Τα περιοδικά "Μηδέν Τελεία" διαθέσιμα σε ηλεκτρονική μορφή

Τον τελευταίο καιρό λάβαμε κάποια μηνύματα σχετικά με τη διάθεση των περιοδικών "Μηδέν Τελεία". Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι τα περιοδικά έχουν εξαντληθεί και δεν είναι πλέον διαθέσιμα στην έντυπη μορφή τους. Επιπλέον, η διάθεσή τους μέσω scribd (εκεί όπου τα είχαμε μέχρι πρότινος διαθέσιμα) έχει περιοριστεί από το γεγονός ότι η πλατφόρμα αυτή απαιτεί πλέον εγγραφή και πληρωμή ώστε να μπορούν να διαβαστούν. Πλέον διαθέτουμε τα τρία τελευταία μας τεύχη προς ελεύθερη ανάγνωση μέσω της πλατφόρμας Flipsnack. Μπορείτε να βρείτε τους συνδέσμους τόσο στο παρόν post όσο και στην προμετωπίδα της ιστοσελίδας μας. Καλή ανάγνωση!

Τεύχος 1 | Τεύχος 2 | Τεύχος 3

Read more »

Henry David Thoreau: η ζωή στο δάσος

Λίγα έργα προσεγγίζουν τόσο εύστοχα την ολιστική διάσταση της σχέσης ανθρώπου και φύσης, όσο το εμβληματικό και ουσιαστικά έργο ζωής του Αμερικάνου στοχαστή και συγγραφέα Henry David Thoreau με τίτλο "Walden" ή "Η ζωή στο δάσος". Στο βιβλίο του αυτό o Thoreau περιγράφει τη βιωματική επιστροφή του ανθρώπου στο καταφύγιο του φυσικού περιβάλλοντος, και η λέξη "βιωματική" έχει μεγάλη σημασία, διότι η ίδια η σύνταξή του από ένα πακέτο σημειώσεων, είναι προϊόν της φυγής του συγγραφέα από την πολιτισμένη κοινωνία και της εγκατάστασής του σε ένα μικρό σπίτι κοντά στη Μασαχουσέτη, στις όχθες της λίμνης Walden, τίτλο που τελικά έδωσε στο δημιούργημά του. Εκεί έμεινε δύο χρόνια, δύο μήνες και δύο ημέρες, επισκευάζοντας ένα παλιό καλύβι και γεμίζοντάς το με τα απολύτως απαραίτητα για τις παραγματικές ανάγκες και για την επιβίωσή του. "Είμαι ευγνώμων", έγραφε, "που η λίμνη αυτή φτιάχτηκε τόσο βαθιά και τόσο παρθένα, έτσι που να λειτουργεί σαν σύμβολο".

Ο Thoreau, όχι μόνο μέσα από αυτό το έργο του, αλλά από όλη τη βιβλιογραφία του που έχουμε στη διάθεσή μας σήμερα, εστιάζει στο απλό και στο προφανές, σε μια επιστροφή στις πρωτοαναρχικές ρίζες της ζωής, και οι σκέψεις του αυτές αφορούν στην κοινωνική επανάσταση, στην κριτική απέναντι στο δομικό εργαλείο του κράτους, στην κατάργηση της δουλείας, στην απόρριψη του εκπαιδευτικού συστήματος, στην ανάδειξη της οικολογικής ισορροπίας ως προαπαιτούμενου της ευτυχίας. Έγραψε χαρακτηριστικά σε ένα από τα έργα του: "Χαίρομαι, διαπιστώνοντας πόσο λίγο χώρο καταλαμβάνουν στο τοπίο οι άνθρωποι και οι υποθέσεις τους, η Eκκλησία, το κράτος, το σχολείο, οι συναλλαγές και το εμπόριο, οι βιοτεχνίες και η γεωργία και ακόμα περισσότερο, το πλέον ανησυχητικό, η πολιτική."

Όμως ας επιστρέψουμε στο "Walden", εκεί όπου μεταφερόμαστε μέσω της ομολογουμένως ξεχωριστής εξομολογητικής διάθεσης του συγγραφέα στην "αρχή του παντός", στο περιβάλλον, και στην επαφή του ανθρώπου με αυτό, η οποία περνά μέσα από την αναζήτηση, την επικοινωνία, τη μοναχικότητα, την πνευματικότητα. Πολλοί χαρακτήρισαν ουτοπική την επιστροφή στις ρίζες, με τον τρόπο που τη θέτει ο Thoreau. Δεν παύει όμως αυτή η λιτή και ωμή ειλικρίνεια, να απασχολεί το σήμερα, σε μια εποχή όπου η υλιστική και καταναλωτική φρενίτιδα έχoυν επηρεάσει τόσο πολύ τη θέαση που έχουμε για τη φύση, και η λογική μας προσβάλλεται από το ιδιοκτησιακό καθεστώς απέναντι σε αυτήν. Ο Thoreau απομακρύνεται από τον πολιτισμό ώστε να αποκοπεί από την εξέλιξη και τα νέα ήθη, εξερευνώντας από την αρχή τις ανθρώπινες σχέσεις, τους θεσμούς, την πορεία του ανθρώπινου γένους, αφήνοντας πνεύμα και ψυχή να χαθούν στο μεγαλείο των στοιχείων της φύσης. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την πλοκή οι παραλληλισμοί που κάνει με την "προηγούμενη ζωή" του ως πολίτης, καθώς και οι αντιπαραβολές των δύο διαφορετικών μορφών διαβίωσης.

Το "Walden" αποτελεί μια κατάθεση ψυχής ενός ακόμα ανθρώπου που σε υλιστικό επίπεδο τα είχε όλα, όμως αποφάσισε να τα στερηθεί για να επανακαλύψει τον εαυτό του και να μοιραστεί την εμπειρία του με χιλιάδες αναγνώστες. Η σημαντικότητα του βιβλίου του είναι ανεκτίμητη, η διαχρονικότητά του έκδηλη και όσο περνάει ο χρόνος, όσο ακραία και αν θα φαίνεται αυτή η οπτική, τόσο θα έρχεται να μας θυμίζει το μέρος από το οποίο προερχόμαστε και αυτό στο οποίο είμαστε προορισμένοι να καταλήξουμε, ως σημεία αναφοράς της φυσιολογικότητας της αίσθησης του "ανήκειν" στη μεγάλη οικογένεια της Φύσης. "Είναι τάχα αδύνατον, να συνδυάσει κανείς την ευρωστία των αγρίων, με την πνευματικότητα του σύγχρονου ανθρώπου";

Διαβάστε το από τον σύνδεσμο: "Walden" ή "H ζωή στο δάσος"

Κώστας Κ.

Read more »

Μηδέν Τελεία, τεύχος 3 (ελεύθερο κατέβασμα)

Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους φίλους αναγνώστες και αναγνώστριες για την εξάντληση του τρίτου μας τεύχους. Ελάχιστα αντίτυπα έχουν απομείνει, μονάχα στα σημεία διανομής. Το τρίτο μας τεύχος, κυκλοφόρησε τον περασμένο Μάρτιο σε 300 αντίτυπα, και στις 32 σελίδες του περιλαμβάνει μια πλούσια αρθρογραφία γύρω από την Οικολογία, τα Δικαιώματα των Ζώων, την Κοινωνία, τις Ανθρώπινες Σχέσεις, την Επικαιρότητα, τον Πολιτισμό. 

Κάθε μυαλό και αγώνας, κάθε καρδιά κι επανάσταση!

"Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα. Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε, γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών. Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας."

Αγαπητοί αναγνώστες, φτάσαμε έπειτα από αρκετή προσπάθεια στο τρίτο μας τεύχος. Και αφού "τρίτωσε το κακό", μάλλον ήρθαμε για να μείνουμε. Κάθε φορά που φτάνουμε στο σημείο να συγκεντρώσουμε την ύλη, νιώθουμε πως η δουλειά θα βγει πολύ πιο εύκολα και γρήγορα απ’ ότι τελικά συμβαίνει. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν αρκεί απλά να έχεις στη διάθεσή σου δέκα κείμενα για να στήσεις ένα τεύχος. Η λογική του περιοδικού βασίζεται στη συνοχή των κειμένων μεταξύ τους, ώστε να βγαίνει ένα αποτέλεσμα ομοιογενές και όσο το δυνατόν ολοκληρωμένο. Παράλληλα, φανταζόμαστε κάθε μας έκδοση σαν ένα μικρό βιβλίο και η σημαντικότητά της είναι μεγάλη, σε καμία περίπτωση δε θα κυκλοφορήσουμε κάτι, απλά και μόνο για να κυκλοφορήσει. Για το λόγο αυτό και μας πήγε λιγάκι πίσω η διαδικασία αυτή τη φορά, διότι το τεύχος επρόκειτο να είναι έτοιμο τον Σεπτέμβριο, όμως τελικά το έχετε τώρα. Κατά το κοινώς λεγόμενον, "το νερό μπαίνει στο αυλάκι", το έντυπο έχει πλέον χαράξει το δικό του μονοπάτι, συνεπώς αισθανόμαστε χαρούμενοι, διότι αποκτούμε ένα σημείο αναφοράς, διακριτό από οτιδήποτε κινείται σε ανάλογο ιδεολογικοπολιτικό πλαίσιο. 

Τρίτο "Μηδέν Τελεία" λοιπόν, "Κάθε Μυαλό και Αγώνας, κάθε Καρδιά κι Επανάσταση". Γιατί το όνειρο για ένα Άλλο Αύριο και η κατάκτησή του προϋποθέτουν μυαλό και καρδιά, μέσα από την πάλη και τη σύζευξη λογικής και συναισθήματος, στιγμών αποθέωσης εξαιρετικών εσωτερικών προσωπικών και συλλογικών διεργασιών. Καλή ανάγνωση σε όλους.

Μηδέν Τελεία, τεύχος #3

Read more »

Μηδέν Τελεία, τεύχος 2 (ελεύθερο κατέβασμα)

Είμαστε στην ευχάριστη θέση - εν αναμονή του τρίτου μας τεύχους - να διαθέτουμε για ελεύθερο κατέβασμα το δεύτερο τεύχος του περιοδικού μας "Μηδέν Τελεία". Κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο της τρέχουσας χρονιάς, και στις 32 σελίδες του περιλαμβάνει μια πλούσια αρθρογραφία γύρω από τον Πολιτισμό, την Κοινωνία, την Οικολογία, τα Δικαιώματα των Ζώων, τις Ανθρώπινες Σχέσεις. Στο τεύχος αυτό μπορείτε μεταξύ άλλων να διαβάσετε και μια εκτενή συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Εθνικοαναρχικός στρατηγιστής Troy Southgate.

Και αυτή τη φορά η προσπάθεια υπήρξε προϊόν συλλογικής εργασίας. Όταν αυτό πάψει να υφίσταται, να είστε σίγουροι ότι δε θα υπάρχει λόγος να συνεχίσουμε. Προς το παρόν, η συνεισφορά τόσο στο δημιουργικό κομμάτι, όσο και σε αυτό που αφορά στη διανομή του εντύπου, συνηγορεί σε μια ομαδική δουλειά, και αυτό από μόνο του υπερνικά τις όποιες – πολλές είναι η αλήθεια – δυσκολίες. Το προηγούμενο τεύχος δημιούργησε μια καλή βάση για να εξελίξουμε ακόμα περισσότερο το περιοδικό σε ό,τι αφορά στη θεματολογία και στην κατεύθυνση που θέλουμε να δώσουμε μέσα από αυτό. Πολύ σημαντικό να σημειώσουμε ότι η συγγραφική ομάδα ανανεώθηκε σε μεγάλο βαθμό, το ίδιο έχουμε την εντύπωση ότι ισχύει και για την αναγνωστική ομάδα, αν κρίνουμε από τα μηνύματα που λάβαμε κατά καιρούς.

Στο τεύχος αυτό επιχειρήσαμε εκτός των άλλων κάποιες μικρές αλλαγές που θα βοηθήσουν στη συνοχή του εντύπου και στην ποιοτική αναβάθμισή του, όπως την εισαγωγή μόνιμων στηλών. Το αποτέλεσμα θα το κρίνετε φυσικά εσείς, εμείς από την πλευρά μας βάλαμε τα δυνατά μας ώστε να βγάλουμε μια δουλειά ποιοτική και για μια ακόμα φορά έξω από τα στεγανά. Η αναζήτηση λοιπόν συνεχίζεται, με συντροφιά μας τις σκέψεις και τις Ιδέες που γεννούν η αμφισβήτηση, η δημιουργία και η σύνθεση. Έτσι λοιπόν, χωρίς να σας κουράσουμε περισσότερο, σας ευχόμαστε μια καλή και επικοδομητική ανάγνωση της δεύτερης δουλειάς μας.

Τα θέματα του νέου μας τεύχους: Editorial: Βήμα Δεύτερο | Versus the World | Δικαίωμα στη Ζωή | Ενάντια στη μονοκουλτούρα | Το Μαύρο Πρόβατο | Κοινωνικός έλεγχος και Εξουσία | Brainstorming | Ένα πρόσωπο μέσα στο πλήθος | Συνέντευξη Troy Southgate | Μια παράλληλη πραγματικότητα | Εθνικοαναρχική πράξη | Όποιος δεν αξίζει τίποτα, δεν μπορεί να θέλει τίποτα | Εσύ, ονειρεύεσαι καθόλου; | Μια σύμπραξη που ποτέ δεν συγκροτήθηκε | Είμαστε μετανάστες και αναρχικοί αυτού του κόσμου | Η Επανάσταση και πώς να την κάνεις σε μια σύγχρονη κοινωνία (μέρος β').

Μπορείτε να διαβάσετε και να κατεβάσετε το δεύτερο τεύχος από εδώ: Μηδέν Τελεία, τεύχος 2 (ελεύθερο κατέβασμα). Εναλλακτικά, μπορείτε να το διαβάσετε και από την παρακάτω προεπισκόπηση.

Read more »

Μηδέν Τελεία, τεύχος 1 (ελεύθερο κατέβασμα)

Ενημερώνουμε τους φίλους αναγνώστες της ιστοσελίδας και του περιοδικού μας ότι διαθέτουμε το πρώτο τεύχος σε ηλεκτρονική μορφή. Κυκλοφόρησε στις 17 Σεπτεμβρίου 2012 σε τιράζ 300 αντιτύπων. Έχουν απομείνει πλέον ελάχιστα αντίτυπα, επομένως θεωρήσαμε καλό να το μοιραστούμε μαζί σας και ηλεκτρονικά. Κατεβάστε το, διαβάστε το και όσοι από εσάς θέλετε να συνεισφέρετε σε μελλοντική έκδοσή του με οποιονδήποτε τρόπο, μπορείτε να απευθυνθείτε στο email μας exitarea@yahoo.gr.

Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Από το εισαγωγικό σημείωμα του πρώτου τεύχους:

"Μην ψάχετε την σελίδα με τα περιεχόμενα, εδώ υπάρχουν μόνο σελίδες με περιεχόμενο. Το δοκιμαστικό τεύχος εκδόθηκε  έπειτα από συνεργασία αυτόνομων κάπου μέσα στο 2012, ανθρώπων που ταυτίζονται σε αρκετά πράγματα και διαφωνούν σε πολύ περισσότερα. Ταιριάζουν όμως και μάλιστα ταιριάζουν απόλυτα σε ένα και μοναδικό πράγμα: στην αποδοχή της απόλυτης αλήθειας  ότι αυτός ο κόσμος ή θα αλλάξει ή θα πεθάνει. Δεν είμαστε ένας αυστηρά οργανωμένος στρατός πειθαρχημένων σωμάτων, είμαστε η άτακτη διασπορά ελεύθερων πνευμάτων που μόλις αποφάσισε να ενωθεί."

Read more »

Τζώρτζ Όργουελ, 1984 (download)

Ο Τζορτζ Όργουελ γεννήθηκε στο Μοντιχάρι της Ινδίας το 1903, γιος κατώτερου διοικητικού υπαλλήλου. Η οικογένειά του επέστρεψε στην Αγγλία το 1911. Τα χρόνια 1917-1921 σπούδασε υπότροφος στο Ήτον, όπου πρωτοδημοσίευσε κείμενά του σε περιοδικά. Το 1922 διορίστηκε αξιωματούχος στην αστυνομία της Βιρμανίας, απ' όπου παραιτήθηκε έξι χρόνια μετά, αμφισβητώντας το ρόλο του στην αποικιακή διοίκηση, την οποία οι ντόπιοι δεν αποδέχτηκαν ποτέ. Έκτοτε έζησε για καιρό φτωχική ζωή στο Παρίσι και το Λονδίνο, αλλάζοντας περιστασιακά επαγγέλματα και συναναστρεφόμενος με περιθωριακούς. Επρόκειτο για μια συνειδητή από μέρους του απόρριψη του αστικού τρόπου ζωής, που συνοδεύτηκε από την πολιτική του ωρίμανση. Ο ίδιος χαρακτήριζε τον εαυτό του αναρχικό. Τα βιβλία του Οι αλήτες του Παρισιού και του Λονδίνου (1933), Μέρες της Μπούρμα (1934), Η κόρη του παπά (1935) και Ο δρόμος προς την αποβάθρα του Γουίγκαν (1937), δίνουν το χρονικό της περιόδου αυτής και καταγράφουν την εξέλιξη των ιδεών του. Από τις κορυφαίες στιγμές της ζωής του ήταν η συμμετοχή του στον ισπανικό Εμφύλιο. Στρατευμένος αρχικά στη δημοκρατική πολιτοφυλακή, πολέμησε και τραυματίστηκε, για να συγκρουστεί αργότερα και με τους κομμουνιστές. Στο βιβλίο του Πεθαίνοντας στην Καταλωνία (1938) αποτύπωσε μοναδικά τις εμπειρίες και τη δράση του.

Με την έκρηξη του Β' Παγκόσμιου Πολέμου τοποθετήθηκε διευθυντής της Ινδικής Υπηρεσίας του BBC, απ' όπου αποχώρησε το 1943. Ως λογοτεχνικός συντάκτης, εν συνεχεία, στην εφημερίδα Tribune, διαμόρφωσε πολιτικές θέσεις με σοσιαλιστική κατεύθυνση, διαφοροποιημένος ωστόσο από την επίσημη γραμμή των Εργατικών. Στην περίοδο αυτή ανήκουν μερικά από τα καλύτερα δοκίμιά του.

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έγραψε τα δύο βιβλία που του χάρισαν τη μεγάλη του φήμη. Το 1944 ολοκλήρωσε τη "Φάρμα των Ζώων", πολιτική αλληγορία εμπνευσμένη από τη Ρωσική Επανάσταση και τη σταλινική περίοδο της ΕΣΣΔ. Το βιβλίο τον έκανε πλούσιο και διάσημο. Το 1949 κυκλοφόρησε το περίφημο "1984", κορυφαία ίσως στιγμή του συγγραφέα και πολιτικού στοχαστή. Με τη δράση τοποθετημένη στο μελλοντικό τότε έτος 1984, σκιαγραφεί αριστουργηματικά όσο και εφιαλτικά το ολοκληρωτικό αστυνομικό κράτος, όπου τα πάντα εξελίσσονται υπό την παρακολούθηση του Μεγάλου Αδελφού. To 1950, λίγο πριν τον θάνατό του, μακριά από το αγαπημένο του νησί Τζούρα, ο Βρετανός λογοτέχνης απαγόρευσε ρητά τη συγγραφή της βιογραφίας του, κάτι που τελικά δεν τηρήθηκε από τους πολυάριθμους βιογράφους του. Ο Τζορτζ Όργουελ πέθανε τον Ιανουάριο του 1950 σε νοσοκομείο του Λονδίνου, σε ηλικία των 47 ετών.

Στην ανάρτησή μας αυτή, έχετε τη δυνατότητα να κατεβάσετε σε μορφή pdf ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του βιβλία, το "1984", το οποίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις "Κάκτος". Το 1984 ή Χίλια Εννιακόσια Ογδόντα Τέσσερα είναι η τελευταία μυθιστορηματική εργασία του Τζορτζ Όργουελ. Θεωρείται βιβλίο-σταθμός του 20ού αιώνα στην πολιτική σκέψη. Περιγράφει την ιστορία ενός ανθρώπου, του Γουίνστον Σμιθ, στον εφιαλτικό κόσμο της Ωκεανίας, μιας χώρας που βρίσκεται κάτω από ένα δυστοπικό απολυταρχικό καθεστώς, στο οποίο όλοι οι κάτοικοι βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση. Η χώρα βρίσκεται σε συνεχή πόλεμο με δύο άλλες υπερδυνάμεις και θυμίζει το απολυταρχικό καθεστώς του Στάλιν και οι άνθρωποί της ζουν υπό ιδιαίτερα καταπιεστικές συνθήκες (σταλινισμός). Ο Όργουελ έγραψε το βιβλίο το 1948 (από αναριθμητισμό αυτού του έτους προέρχεται και ο τίτλος του έργου) και το εξέδωσε το 1949. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει επηρεάσει σημαντικά τον παγκόσμιο πολιτισμό. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά στον Μεγάλο Αδελφό, τον (ανύπαρκτο) πολιτικό ηγέτη της χώρας. Ο Μεγάλος Αδελφός αποτελεί σήμερα έκφραση που υποδηλώνει καθεστώς παρακολούθησης.

Η κοινωνία που περιγράφεται στο βιβλίο είναι υπό κομμουνιστικού καθεστώτος και κυβερνάται από το "κόμμα". Το κόμμα παραποιεί τα στοιχεία παρόντος και παρελθόντος όποτε το κρίνει σκόπιμο, εξαφανίζει τους αντιφρονούντες χωρίς ίχνος και παρακολουθεί όλα τα μέλη του κόμματος. Το σύστημα είναι ειδικά σχεδιασμένο ώστε να μετατρέπει τους ανθρώπους σε πειθήνια όργανα και να συντηρεί τον εαυτό του εξαλείφοντας εγκαίρως οποιαδήποτε εν δυνάμει απειλή. Κάνει χρήση οποιουδήποτε μέσου, ακόμα και του πολέμου, για να καταφέρει να περάσει απαρατήρητες τις πράξεις του. Όσον αφορά τους προλετάριους, οι οποίοι είναι η πλειοψηφία του πληθυσμού και δεν έχουν σχέση με το κόμμα, φροντίζουν να τους έχουν το επίπεδο χαμηλά απασχολώντας τους με ασήμαντα πράγματα (π.χ. τζόγο). Η ιστορία του 1984 ξεκινάει με τον κεντρικό χαρακτήρα, τον Γουίνστον Σμίθ ο οποίος είναι μέλος του κόμματος όντας δημόσιος υπάλληλος. Είναι μόνος, φοβισμένος και μισεί την ζωή του όπως είναι και ακόμα περισσότερο μισεί τον "Μεγάλο Αδελφό". Μέσα του γνωρίζει πως δεν μπορεί να κάνει κάτι για να αλλάξει τα πράγματα όμως δεν μπορεί να αντέξει άλλο και την ζωή του ως έχει και μέσα του αργοπεθαίνει. Ξέρει πως δεν μπορεί να εμπιστευτεί κανέναν και συνεχώς καταπιέζει τον εαυτό το ώστε να μην δείχνει τα πραγματικά του συναισθήματα, καθώς αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πράγματα χειρότερα από τον θάνατο...

Δυστυχώς για αυτόν είναι από τους λίγους ανθρώπους που σκέφτεται και αυτό αποτελεί τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την ζωή του. Είναι η αιώνια μάχη των συναισθημάτων με την λογική, η ανάγκη για ελευθερία ενάντια στο ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Θεωρώ πως το 1984 είναι ένα βιβλίο που όλοι πρέπει να έχουν διαβάσει. Δεν είναι ένα απλό μυθιστόρημα αλλά ένα μάθημα ζωής, καθώς είναι αδιαμφισβήτητο πως αυτά που περιγράφονται σε κάποιον βαθμό γίνονται και σήμερα στην δική μας κοινωνία. Ήδη δεν είναι μυστικό πως οι τηλεφωνικές γραμμές παρακολουθούνται και παραβιάζονται οι ελευθερίες μας. Αλλά εκτός από τα συνηθισμένα, υπάρχουν και άλλες μεγάλες αλήθειες, λιγότερο γνωστές, που αναδεικνύονται. Για παράδειγμα η σχέση της γλώσσας με την σκέψη (και αυτό ας γίνει μάθημα σε εμάς που παρακολουθούμε να πετσοκόβουν συνεχώς την γλώσσα μας) καθώς ο Μεγάλος Αδελφός περιορίζει την γλώσσα σε μια προσπάθεια να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων. Ενδιαφέρον καθώς και θλιβερό είναι επίσης - σε τέλεια αναλογία με το σήμερα - πως τέτοιες προσπάθειες γίνονται ευχαρίστως δεκτές από τον πολύ κόσμο.

Βλέπουμε ότι το σύστημα του Μεγάλου Αδελφού έχει επίτηδες απλοποιήσει υπερβολικά την γλώσσα, καταργώντας συνεχώς λέξεις, σε μία προσπάθεια να μειώσει το πνευματικό επίπεδο του κόσμου. Ποιος μπορεί να αρνηθεί την απλή αυτή αλήθεια, ότι δηλαδή το επίπεδο της γλώσσας αντικατοπτρίζει και το επίπεδο της κοινωνίας; Οι πρωτόγονες ανθρώπινες κοινωνίες είχαν απλές γλώσσες, ενώ οι νεότερες κοινωνίες ανέπτυσσαν πιο πολύπλοκες γλώσσες. Προόδευε η κοινωνία, εξελισσόταν και η γλώσσα. Το τέλεια μελετημένο σύστημα του Μεγάλου Αδελφού μας δείχνει και άλλες αλήθειες, για παράδειγμα το πως μπορεί ακόμα και η σεξουαλική ανάγκη των ανθρώπων να χρησιμοποιηθεί προς όφελος του ίδιου του συστήματος. Επιπλέον βλέπουμε τις κατασκευασμένες ειδήσεις, οι οποίες σίγουρα δεν είναι αποκλειστική πατέντα του Μεγάλου Αδελφού. Στοιχεία αποκρύπτονται, παλιότερα άρθρα παραποιούνται, βιβλία ξαναγράφονται, οτιδήποτε κρίνεται απαραίτητο από το κόμμα. Ενδιαφέρον επίσης είναι το πως πολλά πράγματα δεν απαγορεύονται νομικά, αλλά αρκούν για να διαγραφεί ο δράστης (όχι απλά να πεθάνει, αλλά να σβηστεί και κάθε ίχνος ύπαρξης του από παντού) και όλοι γνωρίζουν τους άγραφους αυτούς νόμους. Παρόλα αυτά, βλέπουμε πως το σύστημα ωθεί μερικές φορές τα μέλη του κόμματος στην παρανομία ώστε εκείνοι να νιώθουν συνεχώς φόβο. 

Το κόμμα σπείρει την διχόνοια ανάμεσα στους ανθρώπους αλλά το ενδιαφέρον είναι ο τρόπος που το πετυχαίνει. Κάνει τον έναν να υποψιάζεται τον άλλον, καθώς ακόμα και μέλη της οικογένειας μπορεί να καταγγείλουν το ένα το άλλο. Κάθε ένας είναι ύποπτος, με εξουσία ζωής και θανάτου πάνω στον άλλον, καθώς μια αναφορά για "περίεργη συμπεριφορά" στην "Αστυνομία της Σκέψης" μπορεί να σημάνει το τέλος. Κάθε κοινωνική συνοχή σπάει και κατά συνέπεια το σύστημα είναι απόλυτα ασφαλές, καθώς έτσι αποκλείει να καταφέρουν να βρεθούν μαζί οι εχθροί του. Οι άνθρωποι έχουν αποδεχτεί το γεγονός πως παρακολουθούνται, ακόμα και μέσα στα σπίτια τους, και μάλιστα το να προσπαθήσεις να αποφύγεις τις κάμερες είναι πράξη αξιόποινη και θανατηφόρα.

Μπορείτε να το διαβάσετε από τον σύνδεσμο: "1984: ο Μεγάλος Αδελφός"

Read more »

O Θάνατος είναι Δώρο

«Από εκείνη τη μέρα και μετά είμαι στη διάθεσή τους και περιμένω. Περιμένω να παραλάβω μια βόμβα, να τη ζωστώ, για να πάω στο Ισραήλ στο σημείο που θα εκδηλωθεί η δική μου επίθεση, και να πατήσω το κουμπί…Δεν υπάρχει γυρισμός. Κανένας δεν θέλει να επιστρέψει.» (Σαϊντ - επίδοξος αυτόχειρας).

Η ιστορία ενός επίδοξου Παλαιστίνιου αυτόχειρα περιγράφεται στο εξαιρετικό βιβλίο "Ο Θάνατος είναι Δώρο", του Σαμπάχ Ράιντ. Ένα ντοκουμέντο το οποίο παρουσιάζει τη διαδικασία που οδηγεί έναν νεαρό Παλαιστίνιο στο να γίνει «μάρτυρας αυτοκτονίας». Το κείμενο αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί φωτίζει μια τόσο σκοτεινή πλευρά της σύγχρονης ιστορίας. Τι ωθεί έναν άνθρωπο να ζωστεί με εκρηκτικά και να ανατιναχτεί, συμπαρασύροντας στο θάνατο και άλλους ανθρώπους; Δεν αρκεί να γνωρίζουμε ότι οι καμικάζι είναι μάρτυρες που δίνουν τη ζωή τους για τον παλαιστινιακό αγώνα. Για να κατανοήσουμε τι συμβαίνει στο μυαλό ενός αυτόχειρα, θα πρέπει να αντιληφθούμε τον κόσμο με τη δική του ματιά, να μοιραστούμε τα βιώματά του, να γνωρίσουμε τις σκέψεις και τα συναισθήματά του. Μέχρι τώρα, κανένας επίδοξος αυτόχειρας δεν είχε εκμυστηρευτεί τόσα, ούτε ένας από τους πολλούς που είναι έτοιμοι για ένα χτύπημα, αλλά ούτε και κάποιος από τους ελάχιστους που η επίθεσή τους ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Ο Σαϊντ είναι 29 χρονών και ζει στο στρατόπεδο προσφύγων της Τζενίν. Όταν ήταν 8 χρονών εβραίοι έποικοι έδιωξαν τους γονείς του από τη γη που τους ανήκε και καλλιεργούσαν. Αυτό συνέβη το 1981. Από τότε η οικογένειά του ζει στο στρατόπεδο προσφύγων. Εκεί τον συνάντησε ο συγγραφέας και νύχτες ολόκληρες συνομίλησε μαζί του. Ο Ραϊντ Σαμπάχ, ο συγγραφέας, γεννήθηκε το 1973 στην περιοχή της λίμνης της Κωστάντζας και ζει και εργάζεται ως δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ντοκυμαντέρ στη Γερμανία. Η οικογένειά του κατάγεται από την Τζενίν της Δυτικής Όχθης.

Read more »

Aldous Huxley - Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος

Στο πρώτο από αυτά τα βιβλία, ο σκεπτικιστής Χάξλεϋ αναπτύσσει, όπως προσφυώς ειπώθηκε, μία αντι-ουτοπία, παράλληλη με εκείνη του Όργουελ στο «1984». Στον εφιαλτικό κόσμο που βλέπει να επέρχεται η μηχανή, μόνη κυρίαρχος του πλανήτη, θα υποτάξει τον δημιουργό της άνθρωπο και θα του στερήσει ό,τι με κόπο αυτός κατόρθωσε να κερδίσει ως ύπαρξη και ως πολιτισμός. «Ο πίθηκος και η αλήθεια», γραμμένο μετά τη φρικτή εμπειρία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, έρχεται να συμπληρώσει την απαισιόδοξη αυτή προοπτική για το ανθρώπινο γένος. «Brave new world» είναι έκφραση του Σαίξπηρ, που αποδίδεται ως «Θαυμαστός καινούριος κόσμος» αλλά, αναφέρεται και στον Νέο Κόσμο, την Αμερική, το εργαστήρι για την κοινωνία του μέλλοντος.

Το περίφημο προφητικό μυθιστόρημα του Χάξλεϋ είναι η περιγραφή του εφιαλτικού κόσμου, με το απολύτως ιεραρχικό και πανίσχυρο κράτος, με τα επιτεύγματα της τεχνολογίας, της γενετικής μηχανικής, της φαρμακοβιομηχανίας, της εφαρμοσμένης ψυχολογίας. Οι άνθρωποι ζουν σε μια ουτοπία, σε μια φαινομενική ευημερία, φαινομενική ασφάλεια και ανελευθερία. Το «Ένας θαυμαστός καινούριος κόσμος» παρόλο που βρίσκεται στον αντίποδα του «1984» καταφέρνει να περιγράψει με τρομακτική ακρίβεια, παρόλο που γράφτηκε το 1931, την σημερινή κατάσταση του σύγχρονου κόσμου. 

Μπορείτε να το βρείτε και να το κατεβάσετε σε ηλεκτρονική μορφή από τον παρακάτω σύνδεσμο:

«Ένας θαυμαστός καινούριος κόσμος»

Read more »

Μηδέν Τελεία, τεύχος 0 (ελεύθερο κατέβασμα)

Μετά την κυκλοφορία και εξάντληση του δοκιμαστικού μηδενικού τεύχους του περιοδικού "Μηδέν Τελεία", είμαστε στην ευχάριστη θέση να το διαθέτουμε για ελεύθερο κατέβασμα. Το τεύχος περιλαμβάνει 27 σελίδες και κυκλοφόρησε τον Χειμώνα του 2011 σε 300 αντίτυπα.

Από το σημείωμα του εξωφύλλου, δίνοντας ταυτόχρονα το στίγμα του τεύχους, που στηρίζεται στην αναζήτηση και την εσωτερική έκφραση: "Απέναντι στο δυστοπικό σήμερα, απέναντι στο παντοδύναμο Εφήμερο, η απάντηση δεν είναι ο “ου τόπος”, αλλά ο “ευ τόπος”, η Ευτοπία. Να λειτουργούμε μέσα στο Εφήμερο και να είμαστε διαφορετικοί. Όχι απλώς να είμαστε διαφορετικοί, αλλά να οικοδομούμε τη διαφορά ως υπαρκτό, μετρήσιμο γεγονός, να οικοδομούμε “όμορφους τόπους” μέσα στο δυστοπικό περιβάλλον. Και αυτοί οι “όμορφοι τόποι” να μη λειτουργούν (μόνο) ως αποκομμένες νησίδες σε μια σκοτεινή θάλασσα, αλλά ως υπαρκτή, συνολική πρόταση για ολόκληρη την κοινωνία. Να επανασχεδιάσουμε τα σύμβολα και τα χρώματά μας, να αποκοπούμε από ομφάλιους λώρους που πλέον δεν μας τροφοδοτούν με τίποτα ζωτικό. Να προτείνουμε την εναλλακτικότητα, ως υπαρκτό γεγονός, από τη διατροφή και τη διασκέδαση, την τέχνη και τις εκδόσεις μέχρι το πως πρέπει να καλλιεργείται η ελληνίδα γη και ποια πρέπει να είναι η σχέση οικιστικού-πολιτισμικού-φυσικού περιβάλλοντος. Να προτείνουμε τον εθνοκοινοτισμό όχι ως άσαρκο ιδεολόγημα, αλλά ως βιωμένη εμπειρία σ' έναν κόσμο που τρέφεται με ιδεολογήματα, ως εναλλακτική πρόταση απέναντι στους απονευρωμένους τεχνοκράτες και στους πολιτικούς που δρουν ως ατζέντηδες των υπερεργολάβων και των τραπεζιτών. Να οικοδομούμε τις δικές μας παράλληλες δομές και κοινότητες, αλλά και να μην αφήνουμε τους μαζικούς χώρους είτε είναι ο συνδικαλισμός, ιδιαίτερα ο αγροτοσυνδικαλισμός, είτε η τοπική αυτοδιοίκηση στην αποκλειστικότητα άλλων. Να ενώνονται οι “νησίδες” μας και να δημιουργούν “ήπειρο”. Να είμαστε “εντός, εκτός και επί τα αυτά”. Πρέπει να αναγκάσουμε την Ιστορία ν' ασχοληθεί μαζί μας. Η πολιτικοποίηση της ευτοπίας είναι το νέο στοίχημα. Δύσκολο στοίχημα; Οπωσδήποτε. Αλλά (ποιος μας είπε πως) ζούμε σε εύκολους καιρούς;"

Μπορείτε να διαβάσετε και να κατεβάσετε το περιοδικό από τον παρακάτω σύνδεσμο, ή από την προεπισκόπηση που ακολουθεί. Καλή ανάγνωση!

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία", τεύχος 0

Read more »

Ιούλιος Βερν: Οι ναυαγοί του Σύμπαντος (download)

Είναι το πιο συγκλονιστικό διήγημα που έγραψε ποτέ συγγραφέας, πάνω σ' ένα πρόβλημα που θετική του λύση ακόμα δεν έχει βρεθεί, και που δεν αποκλείεται να μη βρεθεί ποτέ. Σ' αυτό, τίθεται το ερώτημα: ύστερ' από μια, σχεδόν ολοκληρωτική, καταστροφή της ανθρωπότητας, θα είναι ποτέ δυνατόν οι μεταγενέστεροι να ξαναβρούν το σύνολο –ή και ίχνη ακόμα– των γνώσεων που είχαν αποκτήσει οι πρόγονοί τους; Οι «ναυαγοί του σύμπαντος», προτού πεθάνουν, θα προλάβουν –ή μάλλον θα 'χουν τη δυνατότητα– να μεταφυτεύσουν το «δένδρο της γνώσης», καθοδηγώντας τις γενιές του μέλλοντος πώς να ξαναφτάσουν, ξεφεύγοντας απ' τα σκοτάδια της ολότελης άγνοιας, στο επίπεδο του πολιτισμού ενός χαμένου σύμπαντος;

Σε μια - όχι ευλογημένη - περίοδο, που η αφάνταστη ανάπτυξη της τεχνοκρατίας απειλεί με εξόντωση την πνευματικότητα του ανθρώπου, το διήγημα του Ιουλίου Βερν αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, γιατί ανάμεσα στις γραμμές του καθένας μας βρίσκει ένα αγωνιώδες S.O.S, ένα μήνυμα για τους άμεσους κινδύνους που απειλούν, κάθε στιγμή, με αφανισμό την ανθρωπότητα. Κρύβει μια βαθύτερη φιλοσοφική έννοια, που οφείλεται σε μιαν αγχώδη ψυχική αναστάτωση και κάνει τον Ιούλιο Βερν –τον πιο αισιόδοξο συγγραφέα– να παίρνει το θάρρος ν' αντιμετωπίζει με τον καταυγασμό της αλήθειας την εφιαλτική ποινή που δεν αποκλείεται να επιβάλει η Φύση στην ανθρωπότητα για να στιγματίσει τις ακόρεστες κατακτητικές ορέξεις που οδηγούν σε αλληλοεξόντωση τους λαούς.

Ένας διακεκριμένος συγγραφέας, ο Σαρλ-Νοέλ Μαρτέν, γράφει γι' αυτό το διήγημα: «Ξέρετε το πρόβλημα του νησιού; Δηλαδή, αν βρεθείτε αναγκασμένος ν' απομονωθείτε σ ένα ερημονήσι κι έχετε το δικαίωμα να πάρετε μαζί σας μονάχα ένα βιβλίο, ποιο θα διαλέγατε;».

Και καταλήγει: «Βέβαια, προκειμένου για μονάχα ένα βιβλίο, μπορεί να μη διάλεγα ένα βιβλίο του Ιουλίου Βερν. Αν όμως επρόκειτο να πάρω ένα βιβλίο από κάθε συγγραφέα, ομολογώ πως θα διάλεγα το διήγημα L' ETERNEL ADAM, που η τελευταία φράση του είναι μια απ' τις πιο ωραίες, που έχουν ποτέ γραφτεί».

Μπορείτε να το διαβάσετε από την παρακάτω προεπισκόπηση ή να το κατεβάσετε από εδώ.

Read more »

Η Φάρμα των Ζώων (download)

Η Φάρμα των Ζώων είναι το προτελευταίο μυθιστόρημα του Τζόρτζ Όργουελ (προηγείται 4 χρόνια του "1984" και κυκλοφόρησε το 1945). Αναφέρεται σε μία δυστοπική ιστορία κατά την οποία τα ζώα μιας φάρμας μη ανεχόμενα την σκληρή αντιμετώπιση του ανθρώπου-αφέντη επαναστατούν. Το μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου αναφέρεται στα τεκταινόμενα μετά την Επανάσταση και τη διαμόρφωση της κοινωνίας των ζώων της φάρμας κατά την ανεξαρτησία τους από τους ανθρώπους. Το μυθιστόρημα έχει σαφώς πολιτική χροιά και μπορεί γενικά να θεωρηθεί αλληγορικό και συμβολικό της ανθρώπινης πολιτικής κοινωνίας.

Η ιστορία των ζώων της φάρμας, τα οποία περιγράφονται συνοπτικά και κυρίως μέσω των βασικών στοιχείων του χαρακτήρα τους, ξεκινά σε ένα περιβάλλον όπου πολύς χρόνος έχει περάσει από τότε που θυμούνται ελευθερία. Η σκλαβιά κάτω από τον αφέντη κτηνοτρόφο Τζόουνς έχει γίνει συνήθειο. Τα περισσότερα ζώα είναι σε άγνοια καλύτερων ή χειρότερων ημερών και κάποια που καταλαβαίνουν έχουν αποκτήσει πεσιμιστική ή υποτακτική στάση. Ο Ολντ Μέιτζορ, ένα γουρούνι το οποίο είχε την τύχη να ζήσει περισσότερα χρόνια από άλλα ζώα και φτάνει προς το τέλος της ζωής του, νοιώθει πως πρέπει να ενεργήσει. Συγκεντρώνει τα ζώα και δίνει έναν λόγο που γεμίζει τα ζώα περηφάνια, τους θυμίζει ένα επαναστατικό τραγούδι που είχαν ξεχάσει («Κτήνη της Αγγλίας) και κυρίως τα βάζει σε σκέψεις για το μέλλον· επαναστατικές σκέψεις. Τα γουρούνια είναι τα μεγάλα μυαλά της φάρμας. Κυρίως με την καθοδήγηση του Σνόουμπολ, ενός γενναίου γουρουνιού καταφέρνουν να φέρουν σε πέρας την Επανάσταση και η φάρμα είναι Ελεύθερη.

Το πολιτικό σκηνικό που ακολουθεί είναι γενικά αισιόδοξο, χωρίς να λείπουν οι δυσκολίες, με τα γουρούνια σιγά σιγά όμως να αποκτούν την κύρια εξουσία και τον έλεγχο της φάρμας. Σίγουρα όμως το κλίμα παραμένει θετικό. Η μεγάλη ανατροπή έρχεται όταν ο κύριος πολιτικός αντίπαλος του Σνόουμπολ, ο Ναπολέων, ένα άλλο γουρούνι που σχεδόν πάντα διαφωνούσε με τον Σνόουμπολ – εκτός και αν το ερώτημα αναφερόταν στο γιατί τα γουρούνια να έχουν περισσότερη τροφή – καταφέρνει να ανατρέψει την κυβέρνηση της φάρμας και να εγκαθιδρύσει μονοκρατορία κάτω από το όνομά του. Μεγάλη βοήθεια, θα έλεγε κάποιος στρατιωτική, προσέφεραν διάφορα σκυλιά τα οποία είχε αναθρέψει από μικρά. Η ιστορία εξελίσσεται με τον Ναπολέοντα να αποκτά όλο και περισσότερη εξουσία, να περιορίζει όλο και περισσότερες ελευθερίες που είχαν έρθει μετά την επανάσταση, να αναθεωρεί όλο και περισσότερους νόμους που είχαν καθιερώσει (σε μορφή 7 εντολών) και γενικά να κάνει την ζωή όλο και πιο αφόρητη για τα ζώα. Η προπαγάνδα (κυρίως μέσω των λόγων και δικαιολογιών του Σκουίλερ, ενός άλλου γουρουνιού) ήταν επίσης σε συνεχή χρήση για να κατευνάσει τις αμφιβολίες που κατά καιρούς εμφανίζονταν. Σημαντικός σταθμός σε αυτή του πορεία αποτελεί η πώληση ενόςαλόγου, του Μπόξερ, σε σφαγέα αλόγων όταν πια είχε αρρωστήσει. Ο Μπόξερ ήταν το εργατικότερο ζώο και το πιο πιστό στο Ναπολέοντα και την Επανάσταση (στην οποία μέχρι το τέλος, ή μέχρι λίγο πριν το τέλος ακόμα πίστευε).

Το αποκορύφωμα της κατρακύλας και το τέλος της ιστορίας έρχεται όταν τα ζώα παρακολουθούν μια κεκλεισμένων των θυρών συγκέντρωση των γουρουνιών με τους ανθρώπους-αφέντες των γειτονικών φαρμών (σύμβολα κρατών ή ενώσεων κρατών). Τα γουρούνια είχαν ήδη ξεκινήσει να περπατάνε στα δύο πόδια (κάτι το οποίο είχαν θεσπίσει ως «κακό» αλλά τελευταία αναθεώρησαν) και σύντομα είχαν έρθει σε συμφωνία με τους ανθρώπους. Τίποτα κακό δεν είχε γίνει τελικά στην Φάρμα των Ζώων· τα ζώα ήταν σκλαβωμένα όπως και παλιά. Μάλιστα τώρα είναι σκλαβωμένα και με τις τελευταίες μεθόδους· παράδειγμα για τις άλλες φάρμες. Ο Ναπολέων ανακηρύσσει ότι η Φάρμα των Ζώων θα λέγεται πια Φάρμα Μάνορ, όπως και παλαιότερα, στα χρόνια του Τζόουνς. Τα ζώα που κρυφά παρακολουθούσαν το γεύμα κοίταξαν από γουρούνι σε άνθρωπο, από άνθρωπο σε γουρούνι και από γουρούνι σε άνθρωπο ξανά, δε βρήκαν διαφορά.

Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

Read more »

Νοσταλγοί του Μέλλοντος (download)

Ένα πολύ σημαντικό βιβλίο για τον Αυτόνομο Εθνικισμό που κυκλοφόρησε το 2011 και εξαντλήθηκε μέσα στην ίδια χρονιά είναι το "Νοσταλγοί του Μέλλοντος". Στις 50 σχεδόν σελίδες του γνωστοποιούνται σε μορφή αρθρογραφίας σε συνέχειες, βασικές κατευθύνσεις που εστιάζουν σε ζητήματα θεωρητικής και τακτικής προσέγγισης του τριπτύχου "σκέψου - δράσε - αξιολόγησε". Μια συλλογή κειμένων που αποτελεί ουσιαστικά ένα εργαλείο για την ανάπτυξη ενός νέου εναλλακτικού ρεύματος σύνθεσης και αξιοποίησης των δημιουργικών κυττάρων της κοινωνίας, ένα σημείο αναφοράς σε κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο για την πολιτικά ενεργή νεολαία στην Ελλάδα της κρίσης των αξιών και των ιδανικών. Μετά από μια επιτυχημένη κυκλοφορία δύο εκδόσεων, το βιβλίο διατίθεται για ελεύθερη ανάγνωση, αλλά και κατέβασμα ή τύπωμα από τον παρακάτω σύνδεσμο.

Νοσταλγοί του Μέλλοντος (2011) free download

Επίσης μπορείτε να το διαβάσετε και από την παρακάτω προεπισκόπηση.

Read more »