Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Περσινά ξινά σταφύλια...

| Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017
Αφορμή για τις αράδες αυτές στάθηκε η ανάγνωση ενός άρθρου σε ένα από τα ενημερωτικά sites με μεγάλη επισκεψιμότητα σχετικά με τον ρατσισμό των Ελλήνων και μια έρευνα του Ευρωβαρόμετρου. Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά γιατί δημοσιεύτηκε το άρθρο τώρα, ενώ η έρευνα έγινε πριν από δύο χρόνια (στο άρθρο αναφέρεται η αστειότητα ότι τώρα δόθηκε στη δημοσιότητα η έρευνα, ενώ έχει δημοσιευτεί τουλάχιστον ένα χρόνο πριν), ή μάλλον καταλαβαίνω... Έγινε ένα ακόμα τρομοκρατικό χτύπημα και οι υπεύθυνοι της ιστοσελίδας έκριναν ότι ταιριάζει γάντι ένα άρθρο που να μας σταμπάρει ως λαό κατ' αυτό τον τρόπο. Λάδι στη φωτιά ως συνήθως.

Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο για να να διαβάσετε το άρθρο:
http://news247.gr/eidiseis/koinonia/xarths-poso-ratsistes-einai-oi-ellhnes.4808820.html

Προς ενημέρωση: Από το 2006 γίνονται αυτές οι έρευνες του Ευρωβαρόμετρου και το ερωτηματολόγιο περιλαμβάνει κομμάτια που έχουν να κάνουν γενικά με "διακρίσεις" (discrimination"), από ηλικιακή διάκριση, σεξουαλική μέχρι εθνική - φυλετική. Από το 2006 μέχρι σήμερα, έχουν μεταβληθεί οι τάσεις σε αρκετές χώρες, όμως και η διατύπωση των ερωτήσεων είναι διαφορετική. Στη δική μας περίπτωση, στο ζήτημα μειονοτήτων και ανεκτικότητας, φαίνεται πως αργά και σταδιακά υπάρχει μια μεταβολή προς τα χαρακτηριστικά πιο ανοικτών κοινωνιών. Ο τίτλος του άρθρου εδώ "Πόσο ρατσιστές είναι οι Έλληνες" έχει σκοπό να προκαλέσει ενοχή στους Έλληνες ότι είναι ρατσιστές, με φυσικά αρνητική διάθεση, αφού ο όρος έχει αρνητικό πρόσημο. Σκόπιμα δεν γίνεται γνωστή η μεταβολή που προανέφερα, η οποία είναι σαφώς δυσανάλογη των κονδυλίων, του χρόνου και της προσπάθειας που δαπανάται προς αυτή την κατεύθυνση από την ΕΕ, τις κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ την τελευταία δεκαετία.

Θα ήθελα να παραθέσω κάποιους άλλους δείκτες που πιστεύω ότι παίζουν ακόμα πολύ σημαντικό ρόλο στο γιατί παραμένουμε σχετικά "κλειστοί" στην ενσωμάτωση της διαφορετικότητας στην κοινωνία μας (χωρίς να διαφωνώ απαραίτητα στο ότι το να διατηρείς επιφυλάξεις είναι απαραίτητα κακό, ειδικά εφ' όσον αυτό υπερπροβάλλεται ετσιθελικά ως φυσιολογικό). 

Επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο: https://geert-hofstede.com/greece.html.  

Υπάρχουν δείκτες οι οποίοι αντανακλούν συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από μια διάρκεια στο χρόνο και έχουν να κάνουν με τη δομή της ελληνικής κοινωνίας (Power Index, Uncertainty Avoidance, Masculinity), το θεσμό της οικογένειας, την ελληνική ιδιοσυγκρασία μέσα από τα βιώματα της Ιστορίας κλπ. Γι αυτό οποιαδήποτε προσπάθεια γίνεται για μεταβολή αυτών των δεικτών στοχεύει - έμμεσα πολές φορές - σε θεσμούς όπως αυτός της οικογένειας, σε κομμάτια όπως αυτό της Πίστης (άσχετα αν κάποιος είναι ή δεν είναι Χριστιανός, καλό είναι να μην είναι τυφλός), στην κατάργηση των Παραδόσεων και στον αποπροσανατολισμό ενός λαού από τα ταυτοτικά του στοιχεία.
Λ.Μ.
Διαβάστε περισσότερα »

Η Αναρχία απέναντι στην Πολιτική

| Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017
Πράττουμε αυτό που είμαστε. Και εν τέλει γινόμαστε αυτό που πράττουμε. Αυτή η σύνδεση ορίζει το κάθε τι στη ζωή μας. Οι Αξίες μας αποτελούν τον καθρέφτη του ποιοι είμαστε και η συμπεριφορά μας αντικατοπτρίζει τις Αξίες μας, αποτελεί το αποτέλεσμα του να ζούμε τις Αξίες μας. Όταν η συμπεριφορά μας και οι Αξίες μας ζουν σε αρμονία, αυτό δημιουργεί και διατηρεί ένα συναίσθημα εμπιστοσύνης και αλληλλεγγύης μεταξύ μας. Όσο περισσότερο δεμένοι, ανοιχτοί και αξιόπιστοι είμαστε, τόσο μεγαλύτερη εμπιστοσύνη θα κερδίσουμε ο ένας για τον άλλον. Παρά τη φυσική απόσταση μεταξύ μας, η υποστήριξη είναι το ζητούμενο, όχι μονάχα για την επιβίωση του Κινήματός μας, αλλά πολύ περισσότερο ώστε να γίνουμε οι μπροστάρηδες της αλλαγής που τόσο πολύ επιθυμούμε. Η εμπιστοσύνη αποτελεί το επιστέγασμα του να ζούμε πιστά τις Αξίες μας.

Γιατί επέλεξα αυτό το θέμα; Διότι θα ήθελα να δώσω έμφαση στην ιδιαιτερότητα και στη μοναδικότητα του Κινήματός μας. Πρόσφατα γεγονότα που σχετίζονται με το δηλητήριο της πολιτικής και το καταστροφικό έργο της, ήρθαν να δημιουργήσουν σύγχυση, όχι απαραίτητα ανάμεσά μας, αλλά σε ανθρώπους οι οποίοι ξεκίνησαν να έρχονται σε επαφή μαζί μας και να κάνουν τα πρώτα τους βήματα ανακαλύπτοντας τον Εθνικοαναρχισμό.

"Το μίσος συνεχιζόταν ακριβώς όπως πριν, μόνο που ο στόχος είχε αλλάξει. Αυτό που είχε κάνει εντύπωση στον Γουίνστον, όταν τα ξανασκέφτηκε όλα αυτά, ήταν πως ο ομιλητής πέρασε, από τη μια πολιτική γραμμή στην άλλη, ακριβώς στη μέση μιας φράσης, όχι μόνο χωρίς να σταματήσει, αλλά χωρίς να αλλάξει καν τη σύνταξη." (1984, G. Orwell)

Πολιτική σημαίνει συμβιβασμός. Η πολιτική αποτελεί την επιτομή μιας συμβιβαστικής λογικής, και σε ένα σύστημα το οποίο ενθαρρύνει την αναξιοκρατία και την αδικία, η "'άμβλυνση των γωνιών" και ο πάση θυσία συμβιβασμός αποτελούν από τα βασικά στοιχεία τα οποία μπορούν να καταστήσουν κάθε πολιτικό οργανισμό βιώσιμο αλλά και καταστρεπτικό για τους ανθρώπους. Και οι μάζες προφανώς θα ακολουθήσουν. Θα πορευτούν με την "κοινωνική" πλειοψηφία και τα κατεστημένα αξιακά συστήματα, ακόμα και αν πιστεύουν ότι η κατεύθυνση είναι λανθασμένη, απλά για να μην προκαλέσουν καμία αναστάτωση. Αυτό αποτελεί την απόλυτη έννοια της "συμμόρφωσης".

Ο χώρος της πολιτικής έχει από τη φύση του άμεση σχέση με την επίδειξη ισχύος και εξουσίας. Με την επικράτηση με βάση την επιβολή, κάτι το οποίο έχει ως αφετηρία του την αναξιοκρατία. Συνεπώς, στηρίζοντας κανείς έναν πολιτικό σχηματισμό μέσω δικτύων, ζημώσεων, διασικασιών και λοιπών δομών, όχι μόνο αναγνωρίζει τη δηλητηριώδη φύση της πολιτικής, αλλά πολύ περισσότερο  την ενδυναμώνει, παρέχοντας την απαραίτητη κοινωνική νομιμοποίηση, κυρίως σε περιόδους όπου εκείνη διέρχεται κρίση, μαζί με τη γενικότερη οικονομική και κοινωνική αποσταθεροποίηση. Ένα ξεκάθαρο μήνυμα εναντίωσης στην πολιτική και το κράτος είναι σίγουρα μια αξιοπρεπής στάση, και είναι και πιο εύκολη, διότι στη βάση της μια τέτοια στάση μπορεί να σημαίνει την απαρχή μιας εξέγερσης.

"Μία µειοψηφία είναι ανίσχυρη όταν συµµορφώνεται µε την πλειοψηφία, τότε δεν είναι ούτε καν µειοψηφία, τουναντίον, είναι ακατανίκητη όταν συσσωρεύεται όλη της η δύναµη. Εάν οι λύσεις είναι είτε να πάνε όλοι οι άνθρωποι στη φυλακή είτε να εγκαταλειφθούν ο πόλεµος και η δουλεία, η Πολιτεία δεν θα έχει κανένα δισταγµό ως προς το τι θα επιλέξει." ("Πολιτική Ανυπακοή", Henry David Thoreau)

Το κύριο πρόβλημα με την κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι το γεγονός ότι είναι αντιπροσωπευτική. Την ίδια στιγμή που είναι πιθανό για τους ανθρώπους να ψηφίσουν ένα πολιτικό κόμμα και έναν πολιτικό άνδρα από την περιφέρειά τους, αυτός ο πολιτικός άνδρας δεν είναι δυνατό να αποσυρθεί ή να αντικατασταθεί για κάποια χρόνια, φυσικά κάτι τέτοιο διαφέρει από χώρα σε χώρα και πολιτικό σύστημα όμως το πλαίσιο και η λογική είναι κοινά. Οι πολιτικοί αυτοί άνδρες, ενώ υπόσχονται πολλά προεκλογικά, είναι πολύ ικανοί στο να εξαπατούν τους ψηφοφόρους τους και να κάνουν στροφές 360 μοιρών, πολύ εύκολα, προβάλλοντας δικαιολογίες και εξηγήσεις για το κάθε τι, θυματοποιώντας τους εαυτούς τους. Προφανώς δεν υπηρετούν τον πολίτη αλλά εξυπηρετούν τα συμφέροντα του πολιτικού κόμματος και της άρχουσας τάξης - ελίτ.

Αντί για την αντιπροσωπευτική δημοκρατία, μέσω της οποίας οι πολιτικοί ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες ή αυτές των σχηματισμών στους οποίους ανήκουν, εκ μέρους του κράτους, προτάσσουμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, οικοδομημένο με βάση το κοινοτικό πρότυπο, καθώς αρνούμαστε τον κεντροποιημένο τρόπο ζωής. Η "κοινότητα" είναι στην περίπτωσή μας είναι η λέξη - κλειδί. Όχι ως αυτοσκοπός, μα ως φυσική εξέλιξη της αναζήτησης της προσωπικής πνευματικότητας και έπειτα την σε κοινή βάση και ανάλογο πλαίσιο συλλογική αφύπνιση. Το γεγονός ότι οι άνθρωποι σπρώχνουν το κράτος με τόσο μεγάλη δύναμη, σημαίνει ότι η ελπίδα που περνάει μέσα από την αυτοοργάνωση σε όλα τα επίπεδα, από την διατροφή μέχρι την εκπαίδευση, έχει αντικατασταθεί από λύσεις που είναι πρόσκαιρες, εύκολες και κυρίως, θέτουν τον καθένα από εμάς σε ρόλο απλού συμμετέχοντα, αν όχι παρατηρητή, αντί του κυρίως υπευθύνου.

Ο Έλληνας Επίκουρος πίστευε ότι η ηρεμία του νου δε θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να περάσει μέσα από τη συμμετοχή στην πολιτική. Υπάρχει τρόπος σύμφωνα με τον Επίκουρο να επιλέξουμε τη ζωή δίχως να φοβόμαστε το θάνατο, δίχως να υποκύπτουμε σε εκβιαστικά διλήμματα και ανάλογες προλήψεις και κατεστημένα. Η θεωρία του περί δικαιοσύνης συγκρότησε μια φιλοσοφική παράδοση που έψαχνε να βρει την πηγή της ηθικής μακρυά από τη μολυσματική επιρροή της πολιτικής.

Από την άλλη, Έλληνες επίσης φιλόσοφοι όπως ο Πλάτων, ο Αριστοτέλης και οι Στωικοί, ήταν όλοι τους κρατιστές σε διάφορες εκδοχές, επικροτούσαν και επεδίωκαν την ενασχόληση με την πολιτική και σχεδίαζαν πολιτικά προγράμματα προς το συμφέρον πλουσίων και γενικά επιφανών αριστοκρατών. Ο Επίκουρος εστίαζε στην ατομική αναζήτηση της ευτυχίας, μακρυά από την πολιτική, διότι η πολιτική επηρέαζε αρνητικά το άτομο, προξενώντας προσωπικά προβλήματα, επιπλέον πίστευε ότι η πολιτική γενικά αποτελούσε κάτι άσχετο με την ευτυχία. Δεν είχε συνεπώς κάποιο πολιτικό πρόγραμμα να προσφέρει και όποιος μελετήσει τη φιλοσοφία του θα διαπιστώσει ότι δεν υπάρχει κάποιο θεματικό συλλογικών αρετών, επιβολής τάξης ή δικαιοσύνης. Ο επικούρειος σοφός άνθρωπος δε θα προκαλέσει κακό στους άλλους, και αυτό προέρχεται από την διατήρηση ενός άτυπου "συμβολαίου ηθικής", το οποίο βοηθά την ηρεμία του νου και την ανθρώπινη ευτυχία.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της ζωής του ο Ιούλιος Έβολα είχε να απαντήσει στο ερώτημα του κατά πώς ένας ακραιφνής υπέρμαχος της παράδοσης θα μπορούσε να αναπτύξει δράση σε έναν κόσμο που ολοένα και αναπτύσσεται προς την αντίθετη κατεύθυνση από αυτό το οποίο πρέσβευε. Ο Έβολα πρότεινε μια ζωή πλήρως αποκομμένη από το μοντερνισμό και τη νεωτερικότητα της εποχής, ή όπως αλλιώς το περιέγραφε, "να ζεις στον κόσμο, αλλά χωρίς να είσαι μέρος αυτού". Υποστήριξε την "Απολιτεία", την απόσυρση από την σύγχρονη πολιτική ζωή και την εγκατάλειψη του πολιτικού ακτιβισμού, προτρέποντας τους συμπολίτες του να απέχουν από την πολιτική και να μη συμμετέχουν στα κοινά, διότι κάτι τέτοιο ερχόταν σε αντίθεση με το μονοπάτι της πνευματικής αφύπνισης. Πρότεινε την εσωτερική διαδικασία της αναζήτησης και την ανάδειξης της πνευματικότητας, ως πράξης απελευθέρωσης από τον δεσμευτικό αυτό κόσμο.

Η σύγχρονη απολιτεία δεν έχει να κάνει με πολιτικές επιδιώξεις και καιροσκοπισμούς. Αποτελεί στάση ζωής απέναντι στην πολιτική, με αφετηρία τις επιπτώσεις που έχει μία τέτοια ανάμειξη για τον καθένα όταν επιλέγει το μονοπάτι της προσωπικής του αφύπνισης.

Ας σκεφτούμε λοιπόν, θέλουμε στα αλήθεια να αφήσουμε το κάθε τι στους πολιτικούς, στους επιχειρηματίες, στους εφοριακούς, στους δικαστικούς, στους δημοσιογράφους, στους στρατιωτικούς, στους δασκάλους, σε κάθε λογής διαμορφωτή της ζωής μας σήμερα ή επιθυμούμε να τραβήξουμε τη διαχωριστική γραμμή, της απεξάρτησης από το κράτος και τα μαφιόζικα όργανά του, οικοδομώντας μόνοι μας το μέλλον μας; Όσο λιγότερο εξαρτώμαστε από το κράτος, τόσο πιο εχθρικό, μα και άσχετο με τις επιδιώξεις μας θα γίνεται κι εκείνο. Όσο λιγότερο εξαρτώμαστε από τους πολιτικούς και τις τακτικές τους, τόσο θα διατηρούμε ο καθένας τη δική του, ιερή αυτονομία, αυθεντικότητα και αμόλυντη πραγματικότητα.

"Θα υπάρξει ένας ποιοτικός μετασχηματισμός, μια νέα ζωή, μια αποκάλυψη, ένας νέος παράδεισος και μια νέα γη, ένας νέος κόσμος στον οποίο όλες οι παρούσες συμφωνίες μας θα ομογενοποιηθούν σε ένα αρμονικό σύνολο." (Mikhail Bakunin)


Κώστας Έξαρχος, "Η Αναρχία απέναντι στην Πολιτική"
* απόσπασμα από την ομιλία στην Πρώτη Εθνικοαναρχική Διεθνή, Μαδρίτη, Ιούνιος 2017
Διαβάστε περισσότερα »

Το θέατρο των ηλιθίων

| Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017
Η ένταση των τελευταίων ημερών με αφορμή τον πυρηνικό εξοπλισμό ανέπτυξε σενάρια μέχρι και διεξαγωγής πολεμικής σύρραξης μεταξύ Η.Π.Α. και Βόρειας Κορέας. Ένταση σε όλους τους τομείς επικοινωνιακή, με ανταλλαγή δηλώσεων τύπου αγώνων πυγμαχίας με σκοπό την δημοσιότητα. Ως άλλοι Mayweather και McGregor λοιπόν, ο Donald Trump και ο Kim Jong Un με πολύ μελετημένες και καυστικές φράσεις μέσα από υποκριτική που θα μπορούσε να συγκινήσει μόνο την ηλίθια μάζα, αυξάνουν την δημοτικότητά τους προς όφελος των πραγματικών σκοπών τους.

Στην Βόρεια Κορέα λέγεται ότι έγιναν 3.500.000 αιτήσεις για στράτευση. Ακόμα και εάν είναι αριθμός φουσκωμένος λόγω της δικτατορικής κομμουνιστικής προπαγάνδας, είναι γεγονός ότι μέχρι και ο τελευταίος Βορειοκορεάτης είναι διαθέσιμος, με το πιστόλι στο κρόταφο φυσικά, ώστε να θυσιαστεί στον βωμό του καλοζωισμένου και παχύσαρκου Kim. Με την Εξουσία να ορίζει ακόμα και το πότε οι ομογενοποιημένοι πολίτες θα πρέπει να γελάνε ή να κλαίνε, με ένα «κλικ» διακόπτη κάθε συναίσθημα, κάθε ανθρώπινη βούληση, να ενεργοποιείται και το «1984» του προφήτη Όργουελ να επιβεβαιώνεται τραγικά.

Στην Αμερική είναι εξίσου εύκολα τα πράγματα για την Εξουσία, έστω κι αν η απόχρωση είναι διαφορετική. Ακόμα και εάν ο μέσος Αμερικάνος αδυνατεί να γνωρίζει τα βασικά – όπως η γεωγραφική θέση – για τον εν δυνάμει επόμενο αντίπαλο των Πολιτειών, μπορεί να εφησυχαστεί στον ρόλο του θεατή στο κυνήγι μαγισσών και την «εξάγνιση» του πλανήτη από τους ίδιους. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, σε διάρκεια λίγη παραπάνω από μισό αιώνα δηλαδή, οι Η.Π.Α. είχαν πολεμική δράση στην Κορέα, στην Κούβα, στον Λίβανο, στο Κογκό, στην Δομινικανή Δημοκρατία, στο Βιετνάμ, στην Ταϊλάνδη, στο Ζαΐρ, στην Γρενάδα, στη Λιβύη, στον Περσικό Κόλπο, στον Παναμά, στην Σομαλία, στην Αϊτή, στην Βοσνία, στο Κόσοβο, στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ, στο Πακιστάν, στην Συρία, στην Νιγηρία. Είναι μέρος του lifestyle του Αμερικάνου ...πατριώτη, να βλέπει το κράτος [κι όχι την «πατρίδα»] του να λειτουργεί ως πολεμική μηχανή εκκαθάρισης ψυχών, το σοκ και δέος σε πλήρη νομιμοποίηση. Στο θέατρο των ηλιθίων παιδιά σκοτώνονται και το κοινό χειροκροτεί.

Στον υπόλοιπο κόσμο που οφείλει να ακολουθεί χωρίς να παρεμβαίνει, αυτός ο πόλεμος δηλώσεων έχει αντίκτυπο στην οικονομία, είναι αφορμή για νέες δηλώσεις και διπλωματική ζύμωση [βλ. Κίνα, Ρωσία, Γερμανία] αλλά και αποτελεί σπουδαίο καθρέπτη της σημερινής πραγματικότητας: στην άλλοτε αυτόνομη και περήφανη Ιαπωνία, εργαλείο πλέον της Αμερικής μετά τις δύο πυρηνικές βόμβες και την απόλυτη υποταγή, οι πολίτες σπεύδουν να παραγγέλνουν ειδικά κιβώτια – καταφύγια, για ενδεχόμενο πυρηνικό πόλεμο, καθώς βρίσκονται πολύ κοντά στην Β. Κορέα. Ειρωνεία ότι, σε μία πρόσφατη έρευνα, οι Ιάπωνες βγήκαν τελευταίοι στον κόσμο και οι πλέον αρνητικοί στο ερώτημα «αν θα πολεμούσες για την χώρα σου». Το να υπερασπιστείς τον τόπο σου και τους ανθρώπους σου, είναι βασικό φυσικό δικαίωμα τόσο για τον άνθρωπο όσο και για κάθε ον της φύσης που υπερασπίζεται το είδος του. Οι Ιάπωνες έχουν δεχτεί τεράστια πλύση εγκεφάλου, από τις αυτοαποκαλούμενες «Δημοκρατίες», οι οποίες απέφυγαν να κάνουν την ίδια προπαγάνδα στους δικούς τους πολίτες, κι έτσι ο άλλωτε περήφανος Ιάπωνας που ζει στον αληθινό τόπο του χιλιάδες έτη, προτιμάει πλέον ως ατομιστής να κρύβεται στο πλαστικό λαγούμι - καταφύγιό του, ενώ ο τεχνητός Αμερικάνος δηλώνει ένθερμος πατριώτης και πάντοτε έτοιμος πολεμιστής ή καλύτερα warrior.

Είναι χαρακτηριστικό επίσης το πως αυτοί οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί λειτουργούν. Η Δύση, όπως και οι χώρες της Μέσης Ανατολής και όχι τόσο της Άπω, ακριβώς λόγω της μεσοανατολικής προέλευσης της θρησκευτικής κουλτούρας που επηρέασε τις συνειδήσεις επί αιώνες, παρουσιάζουν τον εχθρό ως τον «Σατανά» που πρέπει να «νικηθεί». Ο Κιμ Γιονγκ Ουν, άσχετα εάν πράγματι είναι ένας κομμουνιστής δικτάτορας, είναι ο Σατανάς που στην συνείδηση του μέσου αμερικάνου πολίτη πετάει ζωντανά μωρά στα σκυλιά και στα γουρούνια. Για τους δολοφόνους της ISIS, η Αμερική είναι ο Σατανάς της αμαρτίας και των άπιστων που πρέπει να πνιγούν στο αίμα τους. Ο Μιχαήλ Μπακούνιν, δεχόμενος την Βίβλο ως ένα παράλογο παραμύθι με βαθιά αλλά διεστραμμένη ψυχολογία, απάντησε στην ανθρωπότητα με την φροντίδα που θα δείξει ο σωστός δάσκαλος στον ανόητο μαθητή, ωστόσο και με την ακεραιότητα και καθαρότητα που έχει στον λόγο του ένας Επαναστάτης: όρισε τον Σατανά, ως τον «...αιώνιο εξεγερμένο, το πρώτο ελεύθερο πνεύμα και απελευθερωτή του κόσμου».

Εάν ο «Θεός» είναι το Κράτος, που πάντοτε ορίζει τους περιστασιακούς εχθρούς του ως τους «διαβόλους» τότε ναι, σε αυτή την σκηνή του θεάτρου πρέπει να υπάρξει συνεχής παρέμβαση από τους σωστούς διαβόλους. Καμία θέση υπέρ του ενός ή του άλλου, όποιος κι αν είναι ανά περίπτωση ο ένας ή ο άλλος κι όχι μόνο εδώ συγκεκριμένα - το έχει πει κι ο Σοπενχάουερ πολύ σωστά, ότι εάν ένας κροκόδειλος φάει τον εχθρό σου, δεν γίνεται να γίνεις φίλος με τον κροκόδειλο. 

Παρέμβαση στην σκηνή του θεάτρου των ηλιθίων, ως άλλοι «σατανάδες» που θέλουν να αφυπνίσουν τους αγγελικά πλασμένους εγκέφαλους, του ευκολόπιστου και του υποταγμένου συνειδησιακά σύγχρονου ανθρώπου – καταναλωτή – θεατή.

Έκτωρ Αντισθένης

Διαβάστε περισσότερα »

O Peter Töpfer για τον γερμανικό Εθνικοαναρχισμό

| Τρίτη, 4 Ιουλίου 2017
Ο Peter Töpfer αποτελεί έναν από τους πρωτεργάτες στη διαδικασία σύστασης του Εθνικοαναρχικού Κινήματος και διάδοσης του Εθνικοαναρχισμού. Είναι Γερμανός και επί σειρά ετών ακτιβιστής, συγγραφέας του εγχειριδίου "Nationalanarchismus, Manifest und Texte", που κυκλοφόρησε το 2004. Στο βίντεο που ακολουθεί μπορείτε να παρακολουθήσετε την ομιλία του από το πρώτο εθνικοαναρχικό συνέδριο που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη τον περασμένο Ιούνιο. Ο Peter εξηγεί το πώς ανακάλυψε τον Εθνικοαναρχισμό και το τι σημαίνει για εκείνον. Προερχόμενος σε νεαρή ηλικία από την Άκρα Αριστερά και αργότερα συμμετέχοντας στο "Anarchist Pogo Party" της Γερμανίας, πέρασε μετά από πολλά χρόνια προσωπικής αναζήτησης σε ελευθεριακές οργανώσεις και πολιτικούς φορείς στον Εθνικοαναρχισμό, μετά από επαφή του με Γάλλους συντρόφους.

Ο Peter είναι ψυχοθεραπευτής, ασκώντας το λειτούργημα αυτό μέσα από τη δική του εξελιγμένη τεχνική του "Deep Truthing", επηρεασμένος από τους Wilhelm Reich και Arthur Janov. Η βασική επιδίωξή του μέσα από το "Deep Truthing" είναι "να γνωρίσουμε ξανά τον εαυτό μας και να αφήσουμε τα παιδιά μας να αναπτυχθούν ελεύθερα ώστε να γνωρίσουν και εκείνα τον εαυτό τους. Δίχως να ζουν για κάποιους άλλους και για τις επιδιώξεις κάποιων άλλων, απλά για την ευτυχία τους και για την κοινότητά τους". Μπορείτε να παρακολουθήσετε το video από τον παρακάτω σύνδεσμο: https://youtu.be/EDiRAB7MjXM

Για περισσότερες πληροφορίες:


Διαβάστε περισσότερα »

Αμήχανος Οδυσσέας

| Κυριακή, 2 Ιουλίου 2017
«Πρόκειται να έρθει το νέο είδος των ανθρώπων ένα άλλο είδος ξαφνικό. Μια νέα ράτσα κι απόλυτοι θα έχουν μια αφάνταστη τελειότητα. Οι παληοί άνθρωποι κι αυτός ο τρομαγμένος λαός πρέπει να εξαφανιστούν. Κανονίστηκε να πεθάνουν σε μια ωρισμένη μέρα. Αλλά πρέπει να γυρίσουν ο καθένας στον τόπο του κι εκεί να πεθάνει».

[1] Γιώργος Χειμώνας, Ο γιατρός Ινεότης

«Κι εκείνος στη στιγμή με γνώρισε θωρώντας με μπροστά του,
και μες στα κλάματα ανεμάρπαστα μου
συντυχαίνει λόγια:
Γιέ του Λαέρτη αρχοντογέννητε,
πολύτεχνε Οδυσσέα,
ίδια και συ τραβάς, βαριόμοιρε,
τρισάθλια μοίρα, βλέπω,
σαν που κι εγώ τραβούσα αδιάκοπα
κάτω απ᾿ το φως, του γήλιου!»

Ομήρου Οδύσσεια, Ραψωδία Λ΄ (Νέκυια), στίχοι 615-619

Σε καιρούς που χάνονται τα ονόματα και ένας παλιός κόσμος πεθαίνει, ακόμη κι ένας πολυμήχανος Οδυσσέας χάνει το δρόμο του· στέκει αμήχανος και λέει τα τελευταία του λόγια. Πριν περάσει στο βουβό σκοτάδι, θ’ αντικρύσει στα μάτια τις βουβές σκιές δίχως ψυχή. Μόνο που αυτές αναπνέουν αδιάφορες για τη ζωή τους. Και τον αφήνουν μεταίωρο ταξιδιώτη του σήμερα και του πάντα.

Την προσοχή σας σύντροφοι, θέλω να σας μιλήσω, ίσως για φορά τελευταία, που, όμως, στα χείλη μου σαν πρώτη μοιάζει. Εγώ, ο πολυμήχανος Οδυσσέας, της Τροίας πορθητής, που της Κίρκης τον έρωτα και την χολή βύζαξα στο κορμί μου, εδώ εμπρός σας στέκομαι, ξαρμάτωτος, ξέσκεπος, δίχως σκουτάρι δρύινο, δίχως φωτόσπαθο λαμπρό να σχίζει τον αέρα. Εν πλήρη συνειδήσει, το προσωνύμιό μου, που, από θεούς κι ανθρώπους φέρω κατάρα κι ευλογία, αρνιέμαι μια για πάντα. Νιώθω πια αμήχανος, στα χέρια και την ψυχή, το ταξίδι άλλο δεν ξέρω πώς να συνεχίσω. Στην πέτρα τούτη, της Γαίας οστό, καθήμενος αναστοχάζομαι το πριν, το τώρα, το μετά.

Έρχεται η μέρα που όλες οι τριήρεις και τα αστρόπλοια, θα γίνουν κονιορτός μες τους αιώνες. Οι αρχαίοι χάρτες, οι αστρολάβοι, τα GPS, ήδη φθίνουν, κουράζουν και κουράζονται, δεν δείχνουν μήτε την πορεία, μήτε της επιστροφής την γλύκα· ήλοι, γρανάζια και μικροτσίπ, γύρω μας άχρηστος σορός. Κι αν πιστέψαμε για μια στιγμή, πως εμείς, σαν από μηχανής θνητοί, στου Κρόνου-Χρόνου το άυλο κορμί απείρως θα περιδιαβαίναμε, πόσο μα πόσο κάναμε λάθος. Ο οργισμένος Ποσειδώνας, οι Λαιστρυγόνες και οι Κύκλωπες, δεν ήταν γύρω, αλλά μέσα μας. Ειδ’ άλλως, το ταξίδι μας θα ήταν πληκτικό, όπως των φιλήσυχων ανθρώπων τ’ άδειο βλέμμα. Περάσαμε πολλά μαζί. Μας κατάπιαν γαλαξίες και μας ξέβρασαν ωκεανοί. Μα σώοι βγήκαμε. Άλλοτε με την τουρμπίνα, άλλοτε με το κουπί. Δώσαμε μάχες, ερμηνεύσαμε χρησμούς, παραστήσαμε τους σοβαρούς ή τους γελοίους κατά περίπτωση. Αρνηθήκαμε ακόμη και τα εγκόσμια, με την αίγλη του λαμπρού κοσμοπολίτη, στου Άδη το πικρό βασίλειο φευγαλέοι οδοιπόροι. Με δόρατα ή ακτίνες λέιζερ διασκεδάσαμε τον κίνδυνο, πάντοτε ετοιμοπόλεμοι, πάντοτε εκλεκτικοί. Διαλέξαμε, όμως, την γραμμικότητα της ευθείας, ταξιδεύοντας ακούραστα στου χωροχρόνου το πολύεδρο κουφάρι. Και τούτο είναι τ’ αληθινό το κρίμα μας, όχι του Πολύφημου ο άδειος οφθαλμός. Η αλαζονεία μας δεν υπήρξε πλήγμα στων θεών τα παλάτια, μα στων ανθρώπων την ουσία. Αλλά μήτε σχοινί, μήτε κερί μας γλίτωσε απ’ των Σειρήνων το τραγούδι, κορόιδα πιαστήκαμε και την φιλία εγκαταλείψαμε για των ομιλούντων οθονών τις νεκρικές κραυγές. Λατρέψαμε την μηχανή και την παντρέψαμε βίαια με τον κόσμο. Και γεννήσαμε θηρίο, το απόλυτο θηρίο, που, εμπρός του, η Σκύλλα και η Χάρυβδις μοιάζουν πάνινες κούκλες.

Σύντροφοι, είμαστε σαν τον άμυαλο εκείνον άνθρωπο, που ολημερίς έχτιζε κι έχτιζε την οικία του, για να αντιληφθεί, όταν το σκότος κέρδισε την μέρα, πως είχε λησμονήσει μέρος για την πόρτα. Έτσι κι εμείς. Μια φυλακή φτιάξαμε με καλώδια κι ελάσματα και την είπαμε «κόσμο».

Μα θρύμματα είναι πια αυτός ο κόσμος, θρύμματα απ’ ατσάλι και μπετόν, γελοίες παραστάσεις κι ασύνδετες εικόνες. Κι όσο κι αν προσπαθούν χείρες μηχανικές να τα μοντάρουν, μένουν άψυχα κι ατροφικά, σαν λαίμαργα κλωνάρια. Δεν υπάρχει επιστροφή στον κόσμο τούτο, το γνωρίζω και το γνωρίζετε καλά κι εσείς· οι μηχανές μας σαπίζουν και σκουριάζουν στο χώμα, σαν ιδέες που δεν αγάπησε ειλικρινά κανείς. Είμαστε όμως της Γαίας γεννήματα, ας μην το ξεχνούμε, με το φως των αστεριών στο στήθος μας, αλάνθαστη πυξίδα, τον Βορρά της απλότητας και της αλήθειας να μας δείχνει συνεχώς. Εμείς έχουμε για σύμμαχο την ανθρωπιά μας· οι βίδες και οι στρόφαλοι μας είναι περιττοί για το ταξίδι, καθώς τ’ αληθινά ταξίδια είναι ενδόμυχα, εσωτερικά· μοιάζουν με καλειδοσκόπιο σε κύκλο τέλειο, από τα μάτια, απ’ την πνοή και πάλι μέσα μας.

Ο κόσμος προχώρησε παραπέρα. Με άλματα, με θλίψη, με βρυχηθμούς. Πριν η λάμψη των σπινθήρων καταπιεί τα σύννεφα, καθένας ήταν ένα πρόσωπο, προστάτευε, αγαπούσε, βοηθούσε ένα πρόσωπο. Έκανε λάθη και σωστά ως πρόσωπο. Η ευθύνη προσωπική. Τώρα δεν έχουμε πρόσωπα. Έχουμε τα πάντα δίχως όψη. Το καλό και το κακό απρόσωπα. Το σωστό, το λάθος, το δίκαιο και το άδικο. Απρόσωπα. Αυτοί που ξεχωρίζουν δεν είναι πρόσωπα, είναι διάσημοι. Είναι διάσημες και γνωστές εκδοχές της αποπροσωποποίησης. Είναι εκδοχές της, που οι άλλοι θέλουν να μοιάσουν. Κι όσοι έχουν πρόσωπο μοιάζουν με τους παραμορφωμένους ανθρώπους του τσίρκου. 

Τους κοιτούν όλοι και τους μελετούν. Τους βλέπουν πίσω απ’ τη βιτρίνα. Το πολύ να θέλουν να τους αγγίξουν από περιέργεια, από απλή περιέργεια οι απρόσωποι. Το νέο γένος ανθρώπων είναι μια μάσκα. Φιλοδοξεί να παράγεται από τεκνοποιητές υψηλής πιστότητας κι ευκρίνειας. Να έχει προδιαγραφές. Δε θα χρειάζονται ιδρύματα πια, γιατί όλος ο κόσμος θα είναι ένα ίδρυμα. Ένα ίδρυμα παραγωγής πιστοποιημένης απροσωπείας. 

Ο νέος θεός θα έχει τετράγωνο σχήμα. Δε θα έχει σύμβολα τον κεραυνό, την σπείρα ή τον σταυρό. Θα έχει σύμβολα το @, το / και το {. Η γλώσσα του δε θα μιλιέται, ούτε θα τυπώνεται. Θα είναι ένα ολόγραμμα, που θα χάνεται αυτοστιγμή στο φάσμα του χρόνου, που διπλώνει και ξεδιπλώνει, σα λευκό σεντόνι, απλωμένο στον ήλιο. Κι ούτε νοιάζεται για νέο και παλιό. Ο χρόνος ο αδιάφορος.

Δείτε τι απέγιναν σήμερα οι παράξενοι τόποι, η καρδιά του απρόσωπου, του νέου κόσμου που συνθλίβει και αφανίζει τη μνήμη. Ή όλα ή τίποτε. Το παρόν μας υποθηκεύτηκε κάποτε, στα ζάρια που έριξαν οι παλιές αυτοκρατορίες. Από τα σάπια τους σπόρια φύτρωσε ο νέος κόσμος. Η ζαριά δεν υλοποίησε την Ουτοπία.

Η ελευθερία δεν περιορίζεται στο να έχει κάποιος πολλές επιλογές. Ούτε στο να διαλέγει. Χρειάζεται κι ένα επόμενο βήμα. Είναι απαραίτητο να είμαστε σε θέση να συνθέσουμε την ολότητα.

Κάθε άνθρωπος φέρει μέσα του όλο το σύμπαν. Ακόμη κι αυτό που η επιστήμη δεν έχει εξερευνήσει ακόμα. Μπορεί να διασχίσουμε τη ζωή μας, ανακαλύπτοντας το σύμπαν, μπορεί να μείνουμε καρφωμένοι σε ένα μικρό δωμάτιο, νιώθοντας ότι βρήκαμε τον κόσμο. Κι αυτό να γίνει η δική μας προσωπική αλήθεια.

Η σύνθεση αυτή, η αντίληψη της ενότητας, μάς απελευθερώνει από κάθε τι που μπορεί να φυλακίσει την ίδια μας τη φύση. Μπορεί να αποδεσμεύσει τόσο την αντίληψή μας, ώστε να φαίνεται γελοία οποιαδήποτε προσπάθεια κάποιου να μας καλουπώσει. Η αποσπασματικότητα και η διάσπαση του σύμπαντός μας είναι εχθροί της ελευθερίας κάθε πλάσματος. Ακόμη κι ένα ζώο, που ζει περιορισμένο στη σκλαβιά, έχει λησμονήσει την φύση του. Όταν, μάλιστα, μιλάμε για ανθρώπους, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα.

Η υποδούλωση της ανθρωπότητας δεν περιορίζεται σε φυλακές, μανίες κάθε είδους κι εξαρτήσεις. Το τέχνασμα τους απλό, αλλά, έως τα σήμερα, επιτυχές: συγκεντρώνουν με γητείες ή με κάθε είδους βία την ανθρωπότητα στις μητροπόλεις, μετατρέπουν κάθε πτυχή της καθημερινότητάς τους σε ντελίριο άγχους και τρόμου, ενώ, παράλληλα, επιχειρούν να ελέγξουν το σύνολο της φύσης, ώστε άπαντες να διαθέτουν μηδενική πρόσβαση σε φυσικούς πόρους. Όσο πιο ιδρυματοποιημένοι, τόσο πιο χειραγωγήσιμοι.

Μας πήρανε τους φίλους μας και μας δώσανε «έξυπνες» συσκευές, να «επικοινωνούμε» μαζί τους. Κι εμείς το δεχτήκαμε, ανταλλάξαμε του γαλαξία την πνοή με σκέτη τέφρα, αλλά δεν είχαμε πια μάτια για να δούμε, μας τα αφαίρεσαν κι αυτά. Μας αποξένωσαν, μετατρέποντας τον καθένα μας σε ναό αδιαφορίας, αλλά, τι φοβερό, ήρθαν με τις τεχνολογικές τους καινοτόμες υπερβάσεις, να δώσουν «λύσεις», να χρωματίσουν τα γκρίζα όνειρά μας, όμοια με την στάχτη που μας σφράγισαν το στόμα.

Τελικά, ποια είναι τα όρια μας; Ποιες οι κόκκινες γραμμές μας; Κρατάμε τον λόγο μας ακόμη ή γίναμε άνανδρα-ανδράποδα; Ξέρετε πόσο οριστικό είναι να χάσεις τον εαυτό σου; Συχνά όσο κι ο θάνατος. Θέλετε να μάθετε τι κάνει αδιάφορους τους ανθρώπους; Το πρόσωπο-απρόσωπο του φόβου. Κι όσο φοβούνται, τόσο κλείνονται στους εαυτούς τους. Περπατάς, περπατάς ανάμεσα στα πλήθη κι αισθάνεσαι την μοναξιά να σου τρυπάει τα κόκαλα. Κάποιες φορές νιώθω σα να σπαράσσεται ο εαυτός μου και τα κομμάτια-σπαράγματά του να χάνονται σε βάλτους ανυποληψίας, αργά-αργά. Κι εγώ να είμαι ο μοναδικός θεατής του δράματος, έχοντας πληρώσει ωστόσο τα εισιτήρια κι όσων θέσεων έμειναν κενές, μιας και θεωρούμαι, αγνοώ το γιατί, αποκλειστικά υπεύθυνος για την άδεια ζωή μου. Θέλει αρετή και τόλμη η μοναξιά. Η ελευθερία εξ άλλου είναι κάτι τόσο λαμπερό, μα, ίσως, κι απροσδιόριστο, που θα ήταν καλύτερα να την αφήσουμε, επί του παρόντος, στην ησυχία της, τούτες τις έσχατές μας κοινές στιγμές.

Ίσως εκείνο που θα βοηθούσε κάπως τα πράγματα θα ήταν να είχε ο καθένας πλάι του μια προσωπική μαϊμού, που θα τον μιμείται, χωρίς να του μιλάει. Θα επαναλαμβάνει σαν καθρέφτης τις κινήσεις του, κοροϊδεύοντας τους νόμους της εξέλιξης και θυμίζοντας στην εναπομείνασα νοημοσύνη πόσο γελοία εικόνα παρουσιάζει η ανθρωπότητα, που χώνει τα μούτρα της σε «έξυπνες» συσκευές, προσποιείται τη μοιραία με στυλ ομοιόμορφο, ετεροκαθορίζεται από την ισοπέδωση, κυνηγάει την επιφάνεια από τον φόβο του ξεχωριστού.

Η απόπειρα εγκαθίδρυσης μιας παγκόσμιας τάξης, δηλαδή μιας παγκόσμιας ενιαίας αντίληψης για όλους κι από όλους, είναι τόσο ισοπεδωτική, που, από τα σπάργανά της είναι θνησιγενής. Όσο κι αν οι δυνάμεις μοιάζουν μεγάλες και πανίσχυρες παραβλέπουν ένα απλό στοιχείο, που γίνεται το τρωτό τους σημείο. Ότι δηλαδή ο κόσμος διέπεται από αέναη ποικιλομορφία, τρέφεται από τη σύνθεση των αντιθέσεων. Ένας ισοπεδωμένος κόσμος, που θα επιβάλλει μια ενιαία αντίληψη είναι καταδικασμένος από τη φύση του. Η ανησυχία δεν είναι αν θα καθιερωθεί η παγκοσμιοποίηση, αλλά ποιους θα πάρει πεθαίνοντας μαζί της και τι θα απομείνει από την έκρηξη.

Ας αναπνέουμε κι ας θωρούμε τον κόσμο που φεύγει. Θα περάσουμε σαν φύλλα και θα περάσει κι αυτός από μέσα μας. Θα ακουμπήσουμε κάποτε και θα ξεκουραστούμε. Απ’ το βλέμμα μας θα μείνουν μόνο δυο άδειες κόγχες; Απ’ τα αγγίγματά μας θα μείνουν η ωλένη κι η κερκίδα; Απ’ τα βήματά μας θα μείνει μονάχα ένα θρυμματισμένο οστό με ηλικία χρόνων; Ποιος ξέρει… Ας περάσουμε. Με το μεγαλείο του δάσους, με το μεγαλείο της στιγμής, που έχουμε ρίζες βαθιά στο χώμα της αγάπης και βλέπουμε τη φωτιά να πλησιάζει. Κι εμείς δε φωνάζουμε και δεν τρέχουμε. Στρέφουμε τα κλαδιά μας στον ουρανό. Ο κόσμος πεθαίνει και πιο πολύ εμείς, οι παλιοί άνθρωποι, φεύγουμε μαζί του. Κοιτώντας τον ουρανό, που δεν τελειώνει ποτέ και φτιάχνει φωλιές σε όλους τους θεούς, σ’ όλη την απέραντη απελπισία κι όλη τη μνήμη του σύμπαντος.

Σύντροφοι για την Αναρχική απελευθερωτική δράση
Από την ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 155, Δεκέμβριος 2015
Πηγή: Anarchy Press
Διαβάστε περισσότερα »

Λέγοντας τα πράγματα ως έχουν...

| Σάββατο, 24 Ιουνίου 2017
Όπως πολλοί από εμάς γνωρίζουν από την εμπειρία, τόσο οι αποκαλούμενοι Αριστεροί όσο και οι Δεξιοί έχουν μια αποδεδειγμένη ροπή ως προς το να οικειοποιούνται διάφορα πολιτικά ζητήματα προς το δικό τους όφελος. Ασχολούνται με το κόμμα ή την οργάνωσή τους και χρησιμοποιούν το οτιδήποτε, από γενοκτονίες μέχρι την αστυνομική βία, για να προωθήσουν τα συμφέροντά τους. "Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα", κατά το κοινώς λεγόμενον. Και πού στεκόμαστε εμείς; Πρέπει ομολογουμένως να αναμένουμε ότι άνθρωποι που έχουν έρθει μόλις πρόσφατα σε επαφή με τις ιδέες μας μπορεί να φέρουν κάποια από τα αρνητικά συμπλέγματα της Δεξιάς και της Αριστεράς, συμπεριλαμβανομένων των ακραίων μορφών τους. Όμως όσο ανοιχτοί και αν είμαστε σε όλους όσους επιθυμούν να μας προσεγγίσουν, τόσο κάθετοι πρέπει να είμαστε στο ότι αν δεν θέλουν οι ίδιοι να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν τους, δεν έχουν καμία θέση στο Κίνημά μας.

Οι Εθνικοαναρχικοί προφανώς και δεν υποστηρίζουν κανέναν πολιτικό τύπου Trump, Putin, Assad ή Le Pen. Οι Εθνικοαναρχικοί δεν υιοθετούν ρατσιστικές και μειωτικές προς άλλους ανθρώπους συμπεριφορές. Είμαστε αντίθετοι και πολεμούμε τον Φασισμό και τον Νεοναζισμό, τον ιμπεριαλισμό και την αποικιοκρατία. Είμαστε αντικομμουνιστές, όμως την ίδια στιγμή δεν ξεχνούμε ότι κύριο ρόλο για την σημερινή παγκόσμια κατάσταση παίζουν οι καπιταλιστές. Αναγνωρίζουμε δε όλες τις προσπάθειες και τους αγώνες που έγιναν στο διάβα των αιώνων ενάντια στην επιβολή, την εκμετάλλευση και την αδικία. Και η λίστα δεν τελειώνει εδώ.

Υπάρχουν υποστηρικτές της Αριστεράς που ψάχνουν διακαώς να μας δαιμονοποιήσουν σχετίζοντάς μας με την Άκρα Δεξιά και φυσικά άλλοι οι οποίοι μας κατηγορούν ότι παίζουμε βολικά παιχνίδια υποστηρίζοντας ψευδώς ότι είμαστε Αναρχικοί ή ότι χρησιμοποιούμε την Αναρχία για να καλύπτουμε τις φασιστικές εμμονές μας. Κάποιες φορές φυσικά υπάρχουν και όσοι αντιλαμβάνονται ότι χάνουν τα "κεκτημένα" τους και ότι αποτελούμε την πραγματική απειλή, τη φωνή την οποία δεν είναι σε θέση να έχουν ενάντια στον καπιταλισμό και την παγκοσμιοποίηση.

Παρομοίως, υπάρχουν και άνθρωποι που κινούνται στα δεξιά του πολιτικού φάσματος που αναμφίβολα μας μισούν και άλλοι που προσπάθησαν στο παρελθόν να χρησιμοποιήσουν τον Εθνικοαναρχισμό ως ένα βολικό για εκείνους και για το φασιστικό δηλητήριό τους όχημα.

Ας πούμε λοιπόν ορθά κοφτά σε όλους αυτούς πως ως ελεύθεροι στο πνεύμα και στην ψυχή, εμείς οι Εθνικοαναρχικοί, είτε όλοι αυτοί το θέλουν, είτε όχι, είμαστε Αναρχικοί. Δεχόμαστε στην Κοινότητά μας ανθρώπους διαφόρων φυλών, πολιτισμών, θρησκειών και σεξουαλικών προτιμήσεων και παραμένουμε πιστά και σθεναρά Αντιφασίστες, με την έννοια του ότι αντιστεκόμαστε στην προπαγάνδα και τις φασιστικές πρακτικές τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς, που δρα υπό την παρακμιακή και απόλυτα υποκριτική οργάνωση της Antifa. 

Έτσι, καλό είναι να θυμάστε ότι αν επιθυμείτε να ασχοληθείτε με τον Εθνικοαναρχισμό, πρέπει να διαβάσετε πρώτα και να μάθετε τι σημαίνει να είναι κανείς Αναρχικός και επίσης να είστε έτοιμοι να αφήσετε πίσω σας τις παρηκμασμένες ιδεολογίες που στο διάβα της Ιστορίας προσέφεραν το θάνατο εκατομμυρίων αθώων ανθρώπων σε ολόκληρο τον κόσμο. Δείξτε σεβασμό, και για τον εαυτό σας, και για εμάς.

Troy Southgate
Διαβάστε περισσότερα »

Ανταπόκριση από την 1η Διεθνή Εθνικοαναρχική Συνάντηση

| Παρασκευή, 23 Ιουνίου 2017
Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η πρώτη διεθνής συνάντηση Εθνικοαναρχικών στην Ισπανία, στην πόλη της Μαδρίτης το περασμένο σαββατοκύριακο. Σύντροφοι - εκπρόσωποι εθνικοαναρχικών ομάδων εννέα χωρών (Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Βραζιλία, ΗΠΑ, Πολωνία, Φινλανδία)  είχαν την ευκαιρία μέσα από εισηγήσεις και ανοικτές συζητήσεις να αποτυπώσουν την ως τώρα πορεία του Εθνικοαναρχικού ρεύματος και να χαράξουν τα μετέπειτα βήματά του. Αυτή υπήρξε η πρώτη ολοκληρωμένη προσπάθεια για παγκόσμιο συντονισμό των εθνικοαναρχικών ομάδων από το 2005, χρονιά κατά την οποία δειλά - δειλά ξεκίνησε να πρωτοχρησιμοποιείται ο όρος "Εθνικοαναρχισμός" για να περιγράψει τη σύνθεση τριμπαλισμού και Αναρχίας ως κοσμοθεωρίας "πέρα από το δόγμα Δεξιάς και Αριστεράς". 

Οι εισηγήσεις είχαν μια πολύ καλή ποικολομορφία ως προς τις θεματικές τους και ο τρόπος που διαχειρίστηκε η οργανωτική ομάδα τη δομή και το χρόνο κάθε μιας από αυτές έδωσε την ευκαιρία στους παρευρισκόμενους να διατυπώσουν επίσης τη δική τους άποψη και να την εκφράσουν μέσα από ελεύθερη και ανοικτή συζήτηση.


Οι εισηγήσεις αναλυτικότερα:

Adam Ormes (Αγγλία): Θεώρηση και πτυχές της αρχέγονης υγείας
Thom Forester (Αγγλία): Πράσινη ανεξαρτησία και ζωή στο δάσος στα ουαλικά σύνορα
Piercarlo Bormida (Ιταλία): Οικολογική κοινωνία και αυτάρκεις εθνικοαναρχικές κοινότητες
Troy Southgate (Αγγλία): Oswald Spengler: Άνθρωπος και τεχνολογία
Peter Topfer (Γερμανία): H Ιστορία και οι βάσεις του εθνικοαναρχισμού στη Γερμανία
Kostas Exarchos: (Ελλάδα): Η Αναρχία ενάντια στην Πολιτική
Keith Preston (ΗΠΑ): Η Αναρχία και η Ιστορία των αντι-ιμπεριαλιστικών αγώνων
Sean Jobst (ΗΠΑ): Σιωνισμός και Παγκοσμιοποίηση, απειλή για την κοινότητα 
Welf Herfurth (Γερμανία/Βραζιλία): Ταξιδεύοντας στον κόσμο ως Εθνικοαναρχικός

Ένα διήμερο πολύμορφων δραστηριοτήτων, εποικοδομητικών συζητήσεων και σύσφιξης δεσμών μεταξύ τριάντα και πλέον Συντρόφων, οι οποίοι αφιερώνοντας αρκετό κόπο, χρόνο και χρήμα, έδωσαν ένα ξεχωριστό ραντεβού, πρωτοποριακό για τα δεδομένα της μεταπολιτικής σκηνής. Και όλοι συμφώνησαν πως το άρτια οργανωμένο αυτό γεγονός πρέπει πάση θυσία να γίνει θεσμός και τα επόμενα χρόνια. Η επόμενη διεθνής συνάντηση προγραμματίστηκε ήδη για το 2018, σε πόλη που θα ανακοινωθεί σύντομα.

Διαβάστε περισσότερα »

Ισπανία: πρώτη διεθνής συνάντηση Εθνικοαναρχικών

| Κυριακή, 26 Μαρτίου 2017
Μία πολύ σημαντική στιγμή για το Εθνικοαναρχικό Κίνημα αποτελεί η πρώτη διεθνής συνάντηση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 17 και 18 Ιουνίου στην Ισπανία. Ακριβώς επειδή πάντοτε ο προγραμματισμός ενός ταξιδιού είναι κάτι που μπορεί να χρειαστεί σχεδιασμό και πλάνο, οι διοργανωτές θέλουν να δώσουν τον απαιτούμενο χρόνο για προετοιμασία στον κάθε ενδιαφερόμενο ώστε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του. Οι προσδοκίες είναι πολλές, καθώς όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι φιλοδοξούν αυτό το project να γίνει ένα σημείο αναφοράς για την εξελικτική πορεία του Εθνικοαναρχισμού.

Οι εκδηλώσεις, οι οποίες θα συγκροτήσουν ένα πλούσιο διήμερο, θα περιλαμβάνουν ομιλίες, ανοικτές συζητήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και έντυπου υλικού του Εθνικοαναρχικού Κινήματος, workshops, συναυλίες, δείπνο γνωριμίας και άλλα events. Ήδη το ενδιαφέρον είναι έντονο τόσο στο κομμάτι του σχεδιασμού όσο και της γενικότερης συμμετοχής, και το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα προμηνύουν μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση.

Σύντομα πρόκειται να δοθούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πλήρες πρόγραμμα, τον τρόπο μετάβασης και την τοποθεσία. Για όσους φίλους από Ελλάδα ενδιαφέρονται, μπορούν να επικοινωνήσουν με το email της ιστοσελίδας μας exitarea@yahoo.gr.

Το διαδικτυακό φόρουμ του Εθνικοαναρχικού Κινήματος για περισσότερες πληροφορίες: 
Διαβάστε περισσότερα »

The Return

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή