Exit Area

Exit Area
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ'αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1 και #2 έχουν εξαντληθεί. Διαθέτουμε πλέον μονάχα το τεύχος #3, που κυκλοφόρησε στις αρχές του χρόνου, σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων. Παρ' όλα αυτά, σε ό,τι αφορά τα παλαιότερα περιοδικά, υπάρχει η δυνατότητα για download σε ψηφιακή μορφή. Για το λόγο αυτό, παραθέτουμε πιο κάτω τους σχετικούς συνδέσμους.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Αποδομώντας με λίγα λόγια τον "μαχητικό αντιφασισμό"

| Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013
Προκαλεί πραγματικά θυμηδία και σίγουρα όχι έκπληξη η προσπάθεια που γίνεται από την πλευρά αριστερών, αριστεριστών, αντιεξουσιαστών και αυτοαποκαλούμενων αναρχικών να "τελειώσουν" τον φασισμό, μετά και τις πρόσφατες συλλήψεις - προφυλακίσεις στελεχών της Χρυσής Αυγής, ακολουθώντας με τη σειρά τους το πρόσταγμα του Σαμαρά "θα λιώσουμε τους Ναζί". Αυτό που δεν προκαλεί  απορία είναι για ακόμα μια φορά οι συγχρονισμένες ενέργειες του κυβερνητικού μηχανισμού, για τις οποίες έχουμε γράψει και σε πρoηγούμενες αναρτήσεις μας, και ενός από τα παρακλάδια του, που ακροβατεί μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, κάτι μεταξύ νομιμόφρονος Αριστεράς και "εξουσιαστικού αντιεξουσιασμού", αν είναι δόκιμος ο όρος (πάντως στην περίπτωση της ελληνικής πολιτικής σκηνής, μάλλον τον έκαναν δόκιμο). Υπάρχει με άλλα λόγια στην Ελλάδα, ένας ιδιότυπος χώρος συγκοινωνούντων δοχείων που ξεκινά από τον θλιβερό συστημικό ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα των πολιτικών ρουφιάνων, των νεοκομμουνιστών με τις γραβάτες και τη φτηνή λαϊκίστικη ρητορεία, των συνιστωσών του που έχουν ρημάξει τις κρατικές επιχορηγήσεις με τις ΜΚΟ, εξωκοινοβουλευτικών αριστεριστών και μέρους του αναρχικού χώρου, ο οποίος είναι εγκλωβισμένος στον αναρχοκομμουνισμό και τη μόδα του αντιφασισμού *.

Θα πει εύλογα κανείς πως οι ορκισμένοι εχθροί του φασισμού δεν περίμεναν τον Σαμαρά για να εκφραστούν. Πράγματι, μπορεί να προετοιμάζονταν για πολύ καιρό για να δουν τον Μιχαλολιάκο στη φυλακή, όμως το "μαρς" δόθηκε αναμφίβολα από την κυβέρνηση και δόθηκε συγκεκριμένα, για να σφραγιστεί η ρήση "με έναν σμπάρο, δύο τρυγώνια". Κλείνουμε δηλαδή σε έναν το στόμα, και θα το κλείσουμε με την ίδια ευκολία σε όλους, όσους με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, δεν μας είναι αρεστοί. Βεβαίως, όσο ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίσει να είναι ακίνδυνος, ως ένα κομμάτι του συνταγματικού και δημοκρατικού τόξου, δε θα απασχολεί την κυβέρνηση. Όσοι όμως κινούνται εκτός της κομματικής λογικής, θα πρέπει από τώρα να ανησυχούν. Αυτό κατέδειξαν οι πρόσφατες πρακτικές. Αρκεί ένας μάρτυρας αμφιβόλου αξιοπιστίας, για να μπει η αστυνομία στο σπίτι σου, και από κει και πέρα, ό,τι κατέχεις και μπορεί να θεωρηθεί περίεργο, κατευθείαν συλλέγεται μαζί με τον υπολογιστή σου, το κινητό σου, τα βιβλία σου και τα ΜΜΕ αναλαμβάνουν να "χτίσουν" το νέο σου προφίλ. Πρόκειται για έναν νέου τύπου ολοκληρωτισμό, με το περίβλημα της δημοκρατίας, αυτής της άθλιας μορφής διακυβέρνησης που κανιβαλίζει καθημερινά την κοινωνία. Και δώστου αποκαλύψεις, σε μια ανέμπνευστη προπαγάνδα που τόσο υποβαθμίζει τη νοημοσύνη όλων, αλλά που πάντα θα βρίσκει μεγάλο μερίδιο αποδοχής, ακριβώς επειδή επενδύει στο φόβο και την τρομοκρατία.

Εάν θα έπρεπε κανείς να αισθάνεται αηδία από τον φασισμό - είτε αυτός εκφράζεται από την κυβέρνηση και τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς, είτε από την ακροδεξιά - τότε σίγουρα θα έπρεπε να αισθάνεται την ίδια απέχθεια και για το ασφαλές μαξιλαράκι του αντιφασισμού, στο όνομα του οποίου κόμματα και παραπλανημένοι νεολαίοι έχουν βρει ένα σημείο αναφοράς για να συμπλέουν εν τέλει με το κράτος, δρώντας σαν το μακρύ του χέρι, υποβοηθώντας την καταστολή - επιλεκτική μεν, αλλά καταστολή δε.

Όσο η κυριαρχία απλώνει τα δίχτυα της, θα προσπαθήσει κάθε φαινομενικό εμπόδιο που βρίσκει στο διάβα της να το προσεταιριστεί. Την Ιστορία θα αλλάξουν όσοι αρνηθούν το κάλεσμά της, και σίγουρα αυτοί δε θα είναι οι ακίνδυνοι γραφικοί αντιφασίστες της κονόμας και των κρατικών επιχορηγήσεων. Το πολύ πολύ να πεθάνουν μια μέρα από βαθιά γηρατειά, νικημένοι από τον φασισμό που δεν κατάφεραν ποτέ να σταματήσουν.

Από τη σύνταξη,
Exit Area

* Αυτές οι πρακτικές από την πλευρά των αντιφασιστών δεν είναι ανεξήγητες, καθώς όπως είχε γράψει και ο Ted Kaczynski, οι αριστεριστές πάσχουν από μία αρρωστημένης μορφής κατωτερότητα και ψυχαναλυτικής περίπτωσης εν γένει συμπεριφορά. Συνηθίζουν τόσο δε να ανακαλύπτουν εχθρούς και συνωμοσίες, που "αν η κοινωνία μας δεν είχε κοινωνικά προβλήματα, οι αριστεριστές θα εφεύρισκαν προβλήματα για να βρουν δικαιολογίες να προκαλούν αναστάτωση" ("Το Μανιφέστο του Unabomber: Η Βιομηχανική Κοινωνία και το Μέλλον της"). Σε παλαιότερο άρθρο της ιστοσελίδας αναφερόμασταν αναλυτικά στους εν Ελλάδι επαγγελματίες αντιφασίστες: "[...] Ο Έλληνας αριστεριστής είναι κυριευμένος από σύνδρομα κατωτερότητας, γι αυτό και η προσπάθεια κοινωνικοποίησης αυτών των ανθρώπων συχνά συνοδεύεται από έντονη επειδιξιομανία - φιγούρα. Λίγο με τον χωροφύλαξ, λίγο με τον αστυφύλαξ, λίγο με τη νομιμότητα, λίγο με την παρανομία, λίγο με ακτιβισμό και λίγο με την καταστολή, κάπως έτσι πάει το πράγμα για την αριστερίστικη λογική, που τα χωράει όλα σε ένα πακέτο. Κύριοι εκφραστές του αριστερισμού - ο οποίος τείνει να αποτελέσει λέξη εφάμιλλη συγκεκριμένης νοοτροπίας - στην πολιτική σκηνή είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, η ΔΗΜΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αυτά τα κόμματα, συστημικοί σχηματισμοί που διεκδικούν μέρος της κρατικής πίτας, εκφράζοντας ένα κομμάτι της δυσαρέσκειας των Ελλήνων για την Ελλάδα του σήμερα, έχουν μπει με πολλές αξιώσεις στην πολιτική ζωή του τόπου, επιτελώντας παράλληλα και άλλο ένα έργο. Την χαλιναγώγηση ενός πραγματικά επαναστατικού πνεύματος και μιας συγκρουσιακής με το σύστημα λογικής, η οποία υφίσταται στον αναρχικό - αντιεξουσιαστικό χώρο. [...] Η σημερινή ομηρία του αναρχικού χώρου από την αριστερίζουσα λογική είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο ο χώρος αυτός είναι διαβρωμένος και τσαλακώνεται σαν χάρτινος πύργος. Η φαινομενική "χείρα βοηθείας" των συστημικών αριστερών και η "αλληλεγγύη" δεν είναι κάτι άλλο παρά μια εξουσιαστική πρακτική με τον μανδύα του "μη πολιτικά ορθού", όμως για έναν εκλογικευμένο και όχι βλάκα είναι μια απάτη και μια βασική έκπτωση στην εξεγερσιακή λογική. Το δίπολο "δεξιά - αριστερά", που τόσο έχει ταλαιπωρήσει τη σύγχρονη Ελλάδα, επιτρέπει την "καλή γειτονία" του κόκκινου συστημικού ρουφιάνου με τον αντιεξουσιαστή, επιτρέπει τη μεταναστολαγνεία και τον ανθελληνισμό μπροστά στη φασιστική απειλή, επιτρέπει τη χρηματοδότηση από τον κρατικό κορβανά, επιτρέπει εν τέλει τη δράση ενάντια στην Παγκοσμιοποίηση μαζί με τους Παγκοσμιοποιητές... Ο αριστερισμός και οι αριστεριστές αποτελούν μια μεγάλη μαχαιριά στην ακτιβιστική λογική και η αποδέσμευση από αυτούς φαντάζει ανάγκη επιτακτική για την καλλιέργεια πραγματικής αντικρατικής σκέψης και δράσης."

0 comments:

Δημοσίευση σχολίου

The Return

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή