαναρχισμός είναι μια διακριτή και πιο ξεκάθαρη έκφραση αυτών των εννοιών. Επομένω, αμφιβάλλουμε για το αν οι φασίστες ή οι μαρξιστές θα μπορούσαν να είναι Εθνικοαναρχικοί. Από την άλλη όμως, αν οι ίδιοι θέλουν τις δικές τους συγκεκριμένες περιοχές, όπου θα εφαρμόσουν τις αρχές και τις αξίες τους, αυτό είναι δικαιωμά τους και είναι ελεύθεροι να το κάνουν. Γενικά όμως, πρέπει να σημειωθεί ότι ο τρόπος με τον οποίο θα αντιμετωπίζουμε οποιαδήποτε άλλη κοινότητα, θα διαμορφωθεί με κριτήριο το τι συμφέρει καλύτερα την δική μας κοινότητα. Κι αυτό συνεπάγεται ότι συχνά θα χρειαστεί να προβούμε σε συμμαχίες προκειμένου ν' αντιμετωπίσουμε κοινούς εχθρούς. Με αυτή τη λογική σήμερα υποστηρίζουμε κάθε μορφή αποκέντρωσης, παρόλο που η Εθνικοαναρχική εκδοχή της αποκέντρωσης είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και διακριτό. Πάντως, η μάχη του μέλλοντος θα διεξαχθεί ανάμεσα στους υποστηρικτές του συγκεντρωτισμού και τους υποστηρικτές της αποκέντρωσης.

Σκοπός και στόχος

Ο Διεθνής Καπιταλισμός, για να εξασφαλίσει και να διαιωνίσει την επιβίωσή του, έχει ανάγκη να αποκτά συνεχώς νέες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Στα επόμενα χρόνια όμως, θ'αρχίσει σιγά σιγά να διαλύεται με τον ίδιο τρόπο που παλαιότερα η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία – η οποία επίσης ειδικευόταν στον επεκτατισμό και τον έλεγχο της περιφέρειας – τελικά κατέρρευσε κάτω από το βάρος της αχαλίνωτης πλεονεξίας και της αδίστακτης φιλοδοξίας. Επομένως, προκειμένου να επιταχύνουμε την πτώση του Διεθνούς Καπιταλισμού, οφείλουμε να ενθαρρύνουμε τις εξεγέρσεις στην περιφέρειαμ αποστερώντας τα μεγάλα αστικά κέντρα από πολύτιμους πόρους. Βοηθώντας και ενισχύοντας τους λαούς τους λεγόμενου Τρίτου Κόσμου, μπορούμε να κόβουμε ένα-ένα τα πλοκάμια του Καπιταλισμού, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να χτυπήσουμε και να συντρίψουμε τον ίδιο τον πυρήνα του. Καταστροφή στο εσωτερικό της κοινωνίας και δημιουργία έξω από αυτήν. Αυτή είναι η ουσία τους Εθνικοαναρχισμού.

Τι θα απογίνει η Δύση;

Και ποιος νοιάζεται; Όλη η σύλληψη του Δυτικού Πολιτισμού θεμελιώνεται στην εκμετάλλευση και την απληστία. Επιπλέον, ο Δυτικός Πολιτισμός είναι μια ιστορική διαδικάσία, που έχει αποκόψει τον άνθρωπο από την πρωταρχική του φύση κι έχει οδηγήσει στον πλουτισμό των ολίγων σε βάρος των πολλών.

Εθνικοαναρχισμός και τεχνολογία

Οι Εθνικοαναρχικοί ναι μεν δεν αντιτίθενται κατ'αρχήν στην τεχνολογία – τουλάχιστον στον βαθμό που δεν φθείρει το περιβάλλον – αλλά το γεγονός παραμένει ότι, όταν το διεθνιστικό σύστημα αρχίσει να πεθαίνει και οι άνθρωποι αναγκαστούν να επιστρέψουν σε πιο φυσικούς τρόπους ζωής, η βιομηχανία θα παρακμάσει και δεν θα υπάρχει διαθέσιμη εργατική δύναμη, για να παραχθούν υπολογιστές, τηλεοράσεις και άλλα αγαθά πολυτελείας. Οι άνθρωποι θα είναι αναγκασμένοι να επιβιώσουν χωρίς αυτοκίνητα και σουπερ-μάρκετ, χωρίς τηλεοπτικά σόου και τηλέφωνα, χωρίς δονητές και κεντρική θέρμανση. Κι αυτό θα οδηγήσει σ'έναν πιο χαλαρό τρόπο ζωής, με περισσότερο ελεύθερο χρόνο, διότι, πολύ απλά, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες δεν χρειάζεται να δουλεύουν πάνω από δυο ώρες τη μέρα, προκειμένου να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες. Θα ήταν όμως λάθος να υποτεθεί ότι οι Εθνικοαναρχικοί κηρύσσουν ή επιθυμούν την επιστροφή σ' έναν πιο πρωτόγονο τρόπο ζωής. Απλά προβλέπουμε το αναπόφευκτο και πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι πρέπει να προετοιμαστούν γι'αυτό. Το μόνο που μένει να δούμε είναι μέχρι πού θα φτάσει η διαδικασία αυτή.

Επόμενα βήματα

Θα συνεχίσουμε τις επαφές μας με άλλους αντίπαλους της παγκοσμιοποίησης, με στόχο να γίνουμε, εν ευθέτω χρόνω, ένας από τους παράγοντες διαμόρφωσης του ολοένα και διογκούμενου αντικαπιταλιστικού κινήματος. Με αυτή τη λογική, τείνουμε χείρα φιλίας και συνεργασίας σε όλους όσους έχουν ανάλογες ιδέες τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Οι άνθρωποι πρέπει να ξεχάσουν τις προκαταλήψεις και να συμμαχήσουν μαζί μας στην εκστρατεία για το δίκιο και τη λευτεριά.

Read more »