Τη γαμήσατε!

"O κόσμος ζει στις πόλεις. Χωρίζεται απ' την φύση. Η θάλασσα το καλοκαίρι γίνεται πόλη. Οι παραλίες καφετέριες. Υπάρχουν μελισσοκόμοι σε ταράτσες στο Μπρούκλιν. Τα λιπάσματα δηλητηριάζουν τις μέλισσες. Πέντε μοναδικές μέλισσες γράφουν μυθιστόρημα. Πέντε χαρακτήρες έρχονται σε επαφή. Τα ψάρια λιγοστεύουν. Κάποια απολιθώνονται. Κάποια δημιουργούν σημάδια. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Τίποτα δεν είναι ατύχημα. Πίστη για μια μαγική ανάπλαση του κόσμου. Τόσα γνωρίσουμε. Λιγότερα ξέρουμε. Αγχώνεσαι. Πάρε βαθιά ανάσα από τον αέρα τριγύρω σου..."

Πρόκειται για το πρώτο μέρος της σειράς αποσπασμάτων του "The Fuck-it Point", ενός ντοκιμαντέρ που πραγματεύεται τη σκοτεινή πλευρά του πολιτισμού, το γιατί πρέπει αυτή να ανατραπεί και για ποιους λόγους οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τη διάθεση να το κάνουν πράξη. Το πρώτο μέρος εστιάζει στην ολιστική θεώρηση του σύγχρονου ανθρώπινου περιβάλλοντος. Να σημειωθεί ότι η παραγωγή του παρόντος ντοκιμαντέρ της "Savage Revival" ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2012. Μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποια αποσπάσματα από τους παρακάτω συνδέσμους: 

The "Fuck-It" Point (μέρος Α)

The "Fuck-It" Point (μέρος Β)

The "Fuck-It" Point (μέρος Γ)

 

 

Read more »

Σκουπίδια ως εκεί που φτάνει το μάτι

Κάθε χρόνο παράγονται δισεκατομμύρια τόνοι σκουπιδιών και γενικώς αποβλήτων. Παρά τις προσπάθειες για προώθηση της ανακύκλωσης και της επαναχρησιμοποίησης, ο όγκος των σκουπιδιών που παράγεται κάθε χρόνο αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Η έκθεση “Περιβάλλον: η παραγωγή αποβλήτων θα κορυφωθεί αυτό τον αιώνα” που δημοσιεύεται στην διαδικτυακή έκδοση της επιθεώρησης Nature αναφέρει ότι κάθε μέρα παράγουμε 3,5 εκατομμύρια τόνους στερεών αποβλήτων, ποσότητα δεκαπλάσια σε σύγκριση με τον προηγούμενο αιώνα που αναμένεται να διπλασιαστεί ως το 2025. Υπό την παρούσα κατάσταση, ο όγκος μπορεί να τριπλασιαστεί στα 11 εκατομμύρια τόνους ημερησίως ως το 2100 με την υποσαχάρια Αφρική να τροφοδοτεί τον μεγαλύτερο όγκο σκουπιδιών (κυρίως εξαιτίας της πληθυσμιακής έκρηξης που αναμένεται σε αυτή τη γωνιά της Υφηλίου).

— Τα τρία σενάρια

Η έρευνα μελετά τρία διαφορετικά σενάρια υπολογισμού του όγκου των αποβλήτων που θα κατακλύσουν τη Γη τα επόμενα χρόνια.

Το “κανονικό” σενάριο είναι αυτό που περιγράφηκε πιο πάνω: τριπλασιασμός ως το 2100. Το χείριστο σενάριο κάνει την υπόθεση ενός μέλλοντος όπου ο κόσμος θα είναι χωρισμένος ανάμεσα σε περιοχές ακραίας φτώχειας, μέσου πλούτου και οριακής διαβίωσης. Δεν θα έχει επιτευχθεί η παραμικρή πρόοδος στην αντιμετώπιση της ρύπανσης και άλλων περιβαλλοντικών προβλημάτων, ενώ τα σχέδια για την παγκόσμια ανάπτυξη δεν θα έχουν καρποφορήσει. Η ακραία φτώχεια και η ελλιπής εκπαίδευση θα συνδυαστούν με έκρηξη του παγκόσμιου πληθυσμού στα 13,5 δισεκατομμύρια, το 70% εκ των οποίων θα διαβιεί σε αστικά κέντρα. Το βέλτιστο σενάριο προβλέπει συγκράτηση της παραγωγής αποβλήτων στα 8,4 εκατ. τόνους ημερησίως ως το 2075. Σε αυτό το σενάριο ο πληθυσμός της Γης έχει σταθεροποιηθεί στα 7 δισεκατομμύρια και το 90% κατοικεί στις πόλεις. “Οι άνθρωποι θα είναι πιο μορφωμένοι και περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένοι, ενώ τα επίπεδα φτώχειας θα βρεθούν σε ιστορικό χαμηλό”.

— Οι ρυπαντές

Μεγαλύτεροι παραγωγοί αποβλήτων του πλανήτη είναι συγκεντρωτικά οι αναπτυσσόμενες χώρες του ΟΟΣΑ με 1,75 εκατ. τόνους ημερησίως.

Η αύξηση που αναμένεται ως το 2050 οφείλεται στην αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου με βάση τα δυτικά πρότυπα, στην αύξηση του πληθυσμού, αλλά και στις καταναλωτικές συνήθειες. Η τάση αναμένεται να επιβραδυνθεί μετά το 2050 χάρη στις τεχνολογικές εξελίξεις και στην επιστήμη των υλικών που θα συμβάλλουν στην παραγωγή μικρότερων, ελαφρύτερων και αποδοτικότερων προϊόντων ως προς τη χρήση πρώτων υλών. Ορισμένες χώρες παράγουν περισσότερα απορρίμματα από άλλες. Για παράδειγμα η Ιαπωνία παράγει το ένα τρίτο των αποβλήτων των ΗΠΑ παρότι έχουν χοντρικά το ίδιο ΑΕΠ. Αυτό συμβαίνει λόγω της πυκνοκατοίκησης, των δασμών σε πολλά εισαγόμενα είδη, αλλά και της ιδιαίτερης κουλτούρας (πχ τα σκουπίδια διπλασιάζονται στο δυτικό κόσμο μετά τα Χριστούγεννα). Τέλος η έρευνα κάνει ειδική μνεία σε πόλεις που κατάφεραν να συρρικνώσουν την παραγωγή αποβλήτων όπως το Σαν Φρανσίσκο στις ΗΠΑ και το Καβασάκι στην Ιαπωνία ακολουθώντας τη γνωστή “διαδρομή”: ανακύκλωση, μικρότερη κατανάλωση, αποδοτικότητα. Αυτό δηλαδή που δεν γίνεται στην Ελλάδα, όπου η ελληνική κυβέρνηση “πασάρει” στην κοινωνία ως σύγχρονες παρωχημένες πλέον τεχνολογίες διαχείρισης απορριμμάτων συνάπτοντας φαραωνικά συμβόλαια με ιδιώτες. Ευθύνη βέβαια έχει τόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και οι τοπικές κοινωνίες, στα αστικά κέντρα και τις περιφέρειες, που πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων χαρακτηρίζονται από παντελή έλλειψη παιδείας σε θέματα περιβαλλοντικής προστασίας (κοινώς δεν σέβονται τον τόπο τους).

Μόνο πρόσφατα το ΥΠΕΚΑ ενσωμάτωσε στη μακροπρόθεσμη στρατηγική του τη μόνη ουσιαστικά βιώσιμη στρατηγική διαχείρισης αποβλήτων: ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση, διαλογή στην πηγή.

πηγή: Eco News

Read more »

Henry David Thoreau: η ζωή στο δάσος

Λίγα έργα προσεγγίζουν τόσο εύστοχα την ολιστική διάσταση της σχέσης ανθρώπου και φύσης, όσο το εμβληματικό και ουσιαστικά έργο ζωής του Αμερικάνου στοχαστή και συγγραφέα Henry David Thoreau με τίτλο "Walden" ή "Η ζωή στο δάσος". Στο βιβλίο του αυτό o Thoreau περιγράφει τη βιωματική επιστροφή του ανθρώπου στο καταφύγιο του φυσικού περιβάλλοντος, και η λέξη "βιωματική" έχει μεγάλη σημασία, διότι η ίδια η σύνταξή του από ένα πακέτο σημειώσεων, είναι προϊόν της φυγής του συγγραφέα από την πολιτισμένη κοινωνία και της εγκατάστασής του σε ένα μικρό σπίτι κοντά στη Μασαχουσέτη, στις όχθες της λίμνης Walden, τίτλο που τελικά έδωσε στο δημιούργημά του. Εκεί έμεινε δύο χρόνια, δύο μήνες και δύο ημέρες, επισκευάζοντας ένα παλιό καλύβι και γεμίζοντάς το με τα απολύτως απαραίτητα για τις παραγματικές ανάγκες και για την επιβίωσή του. "Είμαι ευγνώμων", έγραφε, "που η λίμνη αυτή φτιάχτηκε τόσο βαθιά και τόσο παρθένα, έτσι που να λειτουργεί σαν σύμβολο".

Ο Thoreau, όχι μόνο μέσα από αυτό το έργο του, αλλά από όλη τη βιβλιογραφία του που έχουμε στη διάθεσή μας σήμερα, εστιάζει στο απλό και στο προφανές, σε μια επιστροφή στις πρωτοαναρχικές ρίζες της ζωής, και οι σκέψεις του αυτές αφορούν στην κοινωνική επανάσταση, στην κριτική απέναντι στο δομικό εργαλείο του κράτους, στην κατάργηση της δουλείας, στην απόρριψη του εκπαιδευτικού συστήματος, στην ανάδειξη της οικολογικής ισορροπίας ως προαπαιτούμενου της ευτυχίας. Έγραψε χαρακτηριστικά σε ένα από τα έργα του: "Χαίρομαι, διαπιστώνοντας πόσο λίγο χώρο καταλαμβάνουν στο τοπίο οι άνθρωποι και οι υποθέσεις τους, η Eκκλησία, το κράτος, το σχολείο, οι συναλλαγές και το εμπόριο, οι βιοτεχνίες και η γεωργία και ακόμα περισσότερο, το πλέον ανησυχητικό, η πολιτική."

Όμως ας επιστρέψουμε στο "Walden", εκεί όπου μεταφερόμαστε μέσω της ομολογουμένως ξεχωριστής εξομολογητικής διάθεσης του συγγραφέα στην "αρχή του παντός", στο περιβάλλον, και στην επαφή του ανθρώπου με αυτό, η οποία περνά μέσα από την αναζήτηση, την επικοινωνία, τη μοναχικότητα, την πνευματικότητα. Πολλοί χαρακτήρισαν ουτοπική την επιστροφή στις ρίζες, με τον τρόπο που τη θέτει ο Thoreau. Δεν παύει όμως αυτή η λιτή και ωμή ειλικρίνεια, να απασχολεί το σήμερα, σε μια εποχή όπου η υλιστική και καταναλωτική φρενίτιδα έχoυν επηρεάσει τόσο πολύ τη θέαση που έχουμε για τη φύση, και η λογική μας προσβάλλεται από το ιδιοκτησιακό καθεστώς απέναντι σε αυτήν. Ο Thoreau απομακρύνεται από τον πολιτισμό ώστε να αποκοπεί από την εξέλιξη και τα νέα ήθη, εξερευνώντας από την αρχή τις ανθρώπινες σχέσεις, τους θεσμούς, την πορεία του ανθρώπινου γένους, αφήνοντας πνεύμα και ψυχή να χαθούν στο μεγαλείο των στοιχείων της φύσης. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για την πλοκή οι παραλληλισμοί που κάνει με την "προηγούμενη ζωή" του ως πολίτης, καθώς και οι αντιπαραβολές των δύο διαφορετικών μορφών διαβίωσης.

Το "Walden" αποτελεί μια κατάθεση ψυχής ενός ακόμα ανθρώπου που σε υλιστικό επίπεδο τα είχε όλα, όμως αποφάσισε να τα στερηθεί για να επανακαλύψει τον εαυτό του και να μοιραστεί την εμπειρία του με χιλιάδες αναγνώστες. Η σημαντικότητα του βιβλίου του είναι ανεκτίμητη, η διαχρονικότητά του έκδηλη και όσο περνάει ο χρόνος, όσο ακραία και αν θα φαίνεται αυτή η οπτική, τόσο θα έρχεται να μας θυμίζει το μέρος από το οποίο προερχόμαστε και αυτό στο οποίο είμαστε προορισμένοι να καταλήξουμε, ως σημεία αναφοράς της φυσιολογικότητας της αίσθησης του "ανήκειν" στη μεγάλη οικογένεια της Φύσης. "Είναι τάχα αδύνατον, να συνδυάσει κανείς την ευρωστία των αγρίων, με την πνευματικότητα του σύγχρονου ανθρώπου";

Διαβάστε το από τον σύνδεσμο: "Walden" ή "H ζωή στο δάσος"

Κώστας Κ.

Read more »

Το σχέδιο εξόντωσης των γηγενών του Αμαζονίου

Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας Jair Bolsonaro, προερχόμενος από τον πολιτικό χώρο της ακροδεξιάς, στα πλαίσια των καταστροφικών σχεδίων του για τα δάση του Αμαζονίου, έχει βάλει στο στόχαστρο τους γηγενείς πληθυσμούς, δηλώνοντας δημόσια ότι "αυτές οι μειονότητες πρέπει να προσαρμοστούν, αλλιώς απλά θα εξαφανιστούν".

Ο πρόεδρος είναι παλιός γνώριμος της πολιτικής σκηνής της Βραζιλίας, και οι προσπάθειές του για την εκδίωξη των αυτοχθόνων πληθυσμών έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον εδώ και μια πενταετία. Έχουν προηγηθεί το τελευταίο διάστημα εκτεταμένες εξαγγελίες, οι δηλώσεις για αντικατάσταση του Υπουργείου Περιβάλλοντος από το Υπουργείο Γεωργίας και ένα νέο πλάνο "ανάπτυξης" για τον Αμαζόνιο, το οποίο προβλέπει το άνοιγμα σε νέες δραστηριότητες, όπως εξορύξεις, μεταλλευτικές, γεωργικές και κτηνοτροφικές δραστηριότητες από μεγάλες εταιρίες διεθνών συμφερόντων. Ο Bolsonaro έκανε γνωστό ότι ούτε ένα εκατοστό γης δεν πρόκειται να φιλοξενήσει τους ιθαγενείς, και ότι αυτοί θα πρέπει να εγκαταλείψουν όσο το δυνατόν πιο σύντομα τις κατοικίες τους αν θέλουν να ζήσουν. Να σημειωθεί ότι στα δάση του Αμαζονίου ζουν αυτή τη στιγμή ένα εκατομμύριο γηγενείες, μεταξύ τους μέχρι και φυλές με μονοψήφιο και διψήφιο πληθυσμό και απειλούνται υπό εξαφάνιση. Ο αριθμός των γηγενών που έχουν δολοφονηθεί από χρυσοθήρες, βιομήχανους, κτηνοτρόφους, γεωργούς, κυνηγούς, τα τελευταία χρόνια είναι αυξητικός. Η βία και οι δολοφονίες έχουν γίνει πλέον συνήθεια στην πολύπαθη περιοχή των δασών του Αμαζονίου.

"Χρειαζόμαστε το δάσος ώστε να το εκμεταλλευτούμε και να πάρουμε ό,τι περισσότερο μπορούμε από αυτό", δήλωσε πρόσφατα ο Bolsonaro, ο οποίος έχει την υποστήριξη των τριών δεξιών μπλοκ, της Σφαίρας, του Βόειου και της Βίβλου. Τα τρία αυτά μπλοκ, εκπροσωπούν αντίστοιχα συμφέροντα τα οποία βολεύουν τον νέο πρόεδρο και υποστηρίζουν τις πολιτικές του. Το μπλοκ της Σφαίρας περιλαμβάνει τους πρώην στρατιωτικούς, νοσταλγούς της στρατιωτικής δικτατορίας, αυτό του Βόειου τους παραγωγούς κρέατος, οι οποίοι επιθυμούν την καταστροφή του περιβάλλοντος και την απομάκρυνση των αυτοχθόνων από τις πατρογονικές τους εστίες, ώστε να συνεχίσουν απρόσκοπτα την μπίζνα τους και τέλος, το μπλοκ της Βίβλου αποτελείται από υπερσυντηρητικούς υποστηρικτές του Ευαγγελικού Κοινοβουλευτικού Μετώπου, οι οποίοι μεταξύ άλλων ακραίων θέσεων αμφισβητούν μέχρι και την ισότητα των δύο φύλων.

Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις βιομηχανίας εισβάλλουν στην περιοχή. Ο σκοπός του νέου προέδρου είναι ξεκάθαρος, αφού μπροστά στην κυριαρχία των μονοπωλίων και την εκμετάλλευση με σκοπό το κέρδος, το περιβάλλον και η ζωή των αυτοχθόνων δεν έχουν καμία σημασία. Μπροστά σε αυτή την εξοντωτική πολιτική, απαιτείται αντίσταση και παγκόσμια κατακραυγή. 

Read more »

Εάν βάζαμε σκύλο στο πιτόγυρο

Υπάρχει μια «Ηθική» ή μάλλον «Ηθικολογία» που συγγενεύει ετυμολογικά με το «είθισται» και στην πραγματική του προέκταση σημαίνει ένα ξερό «συνηθίζεται».

Οι -ανά τα έτη και τους πολιτισμούς- κανόνες, διαμορφώθηκαν με μία μικρή δόση ενστίκτου, εξ ίσου μικρή δόση λογικής και πολύ περισσότερο με την καθολική υποταγή σε μια στείρα κοινωνική συνέπεια.

Κάποτε κάποιοι επιστήμονες έβαλαν σε ένα δωμάτιο μερικούς πιθήκους, όπου τοποθέτησαν μια σκάλα. Η σκάλα οδηγούσε σε φαγητό ωστόσο όποιος πίθηκος προσπαθούσε να την ανέβει, τότε το δωμάτιο ψεκαζόταν με κρύο νερό – γεγονός ανεπιθύμητο στο σύνολο του πληθυσμού. Έτσι, έπειτα από μερικές απόπειρες, οι πίθηκοι εμπόδιζαν τον πίθηκο που επιθυμούσε να φτάσει στο φαγητό. Όταν αυτό έγινε συνείδηση, ανακύκλωσαν σταδιακά τον πληθυσμό και το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό: κοινωνοί του δωματίου, οι οποίοι ουδέποτε είδαν το φαγητό ή ένιωσαν το κρύο νερό, κατέβαζαν με την βία όποιον προσπαθούσε να ανέβει την σκάλα. Δηλαδή έπρατταν χωρίς να γνωρίζουν τον λόγο.

Στους ανθρώπους δεν συμβαίνει κάτι διαφορετικό – μάλλον σε εμάς είναι και πιο χάλια η κατάσταση.

Καταρχάς να σημειωθεί ότι ο  τίτλος του κειμένου μπορεί φαντάζει αρκετά υπερβολικός, δεν επιλέχθηκε φυσικά για να τραβήξει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, αλλά για να αποδείξει σαφώς ότι, παρόλη την φαινομενική υπερβολή του, αντικατοπτρίζει απόλυτα την πραγματικότητα.

Εάν αναφερθούμε στα ζώα και στην σχέση μας με αυτά, υπάρχει τα τελευταία χρόνια ένα «κίνημα» που προασπίζεται τα δικαιώματα των κατοικιδίων, και κυρίως των σκύλων. Η ένσταση δεν αφορά την ποιότητα της πράξης, αλλά την προέλευση της πράξης. Η συμπάθεια προς τα –πράγματι- συμπαθή τετράποδα, δεν προέρχεται δυστυχώς [από την συντριπτική μάζα τουλάχιστον] από την ενστικτώδη και φυσική ανάγκη και ωριμότητα του ανθρώπου να προστατεύσει την πανίδα και την χλωρίδα του Πλανήτη. Συγκεκριμένα οι σκύλοι είναι συμπαθείς διότι μας κολακεύουν: ότι κι αν είσαι, κι ο πιο ανωμαλάρας αντικοινωνικός άνθρωπος, ο σκύλος θα σου δείξει αγάπη – και για να είμαστε πιο ειλικρινείς, λειτουργεί ως δούλος, άρα είμαστε ο αφέντης – κι αυτό όπως είπαμε είναι κολακευτικό πάρα πολύ. Επίσης, σε έναν Δυτικό Κόσμο στον οποίο τα Υποκατάστατα έχουν αντικαταστήσει τα Φυσικά, τα κατοικίδια αποτελούν υποκατάστατο τεκνοποίησης.

Το τυχαίο αυτής της μοντέρνας κουλτούρας, που έχει λάβει μορφή επιδημίας και αυτό αντικατοπτρίζεται στα Social Media, με ανθρώπους να εκθέτουν ακόμα και.... τούρτα για τα γενέθλια του κατοικιδίου τους, αποδεικνύεται αρκεί να αναλύσουμε τους πολιτισμούς του σήμερα: στην Κίνα τρώνε σκύλο [ένα δις], στην Ιταλία άλογο [πολιτισμός], στον Αραβικό κόσμο απαγορεύεται το χοιρινό [εμείς τρώμε], στις Ινδίες απαγορεύεται το βοδινό [εμείς τρώμε]. Με άλλα λόγια, έτυχε να βρισκόμαστε εδώ και να έχουμε αυτές τις συνήθειες, όπως οι πίθηκοι του πειράματος.

Σκοπός της ανάπτυξης της σκέψεως αυτού του κειμένου είναι η καθαρή και ορθολογική συνείδηση του καθενός ανθρώπου. Σε πρώτο βαθμό είναι υποχρέωση του ανθρώπινου γένους να σέβεται κάθε ζωντανό οργανισμό. Εκεί λοιπόν βρίσκεται η ηλιθιότητα και η υποκρισία, ένα παχύσαρκο γένος να λέει ότι αγαπάει τα ζώα, την στιγμή που καταναλώνει απίστευτες ποσότητες ζώων προς τέρψιν και γεύσιν.

Άποψη του γραφόντα – ο οποίος δεν αρνείται ότι καταναλώνει κρέας κι ούτε αρνείται ότι έχει σφάξει ζώο κατά την αγροτική του ζωή στην επαρχία – είναι ότι κάθε άνθρωπος ο οποίος επιθυμεί να τρώει κρέας ζώων, θα πρέπει με την ενηλικίωσή του να συμμετέχει στην σφαγή ενός εξ αυτών. Όχι να παραστεί στην σφαγή, να συμμετάσχει. Το μπιφτέκι είναι ζουμερό στο supermarket και απολαυστικό στο πιάτο, αλλά μέχρι να φτάσεις εκεί, κοίτα τα μάτια της αγελάδας πριν την σφάξεις. Εκεί θα καταλάβεις τον πόνο που προκαλείς και έτσι θα αποκτήσεις ισορροπίες ως οντότητα. Ακόμα κι αν γίνουμε όλοι φυτοφάγοι, η φύση έχει αμέτρητα σαρκοφάγα και άρα συνεχή πόνο. Οπότε δεν είναι εκεί το ζήτημα. Το ζήτημα είναι ο καταναλωτισμός που ανακυκλώνει τους ανθρώπους [δηλαδή παχαίνουν για να πάνε μετά στο γυμναστήριο να αδυνατίσουν] ανακυκλώνουν δυστυχώς και τα ζώα τα οποία στο βωμό του κέρδους εισάγονται σε μια ανελέητη βιομηχανία κρέατος, την οποία ο ελεύθερος άνθρωπος του μέλλοντος θα πρέπει να καταστρέψει ολοκληρωτικά.

Εάν λοιπόν στο πιτόγυρο έμπαινε σκύλος, τότε πιθανότατα να μην μας ένοιαζε καθόλου ο πόνος αυτών των ζώων που τώρα λατρεύουμε - και στην θέση των ψυχολογικών μας κενών να βάζαμε ένα γουρουνάκι, όπως αυτό της φωτογραφίας, που τώρα φυσικά το σφάζουμε και το τρώμε.

Τόσο απλά.

Σ.Α.

Read more »

Το ευρωπαϊκό δέντρο της χρονιάς

Ασυνήθιστο, αλλά τόσο όμορφο. Γι αυτό και αναδείχτηκε για φέτος, το "ευρωπαϊκό δέντρο της χρονιάς". Στην Εσθονία, στην περιοχή Orissaare, μέσα σε ένα γήπεδο και συγκεκριμένα στο κέντρο του, υπάρχει μια βελανιδιά, της οποίας η χρονολόγηση ζωής φτάνει τα 150 και πλέον χρόνια. Το γήπεδο πριν το 1951 ήταν μικρότερο και τελείωνε εκεί που βρισκόταν το δέντρο, όμως εκείνη τη χρονιά οι τοπικές αρχές προέκτειναν το γήπεδο, με το δέντρο να βρίσκεται πλέον στη μέση του γηπέδου. Κάποιες ιστορίες λένε ότι επί κυριαρχίας Στάλιν, επιχειρήθηκε να κατεδαφιστεί με μπουλντόζες, όμως υπέστησαν βλάβη και έτσι ποτέ αυτό δεν κατέστη δυνατό. Οι ποδοσφαιριστές, οι διαιτητές και οι φίλαθλοι έχουν εντάξει το δέντρο στην καρδιά τους και φυσικά είναι μέρος του παιχνιδιού, χωρίς ποτέ να σκεφτεί κανείς να το απομακρύνει, αφού εκτός των άλλων προσφέρει και μια καταπληκτική σκιά και δροσιά στους παίκτες.

Read more »

Έδεσαν αρνί σε ιερό ναό και το προσέφεραν σε λοτταρία!

Πόση αγάπη και πόση συμπόνοια μπορεί να δείχνει αυτή η πράξη; Στη φωτογραφία βλέπετε ένα αρνάκι το οποίο ο αρχιπαπάς της ενορίας Αγ. Παύλου στην Πάτρα Νικόδημος αποφάσισε να δωρίσει μέσω λοτταρίας σε έναν τυχερό πιστό. Αυτό γίνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο κάθε χρόνο στο συγκεκριμένο ναό. Χτες το βράδυ λοιπόν την ώρα της λειτουργίας, είχε επί ώρα δεμένο στην εξέδρα στο αρνάκι, το οποίο βέλαζε συνεχώς ακούγοντας τις καμπάνες, τα δυναμιτάκια ή ακόμα αντιλαμβανόμενο την τύχη του.

Πρόκειται για άλλο ένα ...έθιμο της παράνοιας των ημερών του Πάσχα (η ευρηματικότητα του ανθρώπου στη σκληρότητα που μπορεί να επιδείξει δεν έχει όριο, πόσο μάλλον όταν ο φορέας αυτής είναι "λειτουργός" μιας θρησκείας που ευαγγελίζεται την αγάπη), το οποίο δεν άφησε ασυγκίνητους φιλόζωους από την περιοχή, οι οποίοι έσυραν με μήνυση και αγωγή τον παπά. Η δημόσια έκθεση ζώου και σύμφωνα με το νόμο, ισοδυναμεί με κακοποίηση.

Read more »

Ενάντια στο θάνατο και στα αιμοβόρα έθιμα

"Σε λιβάδι λασπωμένο, σπαρακτική σκηνή αποχωρισμού, ξύπνημα μιας επώδυνης θύμησης, πνιγμένης στο αίμα. Ο σπαραγμός μιας μάνας, που ο καρπός της δεν άνθισε! Η περπατησιά της ζωής μου, έχει ευτυχώς αλλάξει μονοπάτι, μα έρχεται Πάσχα, η θλίψη παραμένει, σε χαρά μεταμφιεσμένη…"

Αυτές τις "άγιες" μέρες, όπου η ανθρωπιά απουσιάζει και η υποκρισία περισσεύει, μια κοινωνία διεστραμμένη κάνει τις ετοιμασίες της. Εκατομμύρια αρνιά και κατσίκια δολοφονήθηκαν, για να καταλήξουν στις κοιλιές των συμπατριωτών μας. Η ελληνική υποκουλτούρα ντύνεται στα χρώματα της παράδοσης, όπου το κόκκινο κυριαρχεί, όχι φυσικά ως το αίμα του Χριστού, αλλά ως το αίμα των δολοφονηθέντων ζώων.  Αυτές οι μέρες για εμάς, για όσους η αγάπη για τα ζώα δεν περιορίζεται στο σκυλάκι ή στο γατάκι που φιλοξενούμε στο σπίτι ή στην αυλή μας, είναι μέρες λύπης για τον πολιτισμό των συνανθρώπων μας, μα και αποφασιστικότητας, διότι πρέπει να περάσει το μήνυμά μας σε όσο το δυνατόν περισσότερους αποδέκτες. Η σφαγή πρέπει άμεσα να σταματήσει. Όλα τα ζώα έχουν δικαίωμα στη ζωή και στην ελευθερία και οι άνθρωποι πρέπει να αποβάλλουν από τη νοσηρή αντίληψή τους την κυριαρχία πάνω τους.

Στη χώρα μας, τα τελευταία χρόνια, ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας αλλάζουν διατροφικές συνήθειες και αποβάλλουν από τις επιλογές τους το ζωικό κρέας και αυτό γίνεται ενσυνείδητα, λόγω της κατανόησης για την παράλογη διαχείριση που υφίσταται το οικοσύστημα στο σύνολό του από τον άνθρωπο. Αυτή είναι μια πολύ καλή εξέλιξη, όμως δυστυχώς η πρόοδος που έχει σημειωθεί δεν είναι αρκετή. Οι προσπάθειές μας πρέπει να ενταθούν.  Αυτό το προστάζει η κραυγή κάθε ξεχωριστού ζώου μέσα στο σφαγείο. Κάθε ζώου που έχει να αντιμετωπίσει τη μαρτυρική στιγμή της δολοφονίας από έναν άνθρωπο.

Ενάντια στο θάνατο και τα αιμοβόρα ένστικτα και έθιμα, κάποιοι Άνθρωποι θα τo σώσουν από τα αχρεία χέρια και το θάνατο και θα χαρούν το ξύπνημα της φύσης μετά τη νάρκη του χειμώνα. Τα μόνα πλάσματα που αγαπούν και σέβονται τη φύση, θα χαρούν την ομορφιά της...

Από τη  συντακτική ομάδα,

Exit Area & Μηδέν Τελεία

Read more »

Ελλήνων Πάσχα: η σφαγή της αγάπης

Το άρθρο αυτό δεν έχει ως σκοπό να σας χαλάσει το διήμερο και να προσθέσει τόνους μιζέριας στη ζωή σας. Εάν δε θέλετε να το διαβάσετε, μπορείτε να σταματήσετε εδώ. Οι παρακάτω σκέψεις  έρχονται με αφορμή μια κατάσταση παράλογη και υποκριτική, εκφράζοντας την έντονη αποδοκιμασία για τις αποκαλούμενες "ημέρες αγάπης και χαράς". Αυτό το άθλιο, αιματοβαμμένο, κτηνώδες Πάσχα, έρχεται κάθε χρόνο να μας θυμίζει σε χριστιανικό φόντο την κατάπτωση του Έλληνα.  Τόσο το θρησκευτικό περιεχόμενο, όσο και η συνολική θεώρηση της συγκεκριμένης "γιορτής", ζέχνουν, από μπόλικη υποκρισία και τη δυσωδία της ελληνικής υποκουλτούρας, η οποία έχει ντυθεί στα χρώματα της παράδοσης. Μια τέτοια παράδοση στέκεται αβασάνιστα περιττή και άχρηστη και πρέπει να αντιμετωπίζεται με απαξίωση και οπωσδήποτε καταγγελτικό λόγο.

Εκατοντάδες χιλιάδες αμνοερίφια σφάζονται για να καταλήξουν μετά από μια αρρωστημένη διαδικασία στις σούβλες και έπειτα στα στομάχια των συμπατριωτών μας, και πρόκειται για ζώα, τα οποία ως ήρεμα και πράα που είναι, δεν διαθέτουν κανένα φυσικό μηχανισμό για να μπορέσουν να αμυνθούν έναντι όλης αυτής της βαναυσότητας που υφίστανται. Δεν μπορούν να τρέξουν γρήγορα, να πετάξουν ή ακόμα να δαγκώσουν. Το μόνο που μπορούν να κάνουν εκείνη την τραγική στιγμή που απειλείται η ζωή τους, είναι να βελάξουν με όση δύναμη τους μένει. Περιμένουν στην ουρά πανικοβλημένα, νιώθουν το τι έρχεται, αισθάνονται τον φόβο μπροστά στην οσμή του θανάτου. Η κορτιζόλη (χημική ουσία που προκαλεί καρκίνο στον ανθρώπινο οργανισμό) εκτοξεύεται στα ύψη. Το κοφτερό μαχαίρι έρχεται σύντομα να ξεσκίσει τη σάρκα τους. Το αίμα αναβλύζει και τα ζώα τινάζονται με σπασμούς μέχρι να χυθεί η σταγόνα εκείνη που θα τα παραδώσει στον θάνατο. Ο σφαγέας τα κατεβάζει από το τσιγκέλι και αρχίζει το γδάρσιμο, το ξεντέριασμα και το ξερίζωμα των εσωτερικών τους οργάνων. Στις αγορές, οι κρεοπώλες μοστράρουν τα άψυχα και κακοπαθημένα πτώματα των αμνών και τα εντόσθιά τους, γνωρίζοντας ότι αυτό το θέαμα δεν προκαλεί καμία αισθητική ή ηθική δυσαρέσκεια, αφού άλλωστε το αγοραστικό κοινό είναι εθισμένο σε τέτοιου είδους θεάματα. Ο κόσμος "παίζει μπουνιές" στην κυριολεξία για να διαλέξει το τελευταίο φτηνό αρνί. Αργότερα θα σπάει τα κεφάλια των ζώων, θα τρώει τα μυαλά, τα μάτια και τη γλώσσα, θα γλύφει τα δόντια τους, θα τρώει τα έντερα και τα αμελέτητά τους... Οποία λογική σε μια συμπεριφορά που μόνο σε ζόμπι παραπέμπει...

 

Όλη η παραπάνω βαρβαρότητα φτάνει στο αποκορύφωμά της με το σούβλισμα του δύστυχου ζώου. Το παλούκι αποτελεί σύμβολο της κυριαρχίας και της σαδιστικής πλευράς της εξουσίας, και μας έγινε γνωστό από τα σχετικά ήθη της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ο θάνατος κατά παρόμοιο τρόπο προοριζόταν για ειδεχθείς κακούργους ή για όσους αντιστέκονταν στην κρατική εξουσία. Η πρακτική του βιασμού των υποταγμένων, το παλούκωμα και άλλα παρεμφερή βασανιστήρια έχουν την ίδια αιτία. Η εικόνα, όμως, ενός ζώου στη σούβλα είναι από μόνη της βάρβαρη ακόμη και χωρίς να παραπέμπει στους παραπάνω συμβολισμούς.

Αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα που καταλήγει ψημένη στο πιάτο μας και σίγουρα, αν τα σφαγεία διέθεταν γυάλινους τοίχους, τότε η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν θα τρεφόταν με ζώα. Μπροστά στην υποκρισία Εκκλησίας, Κράτους και χριστιανικού ποίμνιου, σας καλούμε να αναλογιστείτε την ηθική πλευρά του ζητήματος και να προτάξετε την συμπόνοια και την αγάπη για τα ζώα, ως το κυρίαρχο μήνυμα των ημερών. Διότι η εκμετάλλευση ζώου από άνθρωπο είναι άρρηκτα σχετιζόμενη με την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Και το ελληνικό Πάσχα, μαζί με όλο το υπόλοιπο πακέτο με τις αηδίες περί Ανάστασης και σωτηρίας ψυχών, αποτελεί το άκρον άωτον της υποκρισίας και ψευτιάς της παραπαίουσας ελληνικής κοινωνίας.

Κώστας Κ.
παραπομπές/αναφορές: Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία

Read more »

Όχι στη γούνα, όχι στην ανθρώπινη παράνοια

Με ένα παράλογο και επικίνδυνο σκεπτικό, υπάρχουν μερικοί γύρω μας που θεωρούν ότι η ζωή κάποιου τους ανήκει σε τέτοιο βαθμό, που να μπορούν να την αφαιρούν ή να την εκμεταλλεύονται, για να κάνουν εμπόριο και να βγάζουν χρήματα. Η απληστία του ανθρώπινου είδους οδηγεί σε παράνοια που πρέπει να σταματήσει, διότι η ζωή του ζώου πρέπει να προστατεύεται και όχι να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Στην Αθήνα, από τις 24 ως τις 27 Μαρτίου διοργανώνεται διεθνής "έκθεση" γούνας, όπως κάθε χρόνο από το 2010, στην οποία διάφοροι υπάνθρωποι δολοφόνοι και συνεργοί δολοφόνων που αυτοαποκαλούνται "παραγωγοί", θα εκθέσουν το δέρμα και το τρίχωμα των ζώων για άλλους ανεγκέφαλους που τους ενδιαφέρει να ζεσταθούν και να κάνουν τη μόστρα τους με αυτό. Πρόκειται για την έκθεση "Fur Excellence in Athens", ένα διεθνές παζάρι αίματος και δυστυχίας άγριων ζώων.

Η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία διοργανώνει συγκέντρωση διαμαρτυρίας την Τρίτη 24 Μαρτίου, για να εκδηλώσει, μαζί με άλλους φορείς και μεμονωμένους συμπολίτες μας, την αντίθεσή της για το εμπόριο προϊόντων που βασίζεται στον πόνο και την αναίτια θανάτωση ζώων. Η συγκέντρωση είναι προγραμματισμένη για τις 10.00 και θα γίνει στην Καπνικαρέα.

Το δελτίο τύπου της ΠΦΠΟ έχει ως εξής: "Την Τρίτη 24 Μαρτίου 2015, η Πανελλαδική Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (ΠΦΠΟ) σας καλεί σε διαμαρτυρία για τη Διεθνή Έκθεση «Fur Excellence in Athens, 2015». Για μία ακόμα χρονιά, ο πολιτισμός και η διεθνής εικόνα της Αθήνας, αλλά και της χώρας μας γενικότερα, προσβάλλονται και πλήττονται με τη διεξαγωγή ενός διεθνούς παζαριού αίματος και δυστυχίας ανυπεράσπιστων, άγριων ζώων- γιατί αυτό ακριβώς αντιπροσωπεύει η έκθεση «Fur Excellence in Athens». Η ΠΦΠΟ έχει ξεκινήσει εκστρατεία με στόχο την απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων στην Ελλάδα, καθώς πρόκειται για μία περιβαλλοντικά επιβλαβή, φιλοζωικά μη ηθική, κοινωνικά ματαιόδοξη και οικονομικά ατελέσφορη παραγωγική διαδικασία. Στις 24 Μαρτίου 2015 διαμαρτυρόμαστε για το εμπόριο προϊόντων που προέρχονται από, και βασίζονται στον, πόνο και την αναίτια θανάτωση ζώων. Σας καλούμε να συμμετάσχετε φορώντας κόκκινα ρούχα ή αξεσουάρ (παλτό, πουκάμισο, κασκόλ, σκούφους κτλ) για να υπογραμμίσουμε αυτό που οι περισσότεροι ξεχνούν: το χρώμα της γούνας είναι πάντα το κόκκινο - το κόκκινο του αίματος ανυπεράσπιστων άγριων ζώων τα οποία θανατώνονται κατά χιλιάδες για να ικανοποιήσουν την ματαιοδοξία ορισμένων ανθρώπων. Σας περιμένουμε, την Τρίτη 24 Μαρτίου 2015 και ώρα 10:00 στην Καπνικαρέα!''

Read more »

2η πανελλαδική διαμαρτυρία για όλα τα ζώα

Πέρυσι συγκεντρωθήκαμε δεκάδες στο Μοναστηράκι και διαμαρτυρηθήκαμε σιωπηλώς για την καταπίεση, την κακοποίηση και τον φόνο που υφίστανται τα ζώα στους χώρους κολαστηρίων που ονομάζονται φάρμες, σφαγεία, γουναράδικα, εργαστήρια πειραματόζωων, ζωολογικοί κήποι, τσίρκο, pet shops κλπ. Και φέτος επιχειρούμε την ίδια κίνηση, με πολλαπλάσια μαζικότητα. Διαδηλώνουμε για τα ζώα, γιατί πονούν, όπως κι εμείς, γιατί αισθάνονται, όπως κι εμείς, γιατί σκέφτονται, όπως κι εμείς, γιατί μοιράζονται τον ίδιο πλανήτη με εμάς. Γιατί τα ζώα έχουν δικαίωμα στη ζωή, την ευζωία και την ελευθερία. Η δεύτερη πανελλαδική διαμαρτυρία είναι μία προσπάθεια για οικουμενική συνάντηση, που στόχο έχει την έκφραση της αντίρρησής μας για την απίστευτη φρικαλεότητα που υφίστανται όλα τα ζώα με διαφορετικούς τρόπους και ξεχωριστές μεθόδους. Με την φωνή μας θα φανερωθεί η σκληρή πραγματικότητα και θα δώσουμε χώρο στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς βία και εκμετάλλευση. Σε αυτή τη ζωή έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα και μοιραζόμαστε το ίδιο σπίτι. Ας περάσουμε εκείνη την μέρα το μήνυμα της ισότητας και σεβασμού ανάμεσα στα είδη. Ο Κόσμος αλλάζει. Γίνε και εσύ κρίκος στην αλυσίδα της ανθρωπιάς.

2η Πανελλαδική Διαμαρτυρία για τα δικαιώματα των ζώων

Κυριακή 29 Μαρτίου 2015

Αθήνα: Μοναστηράκι (Πλατεία), ώρα 12.00

Θεσσαλονίκη: Άγαλμα Μ. Αλεξάνδρου (Νέα Παραλία), ώρα 12.00

Read more »

There's hope...

Μια είδηση που μας χαροποιεί ιδιαίτερα έρχεται από τις ΗΠΑ, αφού το τσίρκο Ringling, ένα από τα μεγαλύτερα τσίρκο παγκοσμίως, ανακοίνωσε ότι σταματά τις παραστάσεις με ελέφαντες ως το 2018. Το συγκεκριμένο show λεγόταν "The greatest show on earth" και πλέον δε θα περιλαμβάνει σκηνές με ελέφαντες, λόγω δυναμικών κινητοποιήσεων και αντιδράσεων από μεγάλη μερίδα κόσμου στις ΗΠΑ αλλά και την Ευρώπη. Η φιλοζωική PETA, δημοσίευσε videos και φωτογραφίες από πρακτικές των υπευθύνων του τσίρκο που έδεναν με αλυσίδες και σκοινιά τα ζώα και τα εξανάγκαζαν χτυπώντας τα να εκτελέσουν πρόβες. Είναι ενθαρρυντικό ότι ο κόσμος δείχνει ανοιχτά πλέον την αντίθεσή του στην εκμετάλλευση και τον βασανισμό των ζώων στο όνομα του κέρδους.

Το συγκεκριμένο τσίρκο θα συνεχίσει τις παραστάσεις με άλλα ζώα, όμως είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα τελευταία χρόνια περισσότερες από 40 ανάλογες επιχειρήσεις έχουν σταματήσει ή περιορίσει τη χρήση ζώων σε παραστάσεις τους, αφού οι αντιδράσεις είναι γενικευμένες και οδηγούν σε μεγάλη απώλεια επισκεπτών.

Η ευαισθητοποίηση όλων και η συμπόνοια μας προς τα ζώα είναι δείγμα πραγματικής ανθρωπιάς. Άνθρωπος που δε σέβαται τα ζώα και τα κακοποιεί, δε θα διστάσει να φερθεί αντίστοιχα και σε συνάνθρωπό του.

Read more »

Βεγκανισμός: σεβασμός - υγεία - ισορροπία

Στο μικρό αυτό άρθρο πρόκειται να παρουσιαστεί ο "Βεγκανισμός" (Veganism) και να εξηγηθεί η σχέση του με την ανθρώπινη ηθική και την υγεία. Ο Βεγκανισμός σχηματοποιήθηκε από τους Ντόναλντ Γουάτσον και Έλσι Σρίνκλευ, στα τέλη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν ο άνθρωπος είδε κατάφατσα τη φρίκη του πολέμου. Ο όρος "Vegan", που προέρχεται από την πρώτη και την τελευταία συλλαβή της λέξης "Vegetarian", χρησιμοποιήθηκε για να γίνει διαχωρισμός των αυστηρά χορτοφάγων από τους απλούς χορτοφάγους. Oι Vegans δεν καταναλώνουν κρέας, ψάρι, γάλα και γαλακτοκομικά, αυγά, μέλι και οποιοδήποτε ζωικό προϊόν, διότι θεωρούν ανήθικο να τρώνε κάτι που για να φτάσει στο τραπέζι τους προϋποθέτει τον καταναγκασμό και τη βαναυσότητα. Όμως ο Βεγκανισμός ως φιλοσοφία της μη βίας δεν αποστρέφεται μόνο τη βία προς τα ζώα, αλλά οπωσδήποτε και τη βία προς τον άνθρωπο. Επομένως ένας Vegan δεν είναι δυνατόν να αγαπά τα ζώα και να είναι ρατσιστής, σεξιστής, παιδεραστής, βιαστής ή έμπορος ναρκωτικών. Ο Βεγκανισμός είναι ειρήνη για όλους τους γήινους.

Το να βάφουμε τα χέρια μας με αίμα οπωσδήποτε πλήττει την ηθική μας. Τα ζώα τα δημιούργησε ο Θεός προφανώς για να ζήσουν με ελευθερία. Τα ζώα δεν ανήκουν στον άνθρωπο, για τον ίδιο λόγο που δεν ανήκουν δούλοι σε κυρίους, μαύροι σε λευκούς, γυναίκες σε άντρες. Είναι λυπηρό που δημιουργήσαμε στρατόπεδα συγκέντρωσης μέσα στα οποία υποφέρουν και σφαγιάζονται ετησίως δισεκατομμύρια ζωντανά πλάσματα. Το γεγονός ότι κάποια από τα ζώα δεν είναι έλλογα όντα, δε μας επιτρέπει να τα υποδουλώνουμε και να τους αφαιρούμε τη ζωή. Πρέπει να αναρωτηθούμε: αποτελεί όντως ο άνθρωπος ανώτερο ον; Αν ναι, πού χρωστάει αυτή του την ανωτερότητα; Στη λογική και την ηθική του. Αν χρησιμοποιεί την πρώτη για κακό σκοπό, τότε είναι προφανές ότι επισκιάζει τη δεύτερη. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ αυτή την αρχή: "Μην κάνεις στους άλλους ό,τι δε θέλεις να σου κάνουν".

Και η αλήθεια για τα δύσμοιρα ζώα είναι πικρή. Ζώα κακοποιημένα στις κτηνοτροφικές μονάδες με κομμένα, χωρίς αναισθητικό, ράμφη, κέρατα, δόντια, ουρές. Ζώα άρρωστα που τα αφήνουν στο πάτωμα μέχρι να πεθάνουν. Μοσχαράκια που θανατώνονται για να πιούμε το γάλα της μάνας τους. Αρσενικά κοτοπουλάκια που θανατώνονται επειδή δε θα παράγουν αυγά. Ζωντανές ψυχές που εμείς εξακολουθούμε να τις βλέπουμε μονάχα ως κρέας. Πιθηκάκια και σκυλάκια που υφίστανται πάνω στο σώμα τους την όποια παράνοια της χημείας και της επιστήμης. Ελέφαντες που δαμάζονται για τη "διασκέδαση" του ανθρώπου, ταύροι που δολοφονούνται σε διάφορα "σπορ". Η βιομηχανική κτηνοτροφία, μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες στον κόσμο, κατασπαταλά αλόγιστα το νερό, για να το χρησιμοποιήσει για τα αχανούς έκτασης υποστατικά της και για πότισμα των ζώων, τα οποία θα μπορούσαν να ποτιστούν και μόνα τους, αν ήταν ελεύθερα στη φύση. Στο άμεσο μέλλον θα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα με την έλλειψη νερού. Εκπέμπει τόσους ρύπους στο περιβάλλον, σύμφωνα με τα στατιστικά περισσότερους απ’ ότι όλες οι συγκοινωνίες του κόσμου μαζί. Εκτός αυτού τα κόπρανα των ζώων καταλήγουν σε θάλασσες και ποτάμια και έτσι μολύνεται άμεσα το περιβάλλον. Επίσης η βιομηχανική κτηνοτροφία συμβάλλει άμεσα στο "φαινόμενο του θερμοκηπίου". Τέλος, η βιομηχανική αλιεία είναι ένας από τους κύριους παράγοντες εξαφάνισης σπάνιων θαλάσσιων ζώων, παράπλευρες απώλειες των σύγχρονων μεθόδων ψαρέματος τόνου ή γαρίδας. Για την εκτροφή των ζώων η βιομηχανική κτηνοτροφία χρησιμοποιεί τόνους και τόνους σόγιας, τροφής που θα μπορούσε να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες πολλών δισεκατομμυρίων ανθρώπων, κυρίως παιδιών, που αδίκως τους στερούμε την τροφή, αλλά και το νερό τους. Σημειωτέον ότι για να καλλιεργηθούν λαχανικά χρειάζεται πολύ λιγότερη γη και νερό, απ’ ότι για την εκτροφή ζώων, που αρκούν για να τραφεί η ανθρωπότητα. Επομένως μπορούμε να βοηθήσουμε στην πράξη τους πεινασμένους της γης, φτάνει να αλλάξουμε διατροφικές συνήθειες.

Καταναλώνοντας κρέας και ζωικά προϊόντα, ο άνθρωπος κάνει τεράστιο κακό στην υγεία του. Η κατανάλωση τέτοιων τροφών συνδέεται με τις λεγόμενες εκφυλιστικές ασθένειες (καρδιακά, εγκεφαλικά, καρκίνοι, οστεοπόρωση, αλτσχάιμερ). Δεν ταιριάζουν με τη φυσιολογία του ανθρώπου αυτές οι τροφές. Το ανθρώπινο έντερο είναι πολύ πιο μακρύ από εκείνο των σαρκοφάγων ζώων, με συνέπεια οι τοξίνες που ενυπάρχουν σε αυτές τις τροφές να ανακυκλώνονται στο ανθρώπινο σώμα. Ο άνθρωπος είναι καρποφάγος, τα δόντια του δεν έχουν καμία σχέση με των σαρκοφάγων ζώων που κατασπαράζουν τη λεία τους. Τέλος κανείς δε μπορεί να ξέρει πώς ήταν το κρέας, το ψάρι ή το γάλα πριν φτάσουν στην αγορά. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν καρκινικοί όγκοι σε κρέας και ψάρι ή αίμα και πύον στο γάλα. Ας μη ξεχνάμε πόσο μολυσμένοι είναι οι ωκεανοί από όσα απόβλητα ρίχνονται στη θάλασσα καθώς επίσης και τα αντιβιοτικά που χορηγούνται στα ζώα εκτροφής. Ας ελπίσουμε ότι τα πιο πάνω θα γίνουν τροφή για σκέψη για μια καλύτερη κοινωνία, για ένα ομορφότερο μέλλον. Με ένα κακό που κάνουμε εισπράττουμε ακόμα περισσότερα. Η φύση και τα ζώα χρειάζονται έναν καλύτερο άνθρωπο.

“Τα μη ανθρώπινα ζώα είναι θαυμάσια και καταπληκτικά πλάσματα. Έχουν προφανείς εκτεταμένες γνωστικές, συναισθηματικές και ηθικές ικανότητες. Μπορούμε να μάθουμε πολλά από αυτά εάν ανοίξουμε τα μυαλά και τις καρδιές μας στο ποιοι (όχι στο τι) πραγματικά είναι. Η επιστημονική έρευνα αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε τα ζώα. Δεν χρειάζεται να υπερβούμε την επιστήμη ή να εξωραΐσουμε ό,τι ξέρουμε για να εκτιμήσουμε το πώς εκφράζουν τις διανοητικές τους δεξιότητες και τις συναισθηματικές τους ικανότητες. Ξεκάθαρα δεν είμαστε ούτε τα μόνα ενσυνείδητα πλάσματα ούτε οι μόνοι κάτοχοι συναισθηματικών και ηθικών περιοχών. Σίγουρα δεν έχουμε κανένα δικαίωμα να εισβάλουμε επιπόλαια στις ζωές των άλλων ζώων ή να τα κρίνουμε ή να τα κατηγορήσουμε για τους κακούς μας τρόπους. Η απομάκρυνση των εαυτών μας από τα άλλα ζώα και η επιβολή εξουσίας πάνω τους δεν είναι αυτό που αποδίδει την ανθρώπινη ιδιότητα. Συχνά αναρωτιέμαι αν οι μελλοντικοί άνθρωποι θα καθίσουν και θα αναρωτηθούν πώς δεν αντιληφθήκαμε αυτό που είναι τόσο προφανές για τις ζωές των άλλων ζώων. Είμαστε μια σημαντική δύναμη στη φύση. Πρέπει να είμαστε πιο συμπονετικοί, πιο ενσυναισθητικοί και πιο ταπεινοί, και να πράττουμε με μεγαλύτερη ανησυχία σχετικά με τα ζώα και τα σπίτια τους. Εμείς υφιστάμεθα τις ταπεινώσεις στις οποίες εκθέτουμε τα άλλα ζώα και στο τέλος όλοι χάνουμε όταν αγνοούμε τη φύση και ενεργούμε σαν να είμαστε εμείς τα μόνα ζώα που έχουν σημασία, σαν να είμαστε εξαιρετικοί και καλύτεροι και μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε θέλουμε επειδή μπορούμε. Η δύναμη δεν είναι κάποιου είδους άδεια για να κάνουμε τις ζωές των άλλων ζώων μίζερες.”, Marc Bekoff 

Κύπρος Κωνσταντίνου

*δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Μηδέν Τελεία", τεύχος 4

Read more »

Συνέντευξη με τον Κύπρο Κ. για τα δικαιώματα των ζώων

Τον Κύπρο Κωνσταντίνου, μέλος ακτιβιστικής ομάδας για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, τον γνώρισα με αφορμή την απεργία πείνας που είχε ξεκινήσει το καλοκαίρι του 2013. Ο Κύπρος σκέφτηκε έναν πρωτότυπο όσο και ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο ώστε να εξωτερικεύσει την ανάγκη για διεκδίκηση περισσότερης ανθρωπιάς για τα ζώα, αφού πραγματοποιούσε για δύο εβδομάδες - παράλληλα με την απεργία πείνας του - διαμαρτυρία και ενημερωτική παρέμβαση στην πλατεία Φανερωμένης στη Λευκωσία. Ήρθε σε επαφή με εκατοντάδες συμπολίτες του, αντάλλαξε απόψεις, γνωστοποίησε τις θέσεις του, εστιάζοντας στο ποια θα μπορούσε να είναι η ιδανική σχέση ανθρώπου - ζώου. Το ίδιο ακριβώς του ζητήσαμε να κάνει και από το “Μηδέν Τελεία”, στο οποίο τελικά έχουμε τη χαρά να τον φιλοξενούμε.

- Καλησπέρα Κύπρο. Κατ' αρχάς θα ήθελα να σε ευχαριστήσω για τη συμμετοχή σου και για το χρόνο που διαθέτεις για το "Μηδέν Τελεία". Κάνοντας μια περιήγηση στην ιστοσελίδα σας, και δοθείσης μιας καλής αφορμής λόγω του θεματικού του νέου μας τεύχους, θα ήθελα να σε ρωτήσω αρχικά πώς αντιλαμβάνεσαι τον όρο "δικαιώματα των ζώων".

Γεια σου Κώστα. Κι’ εγώ ευχαριστώ το "Μηδέν Τελεία" για την ευκαιρία που μου δίνει να μιλήσω γι’ αυτό το τόσο καυτό θέμα. Ναι, είναι όντως καυτό το θέμα των δικαιωμάτων των ζώων, όλων των ζώων, μηδενός εξαιρουμένου. Και συγχαρητήρια στην εκδοτική σας ομάδα, γιατί αυτά τα θέματα λίγοι τα θίγουν. Λοιπόν, «δικαιώματα των ζώων» σημαίνει δικαίωμα στη ζωή. Όλα τα ζώα είναι ίσα και έχουν ίσο δικαίωμα στη ζωή. Δυστυχώς υφίσταται ένας φρικτός ρατσισμός για το ποια ζώα είναι ζώα συντροφιάς και ποια ζώα είναι ζώα σφαγής, ζώα που κυριολεκτικά θα γίνουν κιμάς. Η κοινή αντίληψη πάνω στο συγκεκριμένο θέμα είναι σαφέστατα περιορισμένη. Μόνο η φιλοσοφία του Βεγκανισμού έχει ξεκάθαρη και ορθή θέση για τα δίκαιώματα των ζώων. Γιατί υπάρχουν μεν οι φιλόζωοι, τους οποίους εγώ αποκαλώ ψευτοφιλόζωους, που προστατεύουν και φροντίζουν ζώα, βρίσκοντάς τους και οικογένεια, αλλά οι ίδιοι είναι συνυπεύθυνοι για τις κακοποιήσεις και τις δολοφονίες δισεκατομμυρίων ζώων  στα  σφαγεία, στα εργαστήρια  όπου γίνονται  πειράματα,  στα γουναράδικα και όπουαλλού. Δεν είναι δυνατόν ένας φιλόζωος, ο οποίος ως φιλόζωος απαιτείται να διεκδικεί τα δικαιώματα των ζώων, να τρώει διαμελισμένες σάρκες από φονευμένα ζωάκια, να εκμεταλλεύεται τα προϊόντα τους (γάλα και τα παράγωγά του, αυγά κλπ), να φοράει γούνες και δέρματα, προϊόντα φοβερού πόνου και φρικτού φόνου, να πηγαίνει σε τσίρκο, να παρακολουθεί και να στηρίζει αγώνες με ζώα. Τα ζώα είναι συμπορευτές μας στη ζωή, έχουν ασφαλέστατα ως ζώα το δικαίωμα στη ζωή και το να τα βασανίζουμε και να τα σκοτώνουμε για οποιοδήποτε λόγο είναι αισχρό και προσβάλλει την ανθρώπινη ηθική. Πολλοί μεγάλοι φιλόσοφοι έχουν ασχοληθεί με αυτό το ζήτημα και έχουν υποστηρίξει τα δικαιώματα των ζώων. Γιατί δεν τους διαβάζουμε; Παραθέτω μία δήλωση του Μαχάτμα Γκάντι: "Το μεγαλείο ενός έθνους και η πρόοδος στις ηθικές αξίες κρίνεται από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα". Και κάτι που είπε ο μέγιστος Πυθαγόρας: "Όσο ο Άνθρωπος συνεχίζει να είναι ο άσπλαχνος καταστροφέας των κατώτερων ζώντων όντων δεν θα γνωρίσει ποτέ υγεία και ειρήνη. Γιατί όσο οι άνθρωποι κατασφάζουν τα ζώα, θα σκοτώνουν ο ένας τον άλλο. Πράγματι, αυτός που σπείρει τον καρπό του φόνου και του πόνου δεν μπορεί να δρέψει χαρά και αγάπη."

- Πού νομίζεις πως οφείλονται τα περιστατικά βίας και βασανισμού των ζώων σήμερα; Βλέπουμε καθημερινά κρούσματα και στην Ελλάδα, που δείχνουν ότι η ανθρώπινη παράνοια δεν έχει όριο.

Έχω την εντύπωση ότι τα φαινόμενα βίας και κακοποίησης των ζώων συμβαίνουν εξαιτίας της έλλειψης ηθικής παιδείας, της ανύπαρκτης κριτικής σκέψης που έχουν όσοι τολμούν να πράξουν τέτοια έργα και σαφώς της υποκρισίας της κοινωνίας μας. Υποτίθεται, και ας τονιστεί ιδιαίτερα αυτό το “υποτίθεται”, ότι ζούμε σε μια πολιτισμένη, δίκαιη κοινωνία συμπονετικών ανθρώπων. Αλλά το μόνο που γίνεται είναι να καταπιέζονται οι αδύναμοι, ιδίως εκείνοι που δεν προστατεύονται από ορθούς νόμους. Θεωρώ ότι αν υπήρχε ένα άλλο νομικό πλαίσιο, πολύ λίγοι θα τολμούσαν να κακοποιήσουν ένα ζώο, τόσοι όσοι θα κακοποιούσαν και μια γυναίκα ή ένα παιδί. Οι άνθρωποι δεν έχουν μάθει να κρίνουν μόνοι τους, παρά μόνο υπακούουν σε νόμους και ακολουθούν ό,τι είναι συνήθεια ("Τα μεγάλα πνεύματα πάντα έχουν αντιμετωπιστεί με απέχθεια από τα μέτρια μυαλά. Τα τελευταία αδυνατούν να κατανοήσουν γιατί κάποιος αρνείται τα στεγανά και ό,τι του έχει κληρονομήσει η κοινωνία και το σύστημα, για να σκεφτεί ειλικρινά και θαραλλέα με τη δύναμη του δικού του μυαλού", Άλμπερτ Αϊνστάιν). Μόνο οι παρανοϊκοί κακοποιούν γυναίκες και παιδιά. Να μάθουμε να μη θέλουμε το κακό του άλλου και να σεβόμαστε όλα τα πλάσματα του πλανήτη. Και να μη ξεχνάμε ποτέ την κακοποίηση και τη βία που υφίστανται τα ζώα που “ζουν”, είναι εύλογη η χρήση των εισαγωγικών, εκτός κοινωνίας που κακοποιούνται βάναυσα και δολοφονούνται ανηλεώς πίσω από κλειστούς τοίχους. Πόσο σκληρή γροθιά για την ανθρωπιά μας!

- Θα μπορούσες να σκιαγραφήσεις το προφίλ ενός βασανιστή;

Σίγουρα ένας βασανιστής είναι ένας άνθρωπος με ψυχολογικά προβλήματα. Το πιθανότερο είναι ότι υπέστη και ο ίδιος βία. Ή έμαθε τη βία μέσα από την οικογένειά του ή την κοινωνία. Γιατί η κοινωνία που ζούμε είναι γεμάτη βία. Μικρά παιδάκια του δημοτικού θεωρούν μαγκιά να πειράξουν ένα γατάκι, ακόμα και να το πυροβολήσουν. Ναι, παιδιά με όπλα, αν είναι δυνατόν! Και ποιος φταίει; Η οικογένεια και η κοινωνία. Σε όλες τις περιπτώσεις βασανισμού ο θύτης τα βάζει με πιο αδύναμούς του. Επιβάλλεται σε αυτούς που μπορεί να επιβληθεί, αυτούς που θεωρεί κατώτερους. Οι βασανιστές ζώων εύκολα θα έκαναν κακό και σε ανθρώπους που τους θεωρούν αδύναμους. Οι βασανιστές ζώων θα μπορούσαν να κάνουν κακό και σε γυναίκες ή παιδιά. Αλλά, γενικώς ολόκληρη η κοινωνία είναι εμμέσως βασανιστές ζώων, γιατί πληρώνουν άλλους να βιάζουν τη ζωή των ζώων πίσω από κλειστές πόρτες, και ας μην κρατούν οι ίδιοι μαχαίρια.

- Γιατί λοιπόν να ασχολούμαστε με τα ζώα ενώ υπάρχει τόση δυστυχία στον κόσμο σήμερα;

Αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα. Η δυστυχία στον κόσμο θα πάψει, όταν αρχίσει η ανθρωπότητα να έχει ευαισθησίες. Τα εγκλήματα που γίνονται εις βάρος των ζώων αφορούν και τους φτωχούς της γης. Για την παραγωγή φυτικών τροφών χρειάζονται ελάχιστες ποσότητες γης, νερού και πόρων απ’ ότι για την εκτροφή ζώων. Η γη μπορεί να καλύψει τις ανάγκες όλων μας. Η χορτοφαγία είναι πιο οικονομική. Συνήθως αυτοί που λένε “μην ασχολείστε με τα ζώα γιατί υποφέρουν άνθρωποι” δεν ενδιαφέρονται ούτε κάνουν κάτι για τους ανθρώπους. Το θέμα είναι να αυξάνουμε τη συμπόνια μας και να μη σκεφτόμαστε ότι, αφού η δυστυχία υπάρχει, ας τα κάνουμε χειρότερα. Το θέμα είναι να βοηθήσουμε να γίνει καλύτερος ο κόσμος. Και πρέπει να μάθουμε να βοηθάμε όποιον έχει την ανάγκη μας. Είτε είναι άνθρωπος, είτε ζώο.

- Τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας υπάρχουν όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας που στρέφονται στη χορτοφαγία και την αποχή από το κρέας, τόσο για διαιτητικούς λόγους, αλλά και λόγω της ηθικής διάστασης που δίνουν στο ζήτημα. Θεωρείς πως αυτή είναι μια καλή εξέλιξη;

Ναι, είναι μια καλή εξέλιξη, ωστόσο προχωρούμε με ρυθμούς χελώνας. Ουσιαστικά δεν αλλάζουμε την άθλια κατάσταση των ζώων. Είναι όμως σημαντικό να βλέπεις ανθρώπους που να ενδιαφέρονται, που έχουν πάψει να βλέπουν τη ζωή ως κρέας. Αυτή η κατάσταση μπορεί να βοηθήσει στην αλλαγή για έναν καλύτερο κόσμο. Γιατί, όταν υπάρχουν ευαισθησίες, μπορούμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο αύριο. Αν αγαπάμε τα ζώα και θέλουμε το καλό τους, σίγουρα θέλουμε και το καλό των ανθρώπων.

- Γιατί χορτοφάγος λοιπόν;

Για την ανθρωπότητα, τα ζώα, τον πλανήτη. Η χορτοφαγία κάνει καλό στην ανθρώπινη υγεία, αυτό αποδεικνύεται και επιστημονικά. Αν γίνουμε χορτοφάγοι και σταματήσουμε την κτηνοτροφία θα επωφεληθούν οι πεινασμένοι όλου του κόσμου, μιας και θα υπάρχουν εκτάσεις για καλλιέργειες. Εξαιτίας της κτηνοτροφίας εκπέμπονται ρύποι στο περιβάλλον, απορριττώματα ζώων στα ποτάμια και στους υδροφόρους ορίζοντες, το νερό απειλείται. Θαλάσσια είδη απειλούνται από εξαφάνιση εξαιτίας της αλιείας, η θάλασσα μολύνεται. Πολλές οικολογικές καταστροφές υπάρχουν εξαιτίας της κτηνοτροφίας και της αλιείας.

- Κάπου στο διαδίκτυο διάβασα κάτι που είχες γράψει: "Εξημέρωση σημαίνει να σε πλησιάζουν τα ζωντανά από μόνα τους και όχι να σε φοβούνται. Εξημέρωση δε σημαίνει να καταδυναστεύεις κάποιον... Αλλά να τον κάνεις να σε εμπιστεύεται. Τα ζώα μια χαρά ήμερα ήταν στη φύση τους. Εμείς οι αγριόφατσες τα αγριεύουμε και τα κάνουμε δυστυχισμένα. Δεν τα εξημερώσαμε, τα κάναμε δούλους μας. Και όποιος έχει δούλους δεν είναι ποτέ ούτε ο ίδιος ελεύθερος. Κρίμα για το ανθρώπινο γένος που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του". Θα ήθελες να μας εξηγήσεις τη φράση σου αυτή;

Με αυτή μου την ανάρτηση στο facebook έθιξα το γεγονός ότι η εξημέρωση τελικά είναι υποδούλωση. Πολλοί πόλεμοι έχουν γίνει για να εξημερωθούν “άγριοι” λαοί στο όνομα του πολιτισμού και της δημοκρατίας. Τα ζώα ανήκουν στη φύση. Εμείς τα βγάλαμε από το σπίτι τους και τους στερήσαμε την ελευθερία τους. Οι αγελάδες δεν μπορούν να θηλάζουν ελεύθερα τα μωρά τους. Οι κότες δεν κλωσσούν τα αυγά τους, αλλά υπάρχουν μηχανές επώασης. Τα ζώα όμως έχουν κάποιες λειτουργίες και στη φύση θα λειτουργούσαν φυσικά. Είναι αλήθεια ότι τα ζώα δε μας εμπιστεύονται, είναι φοβισμένα και αγριεμένα στα κλουβιά που τα κλείσαμε. Και ούτε εμείς είμαστε ελεύθεροι, γιατί δεν ανακαλύψαμε την πραγματική φύση του ανθρώπου, την καλοσύνη, την αγάπη, τη συμπόνια.

- Πάμε τώρα στο κεφάλαιο "Επιστήμη". Η χρησιμοποίηση ζώων σε εργαστήρια είναι κάτι που προκαλεί αηδία και αποστροφή, ειδικά στη θέα ζωντανών οργανισμών με αφηρημένα ζωτικά μέλη του σώματός τους. Παρ' όλα αυτά επιστήμονες επιμένουν ότι όλο αυτό γίνεται "για το καλό της ανθρωπότητας". Το σχόλιό σου;

Δεν είναι για το καλό της ανθρωπότητας. Όλα αυτά τα φρικιαστικά πειράματα εις βάρος των ζώων δεν ωφελούν σε τίποτα τον άνθρωπο. Θα δώσω μερικά παραδείγματα: Τα σαμπουάν τα οποία δοκιμάζονται σε ζώα εμπεριέχουν τόσα χημικά μέσα που απλώς δοκιμάζονται στα ζώα για να διαπιστωθεί πόσο σύντομα θα επηρεαστεί ο άνθρωπος. Το ίδιο συμβαίνει και με το κάπνισμα. Γίνονται δοκιμές για να διαπιστωθεί πόσο σύντομα θα προσβληθεί από καρκίνο το πειραματόζωο ούτως ώστε να γίνει σωστή ρύθμιση. Αυτό δε σημαίνει ότι και ο άνθρωπος δεν κινδυνεύει άμεσα απο τον καρκίνο. Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω, δε χρειαζόμαστε όλη αυτή τη χημεία στη ζωή μας, για να τη δοκιμάζουμε πάνω σε πειραματόζωα. Κάθε άλλο. Και δεν ξέρω αν υπάρχει πιο φρικτός χώρος από τέτοια εργαστήρια. Ας σκεφτούμε λιγάκι πώς θα ήταν η ζωή μας, αν πέφταμε στα χέρια αυτών των επιστημόνων, αν γινόμασταν εμείς τα πειραματόζωά τους.

- Εν τέλει, αν σου ζητούσα μέσα σε λίγες γραμμές να μου καταγράψεις την ιδανική σχέση ανθρώπου - ζώου, πώς θα ήταν αυτή;

Η ιδανική σχέση ανθρώπου ζώου, είναι η σχέση φιλίας. Όπως αντιμετωπίζουμε τους φίλους μας, έτσι πρέπει να αντιμετωπίζουμε και τα ζώα. Δεν πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε σε καμία περίπτωση ως ιδιοκτησία. Εφόσον φιλοξενούμε ένα ζώο και το βάλουμε στο σπιτικό μας ως νέο μέλος της οικογένειάς μας, οφείλουμε να το φροντίζουμε, να μην το εγκαταλείψουμε ποτέ, να το αγαπάμε και να το έχουμε ως προτεραιότητα, αλλιώς να μην το κάνουμε. Όμως η σχέση μας με τα ζώα δε σταματά σε αυτό το σημείο. Αν είμαστε πραγματικοί φιλόζωοι πρέπει να αγαπάμε όλα τα ζώα και να αλλάξουμε διατροφικές και καταναλωτικές συνήθειες, ώστε μια μέρα να υπάρξει ειρήνη και δικαιοσύνη για όλους.

- Κύπρο, σε ευχαριστώ πολύ για αυτή τη συνέντευξη. Θεωρώ πως το ζήτημα των δικαιωμάτων των ζώων πρέπει να αντιμετωπιστεί με περισσότερη υπευθυνότητα σήμερα, στη βάση μιας ειλικρινούς σχέσης, απεξαρτημένης από το κυριαρχικό μας δικαίωμα πάνω στα ζώα. Οι τελευταίες λέξεις δικές σου...

Ευχαριστώ για τη συνέντευξη. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να ενημερώνεται ο κόσμος. Σίγουρα αυτός ο κόσμος θα γίνει καλύτερος μόνο όταν η συνείδησή μας ενισχυθεί. Πρέπει να αγαπήσουμε τους ανθρώπους, τα ζώα, τον πλανήτη και να βοηθήσουμε να έρθει η αλλαγή. Να είστε καλά.

* δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Μηδέν Τελεία", τεύχος 3

Κώστας Κ.

Read more »

Ελεύθερος έπειτα από 50 χρόνια σκλαβιάς

Δάκρυα κύλησαν στο πρόσωπο ενός ελέφαντα που απελευθερώθηκε έπειτα από δεσμά σκλαβιάς 50 χρόνων, βιώνοντας αλυσοδεμένος την κακοποίηση. Όλα αυτά τα χρόνια υπέφερε, αφού ο "ιδιοκτήτης" του τον κρατούσε δεμένο και ακινητοποιημένο, με τα πόδια του να αιμορραγούν. Τον τάιζε πλαστικά και χαρτιά, ενώ τον έβαζε να ζητιανεύει φαγητό και λεφτά από τους περαστικούς, κάνοντας ακροβατικά.

Η ομάδα "Wildfire" παρενέβη για να σώσει το ζώο από το να πεθάνει φυλακισμένο κατ' αυτό τον τρόπο στην Ινδία. Η επικεφαλής της ομάδας διάσωσης Pooja Binepal περιέγραψε την αποστολή ως εξαιρετικά συναισθηματική: "O Raju πέρασε 50 χρόνια θλιβερής ύπαρξης αλυσοδεμένος επί 24ώρου. Μια πράξη ανυπόφορης σκληρότητας. Ήταν απίστευτα τα συναισθήματα για όλους μας. Ξέραμε μέσα μας πώς το αντιλαμβάνεται ότι απελευθερώνεται. Οι ελέφαντες δεν είναι μόνο μαγευτικοί, αλλά εξαιρετικά ευφυή ζώα που έχει αποδειχτεί ότι έχουν συναισθήματα θλίψης, οπότε μπορούμε να φανταστούμε τι βασανιστήριο υπήρξαν για αυτόν αυτά τα 50 χρόνια. Μέχρι να παρέμβουμε, δεν γνώριζε πώς είναι να περπατάς χωρίς δεσμά. Είναι πραγματικά θλιβερό. Σήμερα όμως γνωρίζει την ελευθερία και θα βιώσει το συναίσθημα της ευγένειας και το πώς είναι να μην υποφέρει άλλο πια".

Read more »

Guerilla gardening: ανατρεπτική κηπουρική

Η Liz Christy, μια ανήσυχη οικολόγος, το 1973, στην Νέα Υόρκη αποφάσισε με μια παρέα φίλων της να αρχίσει να φυτεύει φυτά και λουλούδια μέσα στην γειτονιά της. Συγκεκριμένα, όπου μα όπου βρει! Παρτέρια, γούβες στην μέση του δρόμου, διαχωριστικές νησίδες, παρατημένα αυτοκίνητα, υπόνομοι και οτιδήποτε μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ...γλάστρα. Έβαλαν λοιπόν χώμα, σπόρους, φυτά και λουλουδάκια, μα προπαντός όρεξη και μεράκι, δημιουργώντας, κατά κάποιο τρόπο, μια μορφή αντίδρασης στην τσιμεντοποιημένη καθημερινότητα. Συμβολικά μεν, ουσιαστικά δε. Από τότε, δεκάδες οργανωμένες και πολιτικοποιημένες ομάδες ανά τον κόσμο, έχουν υιοθετήσει την τακτική του Guerilla Gardening, αναδεικνύοντας το οικολογικό ζήτημα, τις πολιτικές τους πεποιθήσεις, τις ευρύτερες ανησυχίες τους ή οτιδήποτε άλλο κρίνουν!

Το ιδιότυπο αυτό αντάρτικο πόλεων αρχίζει να εξαπλώνεται και να βρίσκει πρόσφορο έδαφος ολοένα και περισσότερο στα αστικά κέντρα, εκεί όπου οι πολίτες υποφέρουν από την έλλειψη πρασίνου. Μπορεί τυπικά και νομικά να καθίσταται παράνομο, καθώς συνιστά πλημμέλημα (φθορά ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας), όμως δε σημαίνει ότι κάθε τι που θεωρείται αντίθετο στο νόμο είναι και λάθος να γίνεται. Προκλητικά ανατρεπτικό και ταυτόχρονα ελκυστικό, το πράσινο αντάρτικο πόλεων αποτελεί ένα μικρό αλλά ουσιαστικό βήμα προς τη συνειδητοποίηση ότι η ζωή και η ομορφιά πάνε μαζί και αποτελούν έννοιες απόλυτα συνδεδεμένες, προσιτές στην κατάκτηση.

Όταν ο χώρος είναι εύκολα προσβάσιμος και κοινόχρηστος, τα πράγματα είναι απλά. Μαζεύεται μια ομάδα, παίρνουν μαζί τους σπόρους, λουλούδια, εργαλεία και φυτεύουν τον εκάστοτε χώρο. Αν όμως το μέρος δεν είναι εύκολα προσβάσιμο και πρόκειται για ιδιωτικό χώρο, τι γίνεται; Εκεί, οι πανέξυπνοι guerilla gardeners, επιστρατεύουν τις γνώσεις τους από την φυσική καλλιέργεια με την μέθοδο Fukuoka, βάζουν μπόλικη φαντασία και το αποτέλεσμα είναι απλά εκπληκτικό. Φτιάχνουν μπάλες με χώμα και σπόρους, όπως στην μέθοδο Fukuoka και μετά σκαρφίζονται τρόπους, πως να πετάξουν αυτές τις μπάλες μέσα στον ιδιωτικό χώρο. Τις πετάνε με τα χέρια, φτιάχνουν μικρούς αυτοσχέδιους καταπέλτες, ακόμα και μικρά αερόστατα/μπαλόνια όπου τα φορτώνουν με σπόρους και τα αφήνουν ελεύθερα σε μια τοποθεσία και αυτά όπου καταλήξουν θα “σπείρουν” τους σπόρους τους. Για τα υπόλοιπα, φροντίζει η Φύση.

Αυτό είναι το Guerilla Gardening, μια συλλογική εργασία που προωθεί την αγάπη για το περιβάλλον, τη θέληση για ανανέωση, τη δίψα για ζωή. Μια μορφή διαφοροποίησης και αντίστασης, ουσιώδης και εναλλακτική, με οικολογικό και καλαίσθητο χαρακτήρα. Ενισχύει τις προσπάθειες για ανάδειξη του οικολογικού προβλήματος και συσπείρωσης ατόμων, γύρω απο τα κοινά μας προβλήματα. Η δράση αυτή μπορεί να μεταλαμπαδευτεί μαζικά στην σημερινή νεολαία! Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι βγούμε στην γειτονιά μας.

Read more »

Οικολογία και Καπιταλισμός ...έννοιες ασυμβίβαστες

«Αν πετάξεις τη φύση έξω από την πόρτα με τη σκούπα, αυτή θα μπει στο σπίτι από το παράθυρο με τσουγκράνα» (Ινδική παροιμία)

Το περιβάλλον είναι ένα δυναμικό σύστημα, το οποίο εξελίσσεται και προσαρμόζεται συνεχώς στις μεταβαλλόμενες επιδράσεις και αντιδράσεις μεταξύ των βιοτικών και αβιοτικών παραγόντων από τους οποίους αποτελείται. Οι σχέσεις αλληλεξάρτησης, επεκτείνονται και ανάμεσα στους ίδιους του ζώντες οργανισμούς, μιας και κανένα από τα ζωντανά είδη δεν μπορεί να επιβιώσει από μόνο του, αφού μέσα στην αλυσίδα της ζωής κάθε οργανισμός παίζει ένα καθορισμένο ρόλο. Συνεπώς, η αυτόνομη ικανότητα ανάπτυξης των οργανισμών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το περιβάλλον. Ο άνθρωπος στην εξελικτική του πορεία για να καλύψει τις καθημερινές του ανάγκες, μετέβαλε την δομή του περιβάλλοντος με δραστηριότητες αντιπροσωπευτικές για τους εκάστοτε πολιτισμούς. Οι ανθρώπινες παρεμβάσεις στο περιβάλλον, για να καλύψουν τις διαχρονικά μεταβαλλόμενες ανάγκες μας, διαφοροποιήθηκαν. Ειδικά στην περίοδο του καπιταλιστικού τρόπου κοινωνικής οργάνωσης και παραγωγής, οι ανθρώπινες επεμβάσεις στο περιβάλλον εντατικοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό υπερβαίνοντας τους φυσικούς νόμους, διαταράσσοντας την αρχική ισορροπία, αλλοιώνοντας τις φυσικές διεργασίες και εν τέλει  απειλώντας την ίδια την ποιότητα της ανθρώπινης ζωής.

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα σήμερα

"Όσο υπάρχει ένα σύστημα παραγωγής που θα στηρίζεται στην ιδιωτική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου για την ιδιοποίηση μεγαλύτερου ποσοστού κέρδους, θα αυξάνονται η ανισότητα, η φτώχεια και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος."

Τα περιβαλλοντικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε σήμερα, όπως η πληθυσμιακή αύξηση, η εξάντληση των φυσικών πόρων, η εξαφάνιση των φυτών και των ζώων, η καταστροφή της άγριας ζωής, η διεύρυνση του εισοδηματικού χάσματος μεταξύ των κοινωνικών ομάδων, η ρύπανση εδάφους και νερού και αέρα, αλληλοσυνδέονται και αυξάνονται με ανησυχητικούς ρυθμούς. Καθώς ο αριθμός των ανθρώπων και η χρήση φυσικών πόρων αυξάνονται δραστικά, υπάρχουν όλο και πιο συγκεκριμένα στοιχειά που αποδεικνύουν ότι υπάρχει πρόβλημα με την ικανότητα της γης να διατηρήσει στη ζωή τα διάφορα είδη. Συνεχώς εξαφανίζονται δάση και υγρότοποι, ενώ οι ερημικές περιοχές αυξάνονται. Το έδαφος, λόγω της έντονης καλλιέργειας και της καταστροφής των δασών, υποβαθμίζεται. Τα ποτάμια και οι λίμνες γεμίζουν ιζήματα με επικίνδυνες ουσίες. Πολλοί βοσκότοποι έχουν υπερβοσκηθεί, οι θάλασσες, οι λίμνες και τα ποτάμια υπόκεινται σε υπεραλίευση και οι υπόγειοι υδροφορείς σε υπεράντληση. Το νερό, το έδαφος και ο αέρας χρησιμοποιούνται ως αποδέκτες, συχνά τοξικών, ρυπογόνων ουσιών. Η ραγδαία αύξηση των αρνητικών επιπτώσεων στο περιβάλλον συνδέεται άρρηκτα με την σύγχρονη εποχή του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, ο οποίος έχει ως γνώμονα την αύξηση του κέρδους των λίγων και όχι την περιβαλλοντική βιωσιμότητα και την κοινωνική ευημερία.

Επίλογος

Η φύση δεν είναι απλά ο χώρος άσκησης παραγωγικών δραστηριοτήτων, αλλά ένας τόπος όπου ο άνθρωπος γεννιέται, μεγαλώνει και πεθαίνει, γίνεται στοιχείο της ταυτότητας του και σύμβολο της κοινότητας, μέσα στην οποία δραστηριοποιείται. Η κυρίαρχη αντίληψη, που συνέβαλλε στην αλλοίωση και διατάραξη των φυσικών οικοσυστημάτων, είναι ότι ο άνθρωπος βρίσκεται ιεραρχικά σε ανώτερη θέση από τα υπόλοιπα είδη ζωής, τοποθετώντας τα κάτω από την απόλυτη κυριαρχία του και δικαιολογώντας την αλόγιστη εκμετάλλευση τους από τον άνθρωπο. Η ανθρωποκεντρική και αποσπασματική αυτή αντίληψη του κόσμου, που τοποθετεί τον άνθρωπο κυρίαρχο των φυσικών συστημάτων και αγνοεί την αλληλεξάρτηση και τις αλληλεπιδράσεις που υπάρχουν μεταξύ τους, οδήγησε στην υπερεκμετάλλευση της φύσης και των φυσικών πόρων, που θεωρήθηκαν ως ‘ανεξάντλητα’ καταναλωτικά αγαθά, στην αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος και γενικότερα στη γένεση σοβαρών περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Επομένως, είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα του πλανήτη, η διάδοση θεμελιωδών γνώσεων, η ριζική αλλαγή εκείνων των κοινωνικών αντιλήψεων, νοοτροπιών, στάσεων και το σημαντικότερο, των συμπεριφορών που συνέβαλλαν στη δημιουργία της περιβαλλοντικής κρίσης. Η διαμόρφωση τους πρέπει να γίνει με τέτοιο τρόπο έτσι, ώστε να λαμβάνουν πάντοτε υπόψη τον παράγοντα περιβάλλον, όχι σαν κάτι ξέχωρο και απομονωμένο από τον άνθρωπο, αλλά σαν το καθοριστικό στοιχείο για την ανθρώπινη επιβίωση. Όσο υπάρχει ένα σύστημα παραγωγής που θα στηρίζεται στην ιδιωτική εκμετάλλευση του φυσικού πλούτου για την ιδιοποίηση μεγαλύτερου ποσοστού κέρδους, θα αυξάνονται η ανισότητα, η φτώχεια και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Ο καπιταλισμός, όσο δεν ανατρέπεται, θα οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την ανθρωπότητα στην καταστροφή.

Οικοαντίσταση

Read more »

Μαρτυρία του Walter Bond: "γιατί έγινα vegan"

Στη συνέχεια ήρθε η μέρα που άλλαξε τη ζωή μου. Μαζεύαμε τα εργαλεία μας και καθαρίζαμε, όταν ένα γουρούνι που είχε υποστεί ηλεκτροσόκ και είχε κρεμαστεί ανάποδα για να αιμορραγήσει μέχρι θανάτου ξύπνησε, άρχισε να έχει σπασμούς και έπεσε από το τσιγκέλι. Άρχισε να τρέχει προς το μέρος μου και των υπολοίπων εργατών. Τρεις εργαζόμενοι του IBP άρχισαν να το κυνηγούν. Ένας με ένα μεταλλικό σωλήνα και δύο με ρόπαλα του μπέιζμπολ. Άρχισαν να χτυπούν το γουρούνι μέχρι θανάτου. Γύρισα το κεφάλι μου για να μη βλέπω όπως νόμιζα ότι θα έκανε οποιοσδήποτε… αλλά έκανα λάθος. Όπως αποδείχθηκε, ήμουν πρόσωπο με πρόσωπο με τους συναδέλφους μου. Καθώς άκουγα τις κραυγές του ζώου μόλις 30 μέτρα πίσω μου, είδα τους συναδέλφους μου να πανηγυρίζουν και να ζητωκραυγάζουν, να εκστασιάζονται κάθε φορά που ακουγόταν ένας γδούπος, να γελούν και να γιορτάζουν με το βίαιο θάνατο ενός αισθανόμενου όντος.

Εκείνη τη νύχτα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου, έτρεχαν συνέχεια οι εικόνες αυτές στο μυαλό μου. Αηδίασα με τον εαυτό μου. Αηδίασα με την ανθρωπότητα. Σταμάτησα να τρώω κρέας. Λίγες μέρες αργότερα ο εργοδότης μου με πλησίασε και με ρώτησε αν χρειάζομαι να μου δανείσει χρήματα. Είπα, “Οχι, γιατί ρωτάτε;” Είπε ότι είχε παρατηρήσει ότι έτρωγα μόνο φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα και νόμιζε ότι δεν είχα χρήματα. Του είπα ότι δεν ήμουν άφραγκος και ότι ήμουν απλά σταμάτησα να τρώω κρέας. Άρχισε να με κοροϊδεύει και να με αποκαλεί ”άνθρωπο των σπηλαίων”. Παραιτήθηκα επί τόπου.

Γύρισα σπίτι μου και ξεκίνησα να διαβάζω για τα Δικαιώματα των Ζώων. Έγινα βίγκαν και άρχισα να συμμετέχω ενεργά σε μια τοπική συλλογικότητα. Για χρόνια συζητούσα με ανθρώπους. Δούλεψα σε καταφύγια ζώων και έσωζα ζώα όποτε μπορούσα.

Δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι ό,τι έχω κάνει ή θα κάνω για λογαριασμό της Μητέρας Γης και των ζώων της είναι αρκετά. Οι μηχανές που κατασκεύασα το 1996 εξακολουθούν να δολοφονούν, ακόμα και τώρα που γράφω. Αισθάνομαι ένοχος και ντρέπομαι γι’ αυτό. Αλλά αυτό επίσης με κάνει και πιο δυνατό. Τίποτα δε θα με κάνει να ξεχάσω τα δεινά του εκτροφείου ζώων αποκαλούμενης ελεύθερης βοσκής, η οποία είναι εξίσου άρρωστη, λάθος, περιττή και αδικαιολόγητη.

Σε όλες τις επιχειρήσεις που εκμεταλλεύονται τα ζώα, ο κύκλος της κακοποίησης θα κλείσει με τον θύτη (άνθρωπο) να γίνεται θύμα της δικής του αλαζονείας. Για παράδειγμα, ο παππούς μου ήταν εκτροφέας γουρουνιών και δεν τον γνώρισα ποτέ. Πέθανε τη χρονιά που γεννήθηκα, αφού η αμμωνία από τις ακαθαρσίες των γουρουνιών κατέστρεψε τους πνεύμονές του. Οι ίδιες ακαθαρσίες από γειτονικά εκτροφεία γουρουνιών στη δεκαετία του '70 δηλητηρίασαν τα υπόγεια ύδατα, επιτρέποντας σε υψηλά επίπεδα ραδίου να μολύνουν το πόσιμο νερό. Ακόμα και σήμερα, σε ορισμένες περιοχές του Midwest, θα πρέπει να υπογράψεις υπεύθυνη δήλωση ότι γνωρίζεις ότι το πόσιμο νερό είναι επικίνδυνο για την υγεία σου και ότι δεν έχεις πρόβλημα με αυτό για να σε συνδέσουν στο δίκτυο ύδρευσης.

Το είπα και πριν, αλλά αξίζει να το επαναλάβω. Αυτές οι βιομηχανίες θανάτου είναι τρομοκράτες για τα ζώα και τη Γη. Όχι εκείνοι που αγωνίζονται εναντίον τους.

Walter Bond

Read more »

Από την πρώτη πανελλήνια συγκέντρωση για τα ζώα

Δεν πάει πολύς καιρός από την πρώτη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην κακοποίηση και την εκμετάλλευση των ζώων. Ευαισθητοποιημένοι συμπατριώτες μας συγκεντρώθηκαν στο Μοναστηράκι με σκοπό να γνωστοποιήσουν το αίτημά τους για σεβασμό στη ζωή των ανυπεράσπιστων φίλων μας. Η συγκέντρωση είχε παλμό, δυναμική συμμετοχή του κόσμου και κράτησε περισσότερες από τρεις ώρες.

Συμμετείχαν εκπρόσωποι φιλοζωικών σωματείων και ομοσπονδιών, το κίνημα 269life Greece και ευαισθητοποιημένοι πολίτες, οι οποίοι δεν αρκούνται με το να είναι απλά ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς. Νέοι και παιδιά κρατώντας πανό με συνθήματα και φωτογραφίες έδειχναν επί ώρες στους παρευρισκόμενους και στους περαστικούς την εναντίωση τους σε όσα συμβαίνουν στα ζώα συντροφιάς, στα παραγωγικά, στα ζώα εργασίας, στα άγρια ζωα, στα πειραματόζωα. Στο ενημερωτικό υλικό που μοιράστηκε υπήρχαν πληροφορίες για το πόσο μαρτυρικός είναι ο βίος των ζώων που εκτρέφονται και σφάζονται για να γίνουν η τροφή μας.

Οι διοργανωτές δεν αρκέστηκαν σε αυτό τόνισαν ότι μπορούμε να σεβαστούμε τους βιολογικούς μας εταίρους αλλάζοντας απλώς τη διατροφή μας. Μεταξύ άλλων επισήμαναν: «Διεκδικούμε μια ζωή απαλλαγμένη από προϊόντα και υπηρεσίες που εκμεταλλεύονται και κακοποιούν συναισθανόμενα πλάσματα. Χωρίς κρέας, γάλα, γούνες, δερμάτινα αξεσουάρ, πουπουλένια παπλώματα, καθαριστικά δοκιμασμένα σε μάτια γάτας, σκύλου, πιθήκου ή αρουραίου. Διεκδικούμε μια ζωή με αλληλεγγύη προς κάθε συναισθανόμενο ον. Προτείνουμε να σκεφτείτε πως υπάρχει και ένας εναλλακτικός τρόπος ζωής από αυτό που μάθαμε μεγαλώνοντας. Διαβάστε για τα κινήματα του αντισπισισμού και του βιγκανισμού. Δείτε μέχρι που μπορείτε εσείς οι ίδιοι να αλλάξετε συνήθειες που θα ωφελήσουν εσάς και τους γύρω σας».

Επιδίωξη τους η ημέρα αυτή να αφιερωθεί έστω και συμβολικά στα ζώα που βασανίζονται σε κάθε λογής κλουβιά, ερευνητικά εργαστήρια, εργοστάσια, τσίρκο, σφαγεία, φάρμες, ζωολογικούς κήπους, πετ σοπ, εκτροφεία, αλλά ακόμα και στο φυσικό τους περιβάλλον.

Read more »

Για την κατανάλωση κρέατος

«Τα ζώα δεν πρέπει να βλάπτονται ή να θανατώνονται χωρίς λόγο»: σε όλο τον κόσµο, αυτή η αρχή είναι µέρος της κοινής ηθικής. Σε όλο τον κόσµο, η κατανάλωση ζωικών προϊόντων για τροφή, είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι βλάπτουν και σκοτώνουν ζώα, δίχως αυτό να είναι απαραίτητο. Η εν λόγω αρχή έχει σαν επακόλουθο, ορισµένοι άνθρωποι να αρνούνται να καταναλώσουν προϊόντα ζωικής προέλευσης, άλλοι να µειώνουν την κατανάλωση κρέατος, ή άλλοι να επιλέγουν προϊόντα από εκτροφεία που προσφέρουν κάποια "εγγύηση" σχετικά µε τη µεταχείριση των παραγωγικών ζώων.

Ορισµένες χώρες έχουν θεσπίσει νόµους που προστατεύουν τα ζώα εκτροφής. Αλλά αυτό δεν αρκεί για να αντιστραφεί η τάση: ο αριθµός των ζώων που εκτρέφονται και αλιεύονται στον κόσµο αυξάνεται ασταµάτητα, ενώ η βιοµηχανική εκτροφή καθίσταται ο κανόνας. Είναι αυταπάτη να περιµένουµε από τους νόµους να εξασφαλίσουν ευηµερία για τα δισεκατοµµύρια ζώα που καταναλώνονται κάθε χρόνο καθώς και αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης και θανάτου. Είναι δύσκολο για τους κτηνοτρόφους να αποφασίσουν να θέσουν την ευηµερία των ζώων τους, πάνω από την κερδοφορία των εκτροφείων τους, αλλά και ούτε υπάρχει επαρκής χώρος, ούτε και αρκετό εργατικό δυναµικό για να φροντίσει κανείς σωστά τόσα πολλά ζώα. Η αναγνώριση του γεγονότος ότι η παραγωγή ζωικής σάρκας έχει καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, δεν θα οδηγήσει κατ’ ανάγκη στη βελτίωση της τύχης των ζώων. Εάν τα συµφέροντα των ζώων δεν ληφθούν υπόψη όπως θα έπρεπε, τότε η αναγνώριση αυτή µπορεί αντιθέτως, να οδηγήσει σε µία πιο εντατική κτηνοτροφία. Η αντίθεση µεταξύ των υποχρεώσεων που αναγνωρίζουν οι άνθρωποι ότι έχουν απέναντι στα ζώα και του τρόπου µε τον οποίο τα µεταχειρίζονται στην πραγµατικότητα, δεν σηµαίνει ότι οι καλές προθέσεις τους, είναι µόνο υποκριτικές. Αυτό που µαθαίνουµε από αυτή την αντίθεση, είναι ότι οι αυθόρµητες αλλαγές στη συµπεριφορά των καταναλωτών δεν επαρκούν για να θέσουν τέρµα σε αυτή τη σφαγή. Υπάρχουν λόγοι για αυτό. Η κατάσταση είναι γνωστή: τα προβλήµατα της οδικής ασφάλειας, της ρύπανσης, της ανθρώπινης φτώχειας ή της παιδικής κακοποίησης δεν µπορούν να λυθούν αν βασιστούµε µόνο στη δυνατότητα του κάθε ατόµου ξεχωριστά να αλλάξει τις συνήθειές του προκειµένου να διορθωθεί µία κατάσταση, ακόµα κι αν αυτές οι συνήθειες θεωρούνται κατά γενική οµολογία ότι είναι λάθος. Για να δοθεί ένα τέλος στη φρικτή τύχη που επιφυλάσσεται στα παραγωγικά ζώα, το θέµα θα πρέπει να τεθεί και σε πολιτικό επίπεδο.

Το κείμενο που ακολουθεί, δε με εκφράζει απόλυτα, κυρίως σε ό,τι αφορά το νομικό πλαίσιο. ωστόσο, αξίζει να παρακολουθήσετε τη συλλογιστική που ακολουθείται σχετικά με την κατανάλωση κρέατος και με την πρόθεση από συντονισμένους φορείς αλλά και ατομικότητες, για τον περιορισμό της.

Ο στόχος; Η παγκόσμια προώθηση του αιτήματος για την κατάργηση της παραγωγής και της κατανάλωσης της ζωικής σάρκας: δηλαδή, την απαγόρευση των προϊόντων που προέρχονται από το κυνήγι, το ψάρεμα και την εκτροφή ζώων, επειδή απαιτούν την εκμετάλλευση, τη δυστυχία και θάνατο αισθανόμενων όντων.

Διαβάστε το, μέσω του συνδέσμου που ακολουθεί: "Καταργήστε τη χρήση κρέατος"

Read more »