Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Von Thronstahl - Η Ευρώπη καλεί...

| Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018
Η καρδιά σου είναι στη Ρώμη, στο Παρίσι μια διαφορετική, στο Λονδίνο, στο Βερολίνο, στη Χάγη και στη Μαδρίτη. Πες "Μόσχα" και θα αισθανθείς ότι είσαι μόνος, πές "Νέα Υόρκη" και είσαι ξένος σε εμάς. Σανγκάη, Μπενάρες, είναι περιπέτειες, το Σύδνευ και το Ρίο μας χαιρετούν από μακρυά.

Κάθε φορά που τα όνειρα σε παίρνουν μακρυά, πάντοτε θα επιστρέφεις στην Αθήνα, στη Βιέννη ή το Όσλο. Απλά πες "Ευρώπη"! Και άκου την καρδιά σου!

Δεν βλέπεις ότι η παλίρροια γυρίζει, οι πύργοι πέφτουν στο έδαφος, δεν βλέπεις ότι ο κόσμος φλέγεται, το πνεύμα αγωνιά να αναζωπυρωθεί! Δεν γνωρίζεις ότι η φωτιά καίει από τα αρχαία χρόνια της Ρώμης; Δεν ακούς την Ευρώπη να καλεί, για εκείνον που συνοδεύει τα παιδιά στο σπίτι; Δεν ακούς τη βροντή να τρέμει; Ήρθε η ώρα να ξυπνήσεις. Δεν ακούς την Ευρώπη να κλαίει; Την οδυνηρή της επιθυμία να απελευθερωθεί;



Διαβάστε περισσότερα »

Να γίνουμε το παράδειγμα

| Δευτέρα, 22 Οκτωβρίου 2018
"Το λακωνίζειν εστί φιλοσοφείν" έλεγαν οι αρχαίοι Λακεδαιμόνιοι. Πόση σχέση άραγε έχει ο σημερινός νεοέλληνας με τους αρχαίους προγόνους του; Ο χαρακτήρας είναι ένα πεδίο που πρέπει να κάνει την διαφορά μεταξύ των νεοελλήνων και ημών, που αγωνιζόμαστε για έναν άλλο ελληνικό πολιτισμό. Με τη νεοελληνική κοινωνία έχουμε πολιτισμική διαφορά. Αν δεν έχουμε... ή οι ιδέες μας είναι λάθος ή εμείς.

Ένα από τα χαρακτηριστικά παραδείγματα των νεοελλήνων (με την χειρότερη έννοια του όρου) είναι η ματαιοδοξία, η προσπάθεια αυτοπροβολής και η μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Η αλαζονεία προσπαθεί να καλύψει μία κενή πνευματική και ψυχική οντότητα, φανερώνοντας ανασφάλεια. Μία παλιά παροιμία βγαλμένη από την λαϊκή σοφία, λέει "ο άδειος ντενεκές κάνει τον μεγαλύτερο θόρυβο". Πόσο δίκιο είχαν αυτές οι παλιές γενιές ανθρώπων που αν και δεν πήγαν ποτέ σχολείο, διέθεταν όμως παιδεία. Η παιδεία, δεν αποκτάται μέσα από το σημερινό σχολείο και το πανεπιστήμιο. Αντιθέτως σήμερα είναι χαρακτηριστικό το φαινόμενο μιας ολόκληρης γενιάς με άνεση απόκτησης πτυχίων και τραγική έλλειψη παιδείας. Η έλλειψη παιδείας λοιπόν έχει γεμίσει το κοινωνικό τοπίο με τέτοιους "ντενεκέδες" που μάλιστα έχουν και μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους. Πνευματικά όμως βρίσκονται στο μηδέν. Τους καταλαβαίνει κανείς και από την γλωσσική έκφραση, που είναι καθρέπτης της ψυχής.

Αυτό που καταφέρνει ένα μηδενικό που προσπαθεί πάντα να μειώσει όλους τους άλλους και να αυτοκολακεύεται, είναι... να γίνει "νούμερο". Και χωρίς να έχει συναίσθηση του επιπέδου του, αισθάνεται πράγματι ανωτερότητα ως νούμερο. Αν ανάγουμε αυτή την κατάσταση από ατομικό σε ευρύτερο κοινωνικό επίπεδο, έχουμε γύρω μας μία οικτρή νεοελληνική πραγματικότητα. Ένα ολόκληρο έθνος νεοβαρβάρων, διακατέχεται από μία γελοία νεοελληνική "μαγκιά" χωρίς να έχει καμία συναίσθηση της ουσιαστικής του κενότητας και ψάχνοντας πάντα να μειώσει όλους τους άλλους για να καλύψει την δική του κατάντια και τις δικές του ευθύνες. Οι άνθρωποι που έχουν το γνώθι σ’ αυτόν ή που τουλάχιστον προσπαθούν να έχουν αυτογνωσία, διακατέχονται και από μετριοφροσύνη. Δεν έχουν καμία ανάγκη αυτοπροβολής. Μα όσοι έχουν αισθήματα κατωτερότητας μέσα τους, όσοι δεν είναι συμφιλιωμένοι με τον εαυτό τους, διακατέχονται από το σύνδρομο ανεπάρκειας και συνεχούς ανάγκης αλαζονικής συμπεριφοράς.

Ζούμε σε μια εποχή έντονης καυχησιάρικης προβολής. Είναι ένα νεοελληνικό χαρακτηριστικό που βρίσκεται εντελώς απέναντι από τις ιδέες μας και τη φυσιογνωμία μας. Εάν θέλουμε να αλλάξουμε την πραγματικότητα, το πρώτο βήμα είναι η αυτοκριτική και η αυτογνωσία. Η μετριοφροσύνη. Και ας μας απαντούν πολλές φορές με αστεία αναίδεια ότι "η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους". Οφείλουμε να προσπαθούμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι το παράδειγμα του ανθρώπου που επιθυμούμε για την κοινωνία του αύριο. Αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς, δεν είναι δυνατόν να αλλάξουμε την κοινωνία και να διαπλάσουμε νέους συντρόφους. Αντιθέτως αν δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε την νοοτροπία μας ακολουθώντας τον δύσκολο δρόμο της Αρετής, τότε θα παραμείνουμε ένα ακόμη προϊόν του κοινωνικού σκουπιδότοπου. Και τα σκουπίδια προσελκύουν μόνο μύγες και σκουλήκια. Ο πόλεμος ξεκινά πρώτα από τον ίδιο μας τον εαυτό για να διαπλάθουμε παράλληλα ένα κίνημα διαφορετικών ανθρώπων που θα διαμορφώσουν με τη σειρά τους και μια νέα πραγματικότητα.

* δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Μηδέν Τελεία", τεύχος 0
Διαβάστε περισσότερα »

Λήμμα για τον Εθνικοαναρχισμό στην Βικιπαίδεια

| Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2018
Ο Εθνικοαναρχισμός είναι μια ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική, αντιμαρξιστική και αντικρατιστική ιδεολογία, το πάντρεμα της Αναρχίας με τον Φυλετισμό. Οι εθνικοαναρχικοί του πρώτου κύματος υποστηρίζουν ότι οι διαφορετικές εθνοτικές και φυλετικές ομάδες πρέπει να συνυπάρχουν ειρηνικά και να αναπτύσσονται στις δικές τους συνομοσπονδίες αυτόνομων φυλετικών κοινοτήτων μέσα σε μια μετακαπιταλιστική ανισοστατική κοινωνία. [1][2] Κατά τους Εθνικοαναρχικούς συνεπώς, η Αναρχία δεν είναι συνώνυμη της καταστροφής των φυλετικών - ταυτοτικών ιδιαιτεροτήτων.

Ο όρος "Εθνικοαναρχισμός" χρονολογείται από τη δεκαετία του 1920. [1] Οι λίγοι μελετητές που μελετούσαν τον Εθνικοαναρχισμό καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αντιπροσωπεύει μια περαιτέρω εξέλιξη στη σκέψη της ακραίας δεξιάς και όχι μια εντελώς νέα διάσταση.[3][4][5] Βασικό σύνθημα των Εθνικοαναρχικών το "πέρα από την Αριστερά και τη Δεξιά, ενάντια σε κάθε πολιτικό δόγμα", το οποίο απηχεί τη βασική επιδίωξη για υπερκερασμό των δύο αυτών πολιτικών χώρων.[6]

Ο Εθνικός Αναρχισμός έχει προκαλέσει σκεπτικισμό και άμεση εχθρότητα από τους αριστερούς και τους δεξιούς κριτικούς. Κάποιοι κατηγορούν τους εθνικοαναρχικούς ότι είναι λευκοί εθνικιστές που προωθούν τον εθνοτικό και φυλετικό διαχωρισμό, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θέλουν το μαχητικό κομμάτι να αυτοαποκαλούνται "αναρχικοί" χωρίς τις ιστορικές και φιλοσοφικές συνδηλώσεις που συνοδεύουν έναν τέτοιο χαρακτηρισμό.

Ο κυριότερος εκφραστής του εθνικοαναρχισμού σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το "Εθνικοαναρχικό Κίνημα" ("National - Anarchist Movement"), με συνδέσμους στις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Πολωνία και τη Ρωσία.

--

Παραπομπές:

[1] Macklin 2005.
[2] Sanchez 2009.
[3] Griffin 2003.
[4] Goodrick-Clarke 2003.
[5] Sykes 2005.
[6]  «Exit Area». www.exitarea.gr

Πηγή: Βικιπαίδεια
Διαβάστε περισσότερα »

Πνιγμένοι στο πλαστικό

| Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018
Περίπου πεντακόσια χιλιόμετρα από τις ακτές της Αυστραλίας, στη θάλασσα της Τασμανίας, βρίσκεται το απομονωμένο παρθένο νησί Lord Howe, το οποίο αποτελεί το σπίτι της μεγαλύτερης αποικίας θαλασσίων πτηνών στη γη αλλά και μιας οδυνηρής ιστορίας πλαστικής ρύπανσης εδώ και λίγα μόλις χρόνια.

Η ευημερία των θαλάσσιων πτηνών είναι ένας βασικός δείκτης της κατάστασης της υγείας του πλανήτη μας και είναι αλήθεια ότι τα πτηνά αυτά είναι ευάλωτα στην κατανάλωση πλαστικού. Στο νησί αυτό βρίσκονται περισσότερα από διακόσια διαφορετικά είδη τέτοιων πτηνών και ο κίνδυνος είναι πλέον μεγάλος, ακόμα και για την εξαφάνιση κάποιων από αυτά.

Το ντοκιμαντέρ "Drowning in Plastic", παρουσιάζει τη φρικιαστική αυτή πραγματικότητα. Μια ομάδα επιστημόνων παρακολουθεί τα πτηνά από τα πρώτα τους βήματα, όταν είναι ακόμα τριών μηνών και δεν έχουν αντικρύσει καν τη θάλασσα. Τα εξετάζουν, αναγκάζοντάς τα να αποβάλλουν το νερό και το φαγητό που έχουν καταναλώσει και διαπιστώνουν ότι αυτό περιέχει αρκετά κομμάτια πλαστικού, από είκοσι στην καλύτερη, ως διακόσια εξήντα στη χειρότερη περίπτωση. Από μικρά ακόμη, οδηγούνται σταθερά στο θάνατο. Η ίδια ομάδα, κάνοντες περιπολίες στην παραλία, συγκεντρώνει τους νεοσσούς, οι οποίοι είναι πολύ αδύναμοι και ζυγίζουν υπερβολικά για το σχήμα τους, επειδή ακριβώς έχουν αρκετό πλαστικό στον οργανισμό τους.

Την τελευταία δεκαετία έχουν προστεθεί ακόμα είκοσι εκατομμύρια τόνοι πλαστικών στους ωκεανούς. Συνολικά εκτιμάται ότι υπάρχουν περισσότερα από πενήντα δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικών, για να μην αναφερθεί κανείς στα μικροπλαστικά που τα τελευταία χρόνια ξεκινούν να γίνονται αντικείμενο έρευνας. Το μέλλον της ανθρωπότητας και όλης της ζωής στη γη αναμένεται πράγματι δυσοίωνο αν αναλογιστεί κανείς ότι το 2050 προβλέπεται να υπάρχουν στη θάλασσα περισσότερα πλαστικά από ψάρια. Οι παραλίες ήδη κατακλύζονται από απορρίμματα. Οι ύφαλοι δηλητηριάζονται από πλαστικό βαφής, ενισχύοντας έναν εντελώς νέο τρόπο μεταφοράς ασθενειών που μέχρι στιγμής ούτε καν σκεφτήκαμε.  Και εδώ, στο δικό μας μολυσμένο στοιχείο, βρισκόμαστε εκτεθιμένοι στα άγνωστα αποτελέσματα του πλαστικού που εισέρχονται στο σώμα μας μέσω του αέρα, του ύδατος και των τροφίμων. Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι λόγω της παραγωγικής και καταναλωτικής μανίας είναι πολύ αργά για να αλλάξει η κατάσταση.

Κι όμως, παραδείγματα που μπορείτε να δείτε στο βίντεο, όπως αυτού του σέρφερ από το Σίδνευ που έχει ανακαλύψει δικούς του τρόπους για τη συλλογή απορριμάτων από τα ποτάμια, ή του Ινδονήσιου, ο οποίος έχει καταλήξει σε μια διαλυτή εναλλακτική λύση για το πλαστικό, δίνουν την ελπίδα ότι αν αλλάξει η νοοτροπία και ενισχυθεί η καινοτομία λύσεων, αν πιστέψουμε και γίνουμε πρώτα εμείς η αλλαγή που περιμένουμε να δούμε στον κόσμο, τότε σίγουρα μπορούμε να ελπίζουμε σταδιακά σε κάτι καλύτερο.

Δείτε το ντοκιμαντέρ από τον παρακάτω σύνδεσμο: [Drowning in Plastic]

Κώστας Κ.
Διαβάστε περισσότερα »

Καλό Ταξίδι Θέμη...

| Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

Ένας καλός φίλος και σύντροφος, ο Θέμης Κυριακούλης, έφυγε πρόωρα από τον μάταιο τούτο κόσμο και οι λέξεις φαντάζουν τόσο φτωχές για να περιγράψουν το μέγεθος της λύπης, για όσους έτυχε να τον γνωρίσουμε και να συνεργαστούμε μαζί του. Ο Θέμης υπήρξε αρθρογράφος τόσο της ιστοσελίδας μας, όσο και του περιοδικού Μηδέν Τελεία. Θέμη, θα σε θυμόμαστε για πάντα ως έναν αυθεντικό και ειλικρινή Ιδεαλιστή και Αγωνιστή της Ζωής! Καλό σου ταξίδι...

Μερικά από τα άρθρα του Θέμη Κυριακούλη...

Διαβάστε περισσότερα »

Η γη πεθαίνει (μέρος γ')

| Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018
...και μαζί της παρασέρνονται σε μαρτυρικό θάνατο δεκάδες συμπατριώτες μας. Θλίψη και οργή. Η εικόνα μιλάει από μόνη της και αποτελεί μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας. Από τη μία πλευρά ο πόνος και η δυστυχία και από την άλλη όχι μόνο η αποποίηση κάθε ευθύνης, αλλά πολύ περισσότερο η διάθεση για εκφοβισμό. Η πολιτική αλητεία. Την ίδια ώρα, ανόητοι δημοσιογράφοι διψούν για ακόμα περισσότερο αίμα, γεμίζοντας με ύλη τα δελτία ειδήσεων της υποκρισίας.

Πολλά τα γιατί, ενώ μοιάζει να περισσεύει η όποια προσπάθεια να καταλογιστούν πλέον ευθύνες προς οποιαδήποτε πλευρά. Άλλωστε, με τον βομβαρδισμό πληροφοριών, σχολιασμού και κριτικής των τελευταίων ημερών, έχουν πλήρως καλυφθεί όλα τα μέτωπα και όλοι λίγο πολύ έχουν κάνει τον απολογισμό τους και έχουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις υποδείξει τους υπαίτιους της τραγικής αυτής ιστορίας.

Για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες ενός βραδυκίνητου κρατικού μηχανισμού, ο οποίος σε τέτοιες περιπτώσεις είναι απών, τόσο προπαρασκευαστικά, όσο και κατά τη διάρκεια τέτοιων φαινομένων. Προπαρασκευαστικά, αναφερόμενοι ασφαλώς στο σχέδιο εκκένωσης, το οποίο ποτέ δεν εκτελέστηκε. Κάνοντας όμως λόγο και για επιπρόσθετες ενέργειες πρόληψης όπως περιπολίες, ασκήσεις εκκένωσης, μα πρώτα απ'όλα στον έλεγχο της ανεξέλεγκτης τα τελευταία χρόνια οικιστικής ανάπτυξης της περιοχής, δίχως κανένα σχεδιασμό και στις περισσότερες των περιπτώσεων, χωρίς άδειες.

Οι προκλήσεις φέρνουν στην επιφάνεια το πραγματικό πρόσωπο των ανθρώπων και ο πρωθυπουργός της χώρας απέδειξε για μία ακόμη φορά, πόσο αναίσθητος και εγωπαθής είναι μπροστά σε μία τέτοια κατάσταση. Κανένα ειλικρινές ενδιαφέρον, καμία επίσκεψη στις πληγείσες περιοχές, έδειχνε συνεχώς να τα έχει χαμένα, με το επιτελείο του να είναι από απαθές ως και προκλητικό. Μάλιστα πέντε ολόκληρες ημέρες μετά τα τραγικά γεγονότα, και υπό την πίεση της γενικής κατακραυγής, ανέλαβε τελικά την πολιτική ευθύνη, χωρίς όμως καμία περαιτέρω ενέργεια από μέρους του, για να δεχτεί ξανά τα πυρά όλων.

Τέλος, θα πρέπει να τονιστεί κάτι. Είναι καιρός να πάψουν οι πολίτες να αναζητούν μοιρολατρικά πλέον καταφύγιο στην Πολιτεία. Είναι αντιληπτό ότι η ευθύνη βαραίνει κυρίως τους τοπικούς άρχοντες και τον κρατικό μηχανισμό, όμως οι συνέπειες είναι συντριπτικές και η αντίδραση τόσο αργή, που οι πολίτες πρέπει να μεριμνήσουν και να πάρουν την τύχη στα χέρια τους, σε ό,τι αφορά στην πρόληψη, με όσα μέσα εκείνοι διαθέτουν.


Διαβάστε περισσότερα »

Thom Forester: Ecology and the Ethnosphere

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή