Ζώνη διαφυγής

Ζώνη διαφυγής
Όχι η Ιστορία, αλλά τα είδωλα είναι που κατέρρευσαν. Επιτέλους, μπορούμε να ανασάνουμε ελεύθερα και να χαρούμε τη νέα αρχή δίχως περιττά εμπόδια να μας φράζουν τη θέα.

Φυγή προς τα εμπρός

Φυγή προς τα εμπρός
Καθ' οδόν ανακαλύπτουμε, συνθέτουμε, προσδιορίζουμε και επαναπροσδιοριζόμαστε, δοκιμάζουμε και δοκιμαζόμαστε. γινόμαστε δημιουργοί δεδομένων και αξιών.

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής

Το Αιώνιο Διάβα της Ζωής
Τώρα εμείς δημιουργούμε τον Χάρτη και η Οδός είναι τα δικά μας βήματα. Εμείς θέτουμε τους οδοδείκτες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν μαζί μας.

_

_

Περιοδικό "Μηδέν Τελεία": διαθέσιμα σε ψηφιακή μορφή τα πρώτα τέσσερα τεύχη μας

Από το 2011 και με συνέπεια, η διαχειριστική ομάδα του Exit Area εκδίδει το περιοδικό "Μηδέν Τελεία". Στα τέσσερα τεύχη του, προσπαθήσαμε και συνεχίζουμε να επιχειρούμε την υπέρβαση των στεγανών, με μια ξεχωριστή αρθρογραφία απέναντι στην ιδεολογική και πολιτική ορθότητα, ενάντια στο καταστροφικό δίπολο Δεξιάς και Αριστεράς, με κεντρικούς θεματικούς άξονες τον Φυλετισμό και την Αναρχία. Με τις τόσες δυσκολίες που συναντούμε καθημερινά, με τη δεδομένη κρίση που περνάει η έντυπη έκδοση, το περιοδικό μας στέκεται ακόμα όρθιο, και το πιο σημαντικό, στην ποιοτική βάση που έχουμε θέσει εξ' αρχής ως προαπαιτούμενο. Τρία χρόνια έπειτα από τη σύλληψη της ιδέας για ένα έντυπο διαφορετικό από κάθε αντίστοιχο που κυκλοφορούσε μέχρι τότε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους συντρόφους, φίλους και γενικότερα όσους μας γνώρισαν μέσω αυτού και στήριξαν την προσπάθειά μας. Ανακοινώνουμε με ιδιαίτερη χαρά ότι τα τεύχη #0, #1, #2 και #3 έχουν εξαντληθεί. Παρ' όλα αυτά, υπάρχει η δυνατότητα να τα διαβάσετε σε ψηφιακή μορφή.


Το νέο μας τεύχος, αναμένεται να κυκλοφορήσει σύντομα! Συνεχίζουμε μέσα από την έντυπή μας έκδοση να θέλουμε να κρατήσουμε όσο μπορούμε ζωντανό τον ρομαντισμό και τον ρεαλισμό του χειροπιαστού. Επιθυμούμε απέναντι στο εφήμερο και το απρόσωπο, να δώσουμε διάρκεια και σχήμα, να έρθουμε σε άμεση επαφή με όσους έχουν παρόμοιες ανησυχίες και να αγγίξουμε την ψυχή τους. Το "Μηδέν Τελεία" είναι εδώ, σε πείσμα των καιρών και των δυσκολιών. Και αυτό κάνει την κάθε ξεχωριστή κυκλοφορία του ακόμα πιο σημαντική.

Ζεις μονάχα μία φορά

| Τετάρτη 25 Μαΐου 2022
Ποτέ δεν μου άρεσαν οι συμβουλές. Κι αυτό γιατί ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, ωστόσο κάποιες ανάγκες είναι κοινές. Και η πανανθρώπινη αλήθεια είναι πως κάτω από αυτόν τον ουρανό όλοι είμαστε ίσοι κι έχουμε μόνο μια ζωή για να ζήσουμε. Ας βάλουμε κάποια στάνταρντς στη ζωή μας.

Αναρωτήσου, αν έχεις ταξιδέψει αρκετά. Αν όχι, κάντο ακόμα κι αν είναι το χωριό δίπλα σου. Άνοιξε τους ορίζοντές σου. Δοκίμασε νέα πράγματα, βάζοντας στην άκρη τον φόβο. Συνήθως αυτά που έχεις να κερδίσεις είναι πολύ περισσότερα από αυτά που νομίζεις ότι θα χάσεις. Μην παρατάς τον εαυτό σου και μη γίνεσαι οι ρόλοι που υιοθετείς. Μην στριμώχνεσαι σε πλαίσια που σε αναγκάζουν να θυσιάσεις το ποιος είσαι. Η ζωή είναι μικρή για να την σπαταλήσεις σε ανούσιες καταστάσεις και τα νιάτα τα έχεις μόνο μια φορά.

Ένα βήμα προς την απελευθέρωση είναι να σταματήσεις να πιστεύεις ότι είσαι το κέντρο του κόσμου. Η μανία του να έχεις τον έλεγχο σε όλα σε κάνει να αλλοιώνεις τα όνειρά σου. Και πιο πιθανό γίνεται το να ακολουθήσεις τα όνειρα κάποιου άλλου, μόνο και μόνο γιατί θα μπορείς να τα ελέγχεις, αλλά όχι να τα χαρείς.

Πες "σ’ αγαπώ" στα άτομα που αγαπάς, γιατί δεν θα τα έχεις για πάντα δίπλα σου και μπορεί ακόμα και να το πεις, ν’ αλλάξει την ζωή κάποιου. Πολέμησε για τις ιδέες σου και μην αφήνεις τον εαυτό σου να γίνεται θύμα. Αγωνίσου για τα πιστεύω σου, αγωνίσου σα να είναι η τελευταία φορά.

Πέτα τα περιττά. Μέτριους ανθρώπους, συνήθειες, άσχημα συναισθήματα. Ότι σε χαλάει κόψτο και μην κολλάς. Πάντα υπάρχει κάτι νέο ν’ ανακαλύψεις. Δεν είσαι η εθνικότητά σου, το φύλο σου, η επαγγελματική σου ιδιότητα και οι σπουδές σου. Δεν αποτυπώνεται το ποιος είσαι, μέσα σου, στην ταυτότητα και τα πτυχία σου.

Οι μικρές στιγμές είναι ανεκτίμητες. Έχεις χρόνο και την υγεία σου; Απόλαυσέ τες. Είναι τα φιλιά στην\στον αγαπημένη\αγαπημένο σου; Είναι το ατένισμα του ουρανού και της θάλασσας; Είναι η κουβέντα με έναν φίλο; Είναι η μελωδία από ένα τραγούδι ή ο στίχος από ένα ποίημα; Πάρε το μέγιστο και φύλαξέ το στην καρδιά σου.

Η χαρά δεν χορταίνεται, αλλά γι’ αυτό πρέπει να έχεις γευτεί και τη λύπη, να έχεις νιώσει τις αντιθέσεις και να έχεις ωριμάσει μέσα από αυτή την διαδικασία που απαιτεί ο κύκλος της ζωής, η μύηση στην ουσία της.

Ζεις μονάχα μια φορά, αλλά πεθαίνεις κάθε μέρα αν έχεις αφήσει όλα τα παραπάνω να μην συμβούν ποτέ, αν μετράς τις μέρες κι απομακρύνεσαι από το παιδί που κάποτε ήσουν. Μακρυά από οδηγούς αυτοβελτίωσης και όλες τις new-age ανοησίες. Ψάξε την αλήθεια σου και κράτα σταθερά το τιμόνι της καρδιάς, σταθερά προς το Μεγάλο και Ωραίο,  Άγνωστο.


Διαβάστε περισσότερα »

Ο Χρόνος είναι Εχθρός: Αντίο Albin Julius!

| Σάββατο 7 Μαΐου 2022

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 54 ετών άφησε πριν από λίγες μέρες ο Αυστριακός Albin Julius, ιθύνων νους των Der Blutharsch και The Moon Lay Hidden Beneath a Cloud. O Albin υπήρξε πολύ σημαντική προσωπικότητα της neofolk - industrial μουσικής σκηνής, επιπλέον ένας αγνός ιδεαλιστής που τον συνάρπαζε η αναζήτηση της εσωτερικότητας και της πνευματικότητας.
 
O Albin υπήρξε μουσικός, στιχουργός, τραγουδιστής και ιδιοκτήτης δισκογραφικής εταιρίας ("Wir Kapitulieren Niemals"). Ο Albin επηρεάστηκε από τον Wagner, διανθίζοντας την πολεμικού τύπου μουσική του με καταθλιπτικές μελωδίες. Με τους Der Blutharsch, ενεργός δισκογραφικά από το 1996 ως το 2021, κυκλοφόρησε 10 studio albums, ενώ συμμετείχε σε αναρίθμητα compilation albums, κάνοντας επίσης σημαντικές συνεργασίες με μουσικούς της "σκοτεινής ροκ". Μία από αυτές υπήρξε και η συμμετοχή του στους Death In June, από το 1998 μέχρι το 2001.

Καλό ταξίδι Albin. Θα σε θυμόμστε μέσα από τη μουσική και την προσωπικότητά σου.


Διαβάστε περισσότερα »

Τη γαμήσατε!

| Σάββατο 9 Απριλίου 2022
"O κόσμος ζει στις πόλεις. Χωρίζεται απ' την φύση. Η θάλασσα το καλοκαίρι γίνεται πόλη. Οι παραλίες καφετέριες. Υπάρχουν μελισσοκόμοι σε ταράτσες στο Μπρούκλιν. Τα λιπάσματα δηλητηριάζουν τις μέλισσες. Πέντε μοναδικές μέλισσες γράφουν μυθιστόρημα. Πέντε χαρακτήρες έρχονται σε επαφή. Τα ψάρια λιγοστεύουν. Κάποια απολιθώνονται. Κάποια δημιουργούν σημάδια. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Τίποτα δεν είναι ατύχημα. Πίστη για μια μαγική ανάπλαση του κόσμου. Τόσα γνωρίσουμε. Λιγότερα ξέρουμε. Αγχώνεσαι. Πάρε βαθιά ανάσα από τον αέρα τριγύρω σου..."

Πρόκειται για το πρώτο μέρος της σειράς αποσπασμάτων του "The Fuck-it Point", ενός ντοκιμαντέρ που πραγματεύεται τη σκοτεινή πλευρά του πολιτισμού, το γιατί πρέπει αυτή να ανατραπεί και για ποιους λόγους οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τη διάθεση να το κάνουν πράξη. Το πρώτο μέρος εστιάζει στην ολιστική θεώρηση του σύγχρονου ανθρώπινου περιβάλλοντος. Να σημειωθεί ότι η παραγωγή του παρόντος ντοκιμαντέρ της "Savage Revival" ολοκληρώθηκε τον Απρίλιο του 2012. Μπορείτε να παρακολουθήσετε κάποια αποσπάσματα από τους παρακάτω συνδέσμους: 

 
 
Διαβάστε περισσότερα »

Η ιστορία του Blue Jacket

|
"Ο περήφανος αυτός ινδιάνος έφυγε από τη ζωή μιαν ημέρα του 1810, κοντά στο σημερινό Detroit. Προτίμησε, όπως και τα ελεύθερα αδέρφια του, να λάμψει άπαξ και έντονα, ως θνήσκων αστέρας, παρά να γίνει δεκανίκι του κρατισμού, τον οποίο πολέμησε με συνέχεια και συνέπεια στην ζωή του. Αυτό που παραμένει ζωντανό μέσα απ’ τις σπείρες του πανδαμάτορα χρόνου, είναι οι καταγεγραμμένες εμπειρίες και ο απελευθερωτικός λόγος, τόσο του ίδιου όσο και των συντρόφων του...

Κλείνοντας, ας θυμηθούμε τα λόγια ενός άλλου αρχηγού-συμβούλου, του Σιάθ. Στα 1855 λοιπόν είπε στον κυβερνήτη Στίβενς: Όταν ο τελευταίος κόκκινος άνθρωπος χαθεί και οι μνήμες για τον λαό μου γίνουν παραμύθια των λευκών, τότε οι παραλίες θα γεμίσουν από τους αόρατους πεθαμένους προγόνους μας∙ και όταν τα παιδιά των παιδιών σας νομίζουν ότι είναι μόνα τους στο λιβάδι, στα μαγαζιά, στο σπίτι, στο άβατο δάσος, δε θα είναι μόνα. Τις νύχτες, όταν οι δρόμοι των πόλεων και των χωριών σας είναι έρημοι και σιωπηλοί, τότε κατοικούνται από τους νεκρούς που ξαναγυρνούν, που αγαπούν ακόμη αυτή τη γη, που ήταν κάποτε η χώρα τους."

Διαβάστε περισσότερα: Pyrgitai.gr
Διαβάστε περισσότερα »

Μία παρεξηγημένη Ιδέα

| Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2022
Όταν ο Ιταλός μελετητής των πολιτικών δογμάτων, ο ιστορικός της "ριζοσπαστικής δεξιάς", της λεγόμενης "επαναστατικής αριστεράς" ή των αναρχικών κινημάτων ακούει για τον Εθνικοαναρχισμό και τον κορυφαίο ιδεολόγο του Troy Southgate, προβληματίζεται και αμφιβάλλει μπροστά σε έναν τέτοιο στοχαστή και μια τόσο καινοτόμο κοσμοθεωρία (Weltanschauung), και αυτό γιατί αγνοείται εντελώς στο πλαίσιο της μεσογειακής Ευρώπης. Εντούτοις, η Ιταλία αποτελεί από ορισμένες απόψεις εξαίρεση στον κανόνα...

Ο Troy Southgate γεννήθηκε στο Λονδίνο το 1965, αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Κεντ από το τμήμα Ιστορίας και Θεολογίας και αναδείχθηκε ως ο ιδεολόγος ενός Εθνικοαναρχικού κινήματος που στοχεύει στη δημιουργία νέων συνθέσεων και στην υπέρβαση της Δεξιάς και της Αριστεράς. Στην Ιταλία, ευτυχώς, η σκέψη του Southgate έχει διαβαστεί και γίνει γνωστή, έστω και οριακά, χάρη στην πρωτοβουλία διάδοσής της από τις εκδόσεις Edizioni Sì, η οποία εξέδωσε το Εθνικο-Αναρχικό Μανιφέστο του (Edizioni Sì, Milano, 2018) και χάρη στο ενδιαφέρον των Libere Comunità (Ελεύθερων Κοινοτήτων), που εν μέρει υιοθετούν τη σκέψη του Southgate στην κοινοτιστική τους πρακτική. Αυτό το άρθρο προσπαθεί να απεικονίσει αντικειμενικά τη σκέψη του Southgate και να κατανοήσει τι μπορεί να αντλήσει ο Ιταλός αναγνώστης από τις ιδέες του στην δική μας εποχή της καθαρής διάλυσης.

Ας ξεκινήσουμε από την αρχή - από την έννοια του Εθνικού Αναρχισμού. Τι αντιπροσωπεύει; Οξύμωρο; Απολύτως όχι, γιατί ο αναρχισμός του Southgate πρέπει να απελευθερωθεί από τις στρεβλώσεις με τις οποίες τον έχει διαποτίσει η Αριστερά. Η Αριστερά είναι μια ιδεολογία λειτουργική για το σύστημα. Στην πραγματικότητα, ο Nέος Aναρχικός που επικαλείται την Αριστερά νομίζοντας ότι είναι πραγματικά Aναρχικός, θα παραμείνει ένας ηδονιστής που ασκεί κριτική στην κοινωνία με τον απλό κινηματισμό περισσότερο ή λιγότερο "στρατευμένο", αλλά στην πραγματικότητα είναι αναπόσπαστο μέρος του συστήματος επειδή δεν ξέρει πώς να βαδίσει πέρα από τον υλισμό του αναρχοκομμουνισμού. Επιπλέον, δεν μπορεί να διαχωρίσει τη σκέψη στοχαστών όπως ο Μπακούνιν, ο Κροπότκιν ή ο Προυντόν, από εκείνη του μαρξισμού. Πράγματι, συχνά οι αναρχοκομμουνιστές δεν γνωρίζουν καν ποιος είναι ο Μαρξ και αρκούνται στο να πιουν ένα μπουκάλι κόκα κόλα για να ξεχάσουν. Από αυτή την άποψη, τα λόγια του Nicolás Gómez Dávila για το γεγονός ότι τα ξεθωριασμένα διακριτικά του Κομμουνιστικού Κόμματος έχουν πλέον ξεχαστεί και αφεθεί σε κάποια σκοτεινή ντουλάπα και το μέλλον ανήκει στην Coca Cola και την πορνογραφία (βλ. Pensieri Antimoderni, Edizioni di AR, Padova, 2010) είναι επίκαιρα.

Ένα άλλο λάθος που έκανε η Αριστερά, αν και ποτέ δεν θα το παραδεχτεί κατά τον Southgate, είναι το γεγονός ότι έχει μετατρέψει την Αναρχία, καθώς και κάθε ιδεολογία που ήρθε σε επαφή με το πολιτισμικό της υπόστρωμα, σε ένα δογματικό, παρανοϊκό και συγκεντρωτικό σύστημα. Επίκαιρα είναι τα λόγια του ιδεολόγου μας όταν δηλώνει: "[...] οι περισσότεροι άνθρωποι της Αριστεράς, δεν θα μπορέσουν να ηρεμήσουν μέχρι να μπορέσουν να οργανώσουν κάθε λεπτό της ζωής των άλλων". (ό.π. Μιλάνο, 2018, σ. 30) "Η Αριστερά, όπως και η ολοκληρωτική Δεξιά, αρνείται να ανεχθεί οποιονδήποτε προσπαθεί να αντιταχθεί στο όραμά της για μια κοινωνία χωρίς αποκλεισμούς". (Ibid) Για τον Southgate, η αριστερά είναι μέρος ενός παρανοϊκού και ψυχαναγκαστικού συστήματος (εν προκειμένω παραθέτουμε το κείμενο του Kerry Bolton, "La sinistra psicopatica", Gingko Edizioni, Verona, 2018) - μέρος μιας ολοκληρωτικής νοοτροπίας που κληρονομήθηκε εν μέρει από τους ολοκληρωτισμούς του εικοστού αιώνα και εν μέρει από τον δικό της εκκοσμικευμένο δογματισμό που δεν ξέρει πώς να ξεπεράσει τον περασμένο εικοστό αιώνα.

Η μαρξική διαλεκτική είναι πλέον ξεπερασμένη - οι θιασώτες της θα έπρεπε να κλαδέψουν τα δικά τους ξερά κλαδιά για να κάνουν το "ιδεολογικό τους δέντρο" να βγάλει νέα μπουμπούκια, αλλά πολύ συχνά δεν το κάνουν, επειδή έχουν ξεχάσει τόσο τον Μαρξ όσο και τον τρόπο ανανέωσης. Παρόμοιες παρατηρήσεις για την αριστερή νοοτροπία έκανε και ο Theodore Kaczynski στο περίφημο μανιφέστο του "Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της". Στις πρώτες σελίδες, περιγράφει την παρανοϊκή φύση της σύγχρονης Αριστεράς που αντί να επικρίνει τη φιλελεύθερη νεωτερικότητα, επικεντρώνεται στο φόβο του "εσωτερικού εχθρού" (κάθε άτομο που δεν συμμερίζεται τα ιδανικά της αριστεράς), σαν να βρισκόμασταν ακόμα στην εποχή της Οκτωβριανής Επανάστασης, καθώς και την υιοθέτηση και την ένταξή της στη νεωτερικότητα, επειδή δεν ξέρει πώς να υπερβεί τον υλισμό και τον καθαρό οικονομισμό για να φτάσει σε νέα ύψη και συνθέσεις - όπως είχε πει και ο Γάλλος φιλόσοφος Alain De Benoist (Πρβλ. Sull'orlo del baratro, Arianna Editrice, Μπολόνια, 2014). Αυτό πονάει, αλλά είναι η πικρή αλήθεια.

Για τον Southgate, η Αναρχία, επομένως, δεν είναι "το να κάνεις μπάχαλα στην πλατεία", δηλαδή η απλή διαμαρτυρία που τώρα, συχνά και οικειοθελώς, δεν οδηγεί σε τίποτε άλλο από το να παραμείνουμε μέσα στο Σύστημά μας. Αλλά είναι απαραίτητο να απορρίψουμε το σύστημα, να έχουμε την εσωτερική ελευθερία που εισάγεται στον γήινο, εξωτερικό, προσωρινό και φυσικό κόσμο, η οποία οδηγεί σε μια ελεύθερη έξοδο από το σύστημα, όπως έλεγε ο Nick Land στο βιβλίο του "Dark Enlightenment" (Gog Edizioni, Ρώμη, 2021) - είναι απαραίτητο να έχουμε επίγνωση της δικής μας ελευθερίας και ατομικότητας που μας οδηγεί στο να οικοδομήσουμε και να στήσουμε μια κοινότητα (έναν νέο φυλετισμό σύμφωνα με τα λόγια του Southgate) που απορρίπτει τον συγκεντρωτισμό του σύγχρονου έθνους - κράτους. Το κοινοτιστικό όραμα του Southgate δεν είναι ένας Αναρχισμός που απορρίπτει την Αρχή, όπως συνήθως γίνεται αντιληπτό, αλλά ένας Αναρχισμός που δίνει στον εαυτό του μια εξουσία που είναι φυσική: μιας κοινότητας αποτελούμενης από διαφοροποιημένους, ριζοσπαστικούς ανθρώπους που τους ενώνει μια κοινή κοσμοθεωρία (Weltanschauung). 

Περισσότερα στον σύνδεσμο: Ρήγας Ακραίος
Διαβάστε περισσότερα »

"Of Gods and Runes", το νέο βιβλίο του Wulf Ingessunu

| Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2022
Ένα από τα πρόσφατα βιβλία που κυκλοφόρησε ο Troy Southgate, Βρετανός Εθνικοαναρχικός, συγγραφέας και μουσικός, είναι το "Of Gods and Runes", το οποίο έχει συγγράψει ο Wulf Ingessunu. Το βιβλίο περιλαμβάνει 150 σελίδες και σε αυτές ο Οντινιστής Wulf συνεχίζει να εξετάζει τις μαγικές, συμβολικές και ετυμολογικές συνδηλώσεις της βορειοευρωπαϊκής πνευματικότητας και συνδυάζει τη διαχρονική σοφία των θεών και των προγόνων μας με τη δική του μοναδική γνώση και πρόβλεψη.

Κάποια από τα κεφάλαια: 

- Οι Ρούνες και το Δέντρο
- Kan: Η φωτιά μέσα μας
- Τα μυστήρια του Feoh
- Η αλχημεία και ο ρουνικός συμβολισμός
- Το "δώρο του Ing" και το ιερό αίμα
- Οι μυημένοι της Λευκής Πέτρας
- Τα τέσσερα ιερά, οι Graal-Runes και το At-Al-Land
- Οι Ρούνες και το φίδι της φωτιάς

Το βιβλίο κοστίζει 22 Ευρώ και είναι διαθέσιμο από το Black Front Press, με τα ταχυδρομικά έξοδα να είναι δωρεάν, σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Η διεύθυνση στο PayPal είναι blackfrontpress@yahoo.co.uk. 
Διαβάστε περισσότερα »

Rome - Panzerschokolade

 

Νο Copyright | www.exitarea.gr | για επικοινωνία: exitarea@yahoo.gr

Επιτρέπεται ελεύθερα η αναδημοσίευση, ακόμα και αν δεν αναφέρεται η πηγή