Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Υπερβαίνοντας τον Εθνικοσοσιαλισμό και το Φασισμό

| Κυριακή, 22 Ιουνίου 2014
«Δεν είμαστε ούτε φασίστες, ούτε αντιφασίστες. Για εμάς, όμως, τους αταλάντευτους υποστηρικτές της αυτοκρατορίας, για εμάς που έχουμε αριστοκρατικές τάσεις, για εμάς τους άκαμπτους εχθρούς της πλειβιακής πολιτικής κάθε εθνικιστικής ιδεολογίας, όλων των κομματικών αξιωματικών και κάθε μορφής κομματικού πνεύματος, καθώς επίσης και κάθε συγκεκαλυμμένης ή μη, μορφής σοσιαλισμού ή δημοκρατίας, ο φασισμός δεν είναι αρκετός. [...]  Σε καμία περίπτωση δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούμε αντιφασίστες, παρά μόνο στο βαθμό που ο υπερ-φασισμός, μπορεί να εξισωθεί με τον αντι-φασισμό. Και δεν έχουμε καμία αναστολή, η οποία θα μας απέτρεπε από το να εκφράσουμε με σαφήνεια τις απόψεις μας.»

Ι. Έβολα, περιοδικό La Torre, 1930

Όχι, δεν πρόκειται για ακόμα ένα αντιναζιστικό - αντιφασιστικό άρθρο από την πληθώρα τέτοιων που έχουν κατά καιρούς γραφεί και συνεχίζουν να γράφονται. Δε θα καταπιαστούμε εδώ ούτε με την καταδίκη των εγκλημάτων του Γ’ Ράιχ και δε θα απορρίψουμε καν τον εθνικοσοσιαλισμό και το φασισμό ως ιδεολογίες. Και αυτό γιατί, η σωστή λέξη για το παραπέρα βήμα είναι «υπέρβαση» και όχι «απόρριψη». Άλλως τε ο γράφων θεωρεί ότι ο λεγόμενος αντιφασισμός μαστίζει άτομα χωρίς σαφή ιδεολογικό προσανατολισμό και βαθύτατα επηρεασμένων από τη μετριοκρατία που κυριαρχεί σε κάθε πτυχή της σύγχρονης κοινωνικής ζωής. «Δημοκρατία», ανθρώπινα δικαιωμάτα, «ισότητα» και κυρίως μια αχρείαστη ψευδής στην ουσία της, υπερ-ελευθερία που ο σύγχρονος μαζάνθρωπος δεν είναι επ’ ουδενί σε θέση να διαχειριστεί, αν και την επιζητεί μανιωδώς, συγκροτούν τα ιδεολογήματα του μέσου ανθρώπου. Είναι αυτή η ίδια η υπερ-ελευθερία, η οποία ουσιαστικά δεν έχει να προσφέρει τίποτα στην ανθρώπινη ύπαρξη στην αυθεντική της ουσία, παρά να μετατρέψει τον άνθρωπο σε ιδιοτελές ζώο, παραδωμένο αποκλειστικά στις ορμές του. Η επιδίωξή μας είναι λοιπόν, να δώσουμε «τροφή» για μια προσωπική υπέρβαση που οφείλει να επιχειρήσει, καθένας που εντοπίζει στα δύο αυτά ιστορικά φαινόμενα, τη γοητεία του να μένεις πιστός σε αρχές δοθείσες από μια παράδοση αιώνων που βρίσκεται τώρα κάτω από ερείπια και ξαναζωντανεύει κάποτε - κάποτε εκεί όπου υπάρχουν άνθρωποι, αμόλυντοι σχεδόν από τις ιδεολογικές «ασθένειες» του σύγχρονου κόσμου και των οποίων η αντίληψη είναι από τη φύση της βαθύτατα παραδοσιακή και δε νοηματοδοτεί τα πάντα αποκλειστικά στα πλαίσια του φυσικού πεδίου.. 

Είναι γεγονός πως πολλοί οι οποίοι αποστρέφονται τον μοντερνισμό και κατανοούν πως υπάρχει ανάγκη για την ολική διαφυγή από τα δεσμά του σύγχρονου κόσμου, έχουν προσεγγίσει για διάφορους λόγους τον εθνικοσοσιαλισμό και το φασισμό (σε μικρότερο βαθμό τον δεύτερο στην Ελλάδα) και γι’ αυτό έχει λεχθεί επανειλημμένως από αρκετούς κύκλους ότι ο εθνικοσοσιαλισμός είναι η έκφραση είτε του Ελληνισμού, είτε της ευρωπαϊκής παράδοσης που μορφοποιούνται μέσω αυτού. Πώς μπορεί όμως αλήθεια μια Παράδοση με ολοκληρωμένο αξιακό σύστημα και κοσμοαντίληψη να χωρέσει στα καλούπια των σύγχρονων ιδεολογιών που παρά τις διαφορές μεταξύ τους εν σχέσει κυρίως με το μαρξισμό και το φιλελευθερισμό, δεν παύουν να είναι γεννήματα του σύγχρονου κόσμου και άρα όχι πλήρως ανεπηρέαστα από τα στοιχεία εκείνα που οφείλουμε να αποβάλουμε αν θέλουμε να πραγματοποιήσουμε την απαραίτητη ιδεολογική κάθαρση, και μπορούν να παρομοιασθούν με «ζιζάνια που φύτρωσαν και στο δικό μας αγρό».

Σ’ αυτό το σημείο επικεντρώνεται και η κριτική του M.Heidegger, o οποίος αν και είδε στον εθνικοσιαλισμό τις δυνάμεις που θα οδηγούσαν στην ελληνική αρχή του Είναι, στη συνέχεια είδε απογοητευμένος τους εθνικοσοσιαλιστές να εγκλωβίζουν τη φιλοσοφία εντός της ιδεολογίας και να κατασκευάζουν προγράμματα επιβίωσης ενός κατ’ ουσίαν νεωτερικού ανθρώπου και ουδόλως παραδοσιακού, αποθεώνοντας παράλληλα την εξειδικευμένη γνώση και τη λογιστική σκέψη. Στη μη ιδεολογική καθαρότητα τόσο του εθνικοσιαλισμού, όσο και του φασισμού, στην οποία μεταξύ άλλων συνέβαλαν έντονα στοιχεία αστισμού και στα δύο αυτά συστήματα μας οδηγεί τελικώς στο συμπέρασμα (αν επιτέλους θέλουμε να αντικρύσουμε την αλήθεια κατάματα) ότι και τα δύο αυτά φαινόμενα απέχουν πολύ από την «ρομαντικό» τρόπο, με τον οποίο πολλές φορές προσεγγίζονται, αν και εντοπίζονται εντός των δύο ψίγματα ενός κόσμου που θέλησε να ανορθωθεί, αλλά τελικώς ηττήθηκε.

Το αξιακό σύστημα του ευρωπαϊκού πολιτισμού και η παραδοσιακή αντίληψη λοιπόν, δεν χρειάζονται κανένα κρατικιστικό, γραφειοκρατικό σύστημα για να αναβιώσουν, κανένα σοσιαλιστικό πρόγραμμα ανόρθωσης οικονομιών και ούτε πύρινους λόγους σε άβουλες μάζες χειροκροτητών, που το μόνο που ζητάνε είναι καλύτερες οικονομικές συνθήκες από τον εκάστοτε εξουσιαστή τους. Εξάλλου, η εμμονή σε τύπους με κενό πλέον περιεχόμενο δεν έχει κάτι ουσιώδες να προσφέρει σήμερα.

Pacceka

«Τίποτα δεν διδάχτηκε από τα μαθήματα του πρόσφατου παρελθόντος, όποιος έχει την παραίσθηση γύρω από τις δυνατότητες μιας πάλης καθαρά πολιτικής και γύρω από τη δύναμη του ενός ή του άλλου τύπου ή συστήματος, όπου δεν αντιστοιχεί ακριβώς μια ανθρώπινη ποιότητα.»

Ι.Έβολα, Προσανατολισμοί

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Welf Herfurth: Travelling the world as a National Anarchist

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή