Οικοδομώντας το μέλλον του Εθνικοαναρχισμού

Κανένας από εμάς δεν μπορεί να προβλέψει το μέλλον, αλλά ένα πράγμα που φαίνεται αρκετά βέβαιο είναι η τελική κατάρρευση του καπιταλισμού και, όταν αυτό συμβεί, η μαζική παραγωγή θα εξαλειφθεί και τα εργοστάσια θα μείνουν ανενεργά. Ταυτόχρονα, θα υπάρξει μια ασταμάτητη τεχνολογική οπισθοδρόμηση. Η αποτυχία της διεθνιστικής οικονομίας θα οδηγήσει στην εξάλειψη του συστήματος μεταφορών και στον θάνατο της υπάρχουσας οδικής και σιδηροδρομικής υποδομής, έτσι ώστε τα αντικείμενα που σήμερα θεωρούμε δεδομένα να μην παράγονται ή να μην εξάγονται πλέον, και τα πλοκάμια του ιμπεριαλιστικού χταποδιού θα αρχίσουν να αποσύρονται. Θα χάσουμε επίσης το διαδίκτυο, οπότε πολλές από τις συσκευές που χρησιμοποιούμε καθημερινά θα γίνουν εντελώς περιττές και ο κόσμος θα μοιάζει πολύ μεγαλύτερος.

Στις τελευταίες δύο δεκαετίες του εικοστού αιώνα συνέβη κάτι εντελώς απρόβλεπτο στα Βρετανικά Νησιά, όταν τόσο η βιομηχανία άνθρακα όσο και τα ναυπηγεία σταμάτησαν απότομα. Από τότε, οι «χοντρές γάτες» έχουν μεταφέρει όλο και περισσότερο τις δραστηριότητές τους στο εξωτερικό, επειδή με χαμηλούς μισθούς και κακές συνθήκες τα πράγματα παράγονται φθηνότερα στον λεγόμενο «Τρίτο Κόσμο». Γι’ αυτό η Δύση, όπως και εκείνα τα μέρη της Αφρικής και της Ασίας που ήδη βιώνουν μια μετα-πολιτισμική διολίσθηση προς τον ημι-πρωτογονισμό, θα μοιάζει τελικά σαν να την έχει σαρώσει ο καπιταλισμός σαν ανεμοστρόβιλος, έχοντας αποσπάσει όλους τους πόρους που επιθυμούσε και αφήνοντας πίσω του απόλυτο χάος. Ένα χάος που μπορούμε να μετατρέψουμε σε πολιτική, κοινωνική και οικονομική τάξη.

Οι Εθνικοαναρχικοί απορρίπτουν το πολιτικό κατεστημένο και τα διεφθαρμένα κόμματα που μας διχάζουν και επιθυμούν να ξαναχτίσουν τη ζωή στην περιφέρεια μέσα από την αγγειοπλαστική, τη σιδηρουργία, την καλαθοπλεκτική, τη σκεποποιία με άχυρο, την ξυλουργική, τη λιθοδομή, τη ραπτική, το σπιτικό ψήσιμο, τη βοτανοθεραπεία, την περμακουλτούρα και άλλα πρακτικά γνωρίσματα μιας αναβιωμένης βιοτεχνικής βιομηχανίας. Οι άνθρωποι θα επιστρέψουν στο να παράγουν οι ίδιοι πράγματα, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων και εναλλακτικών μορφών ενέργειας, και θα πάψουν να εξαρτώνται από άλλους. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας λόγος οι άνθρωποι να μην μπορούν να δημιουργήσουν εναλλακτικά νομίσματα ή να χρησιμοποιήσουν τον αντιπραγματισμό ως τρόπο ενίσχυσης της περιφέρειας εις βάρος του χρηματοπιστωτικού πυρήνα. Καμία από αυτές τις μεθόδους δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι ο καπιταλισμός να φτάσει στο τέλος της αργής και ταπεινωτικής του παρακμής· μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως. Η σωτηρία μας βρίσκεται στην αντιοικονομία που θα αντικαταστήσει την παλιά τάξη και θα οδηγήσει στην εθνική ελευθερία και την κοινωνική δικαιοσύνη. Σταματήστε να ψηφίζετε εκείνους που θέλουν να μεταρρυθμίσουν το διεφθαρμένο σύστημα και αρχίστε να οικοδομείτε τις επαναστατικές δομές του αύριο.

Troy Southgate

πηγή: Attack The System

Read more »

Η πρακτική εφαρμογή του Εθνικοαναρχισμού

[...] Ο Εθνικοαναρχισμός αποτελεί μία από τις πιο πολυδιάστατες και ανεκτικές μορφές αναρχικής σκέψης και θεώρησης. Παρά το ότι ορισμένες κοινότητες μπορεί να επιλέγουν να μη συνδέονται με άλλες, η βασική αρχή παραμένει η ίδια: κάθε άνθρωπος και κάθε κοινότητα έχει δικαίωμα στην αυτονομία και την αυτοδιάθεση. Αυτή η αντίληψη δημιουργεί έναν αμοιβαίο σεβασμό που σπανίζει στις περισσότερες εσωτερικές διαμάχες του αναρχικού χώρου. Και όταν οι αναρχικοί σταματούν να αναλώνονται στο να ορίζουν τι είναι ο «αληθινός» αναρχισμός, μπορούν επιτέλους να αφιερώσουν περισσότερη ενέργεια στο να εφαρμόσουν τις ιδέες τους στην πράξη. 

Για τον Εθνικοαναρχισμό, η θεωρία αποκτά νόημα μόνο όταν παίρνει πρακτική μορφή. Αν κάθε κοινότητα έχει δικαίωμα στην ελευθερία και την αυτοδιάθεση, τότε αυτό πρέπει να εκφράζεται και στην καθημερινή ζωή. Αν το κράτος θεωρείται καταπιεστικό και εκμεταλλευτικό, τότε η αντίσταση απέναντί του δεν μπορεί να μένει απλώς σε επίπεδο συνθημάτων. Σε αντίθεση με τον Μαρξ, που πίστευε πως το κράτος θα «μαραζώσει» μόνο του μετά την επικράτηση του κομμουνισμού, οι εθνικοαναρχικοί θεωρούν ότι το κράτος και οι εταιρικοί μηχανισμοί που το στηρίζουν θα χάσουν τη δύναμή τους μόνο όταν οι άνθρωποι δημιουργήσουν βιώσιμες εναλλακτικές δομές έξω από αυτούς. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο εμφανίζεται η δημιουργία παράλληλων οικονομιών και ανεξάρτητων θεσμών που λειτουργούν έξω από τον κρατικό και εταιρικό έλεγχο. Η λογική αυτή δεν περιορίζεται σε μποϊκοτάζ απέναντι στις υπάρχουσες δομές εξουσίας, αλλά στοχεύει στη δημιουργία πραγματικών εναλλακτικών. Κοινότητες βασισμένες σε αυτές τις ιδέες θα μπορούσαν να οργανώσουν τοπικά νομίσματα, δίκτυα ανταλλαγών, λαϊκές τράπεζες χωρίς τοκογλυφία, συνεταιρισμούς, κοινωνικές δομές πρόνοιας και υγείας, ομάδες αυτοάμυνας και ανεξάρτητα εκπαιδευτικά εγχειρήματα. Σύμφωνα με αυτή τη λογική, το κράτος δεν θα καταρρεύσει μέσα από μια επανάσταση που θα το αντικαταστήσει με ένα νέο συγκεντρωτικό σύστημα, αλλά θα καταστεί σταδιακά άχρηστο, επειδή οι άνθρωποι θα έχουν πάψει να εξαρτώνται από αυτό. 

Παρ' ότι κάθε κοινότητα μπορεί να αντιλαμβάνεται διαφορετικά την έννοια της κυριαρχίας και της ανεξαρτησίας, υπάρχουν ορισμένα κοινά στοιχεία που θεωρούνται απαραίτητα. Η πλήρης οικονομική αυτάρκεια ίσως να μην είναι εφικτή ή επιθυμητή για όλους, όμως η μέγιστη δυνατή αυτοδυναμία θεωρείται βασικό βήμα προς την αποκέντρωση. Γι’ αυτό δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στην αυτάρκη εγκατάσταση γης και στην άμεση παραγωγή αγαθών. Άτομα, οικογένειες ή κοινότητες επιδιώκουν να παράγουν μόνα τους τροφή, υλικά και προϊόντα, να αξιοποιούν τη γη τους, να κατασκευάζουν χειροποίητα αντικείμενα, να εκτρέφουν ζώα και να περιορίζουν όσο γίνεται την εξάρτησή τους από τις μαζικές αγορές και τους κρατικούς μηχανισμούς. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, η ελευθερία παύει να είναι αφηρημένη ιδέα και μετατρέπεται σε τρόπο ζωής.

Αυτή η σύνδεση ανάμεσα στη θεωρία και την πράξη παραπέμπει στην αρχαιοελληνική έννοια της «πράξης», της πρακτικής εφαρμογής (praxis). Για τους αρχαίους Έλληνες, και ιδιαίτερα για τον Αριστοτέλη, ο ελεύθερος άνθρωπος δεν αρκεί να σκέφτεται ή να μιλά· πρέπει και να δρα. Η θεωρία, η δημιουργία και η δράση αποτελούν αλληλένδετες πλευρές της ανθρώπινης ύπαρξης. Με αυτή την έννοια, ένας αναρχισμός που περιορίζεται μόνο σε κείμενα, συζητήσεις και ιδεολογικές αναλύσεις δεν αποτελεί πραγματική απειλή για το υπάρχον σύστημα. Οι ιδέες αποκτούν ουσία μόνο όταν μεταφράζονται σε πράξεις και σε μορφές ζωής που αντανακλούν την ελευθερία και την προσωπική ευθύνη. Η έννοια της πράξης ταιριάζει με τον Εθνικoαναρχισμό ακριβώς επειδή δεν επιβάλλει έναν ενιαίο ηθικό κανόνα για όλους. Δεν υπαγορεύει τι πρέπει να κάνει κάθε άτομο ή κοινότητα, αλλά λειτουργεί ως τρόπος αυτοαξιολόγησης με βάση τις αξίες που το ίδιο το άτομο ή η ίδια η κοινότητα έχει επιλέξει. Η πράξη είναι η υλοποίηση της θεωρίας, οποιασδήποτε θεωρίας. Στην εκπαίδευση, αυτό μεταφράζεται σε βιωματική μάθηση και άμεση εμπειρία· στη ζωή γενικότερα, σημαίνει ότι η ελευθερία σκέψης και η ελευθερία δράσης δεν μπορούν να υπάρξουν χωριστά. Το ένα συμπληρώνει το άλλο. Παρ’ όλα αυτά, πολλοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν αυτή τη σχέση. 

Η σύγχρονη κουλτούρα της άμεσης ικανοποίησης έχει επηρεάσει ακόμη και τους αναρχικούς, οδηγώντας αρκετούς στην αναζήτηση γρήγορων και ακραίων μορφών σύγκρουσης με το σύστημα. Όμως η δημιουργία πραγματικών, βιώσιμων κοινοτήτων που μπορούν να επιβιώσουν για γενιές δεν είναι κάτι που χτίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Γι’ αυτό και το σύνθημα των Ζαπατίστας «lento pero avanzo», «αργά αλλά προχωρώ», εκφράζει ίσως καλύτερα αυτή τη λογική. Η οικοδόμηση ανεξάρτητων δομών αυτάρκειας και παράλληλων κοινωνιών απαιτεί χρόνο, υπομονή και συνεχή προσπάθεια, όπως και η μακροπρόθεσμη επίδρασή τους απέναντι στη σύγχρονη παγκόσμια τάξη.

Craig Fitzgerald/Troy Southgate: National-Anarchism, Ideas and Concepts

Read more »

The House of Iconoclast: συνέντευξη με τον Troy Southgate

Πρόσφατα, η συντακτική ομάδα του The House of Iconoclast, είχε την ευκαιρία να κάνει μία ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον Troy Southgate, σχετικά με την πολιτική φιλοσοφία του Εθνικοαναρχισμού. Από τη σελίδα του Exit Area και το περιοδικό Μηδέν Τελεία, έχουμε κατ' επανάληψη αναφερθεί στις αρχές του Εθνικοαναρχισμού και έχουμε επίσης φιλοξενήσει τον Troy Southgate.

Ο Troy Southgate αποτελεί μία ενδιαφέρουσα προσωπικότητα στον χώρο των counter politics, που έχει εμπνεύσει αρκετούς νέους - και όχι μόνο, στο να εμπλουτίσουν τη θεώρηση του κόσμου με έναν διαφορετικό τρόπο, απορρίπτοντας το δόγμα Δεξιάς και Αριστεράς. Aποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Kent στο Canterbury το 1997 και είναι κυρίως γνωστός για την παλαιότερη πολιτική του δράση σε διάφορες επαναστατικές εθνικιστικές οργανώσεις. Επιπλέον, συνίδρυσε τη δεξαμενή σκέψης "New Right" μαζί με τον εκλιπόντα Jonathan Bowden, είναι συγγραφέας, μουσικός σε διάφορα projects και υποστηρικτής του Εθνικοαναρχισμού. Έχει επίσης ιδρύσει τον εκδοτικό οίκο Black Front Press το 2010, όπου συνεχίζει να εργάζεται ως αρχισυντάκτης μέχρι σήμερα. 

[HoI] Μπορείτε να δώσετε μια αρχική σύνοψη της πολιτικής φιλοσοφίας του Εθνικοαναρχισμού;

[TS] Ο πιο συνοπτικός τρόπος για να περιγράψουμε τον Εθνικοαναρχισμό είναι να φανταστούμε μια αποκεντρωμένη κοινοτική δομή, τύπου "χωριού", πλήρως αυτάρκη, όπου οι κάτοικοι συμφωνούν σε μια γενική συναίνεση. Ο αναρχισμός είναι φυσικά η πιο σημαντική αρχή, αλλά πρέπει να υπάρχει και ένα κεντρικό ή ενοποιητικό όραμα που να συνδέει την κοινότητα. Αυτό σχετίζεται με μια προκαθορισμένη δέσμευση σε έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής, ο οποίος μπορεί να είναι οτιδήποτε: από χορτοφαγία και φυσιολατρία έως χριστιανισμό, ισλάμ, ιουδαϊσμό ή οτιδήποτε ενδιάμεσο. Θα μπορούσε ακόμη και να περιλαμβάνει φαντασιακά στοιχεία, όπως μεσαιωνικά ή επιστημονικής φαντασίας θέματα. Εφόσον η κοινωνία παραμένει αναρχική, όλα είναι δυνατά.

[HoI] Πώς διαφέρει ο Εθνικοαναρχισμός από τον Αναρχοπριμιτιβισμό;

[TS] Σε πολλές περιπτώσεις δεν διαφέρει, αλλά σε άλλες διαφέρει. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο Εθνικοαναρχισμός είναι τόσο δυναμικός, που μπορεί να πάρει πολλές μορφές. Ορισμένες κοινότητες μπορεί να είναι συνειδητά πρωτογονιστικές, επιδιώκοντας έναν τέτοιο τρόπο ζωής, ενώ άλλες μπορεί να βασίζονται σε διαφορετικές αρχές. Δεν είμαστε αντίθετοι στον πρωτογονισμό, προσωπικά τον θεωρώ πολύτιμο. Ωστόσο, η σύγχρονη πολιτισμική δομή είναι από τη φύση της μη βιώσιμη και, όπως όλες οι αυτοκρατορίες, τελικά θα παρακμάσει. Αυτό σημαίνει ότι πολλές τεχνολογίες που θεωρούμε δεδομένες σήμερα δεν θα είναι διαθέσιμες στο μέλλον. Τα εργοστάσια θα σταματήσουν να τις παράγουν και οι μεταφορές θα καταρρεύσουν. Αυτή η διαδικασία δεν θα είναι ξαφνική, αλλά σταδιακή. Το πιο σημαντικό είναι το πώς θα αντιδράσουμε σε αυτήν την εξέλιξη. Το κλειδί είναι να δημιουργήσουμε βιώσιμες εναλλακτικές στο περιθώριο, που θα μπορούν να αντέξουν αυτή τη σταδιακή αποσύνθεση.

[HoI] Ποια είναι η σχέση μεταξύ Εθνικοαναρχισμού και εθνοτικού διαχωρισμού; 

[TS] Ο Εθνικοαναρχισμός συχνά παρερμηνεύεται ως μια μορφή φυλετικού διαχωρισμού, αλλά αυτό δεν είναι ακριβές. Η βασική αρχή είναι η εθελοντική οργάνωση κοινοτήτων γύρω από κοινές αξίες, ταυτότητα ή τρόπο ζωής και όχι η επιβολή διαχωρισμού μέσω κρατικής εξουσίας. Αν κάποιοι άνθρωποι επιλέξουν να ζήσουν σε μια κοινότητα με συγκεκριμένα πολιτισμικά ή εθνοτικά χαρακτηριστικά, αυτό θεωρείται αποδεκτό, εφόσον είναι αποτέλεσμα ελεύθερης επιλογής και όχι εξαναγκασμού. Το βασικό στοιχείο είναι η αυτοδιάθεση και όχι η επιβολή. 

[ΗοΙ] Πώς βλέπετε τον ρόλο του κράτους σε αυτό το μοντέλο; 

[TS] Το κράτος θεωρείται περιττό και συχνά επιζήμιο. Ο Εθνικοαναρχισμός υποστηρίζει την πλήρη κατάργηση των κεντρικών κρατικών δομών και την αντικατάστασή τους με αποκεντρωμένες, αυτόνομες κοινότητες. Οι άνθρωποι θα οργανώνονται τοπικά, λαμβάνοντας αποφάσεις μέσω άμεσης συμμετοχής και συναίνεσης, χωρίς την ανάγκη για ιεραρχικές εξουσίες. 

[ΗοΙ] Πώς μπορεί να εφαρμοστεί πρακτικά μια τέτοια ιδέα στη σύγχρονη κοινωνία; 

[TS] Η εφαρμογή δεν πρόκειται να γίνει μέσα από ξαφνική επανάσταση, αλλά μέσω σταδιακής δημιουργίας εναλλακτικών δομών. Αυτό σημαίνει τη δημιουργία μικρών, αυτάρκων κοινοτήτων που λειτουργούν παράλληλα με το υπάρχον σύστημα, αλλά ανεξάρτητα από αυτό. Με τον καιρό, αυτές οι κοινότητες μπορούν να επεκταθούν και να αποτελέσουν βιώσιμη εναλλακτική. 

[HoI] Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για το κίνημα; 

[TS] Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η παρανόηση και η δαιμονοποίηση. Πολλοί άνθρωποι δεν κατανοούν τις βασικές αρχές και συχνά συνδέουν τον Εθνικοαναρχισμό με ακραίες ιδεολογίες, κάτι που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Επιπλέον, η εξάρτηση της σύγχρονης κοινωνίας από το κράτος και την τεχνολογία καθιστά δύσκολη τη μετάβαση σε πιο αποκεντρωμένα μοντέλα.

Πηγή: The House of Iconoclast

Απόδοση: ΚΚ

Read more »

Η Κοινοπολιτεία των Ελεύθερων Πνευμάτων

Μία ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και σημαντική για τον Εθνικοαναρχικό χώρο διημερίδα έλαβε χώρα στο Πόρτο της Πορτογαλίας την 1η και 2η Ιουνίου. Η "Κοινοπολιτεία των Ελεύθερων Πνευμάτων" ("The Commonwealth of Free Spirits" -  (CoFS)) φιλοξένησε πλήθος ομιλητών, καλλιτεχνών και γενικότερα παρευρισκομένων, με στόχο την ανάδειξη ζητημάτων γύρω από τον Κοινοτισμό, την Οικολογία, τις Ανθρώπινες Σχέσεις και τη Μεταπολιτική. Το πρόγραμμα περιλάμβανε ομιλίες, workshops, ανοιχτές συζητήσεις, ακουστικές συναυλίες και καλλιτεχνικές εκθέσεις και ήταν ένα αυτοοργανωμένο event.  

Η Κοινοπολιτεία των Ελεύθερων Πνευμάτων είναι μια ένωση ανήσυχων πνευμάτων από όλο το πολιτικό φάσμα αλλά και πέρα από αυτό. Από ριζοσπάστες και επαναστάτες μέχρι ποιητές και περμακουλτουραλιστές, από μυστικιστές και μουσικούς μέχρι καλλιτέχνες και τυχοδιώκτες, εκπροσωπούν ένα διαρκώς διευρυνόμενο φάσμα αντιθέσεων προς τις επικρατούσες νόρμες. Καθώς η πνευματικά χρεοκοπημένη παγκόσμια τεχνοκρατία προσπαθεί να καταστρέψει όλους τους αμφισβητίες της ηγεμονίας της, η ομάδα αυτή προσπαθεί να δημιουργήσει πραγματικές και εφαρμόσιμες εναλλακτικές λύσεις που έχουν τις ρίζες τους στην αμοιβαιότητα και τον μη εξαναγκασμό. Εκεί που οι ιδεολόγοι και οι ειδήμονες επιδιώκουν τη διαίρεση και τον ανταγωνισμό, η Κοινοπολιτεία επιδιώκει τη σύνθεση και την ισορροπία. Το όραμα της ομάδας είναι να αναπτυχθεί από τους οριακούς χώρους του κόσμου μας, όπως οι ρίζες κάτω από τις πλάκες του πεζοδρομίου, σχηματίζοντας παραδείσους ζωής και ελευθερίας εν μέσω μιας παρακμάζουσας και δυστοπικής κοινωνίας. Δεν είναι πρόθεση της Κοινοπολιτείας να προδιαγράψει μια συγκεκριμένη πορεία, αλλά να προσκαλέσει κάθε ανήσυχο πνεύμα να συμμετάσχει σε μορφές ανθρώπινης προσπάθειας που διεγείρει τη φυσική δημιουργικότητα, και ως εκ τούτου να χαράξει πιο αυθεντικές πορείες μέσα στα ταραγμένα νερά αυτής της εποχής.

Πιο συγκεκριμένα, οι κεντρικοί ομιλητές της διημερίδας και τα θέματα που ανέπτυξαν ήταν τα παρακάτω: 

 

Adam Ormes: Η τεχνοκρατία, οι Ίνκλινγκς και ο πνευματικός αγώνας της εποχής μας

Arthur Edwards: Το Εγώ στα οικονομικά: Οικονομικά ως Αποκάλυψη

Andrzej Walenkiewicz: Παλιοί Πρώσοι: Πρωτοαναρχικοί από τη Βαλτική

Luke Dodson: Τα όρια της ανάπτυξης και το τέλος της ιστορίας

Emerald Gould: Μουσική παράσταση βασισμένη στο έργο του Φερνάντο Πεσσόα

Troy Southgate: Αναρχία μόνο κατ' όνομα: Ο σοσιαλισμός του Όσκαρ Ουάιλντ

Alexandre Castro: Κοιτάζοντας τα αστέρια: Πώς η αστρολογία μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τους σημερινούς καιρούς

Keith Preston: Αναρχική πολιτική οικονομία και θεωρία της ελίτ της εξουσίας: Πώς διασταυρώνονται τα κράτη, οι άρχουσες τάξεις και οι αυτοκρατορίες

Jasun Horsley: Συνέντευξη και ερωτήσεις 

Read more »

Λήμμα για τον Εθνικοαναρχισμό στην Βικιπαίδεια

Ο Εθνικοαναρχισμός είναι μια ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική, αντιμαρξιστική και αντικρατιστική ιδεολογία, το πάντρεμα της Αναρχίας με τον Φυλετισμό. Οι εθνικοαναρχικοί του πρώτου κύματος υποστηρίζουν ότι οι διαφορετικές εθνοτικές και φυλετικές ομάδες πρέπει να συνυπάρχουν ειρηνικά και να αναπτύσσονται στις δικές τους συνομοσπονδίες αυτόνομων φυλετικών κοινοτήτων μέσα σε μια μετακαπιταλιστική ανισοστατική κοινωνία. [1][2] Κατά τους Εθνικοαναρχικούς συνεπώς, η Αναρχία δεν είναι συνώνυμη της καταστροφής των φυλετικών - ταυτοτικών ιδιαιτεροτήτων.

Ο όρος "Εθνικοαναρχισμός" χρονολογείται από τη δεκαετία του 1920. [1] Οι λίγοι μελετητές που μελετούσαν τον Εθνικοαναρχισμό καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι αντιπροσωπεύει μια περαιτέρω εξέλιξη στη σκέψη της ακραίας δεξιάς και όχι μια εντελώς νέα διάσταση.[3][4][5] Βασικό σύνθημα των Εθνικοαναρχικών το "πέρα από την Αριστερά και τη Δεξιά, ενάντια σε κάθε πολιτικό δόγμα", το οποίο απηχεί τη βασική επιδίωξη για υπερκερασμό των δύο αυτών πολιτικών χώρων.[6]

Ο Εθνικός Αναρχισμός έχει προκαλέσει σκεπτικισμό και άμεση εχθρότητα από τους αριστερούς και τους δεξιούς κριτικούς. Κάποιοι κατηγορούν τους εθνικοαναρχικούς ότι είναι λευκοί εθνικιστές που προωθούν τον εθνοτικό και φυλετικό διαχωρισμό, ενώ άλλοι υποστηρίζουν ότι θέλουν το μαχητικό κομμάτι να αυτοαποκαλούνται "αναρχικοί" χωρίς τις ιστορικές και φιλοσοφικές συνδηλώσεις που συνοδεύουν έναν τέτοιο χαρακτηρισμό.

Ο κυριότερος εκφραστής του εθνικοαναρχισμού σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το "Εθνικοαναρχικό Κίνημα" ("National - Anarchist Movement"), με συνδέσμους στις ΗΠΑ, την Αγγλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ελλάδα, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την Πολωνία και τη Ρωσία.

--

Παραπομπές:

[1] Macklin 2005.
[2] Sanchez 2009.
[3] Griffin 2003.
[4] Goodrick-Clarke 2003.
[5] Sykes 2005.
[6]  «Exit Area». www.exitarea.gr

Πηγή: Βικιπαίδεια

Read more »

Ισπανία: πρώτη διεθνής συνάντηση Εθνικοαναρχικών

Μία πολύ σημαντική στιγμή για το Εθνικοαναρχικό Κίνημα αποτελεί η πρώτη διεθνής συνάντηση που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στις 17 και 18 Ιουνίου στην Ισπανία. Ακριβώς επειδή πάντοτε ο προγραμματισμός ενός ταξιδιού είναι κάτι που μπορεί να χρειαστεί σχεδιασμό και πλάνο, οι διοργανωτές θέλουν να δώσουν τον απαιτούμενο χρόνο για προετοιμασία στον κάθε ενδιαφερόμενο ώστε να εξασφαλίσει τη συμμετοχή του. Οι προσδοκίες είναι πολλές, καθώς όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι φιλοδοξούν αυτό το project να γίνει ένα σημείο αναφοράς για την εξελικτική πορεία του Εθνικοαναρχισμού.

Οι εκδηλώσεις, οι οποίες θα συγκροτήσουν ένα πλούσιο διήμερο, θα περιλαμβάνουν ομιλίες, ανοικτές συζητήσεις, εκθέσεις φωτογραφίας και έντυπου υλικού του Εθνικοαναρχικού Κινήματος, workshops, συναυλίες, δείπνο γνωριμίας και άλλα events. Ήδη το ενδιαφέρον είναι έντονο τόσο στο κομμάτι του σχεδιασμού όσο και της γενικότερης συμμετοχής, και το μόνο σίγουρο είναι ότι όλα προμηνύουν μια πολλά υποσχόμενη συνάντηση.

Σύντομα πρόκειται να δοθούν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το πλήρες πρόγραμμα, τον τρόπο μετάβασης και την τοποθεσία. Για όσους φίλους από Ελλάδα ενδιαφέρονται, μπορούν να επικοινωνήσουν με το email της ιστοσελίδας μας exitarea@yahoo.gr.

Το διαδικτυακό φόρουμ του Εθνικοαναρχικού Κινήματος για περισσότερες πληροφορίες: 

https://www.facebook.com/groups/119522234768392/ 

Η ιστοσελίδα της συνάντησης:
http://n-amconference2017.blogspot.com

Read more »

Εθνικοαναρχικό Μανιφέστο: Αντισιωνισμός

Αν και όλοι οι άνθρωποι έχουν σχετική επίγνωση της δυσανάλογης επιρροής των εβραϊκών ομάδων πίεσης μέσα στα κυβερνητικά παραρτήματα και τα ΜΜΕ της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής, όπου πολλά εξ' αυτών είναι υπό τον πλήρη έλεγχό τους, λίγοι είναι αυτοί που είναι έτοιμοι να βγουν και να μιλήσουν για αυτή την κατάσταση, φοβούμενοι διώξεις ή απειλές για "Αντισημιτισμό". Είναι γεγονός, ωστόσο, ότι από τότε που οι φιλόδοξοι Ευρωπαίοι μονάρχες μας βύθισαν στην οικονομική δίνη του αναπτυσσόμενου διεθνώς χρηματοπιστωτικού συστήματος, μια ελιτίστικη κλίκα Εβραίων και συμμάχων τους, είχε χειραγωγήσει αποτελεσματικά διάφορα παγκόσμια γεγονότα για το δικό της συμφέρον.

Αυτό επετεύχθη, όχι απλά μέσω της τοκογλυφίας, αλλά και ως αποτέλεσμα της εβραϊκής ανάμειξης στο λαθρεμπόριο και τους εγκληματικούς εκβιασμούς στην Αμερική του 1930, κάτι το οποίο τελικά συνέχισε να χρηματοδοτεί τη σιωνιστική εξαγορά της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Χόλυγουντ και μέχρι το 1948 επέφερε την εγκαθίδρυση του Κράτους - ληστή του Ισραήλ. Αλλά ο Σιωνισμός δεν είναι εβραϊκός εθνικισμός, όπως πολλοί αρέσκονται να λένε, αλλά εβραϊκός ιμπεριαλισμός.

Οι Εθνικοαναρχικοί δεν "μισούν" τους απλούς Εβραίους, ούτε επιθυμούν να τους υπονομεύσουν ως ανθρώπους με τη δική τους μοναδική θρησκευτική και πολιτιστική ταυτότητα, αλλά όμως αυτό που δεν θα ανεχτούμε είναι η συνεχιζόμενη υποδούλωση των λαών από μια μειονότητα βαμπιρικών παρασίτων, που πρόθεσή τους είναι να μοιραστούν τον παγκόσμιο πλούτο σε μια προσπάθεια να δημιουργήσουν μια ενιαία παγκόσμια αγορά. Πιστεύουμε ότι ο τρόπος για να πολεμήσουμε τον Σιωνισμό, είναι να συνεχίσουμε να ξεμπροστιάζουμε την υποκρισία αυτών που από τη μια μεριά χρησιμοποίησαν το Ναζιστικό "Ολοκαύτωμα" για να κερδίσουν την συμπάθεια των ανθρώπων, και από την άλλη καταστέλλουν βίαια τον πολύπαθο Παλαιστινιακό λαό στην ίδια του τη γη. Πάνω από το 90% των μοντέρνων Εβραίων κατάγεται από έναν ημι-Τούρκικο λαό, που ήρθε αντιμέτωπος με την θρησκευτική μισαλλοδοξία των χριστιανών ορθόδοξων και μουσουλμάνων γειτόνων τους και μετατράπηκε μαζικά σε Ιουδαϊστές όταν ήταν μέρος της παλιάς αυτοκρατορίας των Χαζάρων, η οποία εκτείνονταν ανάμεσα στη Μαύρη και την Κασπία θάλασσα κατά τη διάρκεια του 8ου αιώνα. Αυτό αποδεικνύει ότι δεν έχουν καμία φυλετική ή εδαφική σχέση με την Μέση Ανατολή.

Οι Εθνικοαναρχικοί υποστηρίζουν την Παλαιστινιακή Ιντιφάντα, όπως και  εβραϊκές ομάδες σαν τη Neturei Karta (Ορθόδοξοι Εβραίοι) και διάφορες άλλες εχθρικές προς τον Σιωνισμό, οι οποίες επιδιώκουν να εκθέσουν τα ποικίλα ψέματα και τις στρεβλώσεις που διαιωνίζονται από το ισραηλινό καθεστώς, καθώς και ενάντια στην Μοσάντ και το οργανωτικό νευραλγικό κέντρο που συνεχίζει να λειτουργεί στην καρδιά της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Ο Σιωνισμός είναι εχθρός όλων των ανθρώπων και πρέπει να εξαφανιστεί.

Troy Southgate, Εθνικοαναρχικό Μανιφέστο

Κεφάλαιο Πρώτο, "Αντισιωνισμός"

Σχετική βιβλιογραφία
Ivor Benson, The Zionist Factor, Veritas, 1987
Lenni Brenner, Zionism in the Age of the Dictators, Croon Helm, 1983
Andrew & Leslie Cockburn, Dangerous Liaison: The Inside Story of the US-Israeli Covert Relationship, Harper Collins, 1991
Executive Intelligence Review, The Ugly Truth About the Anti-Defamation League, EIR, 1992
Arthur Koestler, The Thirteenth Tribe, Macmillan, 1977
Alfred M. Lilienthal, The Zionist Connection II: What Price Peace?, Veritas, 1983
Victor Ostrovsky & Claire Hoy, By Way of Deception: The Making and Unmaking of a Mossad Officer, St. Martin's Press, 1990
Douglas Reed, The Controversy of Zion, Veritas, 1985

Read more »

Εθνικοαναρχικό Κίνημα: σύνδεσμοι (μέρος α')

Με αφορμή ένα email που λάβαμε από φίλο αναγνώστη της ιστοσελίδας, παραθέτουμε μερικά από τα πιο αντιπροσωπευτικά και χρήσιμα ιστολόγια, σχετικά με τη Φυλετική Αναρχία. Ξεκινώντας από το επίσημο ιστολόγιο του Εθνικοαναρχικού Κινήματος (National Anarchist Movement), μπορεί κανείς να διαβάσει θέματα ειδησεογραφικού χαρακτήρα, αλλά και να μάθει περισσότερα σχετικά με τον Εθνικοαναρχισμό, μέσα από το Μανιφέστο καθώς και αυτοτελή άρθρα που έχουν δημοσιευτεί και έχουν να κάνουν με την Αναρχία, την Οικονομία, την Ιστορία, την Οικολογία, τα Δικαιώματα των ζώων, την Πολιτική, τις Ανθρώπινες σχέσεις και άλλες κατηγορίες που άπτονται του ενδιαφέροντος της σελίδας. Το Εθνικοαναρχικό Κίνημα διαθέτει παράλληλα ένα εξίσου πλούσιο προφίλ στο facebook, το οποίο κυρίως αξιοποιείται για συζητήσεις από τα μέλη της ομάδας.

Συνεχίζοντας, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επίσημη σελίδα του Black Front Press και το αντίστοιχο προφίλ στο facebook, του εκδοτικού οίκου του Troy Southgate, βασικού θεωρητικού του Εθνικοαναρχικού Κινήματος, με περισσότερες από 50 εκδόσεις βιβλίων τα τελευταία τρία χρόνια. Από το Black Front Press μπορεί κανείς να παραγγείλει και την σειρά των πέντε βιβλίων που έχουν κυκλοφορήσει για τον Εθνικοαναρχισμό ("National Anarchism: A Reader", "Ideas and Concepts", "Theory and Practice", "Methodology and Application", "Heroes and Vilaians").

Τέλος, το παζλ του Εθνικοαναρχικού Κινήματος σε ό,τι αφορά το διαδίκτυο συμπληρώνουν αρκετά ανεξάρτητα ιστολόγια από διάφορες περιοχές του κόσμου, τα οποία μπορείτε να επισκεφτείτε μέσω του συνδέσμου "Contacts" που υπάρχει στην κεντρική σελίδα του N-AM. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στο εξαιρετικό αγγλόγλωσσο "Attack the System". Καλή περιήγηση!

Read more »

Συνέντευξη με τον Troy Southgate (μέρος α')

Μια συζήτηση με τον Troy Southgate δεν αποτελεί μια καθόλου τυπική υπόθεση. Ο Troy Southgate, αγγλοσκωτικής καταγωγής, είναι συγγραφέας, μουσικός, ακτιβιστής και θεωρητικός επικεφαλής του Εθνικοαναρχικού Κινήματος (National Anarchism). Η θεωρία του, η οποία βασίζεται στην κολλεκτιβοποίηση της πολιτικής και ακτιβιστικής δράσης πάνω στις βάσεις της εθνικότητας, του τριμπαλισμού και της ταυτότητας, βρήκε μεταξύ άλλων μεγάλη ανταπόκριση σε άτομα του αναρχικού χώρου, αφού μεγάλο μέρος της αφορά στον επαναπροσδιορισμό των ανθρωπίνων σχέσεων, και στην κατάργηση - αντικατάσταση της ιεραρχίας του κράτους και του καπιταλισμού, από ένα τοπικιστικό μοντέλο στο οποίο αυτοορίζουν τη ζωή τους τα άτομα με βάση δικούς τους κοινούς αξιακούς κώδικες. Υπερασπίζεται έτσι την αποκεντρωμένη κοινωνική δομή όπου άτομα με κοινές θέσεις συγκροτούν τις δικές τους κοινωνίες. Κεντρικά στοιχεία του Αναρχισμού, όπως το απεριόριστο των ανθρωπίνων ελευθεριών και δικαιωμάτων, έχουν κεντρική θέση στις θεωρίες του Εθνικoαναρχισμού μιας και σύμφωνα με τον Troy, συνηγορούν στη διατήρηση των παραδόσεων και των εθνικών και φυλετικών ταυτοτήτων. Στο πλαίσιο αυτό απορρίπτει τον Φασισμό, τον Κομμουνισμό και τον Εθνικοσοσιαλισμό, ως δικτατορικά, ολοκληρωτικά και κρατικιστικά συστήματα που και σαν ιστορικά παραδείγματα, απέτυχαν να δημιουργήσουν υγιείς κοινωνίες σε έναν υγιή κόσμο. Έχει γίνει επανειλημμένα στόχος δημοσιογράφων, αντιφασιστών, του πρακτορίστικου περιοδικού Searchlight, της αστυνομίας αλλά και ατόμων του εθνικιστικού κινήματος. Σήμερα έχει αναπτύξει εθνoαναρχικές ομάδες στις Η.Π.Α, την Αγγλία, τη Σκανδιναβία, την Αυστραλία και την Νέα Ζηλανδία. Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Troy συνέταξε το μανιφέστο του Εθνικού Αναρχισμού. Στις 15.000 λέξεις του, παρουσιάζει με λεπτομέρειες, ένα σύστημα βασισμένο στον τριμπαλισμό "για την κοινότητα, ενάντια στο κράτος". Ας αφήσουμε όμως τον ίδιο να μας τα εξηγήσει όλα πιο διεξοδικά, απαντώντας στις σχετικές ερωτήσεις μας.

- Καλησπέρα Troy. Η συνέντευξη αυτή είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για τους αναγνώστες του περιοδικού μας να εξοικειωθούν περισσότερο με τον Εθνικοαναρχισμό. Θεωρώ πως είσαι ένας από τους πιο κατάλληλους να μας μιλήσεις σχετικά, επομένως θα μπορούσες να μας εξηγήσεις αρχικά το motto που χρησιμοποιείτε, "ενάντια σε όλα τα πολιτικά δόγματα";

Νομίζω ότι το συγκεκριμένο σύνθημα, ένα από τα πολλά που χρησιμοποιούμε, επινοήθηκε από τον Welf Herfurth, τον κύριο σύνδεσμό μας στην Αυστραλία και αντικατοπτρίζει την αντίθεσή μας τόσο στην Αριστερά και στη Δεξιά. Το κομματικό σύστημα, το οποίο εδώ στην Αγγλία, παίρνει τη μορφή της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, σε μεγάλο βαθμό εμπεριέχει αυτού του είδους την κατηγοριοποίηση. Πράγματι, με αυτό τον τρόπο είναι εξαιρετικά εύκολο να κρατά κανείς τους ανθρώπους διαιρεμένους, κάτι εντελώς αναποτελεσματικό. Ο Muammar al-Qathafi (1942-2011) είχε πει κάποτε ότι "ο κανόνας ενός κόμματος είναι ο κανόνας ενός μόνο μέρους πάνω και πέρα από το σύνολο", έτσι ώστε κατά συνέπεια η ίδρυσή του να έρχεται ως αναγκαιότητα κάλυψης των συμφερόντων ενός μονάχα τμήματος της κοινωνίας, και όλοι γνωρίζουμε ποιο τμήμα καταλήγει να είναι αυτό. Επιπλέον, με δεδομένο ότι πάντοτε όλα περιστρέφονται όσον αφορά στην εξουσία γύρω από δύο με τρία κόμματα, τα οποία μοιάζουν στενά γύρω από πολλά θέματα, προκύπτει ότι κανένα από αυτά δεν αποτελεί πραγματικό κίνδυνο για το παρόν staus quo. Ακόμα και τα λεγόμενα "ακραία" και "εξτρεμιστικά" κόμματα, όσα δηλαδή δηλώνουν ότι πολεμούν το σύστημα και τον καπιταλισμό, είναι πραγματικά πολύ περιθωριοποιημένα. Έτσι λοιπόν για να επιστρέψω στο σύνθημά μας, είναι ένας τρόπος να ταρακουνήσουμε τους ανθρώπους από τις παλιές τους συνήθειες να αισθάνονται υποχρεωμένοι να ακολουθούν τις φιλοδοξίες ενός κόμματος απλώς και μόνο επειδή συμφωνούν περισσότερο με το ένα έναντι του άλλου. Επιπρόσθετα, ο Εθνικοαναρχισμός προσπαθεί να κάνει τον κόσμο να σκεφτεί "έξω από το κουτί" και να συνειδητοποιήσει ότι θέματα όπως η οικολογία, ο αντικαπιταλισμός, τα δικαιώματα των ζώων και πολλά ακόμα, δεν είναι προνόμιο μόνο της Αριστεράς. Όπως ισχύει και με τη θεματική ατζέντα που αφορά τη φυλετική και πολιτιστική ταυτότητα, η οποία μονοπωλείται από τη Δεξιά. Μόλις πραγματικά εκλείψει αυτό το σκηνοθετημένο εν πολλοίς δόγμα, είναι δυνατόν όλο το πράγμα να γίνει πιο εκλεκτικό και να λάβει τα καλύτερα στοιχεία από τα τωρινά πολιτικά ρεύματα, ώστε μέσα από τη σύνθεση να δημιουργηθεί κάτι που θα βρίσκεται σε αρμονία με αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν πραγματικά. Εμείς από την πλευρά μας προσπαθούμε να ενθαρρύνουμε τους ανθρώπους να είναι πιο δεκτικοί σε νέες ιδέες.

- Και ποιο είναι το κύριο όραμα κατά τη γνώμη σου;  

Οι Εθνικοαναρχικοί πιστεύουν  στη δημιουργία αποκεντρωμένων χωριών - κοινοτήτων, εκεί όπου οι άνθρωποι θα έχουν το χώρο και τον χρόνο τους να ζήσουν σύμφωνα με τις αρχές που θα επιλέξουν. Οραματιζόμαστε την αναγέννηση των αγροτικών τεχνών - επαγγελμάτων, της προσωπικής - ανιδιοτελούς πρωτοβουλίας και της οικονομικής αυτονομίας και αυτάρκειας. Ωστόσο, δε θεωρούμε ότι οι απόψεις μας πρέπει να επιβληθούν στους υπόλοιπους, και σε αυτό το πλαίσιο σκεφτόμαστε πάντοτε μη καταναγκαστικά, όντας συνολικά αρκετά ευέλικτοι, ανοιχτοί και απροκατάληπτοι.    

- Είναι ο Εθνικοαναρχισμός μόνο μια θεωρία ή μπορεί και γίνεται πράξη; Πώς συγχρονίζεται με την τωρινή πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση;

Δεν είναι αναγκαίο για τον κόσμο να ζει σε Εθνικοαναρχικές κοινότητες για να κάνει πράξη τους στόχους μας, πολύ απλά διότι δουλεύουμε για το μέλλον και αυτό το πράγμα δεν μπορεί να γίνει αυτή τη στιγμή και να αλλάξουμε όλοι μονομιάς τη ζωή μας. Αρκετοί άνθρωποι βέβαια αυτοπαράγουν ήδη σε κήπους, δημιουργούν μεταξύ τους συνεταιρισμούς και εργάζονται με εναλλακτικά νομίσματα μέσω τοπικών συστημάτων συναλλαγών. Υπάρχουν επίσης κάποιοι οι οποίοι έχουν ήδη προετοιμάσει και παραχωρήσει εκτάσεις γης προς αξιοποίηση και έτσι είμαι σε θέση να πω ότι στο εγγύς μέλλον οι πρώτες μικρές Εθνικοαναρχικές Κοινότητες θα αποτελούν πραγματικότητα.  Όσο  για  τον  συγχρονισμό για τον οποίο έκανες λόγο πριν,  ο  Εθνικοαναρχισμός υποστηρίζει μια πραγματική φυγή από το υπάρχον πολιτικό σύστημα, σε καμιά περίπτωση ενσωμάτωση και με κανέναν τρόπο. Ωστόσο, γνωρίζοντας το ότι ζούμε υπό συγκεκριμένες συνθήκες, δεν αδιαφορούμε για τα πάσης φύσεως προβλήματα, έτσι στηρίζουμε αντικαπιταλιστικές συγκεντρώσεις - πορείες και μιλούμε στον κόσμο για τις ιδέες μας. Αυτό μας βοήθησε στο να έρθουμε σε επαφή με νέους ανθρώπους που άρχισαν να έχουν ενδιαφέρον για τον Εθνικοαναρχισμό. Επίσης, για το λόγο αυτό υπάρχει ένα πολύ καλό δίκτυο από σελίδες στο internet, όπως  το  National - Anarchist Movement  (N-AM) και το  National - Anarchist Permaculture Information  Network (N-APIN) γκρουπ στο Facebook, όπως και το επίσημο N-AM website (www.national-anarchist.net). Τέλος στην Αμερική υπάρχει και το εξαιρετικό Attack the System (attackthesystem.com), το οποίο δημοσιεύει άρθρα, ραδιοφωνικές παραγωγές και συνεντεύξεις και γενικά υλικό από Εθνικοαναρχικούς Συντρόφους από όλο τον κόσμο.

- Μελετώντας τα σχετικά με τον Εθνικοαναρχισμό οδηγήθηκα στο συμπέρασμα πως βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην Αναρχία, παρά στον Εθνικισμό. Είναι σωστή αυτή η διαπίστωση;

Ναι, είναι σωστή. Παρ' ότι κάποιοι από εμάς προερχόμαστε από τον εθνικιστικό χώρο, ο Εθνικοαναρχισμός δεν αποτελεί εθνικιστικό ρεύμα, διότι, και μιλώ από ευρωπαϊκής άποψης, απορρίπτουμε τα σημερινά σύνορα των χωρών της Ευρώπης. Αυτό ίσως θα μπορούσε να ανησυχήσει αρκετούς, όμως η θέση μας αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι τα "έθνη" αυτής της ηπείρου δεν αντικατοπτρίζουν πλέον την εθνολογική σύσταση και σύνθεση των φυλών που εγκαταστάθηκαν αρχικά εδώ. Αυτό έρχεται ως αποτέλεσμα της μαζικής μετανάστευσης, που φυσικά ήρθε με τη σειρά του ως φυσικό επακόλουθο των βραχυπρόθεσμων οικονομικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν. Χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία και η Γερμανία, δύσκολα μπορούν σήμερα να θεωρηθούν αμιγή έθνη, λόγω του ότι μεγάλος πληθυσμός τους έχει αναμειχθεί με αντίστοιχο από την Αφρική και την Ασία. Εκτός αυτού, η ιδιότητα του έθνους, έχει για εμάς να κάνει όχι με τη ρηχή ιδιότητα του πολίτη σε ένα έθνος - κράτος. Θα πρέπει να σχηματιστούν νέα έθνη, και να είναι μεγάλα όπως μια πόλη και μικρά όπως ένα χωριό. Η Ελλάδα ήδη έχει μια σχετική εκπληκτική προϊστορία πάνω σε αυτό, με τις πόλεις - κράτη. Και έχεις δίκιο να λες ότι ο Εθνικοαναρχισμός είναι στην ουσία Αναρχία, γιατί θεωρούμε πως η φυλετική ταυτότητα είναι δευτερευούσης σημασίας και αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης και συνολικότερης κοσμοθεωρίας. Με άλλα λόγια, είμαστε Αναρχικοί πρώτα και κύρια, όχι Εθνικιστές που φορούμε τη μάσκα του Αναρχικού απλά για κάποιο πολιτικό όφελος.

- Σε αρκετά από τα κείμενα και άρθρα σου κάνεις έναν σαφή διαχωρισμό του Εθνικοαναρχισμού από τον Εθνικοσοσιαλισμό, τον Φασισμό και τον τυπικό Εθνικισμό. Θα μπορούσες να μας μιλήσεις για αυτό τον διαχωρισμό και στο πού εστιάζεις τις βασικότερες διαφορές;

Πέρα από το γεγονός ότι κάθε ένας από τους όρους περιέχει τη λέξη "Έθνος" ή στην περίπτωση του Φασισμού γυρνά γύρω από την έννοια του έθνους, εντούτοις ελάχιστη σχέση έχουμε με τις προαναφερθείσες ή με οποιαδήποτε κρατικίστικη ιδεολογία. Νομίζω πως απλά μπορείτε να κοιτάξετε στην ιστορία του Αναρχισμού και στον αγώνα των απλών ανθρώπων να διαχειριστούν την ανεξαρτησία και την ελευθερία τους απέναντι σε τυραννικά καθεστώτα. Συνοπτικά, τόσο ο Φασισμός όσο και ο Εθνικοσοσιαλισμός, είναι ολοκληρωτικές - συγκεντρωτικές τάσεις και ωθούν τους ανθρώπους να ακολουθούν και να συμπλέουν όπως οι Βρετανικές ή οι Αμερικάνικες κυβερνήσεις κάνουν για τη φιλελεύθερη δημοκρατία. Τα συστήματα αυτά βασίζoνται στη δύναμη της εκμετάλλευσης, τη λογική του αναλώσιμου και στο όφελος που προκύπτει από τον πόλεμο και την οικονομική καταστροφή. Για να μην αναφέρω ότι τόσο ο Εθνικοσοσιαλισμός, όσο και ο Φασισμός ιδρύθηκαν από πλούσιους  μεγαλοτραπεζίτες και βιομήχανους. Για να είμαι ειλικρινής, αυτά τα συστήματα αποτελούν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που επιθυμούμε να πετύχουμε με τον Εθνικοαναρχισμό.

(συνεχίζεται)

Read more »