Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Όχι άλλα επιλεκτικά δάκρυα

| Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015
Δεν πάνε πολλές ημέρες από τότε που είδε το φως της δημοσιότητας μια ακόμα είδηση δολοφονίας άγριου ζώου από κυνηγούς. Η δολοφονία του Cecil, ενός λιονταριού στη Ζιμπάμπουε, κινητοποίησε πολλές χιλιάδες ανθρώπους να αντιδράσουν με διάφορους τρόπους και η ευαισθητοποίηση αυτή είναι σίγουρα προς τη σωστή κατεύθυνση. Ένα ζώο σπάνιας ομορφιάς, με δικαίωμα στη ζωή όπως όλα στον πλανήτη, πυροβολήθηκε από έναν υπάνθρωπο, τον Αμερικάνο οδοντίατρο Walter Palmer, ο οποίος πλήρωσε αντίτιμο πολλών χιλιάδων δολαρίων σε άλλους δύο υπανθρώπους, για να μπορεί ελεύθερα να προβεί σε αυτή την πράξη. Έγδαρε και αποκεφάλισε το ζώο, και έπειτα απλά ζήτησε συγγνώμη, ξεκαθαρίζοντας παράλληλα ότι ο νόμος του επιτρέπει αυτή την δραστηριότητα.

Είναι σαφές ότι ο σύγχρονος άνθρωπος αδυνατεί να αντιληφθεί μέσα στην απληστία του ότι ο πλανήτης στον οποίο ζει, είναι το σπίτι όπου φιλοξενούνται και άλλα όντα. Το αίσθημα υπεροχής των ανθρώπων έναντι της φύσης, των ανθρώπων έναντι των ζώων, είναι φυσιολογικό να συνδέεται και με τη μεγαλομανή έπαρση και περιφρόνηση και των ανθρώπων μεταξύ τους με φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά κριτήρια. Ο εκφυλισμός του ανθρώπινου είδους είναι δεδομένος και ενισχύεται εν πολλοίς από το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα που ευνοεί την "πρόοδο" μέσω της οικονομικής ευρωστίας. Η ιδιοκτησιακή λογική που έχει ο άνθρωπος για τα πλάσματα της φύσης είναι η απαρχή της δυστυχίας του. Αυτό το ανθρώπινο σκουπίδι από τις ΗΠΑ δεν είναι το μοναδικό. Από τις νήσους Φερόες και τις μαζικές δολοφονίες φαλαινών, μέχρι τη Νότια Αφρική και τις διακοσμήσεις σπιτιών από δολοφονημένα άγρια ζώα που έπειτα ταριχεύονται, ο κατάλογος είναι μακρύς και η ανθρώπινη παράνοια πραγματικά δημιουργεί αποτροπιασμό. Δεν είναι μονάχα η δειλία των πράξεων. Δεν είναι μονάχα η περιφρόνηση της ζωής. Είναι η ατιμωρησία που υπάρχει και η επιλεκτική ευαισθησία, αφού υπάρχουν καθημερινά εκατομμύρια ζώα που καταλήγουν στο στομάχι μας.

Ας γίνει ένα ξεκαθάρισμα με αφορμή τη δικαιολογημένη μεν - επιλεκτική δε - οργή για τα προφανέστατα εγκλήματα στα οποία πριν αναφέρθηκα. Η μοναδική υγιής οπτική στο θέμα των δικαιωμάτων των ζώων ξεκινά από το ότι όλοι ανεξαιρέτως οι κυνηγοί είναι δολοφόνοι και οι πράξεις τους, είτε τις προστατεύει κάποιος ανόητος νόμος, είτε όχι, αποτελούν κακουργήματα. Όλοι λοιπόν όσοι κυνηγούν ζώα, είτε μπεκάτσες, είτε λιοντάρια, διαπράτουν έγκλημα κατά της ζωής. Καμία απολύτως διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ του Σεσίλ, και ενός οποιουδήποτε άλλου ζώου δολοφονείται εκ προθέσεως και με δόλο. Αντίστοιχα, συνεργοί σε δολοφονία είναι όσοι επαγγελματίες εμπορεύονται ζώα, ζωντανά ή δολοφονημένα και βεβαίως, όλη αυτή η αλυσίδα εγκληματικών πράξεων καταλήγει στο πιάτο μας.  Γιατί είναι αποτρόπαιο να περιφέρει κάποιος ένα κομμένο κεφάλι λιονταριού ή να σκοτώνει φώκιες ή να γδέρνει αλεπούδες και δεν είναι οι δολοφονίες αγελάδων, γουρουνιών, προβάτων, λαγών; Γιατί - καλώς - σηκώνεται ο κόσμος στο πόδι στη θέα της κόκκινης από το αίμα θάλασσας στη Δανία και ταυτόχρονα ο ίδιος κόσμος καταναλώνει άλλα ζώα, από το αίμα των οποίων πλημμυρίζουν καθημερινά σφαγεία και κρεοπωλεία;

Η ίδια αποτρόπαια εικόνα είναι το κρεμασμένο αρνί στη βιτρίνα του κρεοπωλείου. Η ίδια με τον κρεμασμένο σκύλο που τρώνε στην Ινδία και στο Πακιστάν. Διότι όλα τα ζώα γεννήθηκαν με προορισμό να ζήσουν, και κάποια από αυτά με τρόπο αλόγιστο και παρανοϊκό, έχουν γίνει οι σύγχρονοι σκλάβοι μας. Η μόνη λοιπόν, χωρίς περιστροφές, ειλικρινής στάση, αν αγαπάμε τα ζώα, είναι η στροφή στη χορτοφαγία, η αποχή από την κατανάλωση των ζώων. Ειδάλλως, είναι πραγματικά υποκρισία να φωνάζουμε μόνο για ό,τι μας ενοχλεί, επειδή δεν αγγίζει την καθημερινότητά μας, εμάς τους ίδιους και τη δική μας συμπεριφορά - στάση. Ποτέ δεν είναι αργά. Ας ξεκινήσουμε από αύριο και ας το αλλάξουμε πρώτα, για εμάς τους ίδιους.

Κώστας Κ.

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Welf Herfurth: Travelling the world as a National Anarchist

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή