Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Ανάμεσα σε δυο θεούς μια εξουσιαστική κόλαση κατοικεί

| Πέμπτη, 13 Φεβρουαρίου 2014
Μέσα σ’ ένα επιβλητικό κτήριο από γυαλί και ατσάλι, στην καρδιά μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, αντηχούν σαν μια πνοή οι φωνές των ιερέων, που προσεύχονται: «Ορκίζομαι ότι θα κάνω ό,τι είναι δυνατό για να διατηρήσω και να ενισχύσω την εμπιστοσύνη στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Θεέ μου, βοήθα με». Μόλις παύει η προσευχή, επικρατεί σιωπή λίγων λεπτών. Όλοι μένουν όρθιοι και σοβαροί. Το παράγγελμα δίνεται και η εκκωφαντική σιωπή παύει. Τηλέφωνα χτυπούν, φωνές ακούγονται, γραβάτες διορθώνονται. Οι ρυθμοί ανεβαίνουν όπως το θερμόμετρο στα κινούμενα σχέδια, κατακόρυφα. Η δουλειά, σκληρή και αμείλικτη, ξεκινά.Οι τραπεζίτες έδωσαν τον όρκο τους και τώρα το μόνο που μένει είναι να τον τηρήσουν πιστά. Δεν υπάρχει περιθώριο να κάνουν πίσω ούτε λεπτό. Ο όρκος γρήγορα καθιερώνεται σε όλες τις τράπεζες. Οι πιστοί των τραπεζών θα πρέπει να κοιμούνται ήσυχοι, οι ιερείς του χρήματος πήραν όρκο, πως δε θ’ αφήσουν δεκάρα τσακιστή να πάει χαμένη. In Gold we trust.

Σε μια ανοιχτή πλατεία, στην καρδιά μιας ανατολικής πρωτεύουσας, επικρατεί μια άλλη παγερή σιωπή. Το πλήθος συγκεντρωμένο είναι έτοιμο να παρακολουθήσει μια ειδεχθή εκτέλεση. Ο δικαστής της θεοκρατικής εξουσίας διαβάζει τις κατηγορίες. Η τελευταία φράση που ακούγεται από το στόμα του είναι: «επειδή συμμετείχε σε πόλεμο κατά του θεού». Επικρατεί τώρα απόλυτη σιωπή. Ο δήμιος ξεκινάει την απάνθρωπη δουλειά του. Τα σώματα του ποιητή και ακτιβιστή Hashem Shaaban, του συντρόφου του Hadi Rashedi μαζί με άλλων δεκαπέντε ανθρώπων, που πριν λίγο ήταν νέοι, γέροι, μεσήλικες, μιας κάποιας ηλικίας τελοσπάντων, παύουν να αναπνέουν. Παύουν να υπομένουν άλλα βασανιστήρια. Η εντολή εξετελέσθη στο όνομα ενός θεού. Οι ένοχοι απαγχονίστηκαν εξ άπαντος.

Στην Ολλανδία αποφάσισαν να δώσουν, χωρίς πια περιστροφές και συγκαλύψεις, τον όρκο του χρήματος. Δεν έχουν άδικο. Η οικονομία έχει τη δική της μεταφυσική διάσταση. Όχι τόσο επειδή πολλοί εδώ και αιώνες λατρεύουν το χρήμα σαν θεό, αλλά επειδή η ίδια η οικονομία έχει καταφέρει να δημιουργήσει μέσα στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης ένα παγκόσμιο πλέγμα σχέσεων, που θα ζήλευε και ο θεός. Η οικονομία ως σύστημα οργάνωσης της ζωής κατόρθωσε να εμπλέξει φαινομενικά άσχετους ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη σε μια κοινή μοίρα. Μια πτώση ή άνοδος στο χρηματιστήριο μπορεί να οδηγήσει σε πόλεμο ή λιμοκτονία ολόκληρους λαούς. Κάθε μας κίνηση πλέον υπόκειται στη θεϊκή μοίρα του χρήματος.

Οι οικονομικές κρίσεις, που προκαλούνται τεχνηέντως σε πολλά μέρη του πλανήτη, όπως και στα καθ’ ημάς, αναγκάζουν χιλιάδες ανθρώπους να ασχοληθούν με λέξεις που μετά βίας μπορούν να φανταστούν το νόημά τους (psi, spreads, «κούρεμα» του χρέους κλπ.). Οι λέξεις επαναλαμβάνονται σαν βουδιστικά μάντρας. Οι πιστοί επαναλαμβάνουν λέξεις που αγνοούν την πραγματική σημασία τους. Κι αν κάτι καταλαβαίνουν μέσα από τη διαρκή επανάληψη το νόημα ξαναχάνεται. Κουρασμένοι παραδίδονται στους καρδινάλιους που ξέρουν να κάνουν εξορκισμούς και να ξορκίζουν τη φτώχεια. Οι λέξεις όμως σκοτώνουν, όπως παλιά. Με μια λέξη του καρδινάλιου άνθρωποι κατέληγαν στην πυρά. Έτσι και σήμερα· μία αξιολόγηση από έναν οικονομικό οίκο μπορεί να προκαλέσει όχι μόνο οικονομική εξαθλίωση σε ένα κράτος, αλλά και να καταστρέψει τη ζωή των εξουσιαζόμενων, καθιστώντας την περιοχή τους αβίωτη από τις περιβαλλοντικές καταστροφές της ανάπτυξης.

Στο Ιράν, πάλι, ο θεός έχει το παλιό του πρόσωπο, δεν εκσυγχρονίστηκε. Γι’ αυτό κι ακόμη χρησιμοποιεί τις παλιές ανατριχιαστικές μεθόδους του. Όλοι έχουμε διαβάσει στα βιβλία ιστορίας για απαγχονισμούς και κυνήγια μαγισσών. Σε κάποια κράτη του πλανήτη όμως η ιστορία δεν διαβάζεται, αλλά βιώνεται ακόμη, γιατί απλούστατα δεν είναι ιστορία· είναι ένα σκοτεινό παρόν. Στο όνομα του θεού τους εκτελούν ανθρώπους και κρατούν τους υπόλοιπους στον σκοταδισμό. Φυλακίζουν και κακοποιούν τις γυναίκες. Ούτε λόγος για ανοχή στην διαφορετικότητα. Απ’ την άλλη, τα κράτη αυτά είναι άριστα εξοπλισμένα με τα πιο σύγχρονα όπλα, ίσως και με όπλα που έρχονται απ’ το μέλλον.

Παρ’ όλο που μας αρέσει η λογοτεχνία και οι λογοτεχνικές αναφορές, εδώ δεν εκθέσαμε ένα λογοτεχνικό μας πόνημα, αλλά πραγματικά γεγονότα. Ωστόσο, αφιερώνουμε το κείμενο αυτό στη φωνή ενός ποιητή που σιώπησε για πάντα, όπως και στην ποίηση που σιωπά κάθε μέρα, όσο η φωνή ενός θεού δυναμώνει. Γι’ αυτό θα κλείσουμε με τους στίχους ενός ποιητή, που γνώρισε κι αυτός το χέρι του δήμιου, όταν τον εκτέλεσαν οι φασίστες· του Φρεντερίκο Γκαρθία Λόρκα:

Ο ποιητής λέει την αλήθεια
Θέλω να κλάψω τον πόνο μου και στο λέω
για να μ’ αγαπήσεις και να με κλάψεις
κάποιο απόβραδο αηδονιών
μ’ ένα στιλέτο, με φιλιά και με σένα.

Θέλω ν’ αφανίσω το μοναδικό τεκμήριο
για τη δολοφονία των λουλουδιών μου
και να μετατρέψω το θρήνο μου και τους ιδρώτες μου
σ’ αιώνιο σωρό σκληρού σταριού.

Να μη σωθεί ποτέ το κουβάρι
του σ’ αγαπώ μ’ αγαπάς, παντοτινά φλογερό
με υπέργηρο ήλιο κι αρχαία σελήνη·

Κι αυτό που δε μου δίνεις και δε σου ζητώ
να ’ναι του θανάτου, να μην αφήσει
μήτε έναν ίσκιο για την τρικυμισμένη σάρκα.

(μτφρ. Μάγια-Μαρία Ρούσσου) 

πηγή: Anarchy Press

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

Rome - This Silver Coil

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή