Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Σκεφτείτε σύντροφοι...

| Κυριακή, 16 Φεβρουαρίου 2014
Επειδή διαβάζω και ακούω άτομα που δηλώνουν αριστεροί ή αναρχικοί να θέλουν ή\και να περιμένουν επανάσταση, ακόμη και ένοπλη, θέλω να τους επαναφέρω στην σκληρή πραγματικότητα με κάθε καλή διάθεση, καθώς ωραίο να είσαι ιδεολόγος, αρκεί να ξέρεις με ποιους συμμαχείς και ποιους πολεμάς.

Ο λαός δεν είναι επαναστατικός, ούτε φύσει, ούτε κατά πεποίθηση. Όσο κι αν έχεις την καλή διάθεση να “αφυπνίσεις”, ή να ξυπνήσεις τον κοιμώμενο Τσε που βρίσκεται μέσα στον καθένα, που θα οδηγήσει στην επανάσταση, θα πρέπει να αναρωτηθείς τι θέλει η κοινωνία σήμερα. Ξέρουν οι πολλοί τι είναι η αταξική κοινωνία; Φαντάζονται ότι μπορούν να ζήσουν μακριά από το Κράτος; Θέλουν καταρχάς; Υπάρχει χαραγμένο στην συνείδηση του μεροκαματιάρη και του συνταξιούχου η επιθυμία για ανατροπή του όποιου συστήματος;

Ναι, οργή υπάρχει για την λιτότητα, για την διαφθορά, για την αδικία και την υποθήκη του μέλλοντος. Όλοι αυτοί οι “οργισμένοι” έχουν οδηγηθεί σε ριζοσπαστικό τρόπο σκέψης; Να σου πω τι έχω καταλάβει. Οι περισσότεροι θέλουν την δουλίτσα με τον μισθούλη τους, την ρουτίνα τους, το αμαξάκι τους, τις διακοπούλες τους. Θέλουν την ασφάλεια, όπως την έχουν πλάσει στο μυαλό τους κι έχει εντυπωθεί στην συνείδησή τους. Δεν έχουν αμφισβητήσει ούτε το Κράτος ως μηχανισμό, ούτε τον καπιταλισμό ως μοντέλο.

Καλώς ή κακώς, θέλουν το κράτος που προσφέρει κάποιες παροχές και τον καπιταλισμό, άσχετα αν έχουν υποψιαστεί κάποια αρνητικά του.Οι ριζικές αλλαγές σε καμία ιστορική περίοδο δεν ήταν δημοφιλείς. Αν αφήσουμε στην άκρη τους “ρομαντικούς”, “ιδεαλιστές”, “ουτοπιστές” και αντιεξουσιαστές, πόσοι ονειρεύονται μια διαφορετική κοινωνία; Βγήκαν έξω να την διεκδικήσουν και έφαγαν τα μούτρα τους; Όχι βέβαια.

Αν εξαιρέσεις τα συνδικάτα, τα μαντριά των κομμάτων και τους κλασικούς που πηγαίνουν στο Σύνταγμα, πολλές φορές κατά παραγγελία, οι υπόλοιποι που είναι; Αν υπήρχε αυτή η διάθεση για αλλαγή, θα βλέπαμε κάθε μέρα κόσμο στον δρόμο, θα βλέπαμε ειρηνικές ανατροπές στην καθημερινότητα. Ο λαός δεν θέλει να πάρει την πολιτική εξουσία στα χέρια του, αρκείται στην εκλογή ανά τετραετία του πιο καλού -όπως θεωρεί- διαχειριστή για τον βόθρο του.

Ποιος να επαναστατήσει, αν οι όροι “αταξική κοινωνία”, “σοσιαλισμός”, “αναρχία”, “εναλλακτικό πολιτικό σύστημα” του μοιάζουν σαν εξισώσεις κβαντικής μηχανικής; Εδώ η μόνη αντίδραση είναι προϊόν αγανάκτησης για τα λεφτά που χάνονται. Η γκρίνια και το ανάθεμα στους πολιτικούς χαρακτηρίζει και το επίπεδο συνείδησης του καθένα. Γι’ αυτό “σύντροφοι” αντιληφθείτε πως πάντα οι λίγοι ήθελαν και θέλουν αλλαγές. Ό,τι κάνεις τελικά το κάνεις μόνο για σένα, αφού απουσία συλλογικής βούλησης για ανατροπή, πάντα όσοι θέλουν να καταρρεύσει ο καπιταλισμός θα βαφτίζονται “τρομοκράτες”.

πηγή: Strange Journal

The Return

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή