Ζώνη διαφυγής

Ζώνη διαφυγής
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη μας

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ' αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1, #2 και #3 έχουν εξαντληθεί. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει η δυνατότητα να τα διαβάσετε σε ψηφιακή μορφή.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Τα περιοδικά "Μηδέν Τελεία" διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή

| Σάββατο, 20 Ιουνίου 2020
Τον τελευταίο καιρό λάβαμε κάποια μηνύματα σχετικά με τη διάθεση των περιοδικών "Μηδέν Τελεία". Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι τα περιοδικά έχουν εξαντληθεί και δεν είναι πλέον διαθέσιμα στην έντυπη μορφή τους. Επιπλέον, η διάθεσή τους μέσω scribd (εκεί όπου τα είχαμε μέχρι πρότινος διαθέσιμα) έχει περιοριστεί από το γεγονός ότι η πλατφόρμα αυτή απαιτεί πλέον εγγραφή και πληρωμή ώστε να μπορούν να διαβαστούν. Πλέον διαθέτουμε τα τρία τελευταία μας τεύχη προς ελεύθερη ανάγνωση μέσω της πλατφόρμας Flipsnack. Μπορείτε να βρείτε τους συνδέσμους τόσο στο παρόν post όσο και στην προμετωπίδα της ιστοσελίδας μας. Καλή ανάγνωση!




Διαβάστε περισσότερα »

Από τους φυλακισμένους, αυτού του κόσμου...

| Σάββατο, 13 Ιουνίου 2020
Ανήκω στην τρίτη φυλή του λαού των Tariano, της Φυλής της Βροντής. Είμαι μια κόρη του Θεού της Βροντής, μια κόρη βασιλιά, όπως η Αντιγόνη. Ο μύθος λέει ότι παλιότερα, εμείς οι Tariano, ήμασταν άνθρωποι από πέτρα. Αλλά αργότερα αποκτήσαμε ανθρώπινη σάρκα και μορφή για να μπορούμε να επικοινωνούμε με αυτούς που έρχονταν σε επαφή μαζί μας. Η μητέρα μου, μία Tucana, μου έδωσε το όνομα Kay Sara. Σημαίνει «αυτή που νοιάζεται για τους άλλους». Από την πλευρά του πατέρα μου είμαι, λοιπόν, μια Tariana. Mιλάω όμως μαζί τους στη μητρική μου γλώσσα, στα Tucano. Όπως όλοι μας είμαι μια μίξη πολλών πραγμάτων: είμαι Tucana και Tariana, γυναίκα, ακτιβίστρια και καλλιτέχνης. Σας μιλάω σήμερα με όλες αυτές τις ιδιότητες. 

Εμάς τους Tucano μας αποκαλούν Ινδιάνους. Εγώ όμως επιμένω να μας αποκαλούν αυτόχθονες. Γιατί αυτόχθονας θα πει ντόπιος. Έγινα ηθοποιός για να μπορώ να μιλάω για εμάς, τους αυτόχθονες. Για πολύ καιρό η ιστορία μας λεγόταν από τους ετερόχθονες. Τώρα είναι η ώρα να πούμε πάλι εμείς οι ίδιοι την ιστορία μας. Η δυστυχία μας ξεκίνησε όταν ήρθαν στα μέρη μας οι Ισπανοί κι οι Πορτογάλοι. Στην αρχή ήρθαν οι στρατιώτες κι έπειτα οι κληρικοί. Μαζί με τους Ευρωπαίους ήρθαν σε εμάς και οι αρρώστιες. Εκατομμύρια άνθρωποι πέθαναν. Και πόσοι ακόμη εκατομμύρια πέθαναν από τα χέρια των στρατιωτών και των κληρικών, στο όνομα του ενός Θεού, του ενός πολιτισμού, στο όνομα της προόδου και του κέρδους.

Κάποιοι εγκατέλειψαν τα δάση για να δουλέψουν στα χωράφια. Όμως μετά το τέλος της δουλειάς, τούς σκότωναν για να μην τους πληρώσουν. Σήμερα έχουμε απομείνει ελάχιστοι. Είμαι μία από τις τελευταίες Tariano. Και όμως πριν μερικές εβδομάδες ήρθε σε εμάς μια καινούργια αρρώστια από την Ευρώπη: ο κορονοϊός. Μπορεί να έχετε ακούσει ότι στο Manaus, την πρωτεύουσα του Αμαζονίου, η αρρώστια εξαπλώνεται ραγδαία. Δεν υπάρχει καιρός για κανονικές κηδείες, οι νεκροί ρίχνονται σε μαζικούς τάφους, τους οποίους κλείνουν τα τρακτέρ. Άλλοι κείτονται στο δρόμο άθαφτοι, όπως ο αδερφός της Αντιγόνης.

Οι λευκοί εκμεταλλεύονται το χάος για να εισβάλουν ακόμα πιο βαθιά στα δάση. Οι φωτιές δε σβήνονται πλέον. Kαι ποιος να τις σβήσει; Όποιος πέσει στα χέρια των υλοτόμων θα θανατωθεί. Και τι κάνει ο Μπολσονάρο; Αυτό που έκανε πάντα: συγχαίρει τους υποστηρικτές του και χλευάζει τους νεκρούς. Έβαλε τους συνεργάτες του, απλώς να μας ενημερώσουν ότι έχει ξεσπάσει μια αρρώστια. Μας αφήνει να πεθάνουμε. Ο Μπολσονάρο θέλει να αποτελειώσει τη γενοκτονία των αυτοχθόνων που ξεκίνησε πριν 500 χρόνια.

Ξέρω ότι είστε συνηθισμένοι σε λόγους σαν αυτόν. Πάντα, όταν είναι πια πολύ αργά, έρχεται κάποιος προφήτης σε εσάς. Στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες όταν εμφανίζεται η Κασσάνδρα ή ο Τειρεσίας, ξέρουμε ότι η συμφορά έχει ήδη πάρει το δρόμο της. Σας αρέσει να μας ακούτε να τραγουδάμε, αλλά δε σας αρέσει να μας ακούτε να μιλάμε. Και όταν μας ακούτε, δε μας καταλαβαίνετε. Το πρόβλημα δεν είναι ότι δε γνωρίζετε ότι τα δάση μας καίγονται και οι άνθρωποί μας πεθαίνουν. Το πρόβλημα είναι ότι έχετε εξοικειωθεί πια με αυτή την πληροφορία.

Θα σας πω, λοιπόν, αυτό που όλοι ξέρετε. Πριν μερικά χρόνια στέρεψαν οι παραπόταμοι του Αμαζονίου, για πρώτη φορά από τότε που υπάρχει ανθρώπινη μνήμη. Σε δέκα χρόνια από τώρα το οικοσύστημα του Αμαζονίου θα καταρρεύσει, αν δε δράσουμε άμεσα. Η καρδιά αυτού του πλανήτη θα σταματήσει να χτυπάει. Αυτό το λένε τόσο οι δικοί μας, όσο και οι δικοί σας επιστήμονες, και ίσως είναι το μόνο στο οποίο συμφωνούν. Θα αφανιστούμε, αν δε δράσουμε.

Τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε λάβει πολλά κείμενα διαμαρτυρίας, υπογεγραμμένα από διάφορες διασημότητες. Επιθυμείτε λιγότερους ρύπους, λιγότερες κλοπές, λιγότερους θανάτους. Μα πώς πιστεύετε ότι έπειτα από 500 χρόνια αποικιοκρατίας και χιλιάδες χρόνια υποδούλωσης του κόσμου, θα μπορούσατε να σκεφτείτε κάτι, χωρίς αυτό να περιέχει περαιτέρω καταστροφή; Αν ακούσετε τους εαυτούς σας, θα βρείτε μόνο τις ενοχές σας. Και όταν ταξιδεύετε ανά τον κόσμο, θα βρίσκετε μόνο τη βρομιά με την οποία εσείς το λερώσατε. Για εσάς δεν υπάρχει δυνατότητα επιστροφής. Δε φοβάμαι για εμένα. Φοβάμαι για εσάς.

Ήρθε, λοιπόν, η στιγμή να σωπάσετε. Ήρθε η ώρα να ακούσετε. Μας χρειάζεστε, εμάς τους φυλακισμένους αυτού του κόσμου, για να κατανοήσετε τους εαυτούς σας. Γιατί το πράγμα είναι τόσο απλό: δεν υπάρχει κανένα κέρδος σε αυτόν τον κόσμο, υπάρχει μόνο η ζωή. Επομένως είναι καλό που δε στέκομαι αυτή τη στιγμή στη σκηνή του Burgtheater, που δε σας μιλάω ως ηθοποιός. Γιατί δεν έχει να κάνει πια με την τέχνη, δεν έχει να κάνει με το θέατρο. Η δική μας τραγωδία συμβαίνει τώρα εδώ, στον κόσμο, μπροστά στα μάτια μας.

Kay Sara, noted by Milo Rau
μετάφραση από τα γερμανικά: Κατερίνα Παπανδρέου
Διαβάστε περισσότερα »

Μια θαυμαστή νέα "κανονικότητα"

| Κυριακή, 24 Μαΐου 2020
Η "κανονικότητα" του ολoκληρωτισμού. Που τόσο βίαια, αλλά και τόσο ειρηνικά, έγινε η νέα μας πραγματικότητα. Πώς όμως φτάσαμε στη "σωτηρία" της "κανονικότητας"; Οι κυβερνήσεις επιβάλλουν μια πολιτική "έκτακτης ανάγκης", για ένα ιό με θνητότητα 0.2% με 0.6% (ο οποίος προκαλεί ήπια συμπτώματα γρίπης στο 97% του πληθυσμού που προσβάλλει), ο κόσμος κυριολεκτικά κλειδώνεται στο σπίτι, επιστρατεύονται τα σώματα ασφαλείας, τα ΜΜΕ τρομοκρατούν καθημερινά τους πολίτες, και όλα μοιάζουν βγαλμένα από βιβλίο του Όργουελ ή του Χάξλεϋ. Μια τρομοκρατία κατά την οποία η αστυνομία σε παρακολουθεί σύμφωνα με το πού εκπέμπει το σήμα του κινητού σου τηλεφώνου και έπειτα σε συλλαμβάνει διότι "τόλμησες και παρανόμησες", μια τρομοκρατία και μια παράνοια με ..."Αρχή", αλλά δίχως τέλος. Μια πολύ καλή πρόβα, θα έγραφα καλύτερα.

Μα αυτό που με θλίβει και με εξοργίζει ακόμα περισσότερο είναι το ότι πολλοί "αριστεροί", "αντικαθεστωτικοί", "αντιεξουσιαστές", "αντιφασίστες", βρήκαν την ευκαιρία για ένα διάλειμμα τούτες τις μέρες του ειρηνικού αυτού πολέμου. Η επανάσταση περιορίστηκε στην κατασκευή ή αγορά μάσκας από μη πλαστικά υλικά, ή καθαριστικού υγρού από vegan υλικά. Πολλοί από αυτούς άρχισαν να κατηγορούν όσους δεν ήθελαν να συμμορφωθούν με τα μέτρα ως συνομωσιολόγους, σκεπτικιστές, ακροδεξιούς, ημιμαθείς οπαδούς της θεωρίας της επίπεδης γης κλπ. Προφανώς οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί είχαν να κάνουν με την ενοχή τους και το ότι για ακόμα μια φορά Ιδέες και Πράξη στην περίπτωσή τους χάραξαν πορεία παράλληλη.

Ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει έπειτα... Έγραψα πιο πριν περί "καλής πρόβας", διότι πλέον υπάρχει προηγούμενο. Ένα μεγάλο τεστ έγινε παγκοσμίως για το κατά πόσον, με ποια ταχύτητα και με ποια αποτελεσματικότητα, μπορούν οι παγκόσμιοι τοποτηρητές να "σταματήσουν το ρολόι". Αυτή τη φορά για λίγες εβδομάδες, την επόμενη ποιος γνωρίζει άραγε; Και τι ακριβώς θα γίνει τότε, όταν τα όργανα της τάξης αρχίζουν να σε συμμορφώνουν; Πώς θα αντιδράσει κανείς; Μάλλον θα υπάρχουν επιλογές. Η πρώτη θα είναι να παραδεχτείς ότι έχεις κάνει παρανομία και να ζητήσεις ταπεινά συγγνώμη, αποδεχόμενος την ποινή που θα σου επιβληθεί για το ότι τόλμησες να αναπνεύσεις λίγο καθαρό αέρα. Δε θα είναι όμως πολλοί αυτοί που θα επιλέξουν αυτό το δρόμο. Οι περισσότεροι θα αρνηθούν ό,τι έκαναν. Όμως αυτό δεν είναι και τόσο εύκολο τελικά για τους ίδιους, διότι σημαίνει πως μέσα τους θα συνεχίσουν να πιστεύουν πως το "φονικό όπλο" που ονομάζεται ιός θα συνεχίσει να διαφεντεύει τις ζωές μας. Είναι αυτό που προφητικά ο Όργουελ ονόμασε "διπλή σκέψη" και ισχύει για όλους αυτούς και φυσικά και για τους "αντικαθεστωτικούς", οι οποίοι συμπεριφέρονται κατά περίσταση ως ένα μάτσο φασίστες και θα παραδεχτούν εν τέλει ότι δεν πρόκειται περί προπαγάνδας, αλλά περί "αλήθειας".

Η "Επιστήμη", τα "στοιχεία", οι "στατιστικές", όλα θα επιστρατευτούν για να πεισθεί ο πολίτης και να καλλιεργηθεί σε εκείνον ο φόβος ακόμα περισσότερο. Και την ίδια στιγμή, οι "παράπλευρες απώλειες" θα μετρούν εκατομμύρια θύματα. Της φτωχοποίησης, της απελπισίας, της κατάθλιψης. Τα λέμε στον δεύτερο γύρο.

Αργύρης Στρατής
Διαβάστε περισσότερα »

Έφτασε η ώρα να καταλάβω τους Mind Terrorist

| Τετάρτη, 29 Απριλίου 2020
Όσο μεγάλο κι αν φαίνεται το διάστημα, τις τελευταίες δεκαοκτώ εβδομάδες είχα την πρόσβαση να ακούω τα νέα τραγούδια των Μind Τerrorist μέσα από την πορεία ολοκλήρωσής τους αλλά αρνιόμουν να τα σχολιάσω για τον απλό λόγο ότι με τον καιρό αποκτούσα μια πιο ανατρεπτική άποψη για αυτά. Κι αυτό θα το μοιραστώ ως εξής:

Οι Mind Terrorist από τις πρώτες τους δημιουργίες και έπειτα θα μπορούσαν να απεικονιστούν ως μια αμφίδρομη κίνηση με παρονομαστή τον χρόνο. Η μουσική τους σε κάθε νέο εγχείρημα κάνει δυναμικά βήματα προς τα εμπρός – δηλαδή προς το καλύτερο, ενώ η στιχουργική ανησυχία για ένα ζοφερό μέλλον στρέφει το κατευθυντήριο χρονικό βέλος προς τα πίσω – από "μέλλον" αρχίζει ήδη να μεταμορφώνεται σε "παρόν". Πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα τον Δεκέμβριο του 2019 είχα την τύχη όπως είπα προηγουμένως να ακούσω το demo των Μind Τerrorist και συγκεκριμένα την προσοχή μου κέρδισε το πολύ δυνατό "The end of tradition". Είναι ένα τραγούδι το οποίο ξεδιπλώνει τον Οργουελικό εφιάλτη καταπίεσης της ανθρώπινης ύπαρξης, μέσα από την διαχείριση της σκέψης και της μεθοδικής επιβολής της άγνοιας. Και σήμερα, λίγους μήνες μετά, κλεισμένος στο ατομικό μου κελί μαζί με εκατομμύρια συνανθρώπων μου, προσπαθώ να ξεφύγω πνευματικά από την πλύση εγκεφάλου που έχει επιβάλει ωμά η Εξουσία μέσα από τους μηχανισμούς της. Μια Παγκόσμια Εξουσία η οποία επικαλείται την ασφάλεια αλλά είναι ουσιαστικά τυραννία. Το αρνείται άραγε κανείς; "Σπέρνουν τρόμο, θερίζουν βία / Μιλάνε για ασφάλεια μα είναι τυραννία / Μια δικτατορία, είναι η δημοκρατία / Φόβος, έλεγχος / Μια δικτατορία, πόλεμος για την ελευθερία" τραγουδούν επίσης προφητικά στο “Μήνυμα Ελήφθη”.

"Επανάσταση ενάντια στον Σύγχρονο Κόσμο" λοιπόν είναι το μήνυμα του δίσκου ή "Revolt against the modern world" σύμφωνα με το ομότιτλο τραγούδι. Δεν συνηθίζεται να γράφεται, όμως οι στίχοι σε όλα τα τραγούδια είναι σημαντικό να μελετηθούν για όσους μπορούν και σκέφτονται. Το "Spiritual Revolution" είναι ένας καταπληκτικός δίσκος.

Θ.Π.

* σημείωση: το άλμπουμ κυκλοφορεί στα τέλη του Μάη, για παραγγελίες εδώ: Mind Terrorist e-shop
Διαβάστε περισσότερα »

Παρουσίαση του νέου βιβλίου του Troy Southgate στο Πόρτο

| Κυριακή, 1 Μαρτίου 2020
Μία ακόμα εκδήλωση με τη συμμετοχή Εθνικοαναρχικών συντρόφων, ολοκληρώθηκε με επιτυχία. Η ομιλία και συζήτηση που ακολούθησε, έλαβαν χώρα στο Πόρτο της Πορτογαλίας, σε ένα από τα γνωστότερα καφέ-βιβλιοπωλεία της περιοχής, υπό την αιγίδα της Ένωσης δημοσιογράφων και Ανθρώπων των Γραμμάτων του Πόρτο.

Οι παρευρισκόμενοι είχαν την ευκαιρία να ακούσουν τους Adam Ormes και Troy Southgate να ομιλούν για "το άτομο μέσα στην κοινωνία", ενώ υπό διάθεση ήταν και το νέο βιβλίο του Troy Southgate για τον Thomas Sankara και τη σημαντική συνεισφορά του στις επαναστατικές ζυμώσεις των αφρικανικών χωρών. Η εκδήλωση είχε διάρκεια περισσότερη από δύο ώρες ενώ στο τέλος ολοκληρώθηκε με αρκετές ερωτήσεις, υπό τη μορφή ενός εποικοδομητικού διαλόγου.

Ολόκληρη την ομιλία, συμπεριλαμβανομένης της συζήτησης, μπορείτε να ακούσετε από τον παρακάτω σύνδεσμο στο Youtube.
Διαβάστε περισσότερα »

Τα σέβη μας στους αγωνιζόμενους νησιώτες

| Σάββατο, 29 Φεβρουαρίου 2020
Σίγουρα δεν τα χρειάζονται αλλά πρέπει να τους τα αποδώσουμε. Το θέαμα των ηττημένων πραιτόρων της κεντρικής εν Ελλάδι εξουσίας, που τόσο αλαζονικά επιχείρησε να επιβάλλει την θέλησή της στους νησιώτες, ήταν εξόχως καθάρσιο του τέλματος στο οποίο τους είχαν οδηγήσει.

Βέβαια, τίποτε δεν τελείωσε, όλα τα ζητήματα παραμένουν ανοιχτά και το κράτος θα επανέλθει, όσο κι αν σήμερα γελοιοποιείται λέγοντας πως «η πρώτη φάση των εργασιών έχει ολοκληρωθεί». Είναι πολύ σημαντικό, όμως, το γεγονός ότι οι κάτοικοι επανοικειοποιήθηκαν, σ’ ένα βαθμό τουλάχιστον, τις υποθέσεις του τόπου τους παύοντας να υφίστανται ως έρμαια τους σχεδιασμούς ορατών και αόρατων κέντρων εξουσίας, εντόπιων και διεθνών. Έδειξαν τί σημαίνει να ανήκεις σε έναν τόπο: Τίποτε δεν μπορεί να συμβεί σ’ αυτόν χωρίς την δική σου ευθύνη, συμμετοχή και θέληση. Και αυτό έχει τη σημασία του απέναντι σε ένα κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα όπου υποτίθεται πως κανένα έδαφος δεν ανήκει σε κανέναν μόνο και μόνο για να υπονοηθεί και να επιβεβαιωθεί πως ανήκει αποκλειστικά στους νεο-φεουδάρχες της πολιτικής και της οικονομίας.

Έχει σημασία να θυμηθούμε πως αυτοί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που διέσωζαν και φρόντιζαν τους θαλασσοδαρμένους είτε πρόσφυγες είτε μετανάστες που έφταναν στις ακτές τους. Δεν υπάρχει καμμία αντίφαση στις αλλοτινές με τις τωρινές τους πράξεις. Καλώς έπραξαν τότε, φερόμενοι ως άνθρωποι απέναντι σε ανθρώπους, καλώς πράττουν και τώρα αρνούμενοι να έχουν στον τόπο τους ουσιαστικά κολαστήρια και φυλακές που δεν τιμούν κανέναν. Αρνούμενοι επίσης να αποδεχτούν την επιβολή ενός καθεστώτος υποχρεωτικής ανάμειξης πληθυσμών με όρους που κανείς δεν γνωρίζει και κανείς δεν ελέγχει πέραν των πρακτόρων του ΟΗΕ όπως οι ποικιλώνυμες ΜΚΟ. Δεν υπάρχει τίποτε το κακό στην ανάμειξη πληθυσμών όταν αυτό συμβαίνει με φυσικό τρόπο και με τη θέληση των άμεσα εμπλεκόμενων. Όταν, όμως, η ανάμειξη πληθυσμών γίνεται εργαλείο της γεωπολιτικής, του πολέμου, της κατάκτησης και της διάλυσης κοινωνικών χώρων, όπως πράγματι συμβαίνει τώρα, τότε τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και δεν πρέπει να επιχειρείται να θολώνεται το τοπίο με επικλήσεις δήθεν ανθρωπιάς, ειδικά από όσους βοήθησαν στο να συγκροτηθεί το απάνθρωπο τέρας της Μόριας.

Εκείνη την εποχή λοιπόν, κάποιοι στην Ευρώπη ουσιαστικά ειρωνεύονταν τους νησιώτες προτείνοντάς τους για βραβείο Νόμπελ ανθρωπιάς. Τότε δεν ήταν φανερό πως τους ειρωνεύονταν, αλλά έτσι ήταν: αυτοί γνώριζαν το που θα καταλήξει η κατάσταση με την σχεδιασμένη δήθεν «ολιγωρία» των «υπευθύνων». Πρώτα επιτρέπουμε στο πρόβλημα να διογκωθεί και μετά επιβάλλουμε μια εξ αρχής προκαθορισμένη «λύση» που επιθυμούμε. Είναι μια ακόμη ένδειξη έσχατης χαιρεκακίας από την πλευρά των εξουσιαστών, το να χρησιμοποιούν δηλαδή την ίδια την ανθρωπιά προκειμένου να καταστρέψουν ανθρώπους. Αυτό για κανένα λόγο δεν πρέπει να επιτρέπεται να συμβαίνει, ακόμη κι αν πρέπει να επιδεικνύεται σκληρότητα: Το αντίθετο μοιραία υποστηρίζει και εμπεδώνει την απανθρωπιά.

Το τελικό αποτέλεσμα είναι πως σε κανέναν δεν επιτρέπεται να έχει μια πατρίδα εντός της οποίας να δύναται να αναπτύξει ελεύθερα την δημιουργικότητά του σύμφωνα με την φύση του εκάστοτε τόπου. Ούτε στον πρόσφυγα που την έχασε και ουσιαστικά την έχασε οριστικά γιατί κανείς εξουσιαστής δεν τον θέλει να ξαναγυρίσει πίσω (το παράδειγμα της Συρίας είναι ενδεικτικό). Ούτε στον μετανάστη που την απαρνήθηκε ποιος ξέρει για ποιον λόγο ή ανώτερη βία. Αλλά ούτε και στους γηγενείς οι οποίοι δέχονται τα κύματα όλων αυτών των πληθυσμών. Εάν, λοιπόν, κανείς δεν έχει πατρίδα, τότε το πεδίο ανοίγεται άπλετο στην παγκόσμια κυριαρχία να αλωνίζει όπως θέλει, όπου θέλει, δίχως να λογαριάζει καμμιά τοπική θέληση, ό,τι χρώμα ή χαρακτηριστικό και να έχει αυτή.

Γι’ αυτό εύγε και πάλι, εύγε…

Διαβάστε περισσότερα »

Mind Terrorist - Revolt Against the Modern World

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή